1.12.09

Eκλογή προέδρου ΝΔ, οι πρώτες σκέψεις...


Η Νέα Δημοκρατία, δηλαδή η ευρεία βάση της παράταξης, αποφάσισε «Ξεκάθαρα... Σαμαρά !!» (παιχνίδι με το σύνθημα...). Την Κυριακή, κατά την εκλογική διαδικασία, ήμουν συντονιστής διαπίστευσης στους Δήμους Αργυρούπολης και Ελληνικού, σε τρία εκλογικά τμήματα που υποδέχθηκαν περίπου 3000 ψηφοφόρους, και ίσως (ειδικά η Αργυρούπολη) θα καταγραφούν ανάμεσα στα τμήματα με το μεγαλύτερο ποσοστό ψηφισάντων εσωκομματικά προς ψηφισάντων εθνικά.

Η τάση που καταγραφόταν από το πρωί, το αποτέλεσμα και το μήνυμα της βάσης...
Μπορώ να πω με ασφάλεια ότι το αποτέλεσμα φαινόταν και καταγραφόταν ως τάση από το πρωί, όταν άρχισε η μαζική προσέλευση των «εικοσάρηδων» και των «τριαντάρηδων» (γεννημένων τις δεκαετίες του 20 και του 30). Είναι ηλικιακές ομάδες περισσότερο συντηρητικές από εμένα, την γενιά μου και τις επόμενες, είναι ηλικιακές ομάδες που έζησαν και τα γεγονότα του '65 και τα γεγονότα του '93 (επίμαχο θέμα εσωκομματικά τις δύο τελευταίες εβδομάδες).

Και έχουν μορφώσει βαθιά μέσα τους γνώμη, αν κρίνω από όσα, εύγλωττα, μου είπε ένας ευγενέστατος κύριος χθες το πρωί, όταν έψαχνα να τον ταυτοποιήσω από τους εκλογικούς καταλόγους για να του επιτρέψω να ψηφίσει: «παιδί μου ο Μητσοτάκης το '65 αποστάτησε για να γίνει το δικό του και το '93 προσπάθησε να φάει τον Σαμαρά για να μην υπάρχει εμπόδιο στην κόρη του...». Αυτοί οι άνθρωποι (και πολλοί άλλοι) δεν ψήφισαν υπέρ, ψήφισαν κατά !!

Εκεί έχασε πόντους η Ντόρα Μπακογιάννη, δεν υπολόγισε τον αρνητικό χαρακτήρα της ψήφου των Ελλήνων, κάτι όμως που είχε καταγραφεί περίτρανα τον Ιούνιο στις Ευρωεκλογές και τον Οκτώβριο στις Εθνικές Εκλογές. Και, τελικά, η Ντόρα Μπακογιάννη ενώ ξεκίνησε να κάνει εσωκομματική εκστρατεία θετική πολιτικά και με στόχο να αναδείξει την κυβερνητική προοπτική του κόμματος, ωθήθηκε (έξυπνα;) προς και κατέληξε να κάνει μια απλή προεκλογική εκστρατεία τοποθετώντας, αναδεικνύοντας και χτυπώντας ως αντίπαλο, τον Αντώνη Σαμαρά και να φαίνεται στα μάτια των πολλών ως διεκδικητής της εξουσίας από την Νέα Δημοκρατία και όχι ως διεκδικητής της προεδρίας και της εξουσίας για την Νέα Δημοκρατία.

Ο δε Σαμαράς, φρονίμως ποιών, έριξε το βάρος του στην εσωκομματική αναδιοργάνωση και λειτουργία και στην καθαρότητα του πολιτικού λόγου που πρέπει να αρθρώνει η Νέα Δημοκρατία, ως αποτέλεσμα στις συνειδήσεις των απλών ανθρώπων χαρακτηρίστηκε ως το «καινούργιο» που αντιπαρατίθεται με το «παλιό», το «κατεστημένο», για να αρχίσει να κάνει περίπατο όταν η συνδιεκδικητής του στην προσπάθεια να τον συνδέσει με το χθες του '93, ξέχασε ότι και η ίδια συνδέεται με ένα άλλο χθες, αυτό του 2004-2007 που πλήγωσε πολλούς και όλοι θέλουν να ξεχάσουν...

Έτσι η Ντόρα συνέχιζε να μας τονίζει ότι η ίδια δεν έφυγε ποτέ από το κόμμα και να κάνει πολιτική πάνω στο δίπολο δεξιά-αριστερά, την ίδια ώρα ο Αντώνης άρχισε να μας μιλάει για ελπίδα, για «λαϊκή συμμετοχή», για το όραμα του να επιστρέψει η ΝΔ σε νέες νίκες, οργανωτικά ανανεωμένη και ιδεολογικά κυρίαρχη. Διαφορά που ήταν εμφανής και στο επίπεδο των επιτελείων, από την μία μία αρχηγός μιας αυστηρά δομημένης από την ίδια ιεραρχίας που έπαιρνε αυτοπροσώπως και συγκεντρωτικά όλες τις κρίσιμες αποφάσεις και από την άλλη ένας αρχηγός μιας «αντάρτικης» δομής που διέθετε τον χρόνο του προτείνοντας σκέψεις, λανσάροντας ιδέες και επικυρώνοντας τις αποφάσεις με τις οποίες συμφωνούσε...

Το τελικό αποτέλεσμα είναι τελικά διττό: η βάση της ΝΔ θέλει ισχυρή προεδρία Αντώνη Σαμαρά για να οργανώσει το κόμμα και να το απαλλάξει από τα σαπρόφυτα και τα βαρίδια που τόσο κόστισαν όλα αυτά τα χρόνια, από την άλλη επιθυμεί και καταγράφει μια δεύτερη τάση με σημαντικό πολιτικό βάρος, το οποίο όμως δεν είναι ούτε τόσο μεγάλο ώστε αυτόνομα να κινηθεί εκτός ΝΔ και να δημιουργήσει νέο κόμμα, ούτε τόσο μικρό ώστε να αγνοηθεί. Είμαι ένας από αυτούς που πιστεύουν ότι μελλοντικά τα δύο κόμματα του σήμερα θα γίνουν τρία, ένα συντηρητικό, ένα φιλελεύθερο, ένα σοσιαλιστικό, η ψήφος των μελών του ΠΑΣΟΚ του 2007 και των μελών της Νέας Δημοκρατίας του 2009 τείνουν προς αυτή την κατεύθυνση, απλά η κοινωνία στο σύνολο της δεν δείχνει ώριμη να το απορροφήσει καθώς έχει πολλά και σοβαρότερα προβλήματα να αντιμετωπίσει (οικονομία, παιδεία, ασφάλιση κ.λπ.).

Πάντως, την Κυριακή, ο απλός Νεοδημοκράτης ψηφοφόρος, στην πλειοψηφία του, κατέρριψε δύο μύθους της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής ιστορίας: απέδειξε ότι η κεντροδεξιά έχει πολιτική συμπεριφορά και την εκφράζει χωρίς συμπλέγματα και όταν πρέπει σε ανοιχτές εσωκομματικές διαδικασίες και αφαίρεσε από την ευρύτερη αριστερά, στην πράξη, την ψευδοαυθεντία στον «κοινωνικό διάλογο και προβληματισμό».



Το σύστημα και η διαδικασία

Το περιβόητο σύστημα πληροφορικής ήταν ένα από τα προβλήματα. Ήμουν ένας από τους συντονιστές, είχα την ευθύνη για δύο Δήμους, δύο Εκλογικά Κέντρα, τρία Εκλογικά Τμήματα, εννιά τερματικά με εννιά χειριστές, ήμουν όμως σε επικοινωνία και με άλλους συντονιστές για υποστήριξη τους. Αρχικά η όλη διαδικασία έδειχνε εξαιρετικά απλή. Αποδείχθηκε όμως ότι το σύστημα και η ροή της δουλειάς είχαν mismatch όπως λέμε στο basket. Επιπλέον, δεν υπήρχε πάγκος ή δεν υπήρχε κόουτς. Ήτοι είτε δεν υπήρχαν εναλλακτικές για την διασύνδεση του server μας με το ΥΠΕΣ που τηρεί την κεντρική εκλογική βάση είτε δεν υπήρχαν καθαρές και γρήγορες αποφάσεις για την παράκαμψη του προβλήματος και την παράλληλη λειτουργία. Αρκεί να σας πω ότι για να παρακάμψουμε την (μη λειτουργούσα) on-line διαδικασία και να πάμε σε κάποια από τις off-line μορφές, έπρεπε να γίνει πολιτική διαβούλευση τελικά, επίσης ακόμα και όταν οι συντονιστές πήραμε οδηγία να πάμε off-line οι πρόεδροι των εφορευτικών δεν ήταν το ίδιο ενήμεροι με αποτέλεσμα η καθυστέρηση εκεί να συνεχιστεί. Ασυνεννοησία;; Μάλλον αδιαφορία !! Αυτά όμως συμβαίνουν όταν τις τεχνοκρατικές αποφάσεις τις παίρνουν πολιτικοί και γραφειοκράτες...

Η όλη διαδικασία τελικά -εκ του αποτελέσματος- ήταν προβληματική από το στάδιο του σχεδιασμού ακόμα. Βάλαμε πληροφορική στην εσωκομματική διαδικασία, κρατήσαμε όμως ευθύς εξαρχής και το χειρόγραφο "τεφτέρι" όπου οι πρόεδροι των εφορευτικών αντέγραφαν με το χέρι και το στυλό τα βασικά στοιχεία του ψηφοφόρου και -μετά την ψήφο- ζητούσαν την υπογραφή του. Αυτός ήταν ο λόγος που δημιουργήθηκαν οι τεράστιες ουρές του μεσημεριού, όχι η "πτώση" της on-line διαπίστευσης. Να σας δώσω νούμερα; Κάποια στιγμή, γύρω στις 15:30, είχα μπροστά μου σε ένα από τα τμήματα μου 25 άτομα να περιμένουν διαπίστευση, 150 άτομα να περιμένουν να δώσουν αίτηση-ταυτότητα στην εφορευτική και 50 άτομα να περιμένουν να ψηφίζουν και να υπογράψουν... Είπατε κάτι;;

Επίσης, μάλλον υποεκτιμήθηκε η συμμετοχή και έγινε κακός σχεδιασμός την κατανομής των εκλογικών τμημάτων, δεν εξηγείται αλλιώς πως Δήμος με 8000 κατοίκους και μικρά ποσοστά Νέας Δημοκρατίας βρέθηκε με δύο κάλπες (μία ανά 4000 κατοίκους), την ώρα που Δήμος με 150000 κατοίκους και δυνατή Νέα Δημοκρατία και Πανεπιστήμιο βρέθηκε με 10 κάλπες (δηλαδή μία ανά 15000 κατοίκους) !!

Τέλος, για ένα τόσο κρίσιμο γεγονός και διοργάνωση απαιτείται συνεργασία σε όλα τα επίπεδα των εμπλεκομένων, κάτι που δεν έγινε ποτέ. Π.χ. οι συντονιστές -στην πλειοψηφία μας παλιά κομματικά στελέχη με γνώσεις και εμπειρίες στην τεχνολογία, την διοίκηση και την οργάνωση (γι' αυτά τελικά επιλεχθήκαμε)- ποτέ δεν βρεθήκαμε οργανωμένα στο ίδιο τραπέζι με τους υπευθύνους χώρου, τους εκπροσώπους των νομαρχιακών του κόμματος και τους προέδρους των εφορευτικών επιτροπών. Και εννοώ το ποτέ, αν και ξέρω ότι σε αρκετούς δήμους και νομαρχίες οι συντονιστές εκλήθησαν (ως ρόλος) τουλάχιστον ως παρατηρητές στην τελική συνεδρίαση της Πέμπτης. Ένα ακόμα, χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, άλλο σχεδιάγραμμα χώρου είχα εγώ ως συντονιστής, άλλο ο υπεύθυνος του χώρου από την Νομαρχιακή...



Η επόμενη μέρα...

Υπάρχουν κάποια δεδομένα που δεν μπορούμε και δεν πρέπει να αγνοήσουμε. Η βάση της ΝΔ, ένας κόσμος έντονα περιφρονημένος τα τελευταία χρόνια, παρά την πρόσφατη εκλογική συντριβή συγκεντρώθηκε, έκατσε στην ουρά, ψήφισε και εκφράστηκε. Με αυτή την έννοια, βγήκε πιο μπροστά από την όποια ηγεσία, έδωσε μήνυμα «εμείς είμαστε εδώ και περιμένουμε την ηγεσία να έρθει κι αυτή εδώ» και έδειξε συγκεκριμένες κατευθύνσεις για αυτό το εδώ...

Τόσο ο νέος πρόεδρος, όσο και οι διεκδικητές του σήμερα αλλά και του αύριο, δεν μπορούν πλέον να αγνοήσουν αυτή την έκφραση. Πρέπει όλοι να δουλέψουν σωστά και οργανωμένα πάνω σε αυτή τη βάση των 800,000, να την οργανώσουν, να την τιμήσουν, να την διευρύνουν. Επίσης, πρέπει πια να περάσουμε στην επόμενη φάση της πολιτικής διαδικασίας, την παραγωγή προτάσεων, απόψεων, πολιτικών. Μην ξεχνάμε ότι τον Μάρτιο έχουμε συνέδριο και ότι μετά τις γιορτές αρχίζει η εσωκομματική ζύμωση και διαδικασία.

Σίγουρα, την Κυριακή το βράδυ πολλοί γύρισαν σπίτι πικραμένοι. Δεν πικράθηκαν όμως από το αποτέλεσμα, πικράθηκαν α
πό αισχρές συμπεριφορές ανθρώπων του ίδιου κόμματος που προσπάθησαν να φθείρουν άλλους σε προσωπικό επίπεδο για να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη... Αυτούς (ασχέτως ποιόν στήριξαν) εγώ τους θεωρώ τέως Νεοδημοκράτες και δε θα σταματήσω τις εσωκομματικές ενέργειες μου εναντίον τους έως ότου μας αδειάσουν τη γωνία. Και περιμένω από τον πρόεδρο Αντώνη Σαμαρά, να υλοποιήσει αυτό που προεκλογικά υποσχέθηκε, την αναδιοργάνωση, και μέσα σε αυτή τη διαδικασία να πάρει το μαχαίρι και να κόψει όλα τα σάπια κομμάτια, όπου κι αν βρίσκονται. Ας τολμήσει!! Εγώ θα βοηθήσω όσο περνάει από το χέρι μου. Όσο για τους πικραμένους φίλους ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός, μαζί και η «αγκαλιά» από εμάς τους υπολοίπους...



Επίλογος
Ήμουν συντονιστής διαπίστευσης, έτσι μπλέχτηκα με την όλη διοργάνωση και διαδικασία. Προσφέρθηκα εθελοντικά στην όλη διαδικασία, τόσο εγώ όσο και οι χειριστές που στελέχωσαν την ομάδα μου, νέοι ή μεγαλύτεροι, παρέμειναν και δούλεψαν άοκνα όλη μέρα, αντιμετώπισαν κακοπιστία, προβλήματα ακόμα και προκλήσεις από «κονκαρδοφόρους» και των τριών υποψηφίων.

Και άντεξαν!! Ολοκλήρωσαν μια διαδικασία και -ακόμα κι αν δεν ήταν on-line- βοήθησαν τον κόσμο να φτάσει στην κάλπη με σωστά στοιχεία και το κόμμα να έχει σωστά συμπληρωμένες αιτήσεις μελών.

Επιπλέον οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους, που δεν συμμετείχαν στο παρελθόν στην εσωκομματική λειτουργία, ενδιαφέρθηκαν και προσφέρθηκαν εθελοντικά και θέλουν να παραμείνουν γύρω και μέσα στη ΝΔ. Θέλουμε και εμείς να τους έχουμε μαζί μας, κοντά μας, γύρω μας.

Αυτό είναι το μεγάλο κέρδος από την όλη διαδικασία, ένα κέρδος που δεν πρέπει να πάει χαμένο κύριε Σαμαρά, ένα κέρδος που δεν πρέπει να πάει χαμένο κυρία Μπακογιάννη, ένα κέρδος που δεν πρέπει να πάει χαμένο κύριε Ψωμιάδη.

Και, θυμηθείτε, κανείς μας δεν ήρθε στο κόμμα για κάποιο πρόσωπο, έτσι και κανείς δε θα φύγει από το κόμμα για κάποιο πρόσωπο. Οι μάχες πολιτικά δεν δίνονται στα πρόσωπα, αλλά στις ιδεολογίες, έχουμε συνέδριο μπροστά και είναι κρίσιμο στο κόμμα να υπάρχουν οι δυνάμεις εκείνες που μπορούν να διαμορφώσουν άποψη και να παράγουν πολιτική και πρόταση. Είμαστε μία από αυτές τις δυνάμεις, απλά θέλουμε λίγο χρόνο να ηρεμήσουμε, να καθαρίσουμε το μυαλό μας από την ένταση των ημερών και να σηκώσουμε περήφανα το κεφάλι και τη φωνή μας στην κοινωνία.

Αυτό θα αποτυπωθεί μέσα στις επόμενες μέρες και σε μια πρόταση της ομάδας των «συντονιστών» προς τον πρόεδρο του κόμματος και τους συνυποψηφίους του για την δημιουργία μέσα στο κόμμα ευέλικτων και σύγχρονων δομών τεχνολογίας και εθελοντισμού, ώστε να μετατραπεί το κόμμα σε ένα σύγχρονο μηχανισμό και να διαχέεται η πληροφορία άμεσα και αμφίδρομα μεταξύ κορυφής και βάσης.