5.11.09

δώδεκα λεπτά μουσικής και φαντασίας...



εικόνες που τρέχουν να συναντήσουν τις σκέψεις, σκέψεις που τρέχουν να ξεφύγουν από τις εικόνες, να φτιάξουν κάτι άλλο, καλύτερο, διαφορετικό...
μουσική που ντύνει τα συναισθήματα, που εξάπτει την φαντασία, που δημιουργεί πάθη, που σχηματίζει εικόνες...
εικόνες που γίνονται μουσική, μουσική που γίνεται εικόνες...



Αυτό το φθινοπωρινό απόγευμα - ή μήπως είναι χειμωνιάτικο;;- διάλεξα δύο μουσικά θέματα για το κλείσιμο της μέρας και το άνοιγμα της νύχτας: το Andare του Ludovico Einaudi και το Old and Wise των Alan Parsons Project. Απολαύστε τα μαζί μου, μετά από δώδεκα ώρες δουλειά απόψε διαθέστε δώδεκα λεπτά στο πνευματικό σας εγώ...

Γιατί αν δεν συνεχίσεις να πηγαίνεις δε θα φτάσεις γέρος και σοφός, αλλά πρέπει να είσαι γέρος και σοφός για να συνεχίσεις να πηγαίνεις...