10.11.09

Τα κάτι, τα τίποτα και τα άλλα !!


Η μητέρα των μαχών;; Μάλλον όχι... Μάλλον σκληρά, πολωτικά, σχεδόν διχαστικά λόγια προς τους αντιπάλους για να εκφράσουν μια «πικρία» για το δικό τους αύριο που είχε αρχίσει να ξημερώνει νωρίτερα και το βλέπουν πλέον να δύει...
Και άγχος, πολύ άγχος, υπέρτερο και από τα ποσοστά των τελευταίων δημοσκοπήσεων, έκφραση αδυναμίας ανθρώπων που συνεχίζουν να θέτουν διλήμματα μέλλοντος, μιλώντας με όρους παρελθόντος !!
Και όλα αυτά γιατί; Γιατί ένα τίποτα αποφάσισε να συμμαχήσει με ένα κάτι, αλλά όχι το δικό μας κάτι, η δική μας προσφορά δεν ήταν τελικά η καλύτερη. Γύρω όμως από τα τίποτα και τα κάτι υπάρχουν τα άλλα, αυτά που με την παρουσία τους και τη συμμετοχή τους δίνουν νόημα και λόγο ύπαρξης και στα κάτι και στα τίποτα...
Με αυτά τα άλλα ως σήμερα δεν ασχολήθηκε κανείς,
όλοι θεώρησαν και θεωρούν αυτονόητο ότι το δικό τους κάτι είναι το ...κάτι άλλο, το πιο μεγάλο, το μοναδικό. Ουδείς διανοείται ότι το δικό του κάτι δεν είναι κάτι διαφορετικό, μον’ είναι κάτι φθαρμένο στον χρόνο... Ουδείς διανοείται ότι το δικό του κάτι μπορεί να μην έχει άλλο να το συνοδεύει, να το αναδεικνύει, να το κάνει κάτι άλλο...
Ουδείς διανοείται ότι το κατι του τείνει προς το τίποτα που τόσο εύκολα προσχώρησε εδώ και απεχώρησε από εκεί. Ότι τα κάτι ξεπεράστηκαν, τα τίποτα δεν μπόρεσαν να παίξουν ρόλο, ότι τώρα πιά... πρέπει να ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΑΛΛΑ !!!