28.10.09

Μια πρόταση για τα προγράμματα απόκτησης επαγγελματικής εμπειρίας (τα Stage ντε...)


Κατ'αρχήν θα τα λουστούν... Και ο κακόμοιρος Λοβέρδος και ο εργατοπατέρας για τα εύκολα Παναγόπουλος και όλοι οι υπόλοιποι κυβερνητικοί. Έσπειραν ανέμους, τώρα θα θερίσουν θύελλες...

Προεκλογικά οι νυν κυβερνώντες έταζαν επιδοτήσεις, μοριοδότηση, αντιμετώπιση του προβλήματος, μετεκλογικά έκαναν μια τεράστια κωλοτούμπα, τα πήραν όλα πίσω, έδειξαν το παλιό «καλό» πρόσωπου του βαθέος ΠΑΣΟΚ, απέλυσαν κόσμο με σαφή ρεβανσιστική, εκδικητική διάθεση και έβγαλαν μπροστά την «μπουλντόζα» Πάγκαλο για να τα χώσει δεξιά αριστερά με τον χύδην λόγο του και να κρύψουν τις ...πομπές τους !!

Στόχος βλέπετε ήταν «να φύγει η δεξιά...» και μετά βλέπουμε. Ας τα λουστούν λοιπόν, δεν τους λυπάμαι καθόλου τους λαοπλάνους λαϊκιστές «Γιωργάκηδες» της νέας διακυβέρνησης, ας τα λουστούν...

Γιατί θα τα λουστούν, και με την αγανάκτηση που έχει σωρρευμένη ο κόσμος προβλέπω ότι έχουν να μαζέψουν ξυνισμένο γιαούρτι, κλούβιο αυγό και σάπιο ζαρζαβατικό που θα αναστενάξουν οι χωματερές...

Από κει και πέρα... Μια πραγματικότητα είναι ότι το πρόγραμμα Stage εφαρμόζεται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες ΚΑΙ στον ιδιωτικό ΚΑΙ στον δημόσιο τομέα. Θα μου πείτε ότι αυτοί είναι ...βάρβαροι και «όταν εμείς είχαμε πολιτισμό, έτρωγαν βελανίδια» σύμφωνα με τους (ευτυχώς συγχωρεμένους) κήνσορες της ελληνικής σοσιαλιστικής σκέψης.

Μια ακόμα πραγματικότητα, είναι ότι στην Ελλάδα το πρόγραμμα Stage αποτέλεσε ένα εύκολο τρόπο για να εξυπηρετούνται μικροπολιτικά ρουσφετάκια από τους κομματάρχες των κυβερνήσεων της τελευταίας δεκαετίας και πλέον που το πρόγραμμα λειτουργεί στη χώρα μας. Αν όμως ζούσαμε σε ένα κράτος που σέβεται τους πολίτες του, σήμερα θα συζητούσαμε για την ορθή εφαρμογή του μέτρου, με συγκεκριμένες προτάσεις. Αντί αυτού, έχουμε μια νέα διακυβέρνηση ΠΑΣΟΚ που ομολογεί την ανικανότητά της να επαναφέρει και να εφαρμόσει σωστά ότι έχει «ξεστρατίσει» επί των προκατόχων της και ...έτσι απλά ...το καταργεί.

Χρειάζονται τα προγράμματα απόκτησης επαγγελματικής εμπειρίας;; Εγώ λέω ΝΑΙ !! Όχι όμως με αυτή τη μορφή, όχι όμως στη λογική του εμπαιγμού του απλού πολίτη (προσοχή, μην παρεξηγηθώ, το ότι κάποιος τον εμπαίζει δεν μεταφράζεται σε αθώωση του από την «συνέργεια» του να προσβλέπει σε παράνομη μονιμοποίηση, αλλά για αυτό τοποθετήθηκα προ ημερών...)

Με ποιά μορφή λοιπόν θα έπρεπε να λειτουργούν τα προγράμματα απόκτησης επαγγελματικής εμπειρίας σε μια σύγχρονη χώρα που θέλει να πάει μπροστά;;

Κατ'αρχήν να ορίσουμε την έννοια απόκτησης επαγγελματικής εμπειρίας: σε απλά ελληνικά, κάποιος σου δείχνει μια δουλειά, τη δουλειά που κάνει.

Άρα, αυτός ο κάποιος είναι ο εκπαιδευτής σου, ο επιβλέπων σου. Αυτός σου δείχνει τη δουλειά που κάνει και σε παρακολουθεί αν την κάνεις σωστά.

Στόχος είναι να αξιολογήσει και να δει αν κάνεις για τη δουλειά αυτή ώστε πιθανόν άμεσα ή στο μέλλον να καταλάβεις αντίστοιχη οργανική θέση στην εταιρεία.

Πρόταση λοιπόν:
  • επιδοτούμενη απόκτηση επαγγελματικής εμπειρίας όχι γενικά αλλά σε συγκεκριμένες θέσεις εργασίας που προβλέπονται στο οργανόγραμμα μιας εταιρείας (ιδιωτικής ή δημόσιας).
  • η εταιρεία που θέλει να επιδοτηθεί για τον σκοπό αυτό πρέπει να υποβάλλει με την αίτηση της στον ΟΑΕΔ αντίγραφο του οργανογράμματος της, δήλωση σε ποιές θέσεις θα εκπαιδεύσει προσωπικό και δήλωση για τις απαιτήσεις προσόντων και την περιγραφή εργασίας κάθε θέσης (σύμφωνα με ISO 9001). Ήτοι, δεν έχεις οργανόγραμμα και σαφή περιγραφή θέσεων, δεν μπορείς να εκπαιδεύσεις προσωπικό με κρατική επιδότηση, κάνε το εξ’ιδίων πόρων.
  • επίσης, θα είχε λογική να μην μπορεί να εκπαιδεύσει ετησίως περισσότερους από το 25% του συνόλου των μόνιμων εργαζομένων της, και θα πρέπει να τηρεί διαρκώς αυτή την αναλογία προσλαμβάνοντας μονίμους ή διακόπτοντας την επιδοτούμενη απασχόληση όπως προκύπτει.
  • η εκπαίδευση για κάθε εργαζόμενο θα προσδιορίζεται (ανάλογα και με τη θέση εργασίας) σε διάστημα από έναν ώς τρεις μήνες ανά θέση (μιλάμε για απλή επαγγελματική μαθητεία, κοινώς να δει τη δουλειά και να δούμε αν μας κάνει, άρα ένα τρίμηνο αρκεί και περισσεύει), πάντα έχοντας ως επιβλέποντα και εκπαιδευτή έναν μόνιμο εργαζόμενο στη θέση αυτή (προαιρετικά μπορεί να υπάρχει και ως δεύτερος ένας από την ανώτερη διοίκηση).
  • για να απασχολήσει μια εταιρεία έναν επιδοτούμενο για απόκτηση επαγγελματικής εμπειρίας θα πρέπει να απασχολεί τουλάχιστον έναν μόνιμο υπάλληλο στην ίδια θέση, θα πρέπει δε οι εκπαιδευόμενοι στην συγκεκριμένη θέση να μην ξεπερνούν αριθμητικά τους μόνιμους για διάστημα μεγαλύτερο της εβδομάδας (καλύπτουμε έτσι και τις ασθένειες).
  • υποχρεωτικά με την λήξη της περιόδου απόκτησης επαγγελματικής εμπειρίας, συμπληρώνεται από την εταιρεία και παραδίδεται στον εργαζόμενο και τον ΟΑΕΔ έκθεση προόδου (τυποποιημένες ερωτήσεις στις οποίες απαντά η εταιρεία) με επίσημες υπογραφές της εταιρείας, την οποία ο εργαζόμενος θα μπορεί να επισυνάπτει ως συστατικό εμπειρίας στο βιογραφικό του.
  • δεν θα επιτρέπεται η επιδοτούμενη απασχόληση για απόκτηση επαγγελματικής εμπειρίας στην ίδια θέση για πάνω από έξι μήνες σε διάστημα ενός χρόνου από την πρώτη πρόσληψη και στην ιδια εταιρεία για πάνω από έξι μήνες σε διάστημα ενός χρόνου από την πρώτη πρόσληψη, ήτοι αν κάποιος θέλει να αποκτά εμπειρία αντί να εργάζεται κανονικά θα πρέπει να αποκτά εμπειρία τουλάχιστον σε δύο διαφορετικές εταιρείες και δύο τουλάχιστον διαφορετικά αντικείμενα.
  • η πορεία της μαθητείας θα ελέγχεται διαρκώς από επιθεωρητές του ΟΑΕΔ (όπως αντίστοιχα γίνεται στα προγράμματα του ΛΑΕΚ) ώστε να αποφεύγεται ο «βιασμός» της φιλοσοφίας του προγράμματος. Σε περίπτωση που εταιρεία (ιδιωτική ή δημόσια) παραβιάζει τη φιλοσοφία του προγράμματος θα στερείται του δικαιώματος επιδοτούμενης πρόσληψης για δύο χρόνια.
  • για κάθε επιδοτούμενο ο εργοδότης καλύπτει τον μεικτό βασικό μισθό της θέσης όπου θα εκπαιδευτεί καθώς και έξοδα κινήσεως, ο ΟΑΕΔ καλύπτει το κόστος υγειονομικής περίθαλψης στο ΙΚΑ ή το ταμείο του Δημοσίου.
  • δεν θεμελιώνεται ούτε προκύπτει από την μαθητεία συνταξιοδοτικό δικαίωμα, ο εργαζόμενος όμως έχει περιθώριο εντός μιας πενταετίας από την λήξη της να πληρώσει τις ασφαλιστικές εισφορές που αναλογούν και να προσθέσει την περίοδο αυτή στα συντάξιμα χρόνια του.
Αυτές είναι κάποιες πρώτες, βασικές σκέψεις επί του θέματος τις οποίες μοιράζομαι δημοσίως με όποιον θέλει να τις διαβάσει. Θα μπορούσαμε να σκεφτούμε και να προσθέσουμε κίνητρα για τις εταιρείες που μετά τη λήξη της περιόδου μαθητείας, μετατρέπουν τις προσωρινές συμβάσεις σε αορίστου χρόνου, όπως επίσης και αντικίνητρα για τους εργαζόμενους και τις εταιρείες που επιλέγουν τα προγράμματα επιδοτούμενης απόκτησης επαγγελματικής εμπειρίας ως μέσο «μόνιμης εργασίας».

Και βέβαια, μπορούμε και πρέπει κάποτε να προχωρήσουμε ακόμα παραπέρα, να οργανώσουμε τον δημόσιο τομέα σε πελατοκεντρικό μοντέλο, να είναι κυρίαρχο στοιχείο η εξυπηρέτηση του πολίτη και όχι η απλή μισθοδοσία των υπαλλήλων, και αυτό όχι επειδή το επέλεξε κάποιος πολιτικός αρχηγός ως προεκλογικό σύνθημα αλλά επειδή έτσι πρέπει !!