7.10.09

κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ ή polit-büro Παπανδρέου;



Σε λίγη ώρα ορκίζεται η νέα κυβέρνηση της Ελλάδας, η πρώτη κυβέρνηση Παπανδρέου του 21ου αιώνα... Ή μήπως να πω το polit-büro του Γιώργου;; Γιατί του κόμματος δεν είναι...

Την Κυριακή το βράδυ υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι αυτή την κυβέρνηση θα την αντιπολιτευθώ με όρους πολιτικούς και όχι με όρους ξεκατινιάσματος όπως έκαναν άλλοι στις προηγούμενες κυβερνήσεις την τελευταία πενταετία. Έτσι σήμερα θα αποτυπώσω τις πρώτες σκέψεις και απόψεις μου για το νέο κυβερνητικό σχήμα και θα επανέλθω όταν ακούσω τις πρώτες δηλώσεις και τον προγραμματισμό των νέων υπουργών. Πάμε λοιπόν...

Στην κυβέρνηση αυτή είδα ένα θετικό: λιγότερα άτομα, συγχώνευση τομέων, νέες προτεραιότητες σύμφωνα με όσα υποσχέθηκε προεκλογικά ο Παπανδρέου. Θα τολμήσω μάλιστα να πω -και θα ψάξω το κυβερνητικό πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας του 2004- ότι ο Παπανδρέου σήμερα έκανε (αριθμητικά) πράξη πέντε χρόνια μετά αυτό που υποσχέθηκε ο Καραμανλής πέντε χρόνια πριν. Τι άλλο είναι όμως το σήμερα παρά το αύριο του χθες...

Από κει και πέρα, η νέα μας κυβέρνηση έχει έντονο, εντονότατο άρωμα Γιώργου. Πρωθυπουργός και Υπουργός Εξωτερικών ο ίδιος, κολλητοί και δικά του παιδιά γύρω γύρω σε όλα τα κρίσιμα υπουργεία, μέχρι και η λογογράφος του κα Μπιρμπίλη, χώρεσε σε έναν νέο τομέα, αυτόν του περιβάλλοντος, όπου καταγράφηκε και η πρώτη χυλόπιτα: οι Οικολόγοι - Πράσινοι αρνήθηκαν την πρόταση που το γραφείο Παπανδρέου απηύθυνε στην ομογενή εξ Αυστρίας κα Βασιλάκου, γνώριμο του Γιώργου από τα παλιά... (τι κριτήριο πια κι αυτό...)

Δύο σημειώσεις εδώ: δε θα με πείραζε ο κάθε πρωθυπουργός να στελεχώσει το προσωπικό του γραφείο κατά το δοκούν, όχι όμως την κυβέρνηση, στη χώρα μας όμως έχουμε κοινοβουλευτική δημοκρατία, εκλέγουμε κυβερνήσεις όχι προέδρους/πρωθυπουργούς όπως στην Αμερική. Σε κάθε περίπτωση επίσης θα επιθυμούσα και εγώ και πολλοί άλλοι να γνωρίζουμε ποιοί μας κυβερνούν. Δείτε π.χ. σε μια αναζήτηση για την νέα υπουργό κα Τίνα Μπιρμπίλη στο internet τι προκύπτει:
...«Μία ακόμη γυναίκα που παίζει κάποιον ρόλο στο γραφείο του κ. Παπανδρέου είναι η κυρία Τίνα Μπιρμπίλη (εργαζόταν ως μάνατζερ στον ιδιωτικό τομέα), η οποία λέγεται ότι γνωρίστηκε με τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ σε κάποιο γυμναστήριο».
...«Η μια εκδοχή είναι ότι γνωρίστηκαν με τον πρόεδρο στο… γυμναστήριο. Η άλλη ότι τους έφερε σε επαφή ο Ανδρίκος Παπανδρέου, εκτιμώντας τις σπουδές της σε θέματα περιβάλλοντος. Ο,τι κι αν ισχύει, η Τίνα Μπιρμπίλη (που ξεκίνησε ως συνεργάτης του Δημ. Αβραμόπουλου στο δήμο της Αθήνας) είναι -αυτή τη στιγμή- «άνθρωπος του προέδρου». Εργασιομανής, απαλλαγμένη από πολιτικές βλέψεις, με καλά στοιχεία χαρακτήρα, κάνει τα πάντα και συμφέρει».
...«Αργότερα την προσέλαβε ως σύμβουλο στου ΥΠΕΞ ο νέος μας πρωθυπουργός και από τότε είναι κοντά του, στενή συνεργάτης. Δεν έχω υπόψιν μου το ακαδημαϊκό της έργο (δημοσιεύσεις κλπ), σε κάθε περίπτωση πάντως πρόκειται για πρόσωπο που εμφορείται από οικολογικές ιδέες... Το σουρεαλιστικό είναι ότι αμέσως μόλις ορκίστηκε ο νέος πρωθυπουργός πρότεινε, χωρίς καμία προηγούμενη θεσμική-προγραμματική-ιδεολογική συζήτηση το υπουργείο περιβάλλοντος στους Οικολόγους Πράσινους. Και αφού είπαν όχι το ανέθεσε στην Τίνα Μπιρμπίλη… Τι να πω; Μακάρι να πετύχει».

Εύχομαι επίσης να πετύχει η κα Μπιρμπίλη και θα περιμένω εναγωνίως τις πρώτες της δηλώσεις στη συζήτηση περί των προγραμματικών δηλώσεων και -βέβαια- τις πρώτες της αποφάσεις και ενέργειες. Εκεί θα κριθεί !!

Ενδιαφέρον είναι ότι η νέα κυβέρνηση έχει πολλά πολλά πρόσωπα, πάνω από το 80%, με μηδενική κυβερνητική εμπειρία. Αυτό, πέραν της απόφασης Παπανδρέου να εμπιστευτεί μόνο τον στενό του κύκλο, σημαίνει και το ότι ο Παπανδρέου αποφάσισε, κυβερνητικά τουλάχιστον να αποσχισθεί από το «βαθύ ΠΑΣΟΚ», όλους αυτούς που τόσες εβδομάδες έραβαν κουστούμια και ταγιέρ. Ας ελπίσουμε ότι θα πετύχουν. Και ας ελπίσουμε ότι δε θα έχουν να αντιμετωπίσουν τα «φιλεύσπλαχνα» σχόλια διαφόρων δημοσιοκάφρων που συνόδευαν τα αντίστοιχα στελέχη της κυβέρνησης Καραμανλή του 2004 και μιλούσαν για ...έλλειψη εμπειρίας. Αλλά ξέχασα, αυτή η κυβέρνηση είναι κυβέρνηση Γιώργου, η άλλη ήταν κυβέρνηση της δεξιάς...

Έκπληξη ανεξήγητη αποτελεί η τοποθέτηση Πάγκαλου ως αντιπροέδρου... Αναφέρομαι στον Θεόδωρο Πάγκαλο, τρίτο σε ψήφους βουλευτή στην περιφέρεια Αττικής, παλαιό κοινοβουλευτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, υπουργό εξωτερικών στις περιπτώσεις Ιμίων και Οτσαλάν και άνθρωπο που στις 16.09.2001 είχε δηλώσει στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία»:
«... εγώ δεν θεωρώ ότι ο κ.Παπανδρέου έχει τα προσόντα να γίνει πρωθυπουργός της Ελλάδας (...) θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι δεν τον θεωρώ κατάλληλο για να γίνει πρωθυπουργός, ασχέτως αν είναι σήμερα πολύ της μόδας ο κ. Παπανδρέου. Πιστεύω επιπλέον και για λόγους αισθητικούς ότι θα είναι απαράδεκτη εξέλιξη, θα είναι παλινδρόμηση, αν η χώρα πάει πίσω προς τον ανιψιό του ενός και το γιο του άλλου».

Εκτός αν, λόγω εκτοπίσματος (πολιτικού και βιολογικού), μπήκε για να λειτουργήσει ως αντίβαρο του Βενιζέλου, ο οποίος πλέον πρέπει να επιζήσει σε δίαιτα, με ένα υπουργείο Άμυνας «σαλαμοποιημένο» ως προς τις δραστηριότητες μεταξύ αυτού, του κ. Πάγκαλου και του κ. Μπεγλίτη...

Δε θα συνεχίσω προς το παρόν με τα ονόματα, δεν έχει σημασία, σημασία έχει η πολιτική που αυτά τα ονόματα, αυτά τα πρόσωπα, θα κληθούν να εκφράσουν, αυτή λοιπόν θα κριθεί σήμερα με τις πρώτες δηλώσεις στην ανάληψη των καθηκόντων τους, τις επόμενες μέρες με τις πρώτες ενέργειες και τις προγραμματικές τους δηλώσεις και βέβαια στις πρώτες 100 ημέρες της διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ, από τις οποίες παρεπιπτόντως 97 μείνανε...

Εκείνο λοιπόν που έχει σημασία είναι η πολιτική, η πολιτική που πρέπει να χαραχθεί και να παραχθεί ανά τομέα ευθύνης και όχι το χθεσινό πυροτέχνημα των συγχωνεύσεων, αλλαγών και διασπάσεων υπουργείων. Αυτό μπορεί να είναι πιασάρικο για τα ΜΜΕ και τον πολύ λαό, είναι μια καλή αρχή, αλλά πρέπει να περιμένουμε τη συνέχεια, την ουσιαστική διάλυση του «βαθέος κράτους», αυτού που η Νέα Δημοκρατία τόσο εύστοχα αποκαλούσε επί σειρά ετών «το σύστημα ΠΑΣΟΚ». Εκεί είναι το πρόβλημα, αυτό που πραγματικά απαιτείται είναι η δραματική περικοπή δραστηριοτήτων του κεντρικού κράτους, μέσω της κατάργησή τους ή τη μεταφορά των αρμοδιοτήτων τους σε ιδιωτικές δομές.

Αυτό το υπερμεγέθες και αναποτελεσματικό «βαθύ κράτος», ελάχιστα κατάλαβε ή θα καταλάβει από τις χθεσινές «καινοτομίες», πέρασαν και δεν ακούμπησαν, σαν τσιμπήμα ψύλλου σε ελέφαντα. Στην πραγματικότητα μάλλον χάρηκε κιόλας καθώς από το ανακάτεμα της τράπουλας, αυτό εξασφαλίζει μια ραστώνη, μια ηρεμία για μερικούς μήνες, έως ότου οι νέοι καταλάβουν που πατούν και που βρίσκονται, έως ότου σχεδιαστούν τα νέα οργανογράμματα, οι νέοι κανονισμοί λειτουργίας κ.λπ.

Εννοείται βέβαια, εκτός εάν είσαι έτοιμος να κυβερνήσεις !! Αν έχεις αξιοποιήσει τον χρόνο σου στην αντιπολίτευση για να ετοιμαστείς, να δοκιμάσεις και να οριστικοποιήσεις το μοντέλο σου. Έχοντας στήσει και διοικήσει εταιρικούς σχηματισμούς μικρούς ή μεγαλύτερους, γνωρίζω εκ του αποτελέσματος ότι αν είναι μια δουλειά στις επιχειρήσεις που είναι επίπονη και απαιτητική σε χρόνο, εμπειρία και χρήμα αυτή είναι ο σχεδιασμός ή ανασχεδιασμός της δομής, των διεργασιών και των διαδικασιών μιας επιχείρησης. Εδώ καλείται η νέα και ελάχιστης κυβερνητικής εμπειρίας κυβέρνηση Παπανδρέου να το πράξει σε ελάχιστο χρονικό διάστημα και επιπλέον να παράγει και έργο. Αυτό όπως είπα στην αρχή της παραγράφου μπορεί να γίνει αν είσαι έτοιμος. Και το ΠΑΣΟΚ (δυστυχώς για τους ίδιους και για μας) δεν είναι.

Αυτά προς το παρόν, θα περιμένω τις πρώτες δηλώσεις των νέων υπουργών και θα επανέλθω, γιατί τελικά κάποιος πρέπει να κάνει και αντιπολίτευση την ώρα που οι «πρωτοκλασσάτοι» της Νέας Δημοκρατίας περί αλλότρια τυρβάζουν...

υ.γ. το polit büro για τους νεώτερους ήταν η περιβόητη εκτελεστική επιτροπή, η στενή παρέα του γραμματέα που διοικούσε τα «σιδερόφρακτα» κομμουνιστικά κόμματα του πρόσφατου παρελθόντος... Η ιστορία διδάσκει, μήπως όμως και επαναλαμβάνεται ;;