14.10.09

στο λιμάνι ανάψανε φωτιές...


Προεκλογικά ο λαλίστατος εκπρόσωπος κ. Παπακωνσταντίνου, διαπρύσιος υπερθεμάτιζε «...ξέρετε τη θέση μας. Η θέση μας ήταν αντίθετη με τη συγκεκριμένη ενέργεια της κυβέρνησης και υπέρ τού να υπάρχει ένας δημόσιος χαρακτήρας. Άρα, μ' αυτή τη λογική, θέλουμε να ξαναδούμε τις συμφωνίες αυτές...»

Από κοντά και η -ατυχήσασα υπουργικώς- κα Ελπίδα Τσουρή, «πολιτική εκπρόσωπος (sic!!) σε θέματα (μπλα...μπλα...)» έσπευσε να τονίσει: «Επαναλαμβάνουμε, για μια ακόμη φορά, ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, θα εξαντλήσει όλες τις νομικές, θεσμικές και πολιτικές δυνατότητες, σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, προκειμένου να κατοχυρώσει το δημόσιο συμφέρον και τα εργασιακά δικαιώματα, με ουσιαστική και σε βάθος επαναδιαπραγμάτευση.»


Μετά τις εκλογές η «καυτή πατάτα» πέρασε στα χέρια της υπουργού Οικονομίας κ.λπ. κ.λπ. Λούκας Κατσέλη με τρία ζητούμενα σύμφωνα με την ειδησεογραφία των ημερών: «να ξεπεράσει τις προεκλογικές ασάφειες που υπήρχαν από πλευράς ΠΑΣΟΚ σχετικά με το θέμα της σύμβασης (υπήρχαν υποψήφιοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στον Πειραιά και όχι μόνον που έλεγαν στους λιμενεργάτες ότι θα καταργηθεί η σύμβαση) και να διαχειρισθεί το όλο θέμα ορθολογικότερα, να μην περάσει στην αγορά μήνυμα το οποίο θα φόβιζε τους ξένους επενδυτές, και κυρίως τους Κινέζους και να επαναλειτουργήσει το λιμάνι ανακουφίζοντας την αγορά, αλλά παράλληλα να μην συγκρουσθεί με τους εργαζομένους.»

Εν τω μεταξύ η σύμβαση Ελληνικού Δημοσίου - Cosco είναι νόμος του κράτους, η κινέζικη πλευρά έχει εκπληρώσει τις ως τώρα συμβατικές της υποχρεώσεις και αναμένει την ελληνική πλευρά να πράξει το αντίστοιχο και οι (πλουσιοπάροχα αμειβόμενοι και έχοντες εγκαθιδρύσει μονοπώλιο εξυπηρέτησης προσωπικών συμφερόντων σύμφωνα με το ρεπορτάζ) εργαζόμενοι ζητούν «να ξεκινήσει διάλογος με την καινούργια κυβέρνηση χωρίς τετελεσμένα».

Αναμενόμενη και η ένταση στη «σύναξη των αρεστών» στο Μαξίμου, όπου ο Πάγκαλος την έπεσε στη Λούκα, ο Χρυσοχοΐδης τράβηξε την ουρά του στο πλάι και ο CEO αναγκάστηκε να πάρει ρόλο παιδονόμου...

Αντιγράφω από το ρεπορτάζ την αποκάλυψη της διγλωσσίας: «...στον πυρήνα των ενστάσεων που ακούστηκαν σε σχέση με τον έως τώρα χειρισμό της υπόθεσης, ήταν το επιχείρημα πως το ΠΑΣΟΚ είναι πλέον κυβέρνηση και θα έπρεπε να εκπέμψει σαφές μήνυμα ότι «το λιμάνι πρέπει να ανοίξει». Όπως αφέθηκε να εννοηθεί, αυτό το «μήνυμα» δεν έχει περάσει στην κοινή γνώμη από τις μέχρι τώρα δημόσιες τοποθετήσεις της υπουργού Οικονομίας. Επίσης, ερωτηματικά διατυπώθηκαν για το κατά πόσο έχει διασφαλιστεί από τις έως τώρα διαπραγματεύσεις με την πλευρά των εργαζομένων το ότι η απεργία θα ανασταλεί μέσα στο επόμενο διήμερο, καθώς η κ. Κατσέλη εμφανίστηκε βέβαιη ότι τούτο θα συμβεί...»

«Το ΠΑΣΟΚ είναι πλέον κυβέρνηση...» η φράση κλειδί, άρα πρέπει να απόσχει από όλα τα εξόχως λαϊκιστικά που τα στελέχη του εξήγγειλαν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου. «Το ΠΑΣΟΚ είναι πλέον κυβέρνηση...» η φράση κλειδί, η φράση που διασαφηνίζει ότι το ΠΑΣΟΚ θα βρεθεί αντιμέτωπο με προεκλογικές του δεσμεύσεις, καθώς στο πρόγραμμά του περιλαμβάνονταν η επαναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας με την COSCO, και ότι οι συζητήσεις στα κυβερνητικά όργανα δεν θα είναι ανέφελες, καθώς σε κομβικά ζητήματα πολιτικής και διαχείρισης υπάρχουν αποκλίνουσες προσεγγίσεις.


Για την ιστορία να θυμίσω ότι η συμφωνία μεταξύ της Ελληνικής Κυβέρνησης και της κινέζικης εταιρείας Cosco εξασφαλίζει στη χώρα μας σημαντικά οικονομικά οφέλη:
- 4.000 νέες θέσεις εργασίας δημιουργούνται μετά την υπογραφή της συμφωνίας,
- 300 εκ. ευρώ θα εισρεύσουν στην ελληνική οικονομία από τις ξένες επενδύσεις που θα γίνουν την επόμενη 5ετία,
- 27 εκατομμύρια ευρώ ετησίως για την πρώτη πενταετία είναι το εγγυημένο αντάλλαγμα, την στιγμή που ο μέσος όρος όλων των ετησίων κερδών του Ο.Λ.Π. την τελευταία πενταετία είναι 24,2 εκατομμύρια (!!),
- 2,35 δις ευρώ θα είναι τα συνολικά οφέλη του Δημοσίου για την περίοδο των 35 ετών.
και βέβαια σημαντικά κοινωνικά και πολιτικά οφέλη με την εξασφάλιση του ελεύθερου ανταγωνισμού, την άρση των μονοπωλίων και την απελευθέρωση της ελληνικής κοινωνίας από τις εκβιαστικές τακτικές εξυπηρέτησης ατομικών και συντεχνιακών συμφερόντων των ολίγων εκλεκτών συνδικαλιστών και των αυλικών τους.

Το αρνητικό βέβαια είναι ότι η συμφωνία αυτή εξυπηρετεί την Ελλάδα και αναπτύσσει τις διπλωματικές και οικονομικές της σχέσεις με την Κίνα, στην προσπάθεια εγκαθίδρυσης της οικονομικής και διπλωματικής μας ουδετερότητας σε παγκόσμιο επίπεδο από θέση ισχύος (μέσα από διαπραγμάτευση και ισότιμες σχέσεις με όλους τους ισχυρούς της γης) και όχι από θέση οικονομικού υποτελή συγκεκριμένων αμερικανικών συμφερόντων και μάλιστα με αναλογία 7:10...

Καλημέρα σας !!