29.10.09

η καμήλα...


Ήταν μια φορά ένας καμηλιέρης με την καμήλα του, και εκεί που προχωρούσε μέσα στην έρημο η καμήλα τα έπαιξε, δηλαδή "βάρεσε μπιέλα", αλλά για καλή του τύχη βλέπει ένα καμηλάδικο (πως λέμε βενζινάδικο) μπαίνει μέσα λοιπόν και ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος με τον ιδιοκτήτη του καμηλάδικου.

ΚΑΜΗΛΙΕΡΗΣ: «μεγάλε άσε, η καμήλα μου...(χωρίς να προλάβει να τελειώσει)»
ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ (με χοντρή και επιβλητική φωνή): «Στη ράμπα».
ΚΑΜΗΛΙΕΡΗΣ: «Ρε μεγάλε, δεν με άφησες να σου πω.... (πάλι χωρίς να προλάβει να τελειώσει)»
ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ (με την ίδια φωνή): «Στη ράμπα!!»
ΚΑΜΗΛΙΕΡΗΣ: «Μα δεν κατάλαβες η καμήλα μου θέλει... (πριν προλάβει να τελειώσει τον σταματάει ο ιδιοκτήτης)»
ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ (με ίδια φωνή): «Στη ράμπα σου είπα !!!».

Λέει τότε ο καμηλιέρης «εντάξει θα σου κάνω την χάρη». Ανεβάζει την καμήλα στην ράμπα και περιμένει να δει τη θα κάνει ο ιδιοκτήτης. Λοιπόν παίρνει ο δεύτερος δυο βαρβάτες πέτρες και τις δένει μια-μια στα αρχίδια της καμήλας και της δίνει μια στον κώλο και έτσι αρχίζει η καμήλα να τρέχει σαν τρελή.

Του λέει τότε ο καμηλιέρης: «Καλά ρε μαλάκα, τώρα πως θα την πιάσω εγώ την καμήλα μου;»
ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ (με επιβλητική φωνή): «Στην ράμπα!!!!»