16.10.09

Επί της ουσίας...

Πολύ καλή ιδέα να περιοριστούν τα κρατικά αυτοκίνητα και η βενζίνη τους. Ασφαλώς να περικοπούν και τα κινητά. Αναντίρρητα να καταργηθούν τα άχρηστα συμβούλια και επιτροπές. Οπωσδήποτε να επιλεγούν οι αξιότεροι από τους άξιους που έστειλαν τα βιογραφικά τους στο Μέγαρο Μαξίμου.

Και, βεβαίως, να φέρουν πίσω οι τσίπηδες οι δεξιοί τους «σκληρούς δίσκους» από τους υπολογιστές των υπουργικών γραφείων. Αλλά όταν όλα αυτά τα ωραία μέτρα ολοκληρωθούν, χρήσιμο είναι να αρχίσει και η διακυβέρνηση επί της ουσίας. Διότι θα είναι κρίμα αν το ΠαΣοΚ κάνει το ίδιο λάθος με τον Καραμανλή . Αν πιστέψει, δηλαδή, ότι η διακυβέρνηση εξαντλείται στο στυλ - «σεμνά και ταπεινά» για τους παλιούς, «άνετα και ηλεκτρονικά» για τους καινούργιους...

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κυβέρνηση δημιουργεί ως τώρα τις καλύτερες εντυπώσεις κι ότι πάνω σε αυτές οικοδομεί μια γενναιόδωρη περίοδο χάριτος. Το ερώτημα, όμως, είναι πώς θα χρησιμοποιήσει την εξαιρετικά ευνοϊκή συγκυρία. - Θα την αφήσει να κυλήσει ανεκμετάλλευτη, όπως έκανε ο Καραμανλής το 2004, όταν σπατάλησε την ολυμπιακή ευδαιμονία και το προσωπικό του πολιτικό κεφάλαιο σε μια αφασία που ονομάστηκε «ήπια προσαρμογή»;

- Ή θα τη χρησιμοποιήσει για να δρομολογήσει επίπονες αλλά αναγκαίες πολιτικές και να λάβει χρήσιμες αλλά δυσάρεστες αποφάσεις σε διάφορα επίπεδα;

Στην πρώτη περίπτωση, το πάρτι θα διαρκέσει περισσότερο αλλά δεν θα χρησιμεύσει σε τίποτα. Στη δεύτερη περίπτωση, η κυβέρνηση θα επενδύσει στη σημερινή συγκυρία για να αποκομίσει μεσοπρόθεσμα οφέλη. Το κακό στην πολιτική είναι ότι ο χρόνος δεν περιμένει και, ούτως ή άλλως, μια κυβέρνηση μόνο στην αρχή της θητείας της μπορεί να κυβερνήσει χωρίς επιταγές δημοφιλίας. Μετά...

Ομολογώ ότι ακόμη δεν έχω αντιληφθεί προς τα πού ακριβώς θέλουν να κινηθούν. Θα μας το αποκαλύψουν οι προγραμματικές δηλώσεις του Πρωθυπουργού και (κυρίως) ο προϋπολογισμός σε συνδυασμό με το νέο σχέδιο σταθεροποίησης. Υποθέτω (και είναι εύλογο...) ότι επιθυμούν να αποφύγουν την ανώμαλη προσγείωση με δεδομένο ότι υπάρχει πάντα μια απόκλιση μεταξύ προεκλογικών λόγων και μετεκλογικών πράξεων. Μόνο που μια προσγείωση δεν είναι απαραίτητα ανώμαλη, μπορεί να εξελιχθεί και απολύτως ομαλά. Κυρίως όταν ο μέσος πολίτης έχει αντιληφθεί πλήρως την κατάσταση της χώρας, έχει απόλυτη συνείδηση του προβλήματος και σίγουρα αυτό που προσδοκά δεν είναι το νταραβέρι διαφόρων συνδικαλιστών για τα λιμάνια και τα όρια συνταξιοδότησης.

άρθρο του Ι. Κ. Πρετεντέρη από «Το Βήμα» της Πέμπτης 15 Οκτωβρίου 2009