8.9.09

[Το ΠΑΣΟΚ ήταν και εδώ...] Ο Έλληνας και η νοοτροπία της αρπαχτής...

Τον βλέπεις παντού...

Τον βλέπεις στον δρόμο, πάντα θα υπάρχει ο Έλληνας που θα δει την κίνηση μπροστά να εξελίσσεται δυσμενέστερα από όσο υπολόγιζε για τα 2500 κυβικά του Cayenne του και θα κάνει την αρπαχτή, μία το τιμόνι δεξιά και νάτον στη Λωρίδα Εκτάκτου Ανάγκης, πατάει το γκάζι αυθάδικα, δεύτερη παρανομία, και μας κοιτά κουνώντας το κεφάλι προκλητικά...

Τον βλέπεις στην καθημερινότητα, θυμήσου εκείνη τη μαμά που πλήρωσε αδρά τα θέματα των εξετάσεων που θα αναδείκνυαν το βλαστάρι της σε ξεφτέρι και εξεπλάγην όταν το κλωνοδίδυμο «καθηγητής - βλαστάρι» εξετέθησαν από την βαθμολόγηση...

Τον βλέπεις στην δουλειά, είναι εκείνος που θα σπεύσει να σου θυμίσει ότι δεν είναι δική του δουλειά, είναι εκείνος που δεν έχει τιμή στο προϊόν ή την υπηρεσία του αλλά θα σπεύσει να σε «βαρέσει» όπου σε βρει, είναι εκείνος που σου δηλώνει εύκολα «ξέρεις, εγώ δεν έχω πάρει ακόμα επιδότηση, μήπως έφτασε η σειρά μου» και σε κοιτάει παράξενα όταν τον ρωτάς τι επενδύσεις υλοποίησε και προγραμματίζει, «σε ποια χώρα ζεις παληκάρι μου...;;»

Τον βλέπεις παντού...

Τον είδα και σήμερα το πρωί, μου τον θύμισε ο δημοσιογράφος Προκόπης Δούκας μέσα από το blog του με την ενδιαφέρουσα δημοσίευση του «3 παραδείγματα κατά της αισχροκέρδειας». Μπορείτε να επισκεφτείτε το blog και να διαβάσετε ολόκληρη τη δημοσίευση, εδώ σταχυολογώ μερικά μικρά αποσπάσματα...
** Το εστιατόριο του νέου Μουσείου της Ακρόπολης. Απλό και “γκουρμέ”, με ελληνικές γεύσεις, εξαιρετικό σέρβις - και τιμές της τάξης των 3 ευρώ το πιάτο (πρόκειται για σνακ κι όχι για κανονικό εστιατόριο)...
Η υπεύθυνη εξηγεί: “...Αν υπήρχε και αυτό[το ενοίκιο], τότε τα πιάτα θα είχαν άλλα 2-3 ευρώ παραπάνω”.
Καμία σχέση φυσικά με την πλειονότητα των αισχροκερδών, μέτριων εστιατορίων μας, στην Αθήνα και σε τουριστικά μέρη που χρεώνουν 40 και 50 ευρώ το κεφάλι...

** Ολόκληρη η Κρήτη...
Με εξαιρετικές πρώτες ύλες (ντόπια κρέατα, γάλακτοκομικά, λαχανικά, θαλασσινά) και απίστευτη κουλτούρα καλοφαγίας...
Οι σπεσιαλιτέ τους “δεν παίζονται” - φεύγεις δέκα κιλά πιο χοντρός. Μην πάτε, αν κάνετε δίαιτα...
Διότι η ντόπια κουλτούρα λέει οτι θα σε κερνάνε ρακή και επιδόρπιο, μέχρι να σηκωθείς να φύγεις. Κι όλα αυτά δεν σου χρεώνονται πάνω από 10 ευρώ το άτομο...
Είναι οτι σέβονται αυτόν που τρώει - και πρωτίστως τον εαυτό τους.

** Οι (ελάχιστοι) σωστοί επαγγελματίες ξενοδόχοι στη Σαντορίνη.
Ο ΕΟΤ αναγνωρίζει στα ξενοδοχεία πολυτελείας (πρώην υπόσκαφα, πολυτελώς φτιαγμένα, αλλά “στριμωγμένα”) τιμές μέχρι και 350 ευρώ το δίκλινο. Με διάφορα τεχνάσματα, τα δήθεν chic ξενοδοχεία πωλούν τις “σουίτες” τους από 500 ευρώ και πάνω...
Η... και η... δίπλα ακριβώς στα “μεγαθήρια της απάτης” χρεώνουν για ισάξια ή και καλύτερα δωμάτια (πιο αισθητικά, πιο ευρύχωρα) 150 ευρώ, στη φουλ σεζόν. Όταν το αντιλαμβάνονται οι “γείτονες”, παθαίνουν σοκ - μερικοί που είναι πιο ειλικρινείς αναρωτιούνται φωναχτά πόσο “κορόιδα” είναι...

«Μόνο που δεν είναι για γέλια - είναι για κλάματα. Γιατί έχουμε ως λαός αποδεχτεί την αισχροκέρδεια και την “αρπαχτή”. Γιατί στη νοοτροπία πολλών Ελλήνων, το να κάνεις επιχείρηση έχει νόημα μόνον αν έχεις “γρήγορα και μεγάλα” κέρδη. Γιατί οι μηχανισμοί άμυνας, τόσο της πολιτείας όσο και των πολιτών, έχουν εξασθενήσει σε επικίνδυνο βαθμό...» καταλήγει στη δημοσίευση του ο Προκόπης και μου τον ξαναδείχνει τον Έλληνα μου...

Τον είδα λοιπόν και σήμερα το πρωί, τον είδα τον Έλληνα και την νοοτροπία του της αρπαχτής, ή μάλλον τον διάβασα.

Όχι δεν είναι όλοι τους ΠΑΣΟΚ, στο λέω μην εξαγριωθείς και εξαχρειωθείς...

Είναι η νοοτροπία που είναι ΠΑΣΟΚ, ο εύκολος πλουτισμός για τους ημέτερους, η ισοπέδωση προς τα κάτω, η η ήσσων προσπάθεια που οδηγεί σε δυσανάλογα μείζονα ωφέλη, αυτά ναι, είναι ΠΑΣΟΚ...

Μικρός μάθαινα ότι κάτι ανώτερο ή καλύτερο που μου αρέσει και με εκφράζει, πρέπει να το κατακτήσω με προσπάθεια, αυτό θα παραμένει ψηλά και θα πηγαίνει ακόμα ψηλότερα, πρέπει και εγώ να φτάσω ψηλά... Μεγαλώνοντας άλλαξε το παραμύθι, το προηγούμενο βλέπετε δεν είχε δράκο... Τώρα εφευρέθηκε ο δράκος, η κακιά δεξιά !!

Και αρχίσαμε να μαθαίνουμε, λιγότερο εμείς και περισσότερο οι νεώτερες γενιές ότι κάτι ανώτερο ή καλύτερο που μου αρέσει και με εκφράζει δε χρειάζεται να παρεμένει ανώτερο και καλύτερο, ειδικά αν δεν είναι «δικό μας», κι αν είναι δικό μας θα το κατεβάσουμε εκεί που πρέπει για να το αποκτήσουμε όλοι χωρίς να κουραστούμε, χωρίς να προσπαθήσουμε, «δικό μας είναι βρε αδερφέ, κι εμείς είμαστε οι καλύτεροι χαχόλοι, πως θέλεις να ξεφύγεις από τη μάζα από το σωρό...». Και δώστου οι αρπαχτές, και δώστου οι «κουτόφραγκοι που τρώγαν βελανίδια όταν εμείς είχαμε πολιτισμό», και δώστου τα λαμόγια και οι καταφερτζήδες...

Αυτά μάθαμε τόσα χρόνια... Αυτά πρέπει να ξεχάσουμε τώρα, με το καλό ή με το κακό, για να ξαναγίνουμε χώρα, κράτος, κοινωνία... Γιατί τώρα δεν είμαστε τίποτα από αυτά, είμαστε ότι χειρότερο, είμαστε μια μεγάλη «αρπαχτή», είμαστε ΠΑΣΟΚ...