7.9.09

[Το ΠΑΣΟΚ ήταν και εδώ...] Τι πρέπει να προσέξει το ΠΑΣΟΚ | Τα διδάγματα από το κυβερνητικό παρελθόν του



Τι πρέπει να προσέξει το ΠΑΣΟΚ | Τα διδάγματα από το κυβερνητικό παρελθόν του, του Γιώργου Κύρτσου, από την εφημερίδα free sunday της Κυριακής 06.09.2009

Με βάση τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων και την πολιτική δυναμική που διαμορφώνεται, είναι περίπου βέβαιο ότι το ΠΑΣΟΚ θα είναι ο νικητής της εκλογικής αναμέτρησης της 4ης Οκτωβρίου. Έχει ένα άνετο προβάδισμα έναντι της ΝΔ και δεν αποκλείεται να επιτύχει την αυτοδυναμία. Ακόμη και στην περίπτωση που χρειαστεί νέα προσφυγή στις κάλπες για να λυθεί το ζήτημα της εξουσίας, οι πιθανότητες ενός σεναρίου δυναμικής ανάκαμψης της ΝΔ και ανατροπής του συσχετισμού δυνάμεων σε όφελός της είναι περιορισμένες.

Τρία λάθη

Είναι φανερό ότι η ηγεσία και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ πρέπει να κάνουν ό,τι μπορούν για να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους και να ολοκληρώσουν ένα ρεαλιστικό κυβερνητικό πρόγραμμα. Διαφορετικά, το ΠΑΣΟΚ θα αξιοποιήσει πολιτικά τη λαϊκή δυσαρέσκεια προς την κυβέρνηση της ΝΔ χωρίς να μπορέσει να οργανώσει την αποτελεσματική αντιμετώπιση των μεγάλων οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων. Σε αυτή την περίπτωση, η κρίση που περνάει η Ελλάδα θα επιδεινωθεί και η εναλλαγή στην εξουσία δεν θα φέρει θετικό αποτέλεσμα.

Ο κ. Παπανδρέου και οι συνεργάτες του πρέπει να ελέγξουν τον κομματικό και συνδικαλιστικό μηχανισμό του Κινήματος, που στάθηκε εμπόδιο στις περισσότερες εκσυγχρονιστικές πρωτοβουλίες που πήρε η κυβέρνηση Σημίτη. Οι κομματικοί θέλουν να ελέγχουν το κράτος για να νέμονται την εξουσία και οι συνδικαλιστές –που είναι ταυτόχρονα και κομματικά στελέχη– αρνούνται τις αλλαγές που μπορεί να περιορίσουν την επιρροή και τα προνόμιά τους.

Το δεύτερο λάθος που πρέπει να αποφύγει η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ είναι η λεηλασία του δημόσιου συμφέροντος από στελέχη του πολιτικού του χώρου. Σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν οι περισσότεροι πολίτες, η διαφθορά δεν είναι αποτέλεσμα επιλογών της εκάστοτε κυβερνητικής ηγεσίας, αλλά των δυσλειτουργιών του κυβερνητικού, κρατικού και αυτοδιοικητικού μηχανισμού. Πολιτικοί ηγέτες σαν τον Κώστα Σημίτη ή τον Κώστα Καραμανλή δεν μπορούν να θεωρηθούν διεφθαρμένοι, παρά το γεγονός ότι σημειώθηκαν εντυπωσιακά σκάνδαλα στη διάρκεια της πρωθυπουργίας τους. Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι ένας αδιάφθορος πολιτικός, ο οποίος κράτησε αποστάσεις από τα μεγάλα συμφέροντα –χάνοντας με αυτόν τον τρόπο επικοινωνιακές και πολιτικές ευκαιρίες–, δεν δείχνει όμως να έχει πλήρη έλεγχο των παραγόντων και του μηχανισμού του ΠΑΣΟΚ. Εάν δεν αλλάξει τον τρόπο οργάνωσης της δουλειάς του, οι ειδικοί του πολιτικού κομπιναδορισμού θα βρουν ελεύθερο πεδίο για να αναπτύξουν τη δραστηριότητά τους.

Κίνδυνος δογματισμού

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και οι συνεργάτες του έχουν ενδιαφέρουσες ιδέες και προτάσεις για την οργάνωση του νέου ξεκινήματος που χρειάζεται η οικονομία και η κοινωνία. Θα πρέπει όμως να μετριάσουν τον ιδεολογικό τους ζήλο και να επιλέξουν ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες λύσεις. Διαφορετικά, θα συμβάλουν στην επιδείνωση της κατάστασης, παρά τις καλές πολιτικές προθέσεις τους.

Σε μια προβληματική οικονομία, όπως είναι η ελληνική, έχουν υποχρέωση να στηρίξουν ό,τι έχει απομείνει από τον παραγωγικό ιδιωτικό τομέα. Ισοπεδωτικές φορολογικές πολιτικές, πολιτικά καθοδηγούμενες διεκδικήσεις και ασκήσεις γραφειοκρατικής γυμναστικής σε βάρος των επιχειρηματιών είναι βέβαιο ότι θα έχουν τεράστιο κόστος. Το ζητούμενο είναι να βρεθούν πολιτικές που θα συμβάλλουν στην οικονομική ανάπτυξη και στον περιορισμό των κοινωνικών ανισοτήτων, οι οποίες θα μπορούν να εφαρμοστούν στο ευρωπαϊκό περιβάλλον στο οποίο έχει ενταχθεί πλήρως η Ελλάδα. Σε απλά ελληνικά, δεν χρειάζεται να στείλουμε τις τελευταίες παραγωγικές μονάδες στη Βουλγαρία ή στην Κύπρο ούτε να συνεχίσουμε την κακή παράδοση των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων, που συνδυάζουν ένα εξοντωτικό φορολογικό και ασφαλιστικό καθεστώς για όσους θέλουν να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους με το ρεκόρ φοροδιαφυγής, εισφοροδιαφυγής και παραοικονομίας.