27.9.09

οι φριχτοί μικρομεσαίοι...

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: ...Σας ρωτώ ευθέως, θα αυξηθούν οι φόροι;

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ: Σας απαντώ εξίσου ευθέως: Για τη μεσαία τάξη και τα φτωχότερα στρώματα, όχι! ...Εμείς θα φτιάξουμε ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα, που θα λειτουργήσει ως εργαλείο αναδιανομής του πλούτου.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ποιο είναι το ποσόν, το όριο του εισοδήματος με το οποίο κατατάσσετε κάποιον στην κατηγορία του μικρού, της μεσαίας τάξης, των ανώτερων οικονομικά στρωμάτων και ανάλογα θα φορολογηθεί;

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ: Ας μην παίζουμε με τις λέξεις. Δεν υπάρχει επιστημονικός ορισμός της μεσαίας τάξης. Εξαρτάται από πλήθος δεδομένων, το εισόδημα, την οικογενειακή κατάσταση, τις αποταμιεύσεις, την ακίνητη περιουσία.
Οι πολίτες καταλαβαίνουν ποιους εννοώ με απλά κριτήρια κοινής λογικής.


Για την ιστορία, ο πολιτικός αρχηγός είναι ο Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου (κατά ...κόσμον Γ.Α.Π.) και ο δημοσιογράφος ο Νίκος Φελέκης (κατά ...Επενδυτήν felnikos).

Κατά τα λοιπά οι πολίτες είμαστε εμείς και οι «ποιούς εννοώ» οι ...φίλοι του μπαμπά (και οι απόγονοι τους) όπως πολύ γλαφυρά τους αποτύπωσε ο Σαββόπουλος στο «μην περιμένετε αστειάκια» («Λοιπόν ας έρθουν του Κουτσόγιωργα οι δασύτριχοι πολίτες / και οι γνωστοί ιθαγενείς της «Αυριανής» οι τρωγλοδύτες / καλώς να έρθουν και οι φριχτοί μικρομεσαίοι να ξεσαλώσουν / χωρίς αυτούς τα μαγαζιά ούτε το φως δεν θα πληρώσουν / Αξίζει αλήθεια να δεχτείς το σκυλολόι αυτού του Άδη / μόνο για να συναντηθείς με τους δικούς σου για ένα βράδυ...») και ακόμα παραστατικότερα απεικόνισε ο Νίκος Πορτοκάλογλου στο «Βαλκανιζατέρ»:
Με τούτο το σαράβαλο, με δανεική βενζίνα
ένας καρνάβαλος, η τέλεια κομπίνα
Ταπί και ψύχραιμοι γυρίζουμε στο σπίτι
πάλι τους έξυπνους τους πιάσαν απ' τη μύτη

Βαλκανιζατέρ με καμένο μοτέρ, τι με νοιάζει με τέτοια λιακάδα
Βαλκανιζατέρ χωρίς αμορτισέρ Ευρώπη, Βαλκάνια, Ελλάδα

Είμαστε πρώτοι και τελευταίοι, είμαστε αθώοι, απατεώνες και γενναίοι
Είμαστε πρώτοι και τελευταίοι, αριστοκράτες και φριχτοί μικρομεσαίοι
ακροβάτες και λαθραίοι, προδότες, Σουλιώτες κι αδέσποτοι κι ωραίοι

Δεν είναι η δόξα δεν είναι τα λεφτά, είναι του δρόμου η χαρά