26.9.09

Είκοσι χρόνια πριν... [εις μνήμη Παύλου Μπακογιάννη και όλων των δολοφονηθέντων από τρομοκράτες]

Είκοσι χρόνια πριν... 26 Σεπτεμβρίου 1989...Σαν σήμερα οι σφαίρες της 17 Νοέμβρη αφαίρεσαν τη ζωή από τον Παύλο Μπακογιάννη και από την Ελλάδα έναν έντιμο άνθρωπο της πολιτικής.

Ήταν το πρωινό της Τρίτης 26 Σεπτεμβρίου 1989... Στις 7.58 το πρωί, τρεις ένοπλοι πυροβόλησαν με δύο 45άρια πιστόλια και τραυμάτισαν θανάσιμα τον Παύλο Μπακογιάννη, βουλευτή Ευρυτανίας της ΝΔ και γαμπρό του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, στην είσοδο του γραφείου του στην οδό Ομήρου στο Κολωνάκι. Ο βουλευτής μεταφέρθηκε στον «Ευαγγελισμό», όπου εξέπνευσε μία ώρα αργότερα. «Αποφασίσαμε λοιπόν να εκτελέσουμε τον απατεώνα και ληστή του λαού Μπακογιάννη», έγραφε η 12σέλιδη προκήρυξη με τίτλο «Αρχισε η κάθαρση» και ημερομηνία 18.9.1989 που εστάλη στην «Ελευθεροτυπία» στις 9 Οκτωβρίου 1989.

Χρόνια αργότερα, θα ακούσουμε τη συνέχεια, στην ομολογία του Βασίλη Τζωρτζάτου, ο οποίος είπε στην προανακριτική του κατάθεση ότι πήρε μέρος στη λήψη απόφασης της δολοφονίας. Βάσει της κατάθεσής του, με τη δολοφονία εμπλέκονται ακόμη οι Αλέκος Γιωτόπουλος, Δημήτρης Κουφοντίνας, Σάββας Ξηρός και Ηρακλής Κωστάρης: «… Σε συνάντηση που είχαμε στα μέσα Αυγούστου 1989 εγώ, ο “Λάμπρος” (σ.σ.: Γιωτόπουλος), ο “Λουκάς” (σ.σ.: Κουφοντίνας) και ο “Μιχάλης” (σ.σ.: Σ. Ξηρός) με πρόταση του “Λουκά” και του “Λάμπρου” αποφασίσαμε την εκτέλεση του βουλευτή Μπακογιάννη. [...] Την εκτέλεση έκαναν ο “Λουκάς”, ο “Μιχάλης” και ο “Χάρης” (σ.σ.: Κωστάρης), χωρίς να ξέρω ποιος πυροβόλησε. Μετά την εκτέλεση και οι τρεις ήρθαν πεζή στο αυτοκίνητο όπου ήμουν εγώ». Στη δική του κατάθεση ο Χριστόδουλος Ξηρός τονίζει: «Στη δολοφονία του Μπακογιάννη εγώ δεν συμμετείχα, πλην όμως, απ’ όσα άκουσα στην οργάνωση, την ομάδα αποτελούσαν ο “Σταμάτης”, ο αδελφός μου ο Σάββας, ο “Λουκάς”, ο “Χάρης” και ο “Λάμπρος”».

Εκείνο το καλοκαίρι, του 1989, ήταν μια ιδιαιτέρως ρευστή περίοδος για την πολιτική ζωή της Ελλάδας. Χρειάστηκαν τρεις εκλογικές αναμετρήσεις για να αποκτήσει η ΝΔ αυτοδυναμία ένα χρόνο μετά, αν και είχε τη λαϊκή πλειοψηφία με το 45% των ψηφοφόρων. Ο Παύλος Μπακογιάννης στις εκλογές του Ιουνίου του 1989 είχε εκλεγεί βουλευτής Ευρυτανίας.

Πολιτικός του διαλόγου και της συναίνεσης πρωταγωνίστησε στις συζητήσεις σύγκλησης μεταξύ της ΝΔ και του Συνασπισμού για να δοθεί στον τόπο κυβερνητική διέξοδος. Ο ίδιος ήταν από τους πρωταγωνιστές της κυβέρνησης της Ν. Δ. και του Συνασπισμού με πρωθυπουργό τον βουλευτή της Ν. Δ. , κ. Τζανή Τζαννετάκη. Διαμόρφωσε την πολιτική πλατφόρμα που επέτρεψε στα κόμματα να εγκαταλείψουν την πολιτική των διαχωριστικών γραμμών και της πολιτικής οξύτητας και έντασης. Το καλοκαίρι εκείνο ήταν ο εισηγητής εκ μέρους της Ν. Δ. του νομοσχεδίου για την απάλειψη των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου που αποτέλεσε τη σφραγίδα της πολιτικής της εθνικής συμφιλίωσης.

Ο Παύλος Μπακογιάννης δολοφονήθηκε λίγο πριν ξεκινήσει η συζήτηση στη Βουλή για την παραπομπή των πολιτικών υπευθύνων για το σκάνδαλο Κοσκωτά. Την ημέρα που δολοφονήθηκε εγκρίθηκε από την τότε ΕΟΚ η χρηματοδότηση του ειδικού προγράμματος που ο ίδιος είχε καταρτίσει για την ιδιαίτερη πατρίδα του - την Ευρυτανία...



Είκοσι χρόνια πριν, φέρελπις δημοσιογράφος, αρχισυντάκτης στην εφημερίδα της ΟΝΝΕΔ Δημοκρατική Πρωτοπορία και συνεργάτης της Απογευματινής, πέρασα τρεις μέρες στην εφημερίδα για να κυκλοφορήσουν οι δύο παρακάτω εκδόσεις, η πρώτη (η ασπρόμαυρη) έκτακτη που μοιράστηκε στο συλλαλητήριο μνήμης που διοργανώθηκε (την επόμενη μέρα αν θυμάμαι καλά) στο Σύνταγμα, και η δεύτερη η τακτική που άλλαξε άρδην για να καλύψει το γεγονός και να βροντοφωνάξει «Στο κενό ο διχασμός».



Είκοσι χρόνια πριν, στυγνοί δολοφόνοι (δήθεν ιδεολόγοι) δολοφόνησαν τον Παύλο Μπακογιάννη... Σήμερα, καλοταϊσμένα πλούσια κ(α/ω)λόπαιδα (δήθεν ιδεολόγοι πάντα) συνεχίζουν το «θεάρεστο» έργο της Κουφοντινο-παρέας... Πυρήνες της κατσαρόλας... Επαναστάτ...ες των Εξ-αχρείων... Τελικά η αλητεία έχει πρόσωπο, μυαλό δεν έχει...

«Αλήθεια, πως αισθάνεται σήμερα ο Κουφοντίνας, ο Γιωτόπουλος και τα παπαδοπαίδια της «Αφοί Ξηρός και σία»;; Θα πάρω την “ Ε” της Δευτέρας που΄χει πάντα πλούσιο ρεπορτάζ από τον Κορυδαλλό!», έγραφε νωρίτερα ένας φίλος στο blog του.

«Να μια πολύ πολύ πολύ συντηρητική άποψη. Η αριστερή τρομοκρατία ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ στην ιδεολογία. Ασχέτως αν συμφωνεί κανείς ή όχι, προφανώς δεν πρόκειται για δολοφονίες του ποινικού. Λείπει το πιο βασικό χαρακτηριστικό, το κίνητρο», έγραφε ένας άλλος.

Σε κάθε περίπτωση κάθε πράξη κατά της ζωής και της περιουσίας χαρακτηρίζεται και είναι ποινικά κολάσιμη. Όσο για το κίνητρο δεν λείπει, απλά το κίνητρο δημιουργείται από λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου και τα άτομα αυτά, απλά, δεν έχουν εγκέφαλο... Εν γένει, δεν μπορώ να δεχθώ ότι αυτοί που σκότωσαν τον Μπακογιάννη ή αυτοί που βανδάλισαν την Αθήνα τον Δεκέμβριο ή αυτοί που πυροβόλησαν την κλούβα των ΜΑΤ ή οι άλλοι που πυρπόλησαν το λεωφορείο της αστυνομίας και κρατούσαν την πόρτα ώστε να καεί ζωντανός ο αστυνομικός ή οι άλλοι που βανδάλισαν και κατέστρεψαν προχθές τα γραφεία του περιοδικού ΡΕΣΑΛΤΟ ή αυτοί χθες το βράδυ που έκαψαν το λινκ του live.pasok.gr είναι ιδεολόγοι... Στυγνοί ανεγκέφαλοι ποινικοί εγκληματίες είναι !!

Υπάρχει πάντα ο αντίλογος ότι «είναι πολιτικός όρος η αριστερή τρομοκρατία με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά σε σχέση με τη δεξιά (π.χ. η αριστερή προσωπική, η δεξιά μαζική)» και ότι «η 17Ν ήταν τρομοκρατική οργάνωση και όχι συμμορία δολοφόνων», ως προς την πολιτικότητα όμως του όρου «αριστερή τρομοκρατία» θα διαφωνήσω: υπάρχει μία και μόνη τρομοκρατία, αυτή των άκρων, και το «χρώμα» της είναι το μαύρο. Εξάλλου, τοποθετώντας την πολιτική αντί ευθείας σε κύκλο βλέπουμε ότι τα άκρα (το αριστερό και το δεξιό) συμπίπτουν.

Κατά τη γνώμη μου, η τρομοκρατική οργάνωση 17Ν δεν είναι ΜΟΝΟ συμμορία δολοφόνων, γιατί δεν έκανε μόνο δολοφονίες (εγκλήματα κατά της ζωής...) έκαναν και άλλες αξιόποινες πράξεις (εγκλήματα κατά της περιουσίας...). Πως μπορώ να αναγνωρίσω ιδεολογικά ελαφρυντικά σε ανθρώπους που βουτάνε ένα περίστροφο, μια βόμβα ή ένα μπαζούκα και διαλύουν τη ζωή των άλλων;; Sorry αλλά κωλύομαι !! Και αυτή η απέχθεια μου δεν έχει χροιά. Απεχθάνομαι και τον ιδεολογικά αριστερό και τον ιδεολογικά δεξιό που προσφεύγει στην τρομοκρατία ως μέσο έκφρασης !! Για μένα είναι το ίδιο εγκληματίες...

Ο Θάνος Αξαρλιάν ή τόσοι άλλοι που έπεσαν θύματα της ανωμαλίας των τρομοκρατών τι έφταιγαν...? Βέβαια, άκουσα και το άλλο, ότι ο Αξαρλιάν ήταν άτυχος, οι υπόλοιποι ήταν στόχοι με συμβολική σημασία, δεν υπήρχε κάτι προσωπικό εναντίον τους. Ως προς τον συμβολισμό στόχων, αυτό είναι το κύριο ιδεολογικό ελαφρυντικό που δεν δέχομαι !! Ο Μπακογιάννης ήταν το ίδιο αθώος με τον Αλέκο Παναγούλη, τον Θάνο Αξαρλιάν, τον αστυνομικό που δολοφονήθηκε στα Εξάρχεια και με όλα τα άλλα θύματα της τυφλής τρομοκρατικής βίας !!

Και βέβαια, όπως εξήγησα σε σημερινή συζήτηση μου με φίλους στο facebook δικαιολογώ την αγανάκτηση και οργή για το τρομοκρατικό πλήγμα, συμφωνώ απόλυτα με την πρόθεση να συλληφθούν και να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι, διαφωνώ όμως και δεν δικαιολογώ την αντι-βία, την κρατική τρομοκρατία... υπάρχουν κι άλλοι τρόποι, οικονομικοί, κοινωνικοί, πολιτικοί που δεν προσφέρουν άλλοθι και ελαφρυντικά σε δολοφόνους για τις πράξεις τους...

Και, τέλος, για να μην παρεξηγηθώ, όλες οι απόψεις που εκφράζω εδώ είναι προσωπικές και προκύπτουν από τις γνώσεις, τις εμπειρίες, τις παραστάσεις και τα βιώματα που έχω, και καμία επιστημονική χροιά δεν προσπαθώ να δώσω...

Είκοσι χρόνια μετά... Όχι δε θα λυπηθούμε κανέναν τρομοκράτη, όχι δεν έχουν ελαφρυντικά !!