14.9.09

Ο Σωτήρης, ο Πρόεδρος και η πειθώ... [μια ιστορία φθινοπωρινού γέλιου...]

Ο Σωτήρης είναι ΠΑΣΟΚ... Έτσι ήταν από την πρώτη μέρα που τον γνώρισα... Θα έλεγα μάλιστα ότι είναι και «αρχηγικός», αν και δεν τον γνωρίζω τόσο ώστε να έχω εικόνα του πως αντέδρασε όταν ο Σημίτης έδωσε το δαχτυλίδι που κρατούσε «προς φύλαξη» στον διάδοχο...

Ο Σωτήρης είναι ΠΑΣΟΚ... Και προσπαθεί με όλες του τις δυνάμεις να ξαναφέρει το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση... Δεν λέω και στην εξουσία γιατί το ΠΑΣΟΚ από την εξουσία ποτέ δεν έφυγε, το ΠΑΣΟΚ ήταν και είναι εδώ, βαθιά ριζωμένο, καθώς οι «ρομαντικοί βλάκες» της Ν.Δ. αντί να επανιδρύσουν το κράτος και να επαναφέρουν τη δημοκρατική του λειτουργία σε όλα τα επίπεδα, επέλεξαν τον επαμφοτερίζοντα δρόμο της «εθνικής (sic) συμφιλίωσης»... Να γελάσω ή να κλά(υ)σω;;;

Δεν γνωρίζω, γνωρίζω όμως ότι έδωσαν απάντηση στο ερώτημα «ποία είναι η τεραστία σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βίω» και η απάντηση αυτή είναι «να κυβερνήσουν χωρίς να κάνουν τίποτα και να δώσουν άλλοθι σε ένα διεφθαρμένο σύστημα να πείσει ότι πρέπει να έχει τους κυβερνήτες που εκείνο επιθυμεί ώστε να λειτουργεί σωστά προς όφελος του και να αφήνει τα συνήθη ξεροκόμματα στην πλέμπα...»

Ο Σωτήρης είναι ΠΑΣΟΚ... Και δεν το κρύβει... Πήγε βόλτα και στην Θεσσαλονίκη... Να δει και να ακούσει τον αρχηγό... Είπαμε, μάλλον είναι αρχηγικός, θα δείξει... Πήγε λοιπόν Θεσσαλονίκη και μόλις γύρισε έκατσε κι έγραψε...

«Ο Γιώργος Παπανδρέου στην ΔΕΘ… πρώτη ανάγνωση
Μόλις επέστρεψα από την Θεσσαλονίκη και αφού παρακολούθησα και την ομιλία το βράδυ  του Σαββάτου και την συνέντευξη τύπου μπορώ να μεταφέρω μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα.. αν και πάλι ήταν τέτοια η ροή πληροφορίας που πραγματικά θέλουμε όλοι χρόνο να την αναλύσουμε.

1. Ο Γεώργιος Παπανδρέου παρουσίασε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα ακόμα και σε επίπεδο νομοσχεδίων. Το πρόγραμμα είχε και καθαρή ιδεολογική αφετηρία (σαφέστατα πιο αριστερή από τις προηγούμενες κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ) και ξεκάθαρο πλαίσιο (το ζήτημα δεν είναι η διεθνής οικονομική κρίση αλλά η βαθιά κρίση της χώρας..).

2. Ο Γιώργος Παπανδρέου έδειξε αποφασισμένος να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα κοινωνικής δικαιοσύνης σε όλα τα επίπεδα. Νομίζω ότι το ζητούμενο είναι να δημιουργηθεί ένα κράτος που ο πολίτης θα έχει τον πρωτεύοντα ρόλο, που θα προστατεύονται τα δικαιώματά του και που θα πρέπει ο ίδιος να τηρεί τις υποχρεώσεις του.

3. Έθεσε όλα τα ζητήματα και έθιξε όλα τα προβλήματα. Τοπική Αυτοδιοίκηση, εκλογικός νόμος, ενέργεια και περιβάλλον, εξωτερική πολιτική, οικονομική πολιτική. Το policy mix σαφέστατα πάει προς τα αριστερά (αναδιανομή του πλούτου, μείωση της κοινωνικής ανισότητας, προστασία των μεσαίων και χαμηλών εισοδημάτων, επιβολή κανόνων στην αγορά εργασίας…). Εκείνο που προσωπικά μου άρεσε είναι η επισήμανση ότι ζητούμενο είναι η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και όχι η συμπίεση του κόστους εργασίας ως μοναδικού συντελεστή ανταγωνιστικότητας.

4. Πολύ σωστά έθεσε το ερώτημα : Το ζήτημα δεν είναι που θα βρούμε τα λεφτά… αλλά που πάνε τα λεφτά; Πολύ σωστά επεσήμανε ότι λεφτά υπάρχουν. Και συμφωνώ απόλυτα!! Πάντα υπήρχαν!!! Εξάλλου πως βρέθηκαν 28 δις για τις τράπεζες; Το ζήτημα είναι αν τα λεφτά πάνε για να στηρίξουν ένα άδικο σύστημα που παράγει ανισότητες και συντηρεί τα κέρδη των μεγάλων ή αν κατευθύνονται στην παραγωγή νέου πλούτου που θα μοιραστεί πιο δίκαια. Η εκπόνηση του οικονομικού προγράμματος απαντά σαφέστατα. Να ζήσουμε όλοι καλύτερα και ίσως κάποιοι πιο πλούσιοι λίγο χειρότερα.

Αλλά η όλη παρουσία του Γιώργου Παπανδρέου νομίζω είχε και άλλα 2 στοιχεία :

1. Σταμάτησε την κουβέντα καφενείου περί οικονομίας. Τώρα τα υπόλοιπα κόμματα θα πρέπει να παρουσιάσουν κάτι αντίστοιχα ολοκληρωμένο και πειστικό.

2. Ενδυνάμωσαν το αίσθημα εμπιστοσύνης του ψηφοφόρου σε μια κυβέρνηση που έρχεται όχι ως ασκέρι έτοιμο να λεηλατήσει λάφυρα, αλλά σαν μια οργανωμένη προσπάθεια δίκαιης διακυβέρνησης.

Εύγε Πρόεδρε. Εμένα με έπεισες!!!»

Σωτήρη μου, εσύ είσαι πεισθείς εδώ και πολλά πολλά χρόνια… Ούτε καν διανοείσαι ότι θα κριτικάρεις και ότι κάτι στα του Προέδρου μπορεί να μην είναι τέλειο («1. Ο Γεώργιος Παπανδρέου παρουσίασε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα…»). Το ζήτημα εδώ ήταν να πεισθούμε εμείς οι υπόλοιποι να ψηφίσουμε ΠΑΣΟΚ γιατί έχει έτοιμο πλήρες και αναλυτικό πρόγραμμα, εξού και τολμά να ζητά εκλογές από το 2007, μόλις δεκαπέντε μέρες μετά τις εκλογές που κέρδισε η Νέα Δημοκρατία με πλειοψηφία δύο εδρών…

Ε, εμείς, δυστυχώς για σας, δεν επείσθημεν. Και -επιπλέον- φοβόμαστε και το ασκέρι που κρύβεται στα ...θάμνα και θα εφορμήσει στις 5 Οκτωβρίου !! Το ασκέρι αυτό που δεν ξέρει αν π.χ. οι αγρότες θα φορολογηθούν αυτοτελώς ή βάσει κλίμακας (μετά τις εκλογές θα το βρουν…), το ασκέρι αυτό που π.χ. λοιδορούσε το ΤΕΜΠΜΕ το Δεκέμβρη του 2008 ότι δεν θα βοηθήσει πάνω από 400-500 εταιρείες και τώρα που σχεδόν 50000 εταιρείες ωφελήθηκαν το βλέπει ως μοχλό ανάπτυξης, το ασκέρι αυτό που π.χ. δεν θέλει πλέον stage στο Δημόσιο αλλά δεν ασχολείται με τον ιδιωτικό τομέα και πλείστα όσα φαιδρά και ημιτελή…

Σε τελική ανάλυση ουδέποτε αμφισβητήσαμε ως λαός ότι ο Γιώργος Παπανδρέου επιθυμεί «κοινωνική δικαιοσύνης σε όλα τα επίπεδα», ουδέποτε αμφιβάλλαμε ότι «γνωρίζει και θέτει όλα τα ζητήματα και όλα τα προβλήματα». Εκείνο που λέμε είναι ότι περιμένουμε να μας προτείνει ουσιαστικές, τεκμηριωμένες και εφαρμόσιμες προτάσεις και λύσεις σε όλα τα παραπάνω, αυτό δεν έχουμε δει ακόμα.

Λογικό, καθώς δεν υπάρχουν προτάσεις από το ΠΑΣΟΚ, αυτό είναι κάτι που συζητείται μετ’ επιτάσεως από όλους. Ε, ναι, ο Γιώργος πέτυχε κάτι σημαντικό: «σταμάτησε την κουβέντα καφενείου περί οικονομίας. Έτσι τώρα τα υπόλοιπα κόμματα θα πρέπει να παρουσιάσουν κάτι ολοκληρωμένο και πειστικό [για την οικονομία]». Όχι τίποτε άλλο αλλά πρέπει να του ετοιμάσουν το πρόγραμμα που θα έχει, όταν θα κληθεί να κυβερνήσει…

Χαίρε Σωτήρη μου και ...μέμνησω εμού του αμαρτωλού όταν έλθει ο Πρόεδρος εν τη βασιλεία του...