20.9.09

[ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 19.09.2009] "Ο διάλογος για τον διάλογο"


Ο διάλογος για τον διάλογο, της Γιουλης Eπτακοιλη (σκίτσο του Α. Πετρουλάκη)

Βρισκόμαστε στα μισά της προεκλογικής περιόδου και ακόμη συζητούν για το πώς θα συζητήσουν. Θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον αν μπορούσαμε να μετρήσουμε πόσο χρόνο αφιερώνουν τα κόμματα στον ουσιαστικό διάλογο με ανταλλαγή απόψεων και σχεδίων για την οικονομία, την ανεργία, την παιδεία, την ανάπτυξη, την υγεία, και πόσο στον τρόπο διεξαγωγής του τηλεοπτικού ντιμπέιτ.

«Να δίνει τη δυνατότητα ουσιαστικού διαλόγου ώστε οι πολίτες να ενημερωθούν για τις θέσεις των κομμάτων σε όλα τα μεγάλα θέματα», υποστηρίζουν ένθερμα οι εκπρόσωποι των κομμάτων. Και την ίδια στιγμή αυτοακυρώνονται περιορίζοντας ασφυκτικά τον «ουσιαστικό διάλογο» σε όρους, προϋποθέσεις, προτάσεις, μορφές. Θα είναι ή δεν θα είναι όρθιοι οι πολιτικοί αρχηγοί; Ο ουσιαστικός διάλογος επιβάλλει ορθοστασία... Ή μήπως οι μετρ της επικοινωνιακής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ πιστεύουν ότι ο Γιώργος Παπανδρέου θα κερδίσει πόντους αν οι τηλεθεατές θαυμάσουν το λεπτό και γυμνασμένο κορμί του απέναντι στον «γεμάτο» σωματότυπο του Κώστα Καραμανλή;

Θα υπάρχει ακροατήριο ή όχι; Μα στο λίκνο της Δημοκρατίας δεν θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένη η συμμετοχή του κοινού και η δυνατότητά του να παρέμβει στον διάλογο, σχολιάζοντας, διαφωνώντας, προτείνοντας; Μάλλον δεν θεωρούμαστε γνήσιοι απόγονοι του Περικλή.

Θα έχει το δικαίωμα ο ένας αρχηγός να διακόπτει τον άλλο απευθύνοντάς του κάποια ερώτηση; Διάλογος χωρίς ερωτήσεις που γεννιούνται την ίδια στιγμή δεν υφίσταται. Θα γίνουν κοινές ερωτήσεις σε όλους ή όχι;

Ο περίφημος και πολυαναμενόμενος (από ποιους άραγε;) τηλεοπτικός διάλογος έχει πεθάνει πριν καν αρχίσει. Αποστειρώθηκε, αφυδατώθηκε, στραγγαλίστηκε, ενταφιάστηκε σε ένα ανεξάντλητο παιχνίδι εντυπώσεων δίχως τέλος, όπου τη θέση της ουσίας έχει καταλάβει πανηγυρικά μια ανόητη τυπολατρία.

Το ντιμπέιτ θα γίνει, τελικά, και θα είναι μια παράσταση για έξι και για δυο, στην οποία όλοι οι πρωταγωνιστές προσέρχονται δύσθυμοι, καχύποπτοι, ανόρεχτοι. Θα γίνει και θα είναι μια κακοστημένη παράσταση, την οποία πολλοί, όσοι έχουν αλλιώς στο μυαλό τους το πώς γίνεται «ουσιαστικός διάλογος», δεν θα παρακολουθήσουν. Ούτε για ψυχαγωγία...