14.7.09

Δουλειές που δεν λέγονται...

Η δασκάλα ρώταγε κάποτε τα παιδιά με τι ασχολούνται οι γονείς τους.

«Εσένα Γιωργάκη η μαμά σου τι κάνει όλη μέρα;» Ο Γιωργάκης σηκώθηκε όρθιος και είπε με πολλή περιφάνεια: «Είναι οδοντογιατρός κυρία!»

«Πολύ ωραία! Εσένα Μαρία οι δικοί σου γονείς με τί ασχολούνται;», ρώτησε στη συνέχεια ένα κοριτσάκι που φαινόταν κάπως φοβισμένο. Αυτό σηκώθηκε και διστακτικά ψιθύρισε: «Είναι ταχυδρόμος ο μπαμπάς μου κυρία και η μαμά μου δεν δουλεύει».

«Πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για τη δουλειά που κάνουν οι γονείς μας», είπε η δασκάλα θέλοντας να την εμψυχώσει. «Εσένα Νίκο τι δουλειά κάνει ο μπαμπάς σου;», συνέχισε ρωτώντας ένα πιτσιρικά που φαινότανε διαολάκι.

Ο μικρός πετάχτηκε επάνω και με ζωηρό και περήφανο ύφος έριξε τη βόμβα: «Εμένα κυρία ο μπαμπάς μου δουλεύει πιανίστας σε μπουρδέλο!»

Κάγκελο η δασκάλα! Δεν πίστευε στα αυτιά της. Το ίδιο απόγευμα μια και δυο πάει στο σπίτι του μπόμπιρα και χτυπάει αποφασιστικά το κουδούνι. Η πόρτα άνοιξε και στο κατώφλι φάνηκε ο περιβόητος μπαμπάς.

«Συγνώμη που σας ανησυχώ, αλλά έχω σοβαρό πρόβλημα με το μικρό. Ισχυρίζεται ότι δουλεύετε πιανίστας σε μπουρδέλο και μάλιστα περηφανεύεται για αυτό! Τι έχετε να πείτε;», είπε η δασκάλα.

«Κοιτάχτε να δείτε", άρχισε να λέει χαμογελώντας ο πατέρας, «στην πραγματικότητα είμαι προγραμματιστής αναλυτής συστημάτων, εξειδικευμένος σε θέματα επικοινωνίας με πρωτόκολλο TCP/IP σε περιβάλλον UNIX. Ε! λέγεται αυτό σε ένα παιδί 7 χρονών;»