3.7.09

Βρε μπαγάσα, περνάς καλά...


Εν αρχή ήταν το ποδήλατο... Ατυχήματα συμβαίνουν σε όλους, αποφάσισα...
Μετά ήρθε η λαμπάδα του Πάσχα, που βρήκε θέση στο μανουάλι μαζί με το ποτηράκι... Μπράβο του παιδιού είπα, σκέφτηκε μην κερώσει το μανουάλι και ταλαιπωρείται η καντηλανάφτισα να τρίβει...
Τώρα διαβάζω νέα κατορθώματα: βγήκε λέει για κανό στον Σχοινιά («πριν το χάραμα μονάχος εξεκίνησε») και χάθηκε, τον μάζεψε αποκαμωμένο τέσσερις ώρες αργότερα, μέσα στο καταμεσήμερο, το λιμενικό...
Τώρα πια δεν ξέρω τι να περιμένω, να πάει στην Ήπειρο στον Βοϊδομάτη να κάνει καγιάκ, να κάνει ραφτινγκ στον Λουδία, να κάνει σνοουμπόρντινγκ στα Τρία-Πέντε Πηγάδια;;; Τι να σας πω, ο άνθρωπος είναι στον κόσμο του...
Του αρέσουν τα ταξιδάκια, οι βόλτες, ο αθλητισμός, η καλή ζωή, άξιος μπον βιβέρ γιός του μπαμπά του και της μαμάς του, είναι ένα κι ένα για πλακίτσα, καλή παρέα και δημόσιες σχέσεις...
Παραπέρα δεν ξέρω να σας πω, θα ρωτήσω τη μαμά Μάργκαρετ που του βρήκε αυτή την ...παλιοδουλειά στο κόμμα και τη Βουλή και θα σας ενημερώσω...
Από αύριο όμως, σήμερα κρατάω την κοιλιά μου από τα γέλια, μην περιμένετε...
Βρε μπαγάσα Τζέφρευ, πάλι με έκανες και γέλασα...