1.7.09

«Παφ και τάληρο»: μοναδική επιχειρηματική ευκαιρία...


«Τώρα κλαιν' όλα τ'αλάνια που θα μείνουνε χαρμάνια...» Ή μήπως όχι;; Για σκεφτείτε λίγο και απαντήστε μου πόσος χρόνος χρειάζεται μέχρι να δούμε αγγελίες (έντυπες ή ηλεκτρονικές) σαν την παρακάτω...
«Διαθέτω διαμέρισμα πλήρως επιπλωμένο πλησίον του κέντρου της Αθήνας και δέχομαι επισκέψεις των χορηγών μου καπνιστών από τις γειτονικές επιχειρήσεις για ξεχαρμάνιασμα (κυριολεκτικά!!). Οι επισκέπτες έχουν την δυνατότητα να απολαύσουν μαζί με το τσιγάρο τους, κατόπιν παραγγελίας, εκλεκτό καφέ (ελληνικό/νες/φραπέ). Ενημερωθείτε για τα χορηγικά πακέτα (εβδομαδιαία, μηνιαία, ετήσια) στο τηλέφωνο 69.., κον Γιάννη»

Θα τους δώσω και συνθηματικό (ας πούμε «χαρμάνης», να δικαιωθεί και ο φίλος μου ο Ιακώβ που με έλεγε Γιάννη-Χαρμάνη όταν είχα πρωτοκόψει το κάπνισμα) κι όταν θα «μπουκάρουν στον ...τεκέ» οι «τσιγαρασφαλίτες», όλοι οι παρευρισκόμενοι θα δηλώνουν «συγγενείς» και «φίλοι» που ήρθαν να επισκεφτούν τον ιδιοκτήτη (εμένα δηλαδής!!) και να πιουν ένα καφεδάκι «σε ιδιωτικό χώρο βρε αδερφέ...». Σαν εκείνο τον γιατρό που μας είπε (χωρίς όνομα βέβαια, υπάρχει και προσωπικό δεδομένο στην παρανομία...) προχθές ο Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης που δήλωνε τους ασθενείς επισκέπτες στο ιατρείο του ως αδερφοξάδερφα και φίλους και τα δύο εκατομμύρια που είχε στην τράπεζα ως δώρα... Ολέ !!! Σας αφήνω τώρα, πάω να στείλω την αγγελία για δημοσίευση!!!

υ.γ. μην το ξεχάσω, εξερχόμενοι οι ξεχαρμανιασμένοι θα τραγουδούν, εν είδει προσευχής και μαζί με τους Χαΐνηδες, το «Τσιγαράκι μου στριφτό» (πως λέγαμε παλιά «Φεγγαράκι μου λαμπρό»...)
Τσιγαράκι μου στριφτό
της ζωής μου το γραφτό
παίζω μες στο χέρι μου
όπως το μαχαίρι μου.

Τσιγαράκι μου στριφτό
το φιλί της το καφτό
και παλτό στον ώμο μου
πήρα γιά το δρόμο μου.

Τσιγαράκι μου στριφτό
πιά δε θέλω να σκεφτώ
φίλους που διαβήκανε
κι ύστερα χαθήκανε.

Τσιγαράκι μου στριφτό
έφυγα γιά να κρυφτώ
απ' του κόσμου τ' άδικο
κι από το τρελάδικο.