24.7.09

[24 Ιουλίου] Πέντε χρόνια πριν... Πέντε χρόνια μετά...

Ήταν μια ζεστή βραδιά του Ιούλη... Στον κήπο του Προεδρικού Μεγάρου, ο Πρόεδρος έμπλεος χαράς υποδεχόταν έναν έναν τους εκλεκτούς καλεσμένους του... Λίγο αργότερα, δημοσίως και κατ'ιδίαν, όλοι επιβεβαίωναν την προσήλωση τους στο δημοκρατικό κεκτημένο... Ήταν η παραδοσιακή γιορτή της Δημοκρατίας, η ανάμνηση της μέρας εκείνης του 1974 που η στρατιωτική δικτατορία υποχώρησε οριστικά μπροστά στους εκπροσώπους του λαού και τη δημοκρατία...

Την ίδια ώρα μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα -και μια θάλασσα- μακρυά... Στην πισίνα ενός ξενοδοχείου στην Ζάκυνθο, δυό νέοι άνθρωποι, ο Γιάννης και η Ζωή, χαιρετούσαν έναν έναν τους εκλεκτούς καλεσμένους τους... Λίγο πριν, σε μια από τις πλέον όμορφες και παραδοσιακές εκκλησίες του νησιού, είχαν επιβεβαιώσει («με παπά (Σπουργίτη) και κουμπάρους» που λέει κι ο λαός) την προσήλωση τους ο ένας στον άλλο... Ήταν η γαμήλια δεξίωση τους, η μέρα που κάτι νέο άρχιζε...



Εκείνο το βράδυ, έκλεισε με μπόλικη κούραση, ακόμα περισσότερη χαρά και ένα ολόθερμο χαμόγελο... Πέντε χρόνια πριν...

Πέντε χρόνια μετά... Σήμερα... Το χαμόγελο παραμένει, η χαρά επίσης... Όσο για την κούραση, προσπαθούμε να την διώχνουμε από τη ζωή μας...

υ.γ. όπως έπραξε και ο πρόεδρος, έτσι και εμείς θα γιορτάσουμε φέτος την επέτειο μας σεμνά, ταπεινά, με σοβαρότητα και αγάπη !! οι ευχές σας δεκτές, τα γλέντια μετά την κρίση... Σας ευχαριστούμε και σας φιλούμε όλους !!!