6.6.09

Περιβάλλον: υπόθεση όλων και όχι των λίγων κατ'επάγγελμα «οικολόγων»



Συζητούσα νωρίτερα σήμερα το απόγευμα με μια παρέα φίλων, συνομηλίκων και νεώτερων, στο μέρος όπου περνάω τα Σαββατοκύριακα. Το θέμα (τι πρωτότυπο...) τα πολιτικά δρώμενα, οι ευρωεκλογές κ.λπ. κ.λπ. Ένας από την παρέα θυμήθηκε ότι στις 6 Ιουνίου «εορτάζουμε» την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος και άρχισε επίμονα να με ρωτά «υπερασπίζεσαι μια κυβέρνηση που έχει εγκαταλείψει το περιβάλλον, που κατέστρεψε την φύση με τις φωτιές, που ανοίγει νέες χωματερές, που αρνείται να φτιάξει υπουργείο περιβάλλοντος... κ.λπ. κ.λπ.»

Του απάντησα, συζητήσαμε αρκετά, βάλαμε πολλά πράγματα στη θέση τους, βοήθησα τις σκέψεις τους να ξεφύγουν από τις άναρθρες κραυγές των διαφόρων παπαγάλων. Βλέπετε οι φίλοι αυτοί δεν έχουν την τύχη να ζουν σε μια μεγάλη πόλη, δεν έχουν τη δυνατότητα να ενημερώνονται από διάφορες πηγές, το βράδυ στην καφετέρια ανοίγουν την τηλεόραση και τρώνε «κατακούτελα» τις ...παπαγαλιές των δελτίων των οκτώ !!

Τους είπα λοιπόν αυτά που πιστεύω για το περιβάλλον, τους είπα αυτά που ξέρω, αυτά που μαθαίνω διαβάζοντας και ρωτώντας. Τους εξήγησα ότι η ίδρυση υπουργείου περιβάλλοντος είναι κίνηση για το θεαθείναι, δεν είναι περιβαλλοντικά φιλική κίνηση, είναι αύξηση του δημόσιου τομέα με πολλούς δημόσιους υπαλλήλους χωρίς αντικείμενο, χωρίς ενδιαφέρον εργασίας. Τους εξήγησα ότι μια σύγχρονη, φιλελεύθερη πολιτική όπως αυτή που προωθεί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας τοποθετεί το περιβάλλον ως πρωτεύοντα παράγοντα σε όλο το εύρος της δημόσιας διοίκησης, αναδεικνύει το περιβάλλον σε υπόθεση εθνικής σημασίας, σε κυβερνητική προτεραιότητα μέσα από μια υπεύθυνη, συγκροτημένη στρατηγική.

Και κατόπιν άρχισα να αναζητώ και να απαριθμώ τομές και μεταρρυθμίσεις της τελευταίας πενταετίας που ήρθαν να καλύψουν κενά δεκαετιών, κενά που άφησαν οι «πράσινες» (μόνο στο χρώμα και το όνομα) κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Τους θύμισα ότι επί Ν.Δ. η Ελλάδα απέκτησε, επιτέλους Εθνικό Χωροταξικό Σχεδιασμό, Κτηματολόγιο (θυμήθηκα και τους θύμισα και «τα φράγκα που μάγκωσαν οι κολλητοί του Λαλιώτη» για να στήσουν μηχανογραφικά συστήματα που ουδέποτε λειτούργησαν...) και Ειδικά Χωροταξικά για τη Βιομηχανία, για τον Τουρισμό και τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

Tους εξήγησα ότι τα τελευταία πέντε χρόνια τριπλασιάστηκε η εγκατεστημένη ισχύς σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (Α.Π.Ε.), σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, τους είπα για τον στόχο ως το 2020 το 20% της εγκατεστημένης ενεργειακής ισχύος να παράγεται από Α.Π.Ε., τους ανέφερα ότι ολοκληρώνονται ήδη 329 νέες επενδύσεις σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, ύψους 1,2 δισ.ευρώ, μιλήσαμε για τα φωτοβολταϊκά, για την αιολική ενέργεια, για την βιομάζα, για την ανακύκλωση που μόλις έχει ξεκινήσει στον οικισμό.

Εκεί με ρώτησαν για το Κυότο, «ξέρετε», τους είπα, «η Ελλάδα δεν είναι πια ουραγός στις πολιτικές για το περιβάλλον, είναι μεταξύ των τεσσάρων πρώτων χωρών της Ε.Ε. στην προσπάθεια αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής!!». «Και μιας και μιλάμε για τη φύση και την προστασία της, επί κυβερνήσεων ΝΔ θεσμοθετήθηκαν 18 νέες προστατευόμενες περιοχές και εντάχθηκε πάνω από το 20% τους εδάφους της χώρας στο δίκτυο Natura, διπλασιάστηκαν οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος , οι οποίοι διενήργησαν πάνω από χίλιους ελέγχους και επέβαλαν πρόστιμα ύψους 20 εκατ. ευρώ, έκλεισαν 2.600 παράνομες χωματερές, μερικές στη «γειτονιά» μας, στην Ψυτάλλεια κατασκευάστηκε και λειτουργεί το μεγαλύτερο εργοστάσιο ξήρανσης λυμάτων στην Ευρώπη (αλήθεια ποιoς θυμάται ότι το έργο είχε εγκαταλειφθεί επί κυβέρνησης Σημίτη και ότι μετά τους Ολυμπιακούς κατηγορούσαν όλοι λάβροι την κυβέρνηση ΝΔ γιατί δεν είχε γίνει και λειτουργήσει...)». Τους θύμισα ότι το Μετρό της Αθήνας διπλασιάζεται σε μήκος χωρίς φανφάρες και ρωμαϊκές τελετές, ότι παράλληλα ξεκίνησε και κατασκευάζεται μετρό στη Θεσσαλονίκη, ότι εκσυγχρονίζεται ο σιδηρόδρομος κ.λπ. κ.λπ.

Και μετά μιλήσαμε για «πράσινη οικονομία» και βιώσιμη ανάπτυξη, για φιλικές στο περιβάλλον μορφές ενέργειας, για το φυσικό αέριο και τις σημαντικές διεθνείς ενεργειακές συμφωνίες που πέτυχε η Νέα Δημοκρατία. Για τον αγωγό φυσικού αερίου South Stream, τον αγωγό Ελλάδας-Τουρκίας-Ιταλίας ( ITGI ), τον ελληνοβουλγαρικό αγωγό φυσικού αερίου διπλής ροής Κομοτινή-Χάσκοβο, το νέο τερματικό σταθμό υγροποιημένου φυσικού αερίου LNG στη Βόρεια Ελλάδα, και τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη, που προσφέρουν ενεργειακή ανεξαρτησία στη χώρα μας, ενισχύοντας τη γεωστρατηγική σημασία της και προστατεύοντας το περιβάλλον. Τέλος τους θύμισα το πιλοτικό πρόγραμμα για την μετατροπή του Αη-Στράτη στο πρώτο ελληνικό «πράσινο νησί», ένα παγκόσμιο μοντέλο «πράσινης ανάπτυξης».

Και, εκεί, τους εξήγησα ότι δεν είναι απαραίτητο να έχεις μια στάμπα στο κούτελο που να γράφει «οικολόγος» και να ζεις από αυτό (όπως οι διάφοροι-αδιάφοροι κατ' επάγγελμα και επίφαση οικολόγοι, πράσινοι, εναλλακτικοί και λοιποί) αρκεί να έχεις συνείδηση περιβαλλοντική και να σχεδιάζεις και εφαρμόζεις πολιτική με οικολογική ευαισθησία, γιατί αυτή δημιουργεί τις απαραίτητες προϋποθέσεις για βιώσιμη ανάπτυξη, με σεβασμό στο περιβάλλον και αίσθημα ευθύνης απέναντι στις επόμενες γενιές.