8.6.09

Ευρωεκλογές με μήνυμα και μια μεγάλη ανατροπή !!

Χθες ψήφισα !! Μάλιστα, επειδή δεν ήθελα να στερήσω από την οικογένεια μου το τριήμερο δίπλα στη θάλασσα, έκανα 350 χιλιόμετρα πήγαινε έλα. Έτσι ένιωθα και δεν μετανιώνω. Ψήφισα κατά τις 11, στο εκλογικό τμήμα μου ήμουν ο 105ος ψηφίσας, άλλες χρονιές θυμόμουν ότι ίδια ώρα είχαν εμφανιστεί πάνω από 150... Τελικά το βράδυ είδα κι εγώ το αποτέλεσμα: 48% αποχή από τις κάλπες, σχεδόν ένας στους δύο συμπολίτες μου επέλεξε να μην εκφραστεί, να μην παραστεί, να κάνει κάτι άλλο την Κυριακή αυτή.

Το τελικό αποτέλεσμα ήταν το αναμενόμενο, πρώτο το ΠΑΣΟΚ, δεύτερη η Νέα Δημοκρατία, σταθερό το ΚΚΕ, ανεβασμένο το ΛΑΟΣ, πληρώνει τα λάθη του ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν κατάφεραν να ξεγελάσουν τους πολλούς οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ, οι διάφοροι αδιάφοροι παρακάτω μάζεψαν τους αναμενόμενους συγγενείς και φίλους. Επ' αυτών των αποτελεσμάτων από χθες το απόγευμα στις επτά, παράλληλα με τα exit poll, ως και σήμερα, τώρα, αλλά και αύριο και μεθαύριο, θα ακούσετε, όπως άκουσα κι εγώ πολλές ερμηνείες για το αποτέλεσμα.

Το σίγουρο όμως είναι ένα, αυτό που παραβλέπουν οι πολλοί, είναι η αποχή μιας συντριπτικής πλειοψηφίας. Θεωρούσα και θεωρώ την συμμετοχή ως τον μόνο τρόπο να επιβάλλει η πλειοψηφία την αλλαγή σε αυτά που δεν είναι σωστά, για μένα η αποχή δεν είναι έκφραση γνώμης, είναι άρνηση, αντίθεση, όχι σύνθεση, και δε θα μεταβάλλω την γνώμη μου, δεν μπορώ όμως να αρνηθώ ότι η αποχή (ειδικά η αποχή αυτού του μεγέθους) εκφράζει ένα μήνυμα, εξαιρετικά ηχηρό. Γιατί, τελικά, είτε μας αρέσει είτε όχι, είναι μήνυμα αποδοκιμασίας προς όλα τα κόμματα του σημερινού συστήματος, είναι μήνυμα αποδοκιμασίας πρώτιστα συμπεριφορών πολιτικών προσώπων !!

«Για την Ν.Δ. τα πράγματα είναι σαφή, δεν χρειάζεται καν να σχολιάσω. Αλλά τυχόν διθύραμβοι από τη πλευρά κυρίως του ΠΑΣΟΚ θα είναι μέγα σφάλμα. Κύριοι καταλάβετέ το: Δεν πείθετε παρά τους εαυτούς σας, άντε και τα σόγια σας μαζί με τους ρουσφετοαιχμάλωτους της αναξιοπρεπούς πείνας. Αλλάξτε. Αλλάξτε αληθινά και όχι επιφανειακά», έγραψε κάποιος φίλος blogger χθες. Μεγάλη αλήθεια, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι ο πρωθυπουργός ήταν ο μόνος πολιτικός αρχηγός που αποδέχθηκε ως μήνυμα την αποχή και τοποθετήθηκε επ' αυτής, λίγο μετά τα επινίκια και την ...τρελή χαρά σε πράσινο φωσφοριζέ φόντο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ («θέλει η πουτάνα να κρυφτεί κι η χαρά δεν την αφήνει», λέει επί του θέματος ο θυμόσοφος λαός...)

Ας επιστρέψουμε όμως στις εκλογές. Ποιό ήταν τελικά το αποτέλεσμα;; Επρώτευσε η αποχή !! Κι έπειτα;; «Γιατί δεν παραδέχεσαι ότι νίκησε το ΠΑΣΟΚ;;; Τόσο πωρωμένος είσαι;;;» θα ρωτήσετε... Το ότι το ΠΑΣΟΚ αναδείχθηκε πρώτο κόμμα δε σημαίνει κατ' ανάγκη ότι νίκησε, δείτε τους ψήφους και θα καταλάβετε ότι απλά διατήρησε τις δυνάμεις του με μικρές απώλειες. Από μια πλευρά βέβαια, και αυτό είναι νίκη, αν το συγκρίνουμε με την καθίζηση της Νέας Δημοκρατίας, ειδικά όταν μιλάμε για ένα κόμμα που πέντε χρόνια τώρα δεν άλλαξε καθόλου. Ένα κόμμα που από την πρώτη ημέρα της ήττας του τον Μάρτιο του 2004 έκανε τα αδύνατα δυνατά για να «κρύψει» από τον λαό ότι στους κόλπους του παραμένουν όλοι οι υπεύθυνοι για το μεγάλο φαγοπότι, για τη μεγάλη λεηλασία του δημόσιου χρήματος. Ένα κόμμα που έκανε την αλαζονεία σημαία και τον ρεβανσισμό και τον «καρχιμακισμό» πολιτική έκφραση και πρόταση. Γιατί οι μόνες ολοκληρωμένες προτάσεις που διατύπωσε τόσα χρόνια ήταν οι αναφορές των ανά την επικράτεια βολεμένων κρατικοδίαιτων πασόκων για τα όσα γίνονταν και δεν ήταν σωστά (=σύμφωνα με τις δικές τους απόψεις). Όχι, αυτοί οι καταγγέλλοντες «δημόσιοι λειτουργοί» δεν έκανα τίποτα για να αποτρέψουν τη δημόσια βλάβη (δουλειά τους ήταν άλλωστε;;;) ήταν όμως συνεπέστατοι στο να καταγγέλλουν όχι στον εισαγγελέα, στο κόμμα -την υπέρτατη αρχή- τα «κακώς κείμενα».

Έχασε η Νέα Δημοκρατία λοιπόν, αυτή τη φορά όμως δεν κέρδισε το ΠΑΣΟΚ, αυτή ήταν η μεγάλη ΑΝΑΤΡΟΠΗ των φετινών ευρωεκλογών. Ναι, δεν κέρδισε το ΠΑΣΟΚ, έδειξε ότι δεν διαθέτει δυναμική, δεν κατάφερε να δημιουργήσει κανένα πλειοψηφικό ρεύμα υπέρ του, δεν κατάφερε καν να πάρει παραπάνω ψήφους, να αποτελέσει πόλο έλξης της δυσφορίας, να αρθρώσει νέα πολιτική πρόταση ουσίας, μόνο ευχολόγια, φληναφήματα, καταγγελτικό λόγο, μιζέρια και στείρα άρνηση. Αυτό ο λαός δεν το θέλει και το καταδίκασε μια ακόμα φορά !! Το ΠΑΣΟΚ δεν άλλαξε και το πλήρωσε.

Όσο για την Νέα Δημοκρατία, «χάνει καθαρά στο πρώτο ημίχρονο και πρέπει να παίξει σοβαρή μπάλα στο δεύτερο για να μην ξεφτιλιστεί» για να το πω με ποδοσφαιρικούς όρους. Έχασε η Νέα Δημοκρατία γιατί η απόφαση του κόσμου ήταν σαφής και κατηγορηματική «δεν ψηφίζω Νέα Δημοκρατία, θέλω έργα και πρωτοβουλίες στην πράξη, όχι στα λόγια, και η Νέα Δημοκρατία υποσχέθηκε πολλά και πράττει λίγα, μας ξέχασαν, τα στελέχη άρχισαν να έχουν συμπεριφορές ΠΑΣΟΚ, άρχισαν να νοιάζονται μόνο για τους εαυτούς τους κι όχι για μας». Οι ψηφοφόροι έβγαλαν κίτρινη κάρτα και όχι κόκκινη για δύο λόγους: γιατί δεν υπάρχει πειστική εναλλακτική λύση για «να συνεχιστεί το παιχνίδι» και γιατί η Νέα Δημοκρατία έχει τις δυνατότητες να κάνει κάτι καλό για τον τόπο, απλά δείχνει αργή, απελπιστικά αργή, πολλές φορές δε και προκλητικά ανίκανη.

Μου έγραφε χθες ο καλός φίλος Χάρης σχολιάζοντας το αποτέλεσμα: «Γιάννη μου, είμαι πλήρως απαισιόδοξος. Όταν έχει φτάσει η ΝΔ να απολογείται στο ΠΑΣΟΚ για τη Siemens τι δουλειά να κάνεις; Όταν 5 χρόνια τώρα κάνουμε διάλογο για την Παιδεία και τελικά δεν έχουμε κανένα αποτέλεσμα, τι δουλειά να κάνεις; Το πρόβλημα η ΝΔ το είχε από το 2004. Όταν υποσχέθηκε μια σειρά βλακείες στον κόσμο, κι όταν με τόσο θετική αποδοχή αμέσως μετά έπεσε στον ύπνο. Όταν δεν είχε το θάρρος να πει τα πράγματα με το όνομά τους χρόνια τώρα. Όταν η αριστερά έχει κερδίσει κατά κράτος τον αγώνα της ενημέρωσης». Για να καταλήξει: «Η ΝΔ έχασε, Γιάννη μου. Και δεν βλέπω γιατί να στενοχωριέμαι. Δεν ξέρω καν αν οι ΠΑΣΟΚοι (με όλα τους τα τραγικά) θα είναι και χειρότεροι. Στο κάτω κάτω τον παραγοντισμό και τον κρατικισμό τον ξέρουν καλύτερα. Στην Ελλάδα το μόνο που δεν έχουμε δοκιμάσει είναι να πούμε την αλήθεια στον κόσμο. Σταθερά και με θάρρος. Κι ας μείνουμε 5 ή 10 που να τη λέμε. Αλλά την αλήθεια, ρε γαμώτο, όχι μαλακίες».

Ήταν μια συζήτηση που είχε ξεκινήσει με μια απλή τοποθέτηση μου, μια πρώτη διαπίστωση για το μήνυμα των εκλογών, ότι «η επόμενη μέρα θέλει δουλειά, υπευθυνότητα, αποφάσεις, ρίσκο !!». Μια διαπίστωση στην οποία ο Γιώργος προσέθεσε «...και δυστυχώς ο κόσμος μας θέλει ρουσφέτια δε τον νοιάζει τίποτα άλλο....για αυτό δε ψήφισε...» για να σπεύσει η Άννα Μαρία να τον διορθώσει λέγοντας «απλά αυτό έχουν τα ρουσφέτια. Δεν μπορείς να τα κάνεις σε όλους. Και χάνεις και αρκετούς σοβαρούς που δεν τα θέλουν, και χάνεις και τους ασόβαρους και μη τακτοποιημένους».

Στο ενδιάμεσο μια κουβέντα της Άννας Μαρίας «ρε παιδιά, έλεος!!!! Εδώ ολόκληρο ΑΣΕΠ καταργήσατε de facto και de jure, που είχε φάει άλλος το πολιτικό κόστος της θέσπισης του....» και ο διάλογος που ακολούθησε «Άννα Μαρία, το να θεσπίζεις κριτήρια δε σημαίνει κατάργηση !! Επίσης, από που κι ως που οι γνώσεις και δεξιότητες πρέπει να υποκλίνονται στα χρόνια αναμονής στη λίστα;;;» (Γιάννης), «Δηλαδή είσαι υπέρ της επετηρίδας? Γιατί αυτό που έκανε η ΝΔ δεν είναι επιστροφή στην επετηρίδα, είναι προσωπική συνέντευξη, αν ενθυμείσαι καλώς...» (Άννα Μαρία), προκάλεσαν την αντίδραση μου «Εγώ;;Επετηρίδα;;; Μακρυά από μένα !! Εγώ προτείνω ελεύθερες προσλήψεις με βιογραφικό με βάση θεσμοθετημένα κριτήρια, με ελεύθερη διαπραγμάτευση μισθού, με απόφαση δημόσια και αιτιολογημένη, χωρίς επετηρίδες, χωρίς πλαφόν, χωρίς μόρια και άλλες τέτοιες αηδίες... Είμαι φιλελεύθερος, όχι κρατικιστής, το ξέχασες;;;»

Αυτό μετέφερε τη συζήτηση στα περί κράτους και (μη) «επανίδρυσης» του, όπου ο Χάρης ήταν αρκούντως αιχμηρός: «Γιάννη μου, η Άννα Μαρία έχει δίκιο στο αποτέλεσμα. Όταν έχεις εκλεγεί με σημαία την επανίδρυση του κράτους πρέπει να το κάνεις. Διότι εγώ δεν ψήφισα ΝΔ για να γίνει ο κάθε αποτυχημένος πολιτευτής (φίλος ή μη ελάχιστα μετράει) διοικητής σε δημόσιο οργανισμό. Και μη μου πεις αν οι ΠΑΣΟΚοι το κάνουν. Διότι δεν τους ψήφισα.» Για να συνεχίσει αργότερα: «Άσε που βαρέθηκα να ακούω για τις ηγετικές ικανότητες του Καραμανλή. Εγώ δεν τον πίστεψα ποτέ, διότι είναι συνεχιστής μιας συντηρητικής βαρονίας, αλλά "Αρχή άνδρα δείκνυσι" Γιάννη μου. Στα δύσκολα φάνηκε λίγος».

Στα περί επανίδρυσης του κράτους συμφώνησα, συμφωνώ, έτσι κι αλλιώς τα φωνάζω και θα τα φωνάζω σε όλους τους τόνους, αρκεί κάποιος να κάνει μια βόλτα στα παλιά μου κείμενα εδώ για να καταλάβει. Και σίγουρα η μη επανίδρυση του κράτους, ο μη εξορθολογισμός του, ο μη περιορισμός της σπατάλης και της ρεμούλας είναι παραλείψεις της Νέας Δημοκρατίας. Δεν μπορεί π.χ. να μην έχει μπει φρένο στη αλόγιστη σπατάλη των προμηθειών του τομέα της υγείας, την ίδια στιγμή που προληπτικές εξετάσεις και επεμβάσεις (για να μπορέσει μια γυναίκα νέα να διατηρηθεί γόνιμη) κόβονται από το ΙΚΑ ως «μη αναγκαίες», δηλαδή πρώτα πρέπει να στειρωθεί βιολογικά η νέα γυναίκα και μετά το ΙΚΑ θα σκορπίσει τα λεφτά μας στους διάφορους επιτήδειους μήπως και την θεραπεύσει !! (έχω γνώση συγκεκριμένου περιστατικού που με έκανε να φρίξω για την προκλητική ηλιθιότητα του υπαλλήλου του ΙΚΑ...). Δεν μπορεί πέντε χρόνια μετά την εκλογή σου να καταργείς βεβιασμένα κάποιους λίγους σπάταλους φορείς του Δημοσίου και την ίδια ώρα να μην κάνεις τίποτα όταν τέως βουλευτής σου και αποτυχημένος πολιτευτής σου πρόεδρος οργανισμού σχολιάζεται στις εφημερίδες για την προκλητική αγάπη του όχι προς τον οργανισμό αλλά προς την Porche Cayenne που ζητά να αγοράσει με δημόσια χρήματα... Και πόσα ακόμα...

Πταίσματα, θα πει κάποιος, μπροστά στα όσα γίνονταν επί ΠΑΣΟΚ, το ζήτημα όμως είναι ότι το ΠΑΣΟΚ τιμωρήθηκε με την ψήφο του λαού του 2004 και το 2007 (ακόμα και φέτος) για αυτό και η Νέα Δημοκρατία εξελέγη για να φέρει το κάτι διαφορετικό. Αν συνεχίζει δε να έχει την εμπιστοσύνη (έστω και υπο επιτήρηση) του λαού είναι γιατί έχει στις τάξεις της πολιτικούς όπως ο Χατζηδάκης που μπορούν να παράγουν κάτι διαφορετικό, μπορούν να αλλάξουν κάτι στη χώρα. Εγώ και η πλειοψηφία όσων ασπάζονται τις απόψεις μου, τέτοιες πολιτικές επιδοτούμε και ψηφίζουμε, λιγότερο κράτος και καλύτερο κράτος, πολιτικούς και με ένσημα και όχι μόνο με οικογενειακά εύσημα...

Όταν έθεσα το θέμα αυτό στην παρέα, ο Χάρης συνεισέφερε την γνώμη του «Με τον Κωστή είμαι με τα χίλια. Με διαφορά είναι στους διασωθέντες. Ίσως κι ο μόνος μαζί με τον Παπαθανασίου. Κι από την πρώτη τετραετία τη Μαριέτα. Έδωσε μάχες μόνη της». Και προσέθεσε: «Αλλά για να είμαστε δίκαιοι, ο Καραμανλής ήταν κι άτυχος. Για δύο λόγους και σε δύο φάσεις: 1. Πετρελαϊκή κρίση 2. Οικονομική κρίση. Βέβαια εκεί φαίνονται οι ηγέτες». Η περί ηγεσίας συζήτηση συνεχίστηκε με την Άννα Μαρία να δηλώνει ευθαρσώς «Οι ηγέτες Χάρη φαίνονται σ' όσα μπορούν να κάνουν κάτι. Ας πούμε στις πυρκαγιές. Όχι στις πυρκαγιές τις ανεξέλεγκτες με 20 μποφώρ, αλλά στις άλλες, πχ της Πάρνηθας, με 1 μποφώρ. Εκεί φαίνεται ο μηχανισμός. Όχι στα Δεκεμβριανά, που ακολούθησαν, αλλά στα υπόλοιπα επεισόδια, που προηγούνταν και προοιωνίζονταν τα Δεκεμβριανά. Όχι στην παγκόσμια οικονομική κρίση, (που δεν έχει έρθει ακόμα) αλλά στην μάζωξη των φόρων. Όταν στα μικρά αποδεικνύεσαι ανεπαρκής, τα μεγάλα θα σου έρθουν, δεν θα σου χαριστούν» και τον Χάρη να συμφωνεί «Δεν έχουμε τέτοιες ηγεσίες στην Ελλάδα. Κι είναι πολύ πολύ δυσάρεστο. Αλλά είναι λογικό επόμενο. Διότι έχουμε ανάλογο λαό, φοβάμαι. Με φωτεινές, ηρωϊκές εξαιρέσεις φυσικά».

Αναζητούμε πολιτικούς με ποιότητα και τρόπο, «όπως ο Ράλλης» συμφώνησαν και οι δύο, αυτό όμως που μου προέκυψε από την όλη συζήτηση και που τελικά είναι και το μήνυμα των εκλογών είναι αυτό που έγραψε ο Χάρης «Χρειαζόμαστε στροφή στη Δημοκρατία. Να είμαστε πιο συμμέτοχοι όλοι μας. Να απαιτούμε πρόταση από κάθε κόμμα και κάθε βουλευτή. Να ελέγχουμε τον βουλευτή που ψηφίζουμε». Πόσο με ευχαρίστησε που ένας παλιός φίλος ήρθε να επαναλάβει αυτά που λέω τόσες μέρες, που δεν έχω κουραστεί να γράφω, τα περί ουσιαστικής συμμετοχής και όχι μόνο στις κάλπες...

Και πόσο με ευχαρίστησε που μια νέα φίλη η Άννα Μαρία συμπλήρωσε τα παραπάνω με ένα λόγο καταλυτικό «αποχή που δίνει ένα μήνυμα δεν είναι το "πάμε παραλία". Αποχή με μήνυμα είναι το κάθομαι σπίτι μου. Ή το λευκό. Αυτά που γίνονται είναι απλή βαρεμάρα, και τίποτε άλλο. Και το μήνυμα που δίνει είναι το "είμαι καλοπερασάκιας ανεύθυνος", όχι "είμαι δυσαρεστημένος από το πολιτικό σύστημα". Όσο για το ρουσφέτι που λέγαμε πριν, η μαγκιά είναι να το έχεις, να το χρειάζεσαι και να μην το χρησιμοποιείς. Κι αυτοί που φέρονται έτσι είναι ελάχιστοι των ελαχίστων. Ό,τι άλλο είναι τραγούδι έξω από το χορό».

Αν ψάχνετε λοιπόν το μήνυμα των Ευρωεκλογών της 7ης Ιουνίου 2009 στην Ελλάδα ξαναδιαβάστε αυτό το κείμενο, κατά τη γνώμη μου περιέχει μερικές ιδιαίτερα σημαντικές ερμηνείες του αποτελέσματος τις οποίες δυστυχώς φοβάμαι ότι δεν θα ακούσουμε από κανένα υπεύθυνο στόμα, νικητή ή ηττημένου...

Γιατί αυτό ήταν το μήνυμα των εκλογών, ότι η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού ψήφισε δις Νέα Δημοκρατία για να αποκτήσει ένα καλύτερο κράτος, που θα σέβεται και θα νοιάζεται τον πολίτη. Και τι είδε πέντε χρόνια τώρα ;;; Είδε το ίδιο διεφθαρμένο «πράσινο» κράτος να ζει και να βασιλεύει και τους βουλευτές της Ν.Δ. να ...κάνουν πολιτική, να βολεύουν πολιτευτές, εαυτούς και αλλήλους, να βάζουν το δάχτυλο στο μέλι στα κρυφά και μετά να μας λένε ότι «το νόμιμο δεν είναι πάντα και ηθικό» πατώντας σε νόμους που είχε ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ για να καλύψει τις ...πομπές του.

Δίκαιη η αγανάκτηση (αν και δεν συμμερίζομαι όλα όσα γράφει) του φίλου στο blog «Βουλιαγμένο(;) εξτρέμ» που γράφει:
«Λοιπόν Νεοδημοκράτη πέτυχες αυτό που ήθελες. Έβαλες κάθε κατεργάρη στον πάγκο του.
Έχεις απόλυτο δίκαιο. Περίμενες τόσα χρόνια στη γωνία και πάλι βλέπεις το παιδί του Πασόκου του γείτονα να διορίζεται γιατί ο Ν.Δ. βουλευτής κάνει την πολιτική του.
Οι στρατιωτικοί, οι αστυνομικοί και οι λοιποί ένστολοι στην παραμεθόριο υπηρετούσαν και ακόμα εκεί είναι.
Οι δημόσιοι υπάλληλοι αν και είχαν τα προσόντα από το υπόγειο πήγαν στο ισόγειο. Χάρη στη ισονομία, οι διευθυντές παρέμειναν οι ίδιοι οι φαταούλες οι πράσινοι.
Μετά από 5 χρόνια στις εκλογές τις ΕΡΤ το ΠΑΣΟΚ πήρε 70%.
Ο Καραμανλής σου έταξε επανίδρυση του κράτους και δεν είδες τίποτα.
Έπρεπε να πετάξει αμέσως έξω όλους αυτούς οι οποίοι διανοήθηκαν να αγγίξουν χρήματα του δημοσίου όσο υψηλά και αν ευρίσκονταν.
Έγιναν βέβαια και πολλά που δεν είναι της παρούσης.
Ο Καραμανλής πρέπει να ανασκουμπωθεί από αύριο. Πρώτο του μέλημα να βάλει τον Μειμαράκη γραμματέα ΑΜΕΣΩΣ.
Αλλά ΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΗ πρόσεχε .Δεν πιστεύω να θέλεις να βλέπεις τα διάφορα νούμερα του ΠΑΣΟΚ να βγαίνουν και να πανηγυρίζουν και να ξερογλείφονται για την εξουσία.
Δεν πιστεύω ότι θέλεις να φας στην μάπα την μαφία του ΠΑΣΟΚ που μόνος του σκοπός είναι η μάσα.
Αν θέλεις πάμε όλοι μαζί έξω από τη Ρηγίλλης να φωνάξουμε ,να διαμαρτυρηθούμε και αν θέλεις να τα σπάσουμε.
Αλλά θα επανέλθουμε...»

Ρεαλιστική και η δήλωση του πρωθυπουργού το βράδυ στο Ζάππειο:
«Το εκλογικό αποτέλεσμα ασφαλώς δεν μας ικανοποιεί. Είναι σαφές ότι σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας επέλεξαν να διαμαρτυρηθούν για να μας στείλουν το μήνυμά τους. Κυρίως με αποχή.
Όμως το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών έχει ευρύτερη σημασία. Το ποσοστό της αποχής είναι πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα. Και το ποσοστό αυτό εκφράζει το κεντρικό μήνυμα των Ευρωεκλογών. Εκφράζει τη δυσαρέσκεια των πολιτών από το χώρο της πολιτικής.
Οι όποιοι ενθουσιασμοί βρίσκονται μακριά από τα μηνύματα των πολιτών. Οι πολίτες απαιτούν κυρίως ένα πράγμα: Την όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση των επιπτώσεων της διεθνούς οικονομικής κρίσης. Αυτό είναι το κεντρικό καθήκον της Κυβέρνησης.
Θέλω να ευχαριστήσω τους Έλληνες πολίτες που μας ψήφισαν. Ευχαριστώ και εκείνους που είναι ψυχικά δεμένοι μαζί μας, έστω κι αν προσωρινά επέλεξαν να διαμαρτυρηθούν διά της αποχής.
Γνωρίζουμε ότι οι πολίτες απαιτούν από εμάς μεγαλύτερη ταχύτητα, αποφασιστικότητα, αποτελεσματικότητα. Απογοητεύονται, διότι ο κρατικός μηχανισμός, ο μεγάλος ασθενής στον τόπο μας, παραμένει προβληματικός, παρά τα βήματα που έχουν γίνει.
Γνωρίζουμε ότι συγκεκριμένες συμπεριφορές έχουν ενοχλήσει, παραβιάζοντας αρχές που έθεσα, από την πρώτη στιγμή που αναλάβαμε την ευθύνη για τη διακυβέρνηση της Χώρας.
Αναγνωρίζουμε την πραγματικότητα αυτή. Την ίδια ώρα όμως που οι ψηφοφόροι επικρίνουν συγκεκριμένες αδυναμίες μας, γνωρίζουν ότι, στο χειρισμό των μεγάλων προβλημάτων της Χώρας, πορευόμαστε με μοναδική πυξίδα την υπευθυνότητα. Με υπευθυνότητα χειριζόμαστε τη μεγάλη διεθνή κρίση και τις συνέπειές της.
Καθήκον και χρέος μου είναι να υπηρετήσω το συμφέρον του Τόπου. Τίποτα δεν μπορεί να επηρεάσει την επιλογή μου αυτή. Η οικονομική πολιτική μας, με το ξεκάθαρο σχέδιό της, έχει σαφείς στόχους:
- Να περιορίσει τις συνέπειες της κρίσης.
- Να αντιμετωπίσει τα προβλήματα των πολιτών.
- Να βάλει τις βάσεις για την πρόοδο και την ανάπτυξη του Τόπου.
Αυτή η πρόκληση ίσχυε πριν τις Ευρωεκλογές. Ισχύει και μετά το σημερινό εκλογικό αποτέλεσμα. Το μέλλον του Τόπου είναι πάνω απ’ όλα.
Σε κρίσιμες συγκυρίες, η ανευθυνότητα γίνεται ακόμα πιο επικίνδυνη. Όπως οι υποσχέσεις που μοιράζουν στους πάντες τα πάντα. Κυρίως, όμως, η ανυπαρξία διαμορφωμένου και συγκροτημένου οικονομικού σχεδίου για την αντιμετώπιση της κρίσης. Όλα αυτά, δυστυχώς, που χαρακτηρίζουν την Αξιωματική Αντιπολίτευση.
Είμαι αποφασισμένος να επιμείνω στο δρόμο της υπευθυνότητας. Η πολιτική της ευθύνης αποτελεί αδιαπραγμάτευτη επιλογή. Αυτή η επιλογή άλλωστε είναι η μόνη που μπορεί να θωρακίσει την οικονομία της Χώρας, αλλά και να καταστήσει πιο αξιόπιστο το χώρο της πολιτικής, οδηγώντας τη Χώρα σταθερά στο μέλλον που της αξίζει.
- Με ακόμα μεγαλύτερη επιμονή.
- Με ακόμα μεγαλύτερη αποφασιστικότητα.
- Με ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια».

Αρκεί βέβαια να μη μείνει στα λόγια και να προχωρήσει σε έργα, σε πράξεις με ουσία, να σπάσει αυγά βρε αδερφέ !!! Ομελέτα αν δεν σπάσεις αυγά δεν τρως !!! Όχι τίποτε άλλο αλλά δεν ανέχομαι να είμαι προκλητικά αποκλεισμένος τόσα χρόνια ως το 2004 γιατί επέλεξα να μην συμμετέχω στο κόμμα-κράτος που διαχειριζόταν ο Σημίτης, να παραμένω αποκλεισμένος μετά το 2004 «μην τυχόν και μας κατηγορήσουν για ρεβανσισμό» και να ακούω από πάνω τον Καραμανλή από τηλεοράσεως να αθωώνει τον αρχιδιαπλεκόμενο Σημίτη την ίδια ώρα που τα τότε τσιράκια του μας εγκαλούν γιατί δεν τους συλλάβαμε εγκαίρως και διέφυγαν για το καταπράσινο σκάνδαλο της Siemens !!!

Και πριν κλείσω το σημείωμα αυτό, να επαναφέρω το αναπάντητο ερώτημα: πόσα κόστισε στη Siemens η υπογραφή Παπακωνσταντίνου (ναι, του πρώτου εκλεγέντα ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ) στις ομόφωνες αποφάσεις με τις οποίες ο ΟΤΕ εκχωρούσε σκανδαλωδώς (κατά ομολογία Μαυρίδη) τα δικαιώματα του;;; Πόσα;;; Θα απαντήσει ποτέ κανείς;;;

υ.γ. το μεγαλύτερο γέλιο το είχαν χθες οι διάφοροι χρυσοκάνθαροι των τηλεοπτικών μέσων, Εισαγγελάτοι και λοιποί. Αφού σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου έστρεφαν προκλητικά και ιταμά κάθε συζήτηση στα εσωτερικά θέματα, τη μιζέρια, τη σκανδαλολογία, χθες εγκαλούσαν τους συμμετέχοντες πολιτικούς και ευρωβουλευτές για το ότι δεν συζήτησαν περί Ευρώπης. Και αυτοί, λίγοι, πολύ λίγοι και μικροί, κάθονταν και προσπαθούσαν να δικαιολογηθούν, αντί να σηκωθούν, να τους μουτζώσουν on camera και να φύγουν...