26.5.09

Φαιδρότητα ή βαρβαρότητα; [sofistis 26.05.2009]

Φαιδρότητα ή βαρβαρότητα;
[Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Τρίτη, 26, Μαΐου, 2009]

Η φαιδρότητα είναι πολύ χειρότερη από τη βαρβαρότητα.. Η βαρβαρότητα ενδέχεται να ριζοσπαστικοποιήσει και κάποιες συνειδήσεις.. Να αγανακτήσουν, να θυμώσουν, να εξεγερθούν, να επαναστατήσουν.. Η φαιδρότητα μόνο στομαχικές αναταράξεις μπορεί να προκαλέσει.. Συνήθως αφήνει αυτή τη γνωστή γεύση της αηδίας, ενώ στην καλύτερη περίπτωση προκαλεί θυμηδία.. Το βέβαιο είναι ότι στην ιστορία των συνειδήσεων δεν έχει εμφανιστεί ποτέ, ούτε μία συνείδηση που να έχει επαναστατήσει επειδή δεν άντεξε την φαιδρότητα.. Γιατί η φαιδρότητα παθητικοποιεί και αποχαυνώνει και στην καλύτερη περίπτωση εξοπλίζει με ψευδαισθήσεις τους βλάκες και τους αφελείς. (Αιθεροβάμονες δεν τους λένε;..) Γιαυτό ακριβώς αποτελεί και την πιο αποτελεσματική μέθοδο για την γελοιοποίηση και την απαξίωση ιδεών και αξιών, το ξέφτισμα και την προδοσία ονείρων και οραμάτων..

Πέρασαν 28 χρόνια από τότε που υποσχέθηκαν αλλαγή και σοσιαλισμό και μάλιστα στις 18... Κι όταν στις 18 ήρθε ο «σοσιαλισμός», ήμασταν παιδιά αλλά ποτέ δεν θα ξεχάσουμε τους πατεράδες μας που έκλαιγαν από συγκίνηση και χαρά γιατί επιτέλους θα έφευγε η δεξιά «βαρβαρότητα» και θάρχονταν καλύτερες μέρες.. Η συνέχεια είναι γνωστή.. Όλη η λαϊκή αγανάκτηση απέναντι στη «βαρβαρότητα» της «επάρατης δεξιάς», η ριζοσπαστικοποίηση και η βαθιά διάθεση για αλλαγή της ελληνικής κοινωνίας ηττήθηκαν απ τη φαιδρότητα και εξανεμίστηκαν χωρίς επιστροφή.. Βιώσαμε μια εικοσαετία συστηματικής και οργανωμένης απαξίας και εξολόθρευσης κάθε σοσιαλιστικής ιδέας και κάθε έννοιας κοινωνικής αλλαγής. Ο σοσιαλισμός έγινε συνώνυμο της φαιδρότητας και σύνθημα για να κάνουν πάρτι τα λαμόγια.. Όσα κατάφερε ο διαβόητος πασοκικός «σοσιαλισμός» καμιά «βαρβαρότητα» δεν θα μπορούσε και δεν θα τολμούσε ποτέ να επιχειρήσει..

Και φτάσαμε στο σωτήριον έτος 2004 όπου ο κόσμος είχε πια στεγνώσει από ιδέες και οράματα.. Απηυδισμένος από τον «σοσιαλισμό» δεν έκανε πια όνειρα παρά μόνο ζητούσε να αναπνεύσει λίγο καθαρό αέρα εντιμότητας.. Έτσι, σύμφωνα με την παραδοχή ακόμα και αυτού του πολλά βαρύ κι ασήκωτου «σοσιαλιστή» Γιώργου Οικονομέα στα τηλεπαράθυρα του Μέγκα, «..ανέλαβε ο Καραμανλής με σημαία την πάταξη της διαφθοράς και όλοι σε κάτι ελπίσαμε..» Φανταστείτε δηλαδή τι γινότανε επί ..«σοσιαλισμού» ώστε ακόμα και ο Οικονομέας ήλπιζε στον ..Καραμανλή..(!)

Και φυσικά άρχισε η νέας περίοδος «βαρβαρότητας». Όμως αυτή τη φορά, μιας πανθομολογουμένως ανίκανης και Παυλοπουλικής ..«βαρβαρότητας»(!) που τάκανε πάνω της γιατί ούτε και τα βρακιά της δεν μπορούσε να κατεβάσει.. Η διαφθορά πήρε πλέον ένα γαλάζιο χρώμα κι όλοι μαζί, «βάρβαροι» και «σοσιαλιστές», χοροστατούντων των μίντια, κατάφεραν να αποσαρθρώσουν παντελώς το πολιτικό σύστημα της χώρας..

Και αλίμονο! Εκεί λοιπόν που άρχισε και πάλι ο κόσμος να απογοητεύεται και να αγανακτεί, να θυμώνει και να επαναστατεί, νάτος και πάλι ο αθάνατος πασοκισμός έτοιμος να αναλάβει το ίδιο ακριβώς έργο! Να εξανεμίσει και πάλι τον θυμό και την αγανάκτηση και να ακυρώσει κάθε νέα ριζοσπαστικοποίηση με το ίδιο ακριβώς δοκιμασμένο και αποτελεσματικό όπλο. Και μόνο η επαναχρησιμοποίηση του όρου «σοσιαλισμός» αποτελεί πλέον μέγα σκάνδαλο. Η υποτίμηση της νοημοσύνης είναι προκλητική και αναιδέστατη.. Το θράσος και η χυδαιότητα ξεπερνάει κάθε όριο και γίνεται πλανητικό.. Αμφιβάλει κανείς ότι η φαιδρότητα είναι μια μορφή βαρβαρότητας;