20.5.09

Κλέφτες θα υπάρχουν πάντα, κοινωνία με συνοχή θα υπάρχει;;;

Τι προάλλες έφτασε στο mail μου ένα μήνυμα. Μέσες άκρες έλεγε: «Είμαι έξω φρενών... ειλικρινά! Δεν παλεύεται η κατάσταση πλέον! Χθες, στον ηλεκτρικό, στις 6 το απόγευμα μια κοπέλα περίμενε το τρένο. Χτυπάει το κινητό της και το βγάζει να απαντήσει. Τότε περνάει ένας τρέχοντας και έτσι απλά της το παίρνει απο τα χέρια !!! Δηλαδή έτσι πάει ρε γαμώτο;; Ο καθένας επειδή μπορεί κλέβει;; Και αυτό τώρα είναι ελευθερία και δημοκρατία;;; Να μην μπορείς να έχεις τίποτα γιατί απλά θα στο πάρει κάποιος πιο δυνατός;;; Έχω εκνευριστεί απίστευτα !! Και, φυσικά, οι συμπολίτες μας τριγύρω ούτε που νοιάστηκαν που μια κοπέλα ούρλιαζε και κυνήγαγε έναν τύπο...»

Έγραφε κι άλλα το μήνυμα, σκέψεις ίσως φοβικές, σκέψεις όμως που κάνουν πλέον πολλοί συμπολίτες μας: «Όχι δεν είναι έτσι η δημοκρατία... Δημοκρατία είναι να ξέρω ότι θα γυρίσω σπίτι και ολόκληρη αλλά και με τα υπάρχοντα μου όχι τώρα να κυκλοφορώ και να απειλούμαι και να μην ξέρω αν θα γυρίσω και φυσικά αν θα έχω όλα όσα πήρα από το σπίτι και εν γένει αν θα γυρίσω σπίτι και θα είναι εκεί και το σπίτι ολόκληρο!!!»

Κλέφτες πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν. Απλά τώρα έχουμε δύο επιπλέον δεδομένα: οι κλέφτες έχουν αποθρασυνθεί και η πλειοψηφία απλά «δεν ασχολείται». Τουλάχιστον παλιά, τον κλέφτη τον κυνηγούσαν όλοι, κανείς δεν επικροτούσε μια εξόχως αντικοινωνική συμπεριφορά ακόμα και αν υπήρχαν κοινωνικοί λόγοι να την επιβάλλουν. Γιατί φτωχοί, κλέφτες εξ' ανάγκης δηλαδή, πάντα υπήρχαν. Απλά ήταν περήφανοι άνθρωποι που ζούσαν σε μια κοινωνία αλληλοβοήθειας !! Ήταν αρκετά περήφανοι για να παραδεχθούν ότι δεν είχαν, αλλά και η κοινωνία ήταν αρκετά «πονετική» για να δει το πρόβλημα τους και να τους «βοηθήσει» να κλέψουν αυτά που τους χρειάζονταν για να ζήσουν...

Η διαφορά του τότε και του τώρα είναι ότι τότε ο διπλανός σου νοιαζόταν για σένα, τότε υπήρχε μια κοινωνία που ενδιαφερόταν, προσπαθούσε να διατηρήσει τη συνοχή της και να φτιάξει κάτι καλύτερο, τώρα η ίδια αυτή κοινωνία πλούτισε χωρίς να κοπιάσει (κάτι το χρηματιστήριο, κάτι τα λαδώματα, κάτι η εξαπάτηση του διπλανού που δεν ήξερε...) και έχει αρχίσει να χάνει τον βασικό κοινωνικό της ιστό, την ανθρωπιά της !!

Δεν ξέρω αν και πότε θα την ξαναβρεί, ξέρω όμως ότι δεν θα την ξαναβρεί όσο εμείς δεν ασχολούμαστε, όσο εμείς αδιαφορούμε !! Γιατί κοινωνία δεν είναι ο απρόσωπος γραφειοκράτης, ο ομοιόμορφος αστυνομικός, όπως μας μάθανε ορισμένοι να το βλέπουμε (γιατί άραγε;;;), κοινωνία είμαστε όλοι εμείς, που ενδιαφερόμαστε, που προσπαθούμε, που κοιτάμε μπροστά, να γίνουμε καλύτεροι, αλλά και δίπλα, να τραβήξουμε και τον διπλανό μας μπροστά !!