28.4.09

Ο λαγός, ο λύκος και η πέτρα...

Μια ηλιόλουστη ημέρα στο δάσος. Ο λύκος κόβει βόλτες και βλέπει το λαγό, αραγμένο στα χορτάρια, με ανοιχτά τα πόδια, το πουλί του απλωμένο, με το ένα χέρι κρατάει μια πέτρα και την κατεβάζει με δύναμη πάνω στο πουλί του!
Με το που το χτυπάει, κάνει ένα μορφασμό ηδονής, και βογκάει: «Πω πω καύλα!»
Τρελαίνεται ο λύκος με αυτό που βλέπει και λέει του λαγού: «Τι κάνεις εκεί ρε μαλάκα? Τι είναι αυτό?»
«Καλά», του λέει ο λαγός, «δεν το ξέρεις? Δεν το έχει δοκιμάσει? Τρελή καύλα φίλε μου!»
«Πας καλά ρε? Θα πάθεις τίποτα!»
«Όχι ρε, δεν παίζει πρόβλημα! Καλά σοβαρά δεν το έχεις κάνει?»
Και δίνει άλλη μία και ξαναβογκάει: «Πω πω καύλα!»

Ο λύκος αρχίζει και έχει αμφιβολίες.
«Ρε λες;»
Του λέει ο λαγός:
«Έλα ρε συ να δοκιμάσεις, να δεις τι χάνεις!»
Ψήνεται ο λύκος, στρώνεται, του δείχνει ο λαγός, να, έτσι, κάτσε έτσι, άνοιξε τα πόδια σου έτσι, να πάρε και την πέτρα.
«Βάλε δύναμη, ε?»
Βάζει δύναμη ο λύκος, τον κοπανάει και...
«ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ»
και αρχίζει και τρέχει γύρω γύρω, ουρλιάζοντας από τον πόνο!
«ΚΑΡΙΟΛΗ ΛΑΓΕ, ΜΕ ΠΕΘΑΝΕΣ! ΚΑΤΣΕ ΝΑ ΗΣΥΧΑΣΩ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΦΑΩ! ΤΙ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕΣ ΜΑΛΑΚΑ ΛΑΓΕ!»
«Καλέ ρε», του λέει ο λαγός, «παλάβωσες? Η καύλα είναι να αστοχήσεις!!!!»