18.3.09

Εις ανάμνησιν ενός μεγάλου Έλληνα...



Όταν οι Έλληνες έχουν κέφια... παίρνουν νόμπελ γράφοντας ποιήματα. Σαν σήμερα πριν από δεκατρία χρόνια ξεκίνησε για το μεγάλο ταξίδι ο Οδυσσέας Ελύτης -φιλολογικό ψευδώνυμο του Οδυσσέα Αλεπουδέλλη- ο οποίος ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές. Διακρίθηκε το 1960 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης και το 1979 με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, γνωστός για τα ποιητικά του έργα Άξιον Εστί, Ήλιος ο πρώτος, Προσανατολισμοί κ.α. Διαμόρφωσε ένα προσωπικό ποιητικό ιδίωμα και θεωρείται ένας από τους ανανεωτές της ελληνικής ποίησης. Πολλά ποιήματά του μελοποιήθηκαν ενώ συλλογές του έχουν μεταφραστεί μέχρι σήμερα σε πολλές ξένες γλώσσες.

Μου το θύμησε ο Ζακυνθινός Ατσάραντος, μας χάρισε και «της αγάπης αίματα». «Άξιον εστί» απαντάμε...



υ.γ.1 και οι δύο ερμηνείες από συναυλία του 1977 στο θέατρο του Λυκαβηττού. Την ορχήστρα και χωρωδία διευθύνει ο Μίκης Θεοδωράκης.

υ.γ.2 συμπληρώνω τον τίτλο: «...που ήξερε να χειρίζεται την ελληνική γλώσσα και δεν κουραζόταν να το κάνει...»