4.2.09

η δουλειά που (δεν;;) είναι ντροπή, η Κούνεβα, many chiefs and no Indians...

Θυμάμαι, κάποια χρόνια πριν, το Δημόσιο να κάνει προσλήψεις επί προσλήψεων, κύματα καθαριστριών να εφορμούν «εκτάκτως» (με μια συμβασούλα κατ΄αρχήν) και να καθαρίζουν, και μετά, ως δια μαγείας να ...εξαφανίζονται και, δυο τρεις μήνες μετά, νέο κύμα να προκύπτει για να συμμαζέψει τα ασυμάζευτα.

Οι σχέσεις μου με το δημόσιο ποτέ δεν ήταν οι καλύτερες, είχα πάντα λοιπόν την απορία που πήγαιναν όλες αυτές που εξαφανίζονταν και πως συνέβαινε η εξαφάνιση χωρίς να ανοίξει ρουθούνι...

Αργότερα, κάποιος μου ψυθίρισε τις μαγικές λέξεις: «Μονιμοποιήθηκε» και «τοποθετήθηκε» σε «θέση αντίστοιχη των προσόντων του/της»... Εκεί κατάλαβα, είδα την κερκόπορτα, οι επιτήδειοι και οι παρατρεχάμενοι τους προσλάμβαναν όποιον ήθελαν στο Δημόσιο ως «καθαρίστρια» και σε δύο-τρείς μήνες τον/την μετακόμιζαν μαγικώς σε κάποια γραφεία, σε «θέση αντίστοιχη των προσόντων του/της»…

Και φτού κι από την αρχή… Μετά το είδα να γίνεται και στους δήμους, θυμάμαι κάποιους παλιούς συμφοιτητές που «συμβιβάστηκαν» και προσελήφθησαν ως υπαλλήλοι αποκομιδής σκουπιδιών, σήμερα «λύνουν και δένουν» σε διοικητικές θέσεις στους δήμους τους (υπεράριθμοι ή όχι δεν τους νοιάζει...), κατά τα λοιπά τα σκουπίδια (το αντίστοιχο τμήμα ντε!!!) έχουν πρόβλημα έλλειψης προσωπικού… Many chiefs, no Indians !!! Και όλο πρέπει να προσλάβουμε έκτακτους για να καλύψουμε την ανάγκη...

Και μετά σου λέει «η δουλειά δεν είναι ντροπή»... Ε, ναι, ούτε εγώ ούτε κανεις δεν θα ντραπεί να κάθεται σε ένα γραφείο και να ξύνει …τα μολύβια του ή να παίζει πασιέντζες στα pc του Οργανισμού…

Τι σχέση έχει αυτό με την κα Κούνεβα που τόσο βάρβαρα «βιάστηκε» λίγες μέρες πριν κλείσει η προηγούμενη χρονιά;; Η κα Κούνεβα και όλες οι άλλες υποαμοιβόμενες και υπεραπασχολούμενες μετανάστριες είναι η φυσιολογική εξέλιξη του «συστήματος... Xρειαζόμαστε Ινδιάνους, βρήκαμε Ινδιάνους...

Αντί να βασανιζόμαστε με έκτακτους συμβασιούχους αορίστου χρόνου (που όλοι τους θα βάλουν λυτούς και δεμένους διά να μονιμοποιηθούν) βρήκαμε τη μαγική λέξη «οutsourcing», οι παλιοί παρατρεχάμενοι κάναν εταιρείες παροχής υπηρεσιών, κατέβηκαν σε διαγωνισμούς, πήραν τις δουλειές και μαζί και τις ευθύνες της κοινωνίας μας για το «άγος» των μονιμοποιήσεων και των εκτάκτων.

Με ξένα κόλυβα όμως... Κυριολεκτικά !! Με φτηνό (=υποαμοιβόμενο) εργατικό δυναμικό... Σε μια κοινωνία χωρίς θεσμικό πλαίσιο και χωρίς κανόνες, θύμα μιας από τις μεγαλύτερες αυταπάτες της σύγχρονης πολιτικής, της Σοσιαλιστικής ισότητας και αδελφότητας. Και γεγονότα σαν αυτά αποτελούν μια έμπρακτη απόδειξη ότι οι άνθρωποι απαξιούν την ισοπολιτεία κι όλοι κατά βάθος μέσα τους θέλουν να΄ναι πιό ίσοι από τους άλλους, τους κοινούς και τους πληβείους… Και για το λόγο αυτό χρειάζονται κανόνες, χρειάζονται θεσμούς, χρειάζονται μηχανισμούς ελέγχου, χρειάζονται κοινωνικό ιστό, ειλικρίνεις σχέσεις, κοινωνική συνοχή.

Διάβαζα στις γιορτές (ή λίγο μετά, δε θυμάμαι ακριβώς) διάφορα δημοσιεύματα σε διάφορα blog επί του θέματος. Κράτησα, και θα κλείσω με αυτό, μια παράγραφο από αντίστοιχο δημοσίευμα του MacManus:
Το βιτριόλι στο πρόσωπο της Κούνεβα όμως θα παραμείνει ένα διαρκές στίγμα στις δεκάδες γυναίκες που΄χαν κατά καιρούς προσληφθεί στο Δημόσιο διά την ίδια/συγκεκριμμένη εργασία, και σήμερα με τον άλφα ή βήτα τρόπο απολαμβάνουν την θαλπωρή ενός γραφείου, από την ορθοστασία σε σκάλες και διαδρόμους με τους κουβάδες και τις μάπες ανά χείρας…

Καλημέρα κοινωνία... Καλημέρα...