21.2.09

Σέχτα... Μπλιάχ !

Ως σέκτα (από τον λατινικό όρο secta, που προέρχεται από το sequi “ακολουθώ”) περιγράφεται γενικά μια μικρή θρησκευτική ή πολιτική ομάδα. Σεκταρισμός ή Σεχταρισμός (αγγλ. Sectarism, λατ. secta) ονομάζεται η αυστηρή προσκόλληση στις πεποιθήσεις μιας σέκτας.

Η Σέχτα κατά το λεξικό Μπαμπινιώτη: 1. η οργανωμένη ομάδα προσώπων στους κόλπους μιας θρησκείας, που χαρακτηρίζεται από συνοχή, 2. ομάδα στους κόλπους πολιτικού κόμματος με δογματικές αντιλήψεις, προέρχεται από το λατινικό secta (οδός, πορεία), του ρήματος sequor (ακολουθώ).

Σεχταρισμός είναι ένα σύνολο δογματικών απόψεων και πρακτικών ή ενεργειών που οδηγούν τις επαναστατικές η "επαναστατικές" ομάδες/οργανώσεις/κόμματα να απομονωθούν/αποσπασθούν από την πλειοψηφία ή μάζα/μάζες των εργαζομένων, λόγω κυρίως της επίμονης/δογματικής άρνησης της αναγκαιότητας στην ενότητα δράσης των εργαζομένων. Χαρακτηριστικό των σεχταριστών είναι είτε να σπρώχνει τη συμπεριφορά των οργανώσεων αυτών σε παθητική στάση, είτε να τους καταδικάζει/σπρώχνει σε ακραίες τυχοδιωκτικές πρακτικές.

Χμ... Ενδιαφέρουσες οι ορολογίες... Εγώ πάντως αυτό το μόρφωμα που στην Ελλάδα στις μέρες μας αυτοαποκαλείται Σέχτα Επαναστατών θα το αποκαλούσα, σε απλά και σωστά ελληνικά, «Συμμορία Στυγνών Εγκληματιών Δολοφόνων»... Στο κάτω κάτω, όπως ο καθείς έχει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, έτσι και εμείς οι υπόλοιποι έχουμε το δικαίωμα να οριοθετούμε τον καθένα σύμφωνα με τις εκφράσεις και τις πράξεις του.

Σκέφτομαι αλήθεια ότι μπορεί να τους πιάσουν κάποτε και να με «υποχρεώσουν» να τους ταΐζω και να τους φροντίζω σε όλη την υπόλοιπη ζωή τους μέσα σε μία φυλακή, σκέφτομαι ότι θα υπάρξουν στο μέλλον βουλευτές (ίσως οι επίγονοι του γνωστού κρετίνου ραδιοφωνιτζή ...βολευτή της αριστεράς) που θα «δικαιώσουν» τις βαρβαρότητες τους για τις δικές τους μικροκομματικές σκοπιμότητες, σκέφτομαι ότι θα υπάρξουν στο μέλλον έντυπα (με «υιούς» και ...«κόρες») που θα φιλοξενήσουν συνεντεύξεις και δηλώσεις αγιοποίησης τους...

Και επειδή οι εν λόγω μου προκαλούν αηδία και μόνο που ασχολούμαι μαζί τους (πολύ περισσότερο με τις πράξεις και τα γραφόμενα τους), θα σταματήσω εδώ την τιμή που τους κάνω, θα σκέφτομαι και θα κάνω κάθε τι που περνάει από το χέρι μου για να πάψουν να υπάρχουν στην κοινωνία !!!

Όχι, δε θα χαράμιζα ούτε μια σφαίρα για το κάθε κάθαρμα από αυτά, ακόμα και η σφαίρα έχει μεγαλύτερη αξία (χρηματική και σημαντική) από τις μίζερες και άθλιες παρουσίες τους. Αν πρέπει να την χαραμίσω, θα την χαραμίσω, με βαριά καρδιά όμως, προτιμώ να τους χτυπήσει άγνωστη, ανίατη ασθένεια, να λιώνουν μέρα με τη μέρα αβοήθητοι, να βασανίζονται και να μην μπορούν να ζητήσουν πουθενά βοήθεια, γιατί θα ξέρουν ότι δε θα την βρουν...

Σκέφτομαι και εύχομαι και ελπίζω...