18.1.09

Στο καφενείο η Ελλάς... ξανά μανά εκλογές συζητάνε...

Είναι σαν το λουκουμάκι που παράγγελνες παλιά με τον καφέ... σαν τον μεζέ στο ούζο... Στο καφενείο η Ελλάς είναι πρώτο θέμα... και μοναδικό... πότε θα πάμε σε εκλογές !!

Είναι ένα ζήτημα που αποτελεί αγαπημένο αντικείμενο του πολιτικού λόγου (κοινοβουλευτικού και ...εσωκομματικού), των αρθρογράφων, των εταιρειών στοιχημάτων (και των ιδιωτικών, και των ιδιωτικών...), των μαγειρείων, των δημοσκοπήσεων και φυσικά των δελτίων των οκτώ (περίπου...) και των τηλεμαντείων.

Είναι εθνικό σπορ, που να ασχολούμαστε τώρα να ενημερωθούμε και να αξιολογήσουμε το έργο που έγινε ή δεν έγινε, την πρόταση που κατατέθηκε και συζητήθηκε ή χλευάστηκε, την άποψη, τον λόγο... Αυτό το άθλημα είναι δύσκολο, το άθλημα της εκλογολογίας είναι πολύ, πολύ ευκολότερο... Αθλείσαι και από τον καναπέ... Και μιλάμε για πρωταθλητισμό !! Όχι αστεία πράγματα !!

Ενδεικτικά, από το 2004 και μετά, έχω βαρεθεί να ακούω ότι κάθε τρεις και λίγο θα έχουμε εκλογές, τη μία αμέσως μετά τους Ολυμπιακούς (δυστυχώς χάσαμε την ευκαιρία για παγκόσμιο ρεκόρ, δεν έχει ξαναγίνει μια χώρα να κάνει εκλογές έξι μήνες μετά τις προηγούμενες χωρίς κανέναν απολύτως λόγο...), την άλλη με ευκαιρία την προεδρική εκλογή, την άλλη μαζί με δημοτικές, νομαρχιακές, ευρωεκλογές...

Και μόλις ξαναψηφίσαμε τον Σεπτέμβρη του 2007, ξαναρχίσαμε το τροπάριο, δε θα προλάβει να ορκιστεί και να κάνει προϋπολογισμό, εντός 18μήνου από τις προηγούμενες για να γίνουν με λίστα, την άνοιξη, το καλοκαίρι, το φθινόπωρο, τον χειμώνα, φέτος, του χρόνου, ...οποτεδήποτε. Εκλογές να'ναι κι ότι να'ναι !!!

«Όχι για τίποτε άλλο, μα για τη φουκαριάρα την ...ξάπλα μου», για να παραφράσω διαφημιστικό σπότ της μόδας. Βλέπεις, το να ασχολείσαι με τις εκλογές είναι ασφαλές, δε χρειάζεται να έχεις γνώμη και άποψη για όσα γίνονται και για όσα δε γίνονται, και έχεις «καβάντζα» και μια καλή δικαιολογία «είδες, έτσι που τα έκαναν πήγαμε σε εκλογές και ησυχάσαμε...». Πας, ψηφίζεις, και μετά, ξανά μανά, καναπές, «αθλητισμός» και χαρά...

Μήπως είναι η ώρα να αποκτήσουμε λίγη από την ωριμότητα άλλων λαών, να ορίσουμε συγκεκριμένη ημερομηνία εκλογών ανά τετραετία (π.χ. την πρώτη Κυριακή του τάδε μήνα), και να επιτρέπουμε αλλαγή της μόνο από τον πρόεδρο της δημοκρατίας για ύψιστους εθνικούς λόγους ή για προφανή αδυναμία της Βουλής να ορίσει κυβέρνηση;; Τουλάχιστον έτσι ανά τετραετία θα έχουμε το ελάχιστο τριάμισι χρόνια στα οποία θα παράγεται πολιτική αντί παραπολιτικής !!