30.9.08

Διαφημίσεις...



...και τώρα επιστρέφουμε στο κανονικό μας πρόγραμμα...

εγώ και οι σκέψεις μου... αμάν πιά νυχτιάτικα !!

Είναι κάτι σταυροδρόμια μαγεμένα
που συναντιόμαστε και ύστερα χανόμαστε
πόσες φορές δεν έκλαψα για σένα
που ζήσαμε μαζί τόσα πολλά
και πια δεν γνωριζόμαστε
δεν γνωριζόμαστε

Νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και σκέπασε με
νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και παρηγόρησε με
Μαργαριταρένια μου φεγγαρολουσμένη
δεν ήξερες δεν ήξερα και παιδευτήκαμε
αυτό που μας ανήκει το κάνουμε κομμάτια
δεν έφτανε η αγάπη που ορκιστήκαμε
χαθήκαμε

Νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και σκέπασε με
νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και παρηγόρησε με

Καινούργιους φίλους και παρέες προσπαθήσαμε
πως θα ‘ναι όλα πιο δύσκολα πρέπει ν’ αποφασίσω
μα απ’ όλα περισσότερο αυτό που με πειράζει
είναι την απουσία σου πως πάω να συνηθίσω
πως πάω να συνηθίσω

Νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και σκέπασε με
νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και παρηγόρησε με...

«Νύχτωσε νύχτα», Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας

υ.γ.
στην Αμερική καταρρέει το χρηματιστήριο και απειλεί να παρασύρει και την Ευρώπη...
στην Ευρώπη οι κυβερνήσεις σπευδουν να χρηματοδοτήσουν τη Fortis για να την αποτρέψουν από την κατάρρευση...
...και στην Ελλάδα...
...ένας υπουργός και πλειάδα πολιτικών και δημοσιογράφων (Πρετεντέρης και Τέρενς ανάμεσα τους) προσπαθούν να μας εξηγήσουν πως ο Γιωργάκης προηγείται του Κωστάκη και «πότε χάνει η Νέα Δημοκρατία από το ΠΑΣΟΚ; Όποτε πέφτουν οι βαθμοί συσπείρωσης...». Άστα, δε σώζονται με τίποτα... πάω για ύπνο... Νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και σκέπασε με, νύχτωσε νύχτα νύχτωσε και παρηγόρησε με...

27.9.08

Ο τρόπος....

Υπάρχει ένας τρόπος να απορείς ενώ εμπιστεύεσαι. Κι αυτό τον τρόπο τον ψηλαφούμε μόνο στον έρωτα.
Ο έρωτας σημαίνει πίστη, εμπιστοσύνη, αυτοπαράδοση. Είσαι μέσα στη σκοτεινιά ατελείωτων αναπάντητων ερωτημάτων. Όμως εγκαταλείπεσαι στον πόθο κι αυτός σε βεβαιώνει αν ο Άλλος ποθεί τον πόθο σου. Και τότε έχουν απαντηθεί τα ερωτήματα δίχως απάντηση.
Τα σημαινόμενα λειτουργούν δίχως σημαίνοντα. Είναι μόνη η γλώσσα της αναφοράς η γλώσσα του πόθου Αυτή που μιλάει το βρέφος θηλάζοντας το στήθος της μάνας
Αυτή που μιλάνε οι ερωτευμένοι στη σιωπή της «μιας σάρκας».

σημ. ευχαριστώ τον ανώνυμο φίλο που μου το εμπιστεύτηκε...

26.9.08

Έλληνες πρώτοι στ' άρματα, στα γρόσσια και στα γράμματα...

Η 26η Σεπτεμβρίου είναι για την Ευρωπαϊκή Ένωση ημέρα αφιερωμένη στην πολυγλωσσία. Με ιδιαίτερη χαρά λοιπόν έλαβα και σας δημοσιεύω την παρακάτω είδηση που επιβεβαιώνει μια ακόαμ φορά (τουλάχιστον κατά το τελευταίο τρίτον -τα γραμματα-) τον τίτλο μου. Τίτλο που αν θυμάμαι καλά (δεν θυμάμαι ακριβώς) προέρχεται από τα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821...
Έλληνας ο πιο πολύγλωσσος υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Τους πολυγλωσσότερους μεταφραστές της παρουσίασε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, με θέμα την ανάγκη εκμάθησης και εξάσκησης ξένων γλωσσών στην ΕΕ και με αφορμή την 26η Σεπτεμβρίου, ημέρα αφιερωμένη στην πολυγλωσσία. Ο Έλληνας Ιωάννης Οικονόμου, ο οποίος μιλά 32 γλώσσες είναι ο πιο πολύγλωσσος μεταφραστής στην υπηρεσία της Επιτροπής. Μαζί του, η Σουηδέζα Μαργκαρέτα Φάουστ, ο Ιρλανδός Σαν Ο Ράιαν και ο Πορτογάλος Ζοάο Πέντρου Γκόμες, δήλωσαν ότι γι΄ αυτούς η εκμάθηση ξένων γλωσσών είναι ευχαρίστηση.

«Η εκμάθηση ξένων γλωσσών είναι για μένα μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς πολιτισμούς», δήλωσε ο Ι. Οικονόμου, ο οποίος από το 1996 εργάστηκε ως διερμηνέας (σε επτά γλώσσες) στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και από το 2002 εργάζεται στη μεταφραστική υπηρεσία της Επιτροπής. Μεγαλωμένος σε μια από τις πιο τουριστικές περιοχές της Ελλάδας, στα Χανιά της Κρήτης, ο Γ. Οικονόμου λέει ότι από πολύ μικρός γοητευόταν από τους «διαφορετικούς ήχους» των τουριστών. Σε ηλικία 5 ετών, ο Ι. Οικονόμου ζήτησε από τους γονείς του να μάθει Αγγλικά. Μετά από δύο χρόνια θέλησε να μάθει Γερμανικά, συνέχισε με τα Ιταλικά και τα Γαλλικά και όταν αποφοίτησε από το Λύκειο μιλούσε ήδη οχτώ γλώσσες, μεταξύ των οποίων, Ρωσικά, Τουρκικά και Αραβικά. Σήμερα μιλάει πολύ καλά 16 γλώσσες και μπορεί να διαβάσει και να εκφραστεί σε άλλες 16.

Όσον αφορά τον καλύτερο τρόπο εκμάθησης, είναι η «εξάσκηση» δήλωσε ο Ιρλανδός Σαν Ο Ράιαν και συμπλήρωσε: «δεν αρκεί να διαβάζεις μια γλώσσα, πρέπει να την εξασκείς». Ωστόσο, και οι τέσσερεις μεταφραστές συμφώνησαν ότι για να γίνει η εκμάθηση μιας γλώσσας ευχαρίστηση και διασκέδαση θα πρέπει να αναζητήσεις την ιστορία και τον πολιτισμό που κρύβεται πίσω από την κάθε γλώσσα. Αυτός, είπαν, είναι και ο καλύτερος τρόπος διδασκαλίας προς τους νέους, οι οποίοι αναζητούν ένα πραγματικό κίνητρο για να μάθουν μια γλώσσα.

Τα πολωνικά, τα ολλανδικά και τα φινλανδικά είναι μερικές από τις πιο δύσκολες ευρωπαϊκές γλώσσες, κατά την άποψη των μεταφραστών της Επιτροπής, αν και σημειώνουν, ότι ο βαθμός δυσκολίας εξαρτάται και από τη μητρική γλώσσα του καθενός. Όπως δήλωσε η Μαργκαρέτα Φάουστ, «όσο περισσότερες γλώσσες γνωρίζει κανείς τόσο πιο εύκολα μαθαίνει νέες γλώσσες».
Πηγή : ΑΠΕ

Προσωπικά ομιλώ σωστά και συστηματικά ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά και αρκετά λιγότερο ρουμάνικα και τούρκικα, και -από την προσωπική μου εμπειρία- οφείλω να σας πω ότι όντως «όσο πιό πολλές γλώσσες μιλάς τόσο πιό εύκολα μαθαίνεις» και ότι «μια γλώσσα αν δεν την αγαπήσεις ως πολιτισμό, ιστορία και τρόπο ζωής δεν πρόκειται πραγματικά να την μάθεις...

25.9.08

Μουσική μαγεία για ένα μικρό λουλούδι...



...το ανακάλυψα πριν από πολλά πολλά χρόνια σε ένα μικρό κλαμπάκι, στη Μόνς, στο Βέλγιο, ένα βροχερό βράδυ που -μόνος- αναζήτησα παρέα στη μουσική και το ποτό. Στον μικρό εκείνο χώρο, κάπου στο βάθος, μια μπάντα έπαιζε jazz μελωδίες. Όλα ήταν αδιάφορα, ακόμα και το ποτό, είχα χάσει κάτι ή μάλλον δεν το είχα κερδίσει ποτέ, την άλλη μέρα επέστρεφα στην Ελλάδα... Και τότε, ένα μικρό λουλούδι άρχισε να μαλακώνει την ψυχή μου, να με χαλαρώνει... Ρώτησα, έψαξα, έμαθα, το βρήκα !! Το απολαμβάνω μόνος όλα αυτά τα χρόνια, καιρός είπα να το μοιραστώ μαζί σας. Από τις διάφορες εκτελέσεις που διαθέτω, επέλεξα αυτή που μου θυμίζει περισσότερο εκείνη τη βραδιά, μια ερμηνεία του Chris Barber & his Jazz Band από το 1959. Και βέβαια, σας χαρίζω και μία από τις πρώτες ερμηνείες με τον ίδιο τον Sidney Bechet, από το Olympia Concert (Δεκέμβριος 1954), με τη συνοδεία ενός εξαιρετικού τρομπονίστα του Benny Vasseur.



...και οι δύο ερμηνείες (και αρκετές άλλες) υπάρχουν στο YouTube.

Σας ευχαριστούμε που πετάξατε μαζί μας...



...και ελπίζουμε να σας δούμε και στις επόμενες πτήσεις μας !!!

Ασφάλιση και ...πίπες!!

Ο Υπουργός Υγείας κάνει αιφνιδιαστική έφοδο στο Γενικό Κρατικό. Μπαίνει µέσα, κοιτάζει δεξιά, κοιτάει αριστερά... ράντζα παντού. Όπως προχωράει στο διάδρομο βλέπει ξαφνικά επάνω σε ένα ράντζο έναν τύπο να... αυνανίζεται µπροστά στον κόσµο!

Έξαλλος ο υπουργός αρχίζει να ουρλιάζει: «Τι είναι αυτά;; Νοσοκομείο είμαστε, δεν μπορεί να κάνει ο καθένας ότι θέλει !!! Ποιός είναι ο υπεύθυνος εδώ, να έρθει αμέσως!! Θα αποδοθούν ευθύνες! Θα γίνουν απολύσεις!»

Από ένα δωμάτιο στο βάθος, βγαίνουν δύο γιατροί, τον βλέπουν, τον αναγνωρίζουν και σπεύδουν να τον ηρεμήσουν «Όχι, όχι, υπουργέ µου, δεν είναι αυτό που φαντάζεστε, υπάρχει µια ασθένεια που έχει ο άνθρωπος στους όρχεις και πρέπει να εκσπερµατίζει κάθε τόσο». Ησυχάζει προσωρινά ο υπουργός και τους ζητά να τον ξεναγήσουν περαιτέρω στην πτέρυγα. Όπως στρίβουν όμως παρακάτω στον διάδρομο, να ξανά το ίδιο φαινόμενο: ένας ασθενής να είναι ξαπλωμένος γυμνός πάνω σε ένα ράντζο και από πάνω του µια νοσοκόμα να του κάνει πεοθηλασμό µε χαρακτηριστική άνεση.

Τρελαίνεται ο υπουργός και βάζει πάλι τις φωνές: «Μα τι αίσχη πάλι είναι αυτά;; Εδώ και τώρα φωνάξτε τον διευθυντή !!! Τώρα θα αποδοθούν ευθύνες!!!». «Όχι, όχι, πάλι παρεξηγήσατε υπουργέ μου», του λένε οι γιατροί, «ο άνθρωπός έχει και αυτός την ίδια ασθένεια στους όρχεις με τον προηγούμενο...», «μα τι λέτε», τους διακόπτει ο υπουργός, «το ζήτημα εδώ δεν είναι απλό, δε βλέπετε τι κάνει η νοσοκόμα;;», για να λάβει την απάντηση «α... εννοείται τη θεραπεία !!! Απλά αυτός ο ασθενής έχει καλύτερο ασφαλιστικό ταµείο...»...

Λογική και φαντασία...



Η λογική θα σε πάει από το Α στο Β. Η φαντασία θα σε πάει παντού...
Καλημέρα !!

24.9.08

Εκβιάζουν τα Golden Boys & Girls του δημόσιου τομέα...

Επειδή ξεχειλίζει η οργή του κόσμου για τους «εκβιαστές» τελωνειακούς, ορίστε παρακαλώ τα στοιχεία της ομοσπονδίας τους...

Ο.Τ.Υ.Ε. - ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΩΝ ΥΠΑΛΛ. ΕΛΛΑΔΑΣ
Διεύθυνση: Ακαδημίας 4, Αθήνα 10671
Tηλέφωνα: 210 3641 775, 210 3641 885, 210 3641 616
Fax: 210 3641 343

Ορίστε και τα βασικά στελέχη τους:
Πρόεδρος: Σακελλαρόπουλος Αργύρης
Αντιπρόεδρος: Καραδήμου Κώστας
Γ. Γραμματέας: Χρονοπούλου Ιωάννα
Ταμίας: Παπαντώνης Απόστολος
Περισσότερα στοιχεία (διευθύνσεις, τηλέφωνα) μπορεί να τα βρει όποιος τα χρειάζεται στον τηλεφωνικό κατάλογο.

Εγώ τους καταγγέλλω ως στυγνούς εκβιαστές. Αν και έχουν εξασφαλίσει από το νόμο ότι η εργασία τους θα αμοίβεται δίκαια και σύμφωνα με την έκταση και την ένταση της, αυτοί απαιτούν να επιλέγουν και από που θα αμείβονται.

Ήτοι, μας πείθουν ότι τόσα χρόνια εν αγαστή συμπνοία, έπαιρναν χρήματα που δεν δικαιούνταν γιατί δεν τα είχαν δουλέψει.

Μας οδηγούν να συμπεράνουμε ότι τόσα χρόνια μας έκλεβαν για να πλουτίσουν αυτοί εις βάρος μας. Άρα, πέραν του εκβιασμού θα μιλήσουμε και για εξαπάτηση. Να μιλήσουμε επιπλέον και για παρεμπόδιση παροχής δημόσιας υπηρεσίας;; Να μιλήσουμε... να μιλήσουμε... Όλο μιλάμε και τίποτα δε γίνεται...

Περιμένω να δω αν και πότε θα ασχοληθεί κάποιος εισαγγελέας. Και περιμένω να δω να κλείνει τους απατεώνες εκβιαστές βαθιά στη φυλακή. Περιμένω να δω τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας να απολύει άμεσα και να διεκδικεί δικαστικά ζημίες και απώλειες από όλους αυτούς τους επίορκους εκβιαστές. Χρειάζεται θαρραλέα αντιμετώπιση, χρειάζεται το μαχαίρι να φτάσει στο κόκκαλο !!!

Ως τότε, οι ανωτέρω κυρίες και κύριοι είναι στη διάθεση σας, εγώ τουλάχιστον θα αποστρέφω το βλέμμα μου από πάνω τους και θα φτύνω παραπέρα εκφράζοντας την απέχθεια μου. Επιπλέον, αρνούμαι να τους παράσχω κάθε μορφή υπηρεσίας, απεργώ εναντίον τους !! Απο κει και πέρα, ο καθένας σας ας τους φερθεί όπως αυτός κρίνει καλύτερο !!!

Πως είπατε;; Τους στοχοποιώ...;;; Όχι δεν θα απαντήσω, είπα, δεν ασχολούμαι μαζί τους. Γειά σας!!!

Σκύλος ετοιμόλογος και εφευρετικός...

Ένας κυνηγός πάει σαφάρι στην Αφρική και παίρνει μαζί το σκύλο του. Ενώ ο σκύλος περιφέρεται στη ζούγκλα, βλέπει μια λεοπάρδαλη να κατευθύνεται προς το μέρος του, φανερά πεινασμένη.
«Ωχ, μπλέξαμε!», σκέφτεται ο σκύλος. Τότε βλέπει κάτι κόκαλα και αρχίζει να τα ροκανίζει με την πλάτη γυρισμένη στην λεοπάρδαλη. Ενώ εκείνη είναι έτοιμη να του ορμήξει, ακούει τον σκύλο να λέει: «Μμμμ... Πολύ νόστιμη αυτή η λεοπάρδαλη. Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν άλλες εδώ τριγύρω...»
Η λεοπάρδαλη παγώνει, και εξαφανίζεται πίσω από κάτι δέντρα. «Λίγο έλειψε να την πατήσω», μονολογεί, «αυτός ο σκύλος θα μ' έτρωγε...»
Ένας πίθηκος, παρακολουθώντας όλο το σκηνικό από ένα δέντρο, σκέφτεται ότι μπορεί να εξασφαλίσει την εύνοια της λεοπάρδαλης και να γλιτώσει το τομάρι του εξηγώντας της αυτό που είχε συμβεί. Πάει προς το μέρος της και εξηγεί τα πάντα. Η λεοπάρδαλη, έξαλλη για την κοροϊδία, λέει στον πίθηκο: «Ελα, πίθηκε. Ανέβα στη ράχη μου να δεις από κοντά τι πρόκειται να πάθει ο σκύλος!»
Έτσι, σε λίγο, ο σκύλος βλέπει τη λεοπάρδαλη να έρχεται προς το μέρος του με τον πίθηκο καβάλα.
«Τι θα κάνω τώρα;», σκέφτεται. Όπως σκέφτεται του έρχεται μια ιδέα που του άρεσε, στέκεται λοιπόν με την πλάτη γυρισμένη στους δυο και όταν η λεοπάρδαλη και ο πίθηκος έχουν πλησιάσει αρκετά, αρχίζει και μουρμουράει: «Μα που είναι αυτός ο μαλάκας ο πίθηκος; Ποτέ δεν μπορώ να τον εμπιστευτώ! Τον έστειλα πριν από μισή ώρα να μου φέρει άλλη μια λεοπάρδαλη για φαί κι ακόμα να φανεί...»

Παθιασμένο και αχαλίνωτο σέξ....

Τρεις φίλοι συζητούν στο chat για τις ερωτικές τους επιδόσεις...
Ο Ιταλός της παρέας: «Χθες βράδυ όταν κάναμε έρωτα με τη γυναίκα μου, της έτριψα το κορμί με αρωματικό λάδι πρώτα. Μετά κάναμε παθιασμένο σεξ! Φώναζε για πέντε λεπτά όταν τελείωνε...»
«Εμείς, όταν κάναμε έρωτα», είπε ο Γάλλος, «έτριψα το κορμί της ολόκληρο με αρωματικό βούτυρο... Μετά κάναμε παθιασμένο σεξ κι όταν τελείωνε φώναζε για δεκαπέντε λεπτά...»
Και ο Έλληνας της παρέας: «Εμείς όταν κάναμε έρωτα χθες, άλειψα όλο της το κορμί με τριμμένη σοκολάτα.... Μετά το τέλος του παθιασμένου σεξ μας,φώναζε για τρεις ώρες!!»
Οι άλλοι δυο απόρησαν: «Καλά, τι μπορεί να έκανες και φώναζε για τρεις ώρες;»
«Σκούπισα τα χέρια μου στις κουρτίνες !!», απάντησε ο Έλληνας

Όταν μπερδεύονται οι ρόλοι... ή απόψεις περί τελωνειακών και ειδικών λογαριασμών

Εδώ και δύο μέρες, η συντεχνία των τελωνειακών (καμμία σχέση με τους τελώνες της παραβολής, με τους φαρισαίους πάλι δεν ξέρω...) αποφάσισε να κονταροχτυπηθεί με την κυβέρνηση για να διατηρήσει τα κεκτημένα που ακούν στο όνομα «Δικαιώματα Εκτέλεσης Τελωνειακών Εργασιών» (εμένα τώρα αυτό μου ακούγεται, «παίρνω μισθό αλλά για να δουλέψω θέλω και επίδομα...» αλλά αυτό θα το δούμε παρακάτω...).

Αποτέλεσμα εμφανές: έλλειψη καυσίμων, ουρές τα αυτοκίνητα, πολίτες και εμπορεύματα αποκλεισμένα ένθεν και ένθεν των συνόρων, αναμένονται ελλείψεις σε βασικά καταναλωτικά αγαθά... Χάος... Ο απλός πολίτης άρχισε ήδη να το νιώθει στο «πετσί» του. Οι κυβερνήτες του όμως;;

Διάβαζα πριν από λίγο δημοσίευση στο web site του ΕΤ. Χρ. Φώλιας (υπουργός ανάπτυξης για τους αδαείς) στον City 99,5: «Δεν μπορεί ο πολίτης να είναι όμηρος της κάθε συντεχνίας». Εξέφρασε δε τη βεβαιότητα πως θα βρεθεί σύντομα λύση και εκτίμησε πως δεν θα υπάρξει αύξηση στις τιμές τις βενζίνης. Παράλληλα, έστειλε μήνυμα και στους «ασυνείδητους», όπως είπε, ότι τα αρμόδια συνεργεία διενεργούν ελέγχους.

Χάρηκα ιδιαιτέρως κε Φώλια που έχετε την στοιχειώδη νοημοσύνη να διαπιστώνετε τα αυτονόητα, ότι «δεν μπορεί ο πολίτης να είναι όμηρος της κάθε συντεχνίας». Μόνο που αυτή είναι δική μου δουλειά, ως πολίτη. Δική σας δουλειά ως κυβερνήτη είναι να διασφαλίζετε τόσο προληπτικά όσο και κατασταλτικά ότι κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί, όχι να σπαταλάτε τον χρόνο σας κάνοντας αυτονόητες διαπιστώσεις και παρουσιάζοντας τες ως καινοφανείς απόψεις...

Έλεος !!! Αρκετά !!! Πάρτε απόφαση ότι το σπυρί που κακοφόρμισε πρέπει να χειρουργηθεί για να πάψει να μολύνεται και να πονά. Και ότι εσείς είστε αυτός που πρέπει να σηκώσει το βάρος, να πάρει το ρίσκο και να κάνει «το χειρουργίο». Το ότι το σπυρί πονάει και έχει μολυνθεί το ξέρω κι εγώ, δε σας χρειάζομαι για να μου το πείτε. Εσάς σας χρειάζομαι για να σκεφτείτε, να αποφασίσετε και να πάρετε πρωτοβουλίες και ρίσκα για να πάψει να με πονάει και να θεραπευθώ από την μόλυνση !!! Είστε υπουργός, όχι σχολιαστής !!! ΚΑ - ΤΑ - ΛΑ - ΒΕ - ΤΕ ΤΟ !!! Πριν να είναι πολύ αργά !!! Και κατόπιν εξηγείστε το και σε μερικούς από τους υπολοίπους συναδέλφους σας υπουργούς...

Γιατί, για να φας ομελέτα πρέπει να σπάσεις τα αυγά, δεν αρκεί να τα κοιτάς μόνο και να διαπιστώνεις πόσο καλή ομελέτα μπορείς να φτιάξεις με αυτά...

Για την ιστορία, και για να καταλάβει ο πολύς κόσμος και ο απλός συμπολίτης μου για ποιό λόγο βασανίζεται και ταλαιπωρείται από την συντεχνία των τελωνειακών (σας το υποσχέθηκα εξάλλου στην αρχή του κειμένου) δείτε τον λόγο που απεργούν: για επιδόματα 95 εκατομμυρίων ευρώ....

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του ημερήσιου τύπου και την πληροφόρηση που η ίδια η συντεχνία παρέσχε, ο καυγάς γίνεται για να διατηρήσουν οι τελωνειακοί αλώβητο τον ειδικό λογαριασμό, μέσω του οποίου εισπράττουν επιδόματα συνολικού ποσού 90-95 εκατομμυρίων ευρώ περίπου κάθε χρόνο.
Έναν ειδικό λογαριασμό που στα πλαίσια του μεταρρυθμιστικού της προγράμματος, όπως και άλλους, αποφάσισε και νομοθέτησε η κυβέρνηση να καταργήσει καθώς βρίσκονται τελείως εκτός κρατικού προϋπολογισμού (σα να λέμε διπλά βιβλία δηλαδή ;;;) και να εντάξει τις εισπράξεις και τις υποχρεώσεις τους στα έσοδα και τις δαπάνες του Προϋπολογισμού. Δηλαδή να ελέγχει τόσο το τι μπαίνει και από που, όσο και το τι βγαίνει και προς που...

Οι αποφάσεις αυτές, που μετουσιώθηκαν σε νομοθετική ρύθμιση ψηφισθείσα πρόσφατα από τη Βουλή, σημαίνουν και την κατάργηση του εν λόγω ειδικού λογαριασμού μέσω του οποίου οι 3.500 τελωνειακοί υπάλληλοι της χώρας εισπράττουν αποζημιώσεις από 600 έως 1.250 ευρώ το μήνα, πέραν των βασικών τακτικών αποδοχών τους. Πρόκειται για τον ειδικό λογαριασμό που φέρει την ονομασία «Δικαιώματα Εκτέλεσης Τελωνειακών Εργασιών» (ΔΕΤΕ), ο οποίος τροφοδοτείται με πόρους προερχόμενους από την παρακράτηση ενός μικρού ποσοστού επί των διασαφήσεων που γίνονται στα τελωνεία κατά τις εισαγωγές, εξαγωγές και μεταφορτώσεις εμπορευμάτων και αγαθών. Η ενσωμάτωση του λογαριασμού αυτού στον Προϋπολογισμό σημαίνει ότι η καταβολή των αποζημιώσεων στους τελωνειακούς θα γίνεται πλέον κατόπιν αυστηρού ελέγχου, σύμφωνα με τις διατάξεις περί δημόσιου λογιστικού.

Η κατάργηση των ειδικών λογαριασμών των τελωνειακών και άλλων δημοσίων υπαλλήλων προβλεπόταν στο αρχικό κείμενο του νομοσχεδίου «ενίσχυση της διαφάνειας του κρατικού προϋπολογισμού, έλεγχος των δημοσίων δαπανών, μέτρα φορολογικής δικαιοσύνης και άλλες διατάξεις», το οποίο κατατέθηκε στη Βουλή από τον υπουργό Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφη στις 28 Αυγούστου. Στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου η ηγεσία του υπουργείου επεσήμαινε, μεταξύ άλλων, ότι οι εκτός Προϋπολογισμού ειδικοί λογαριασμοί «έχουν προικοδοτηθεί με σημαντικούς κοινωνικούς πόρους που τους διαθέτουν χωρίς να τηρούν τους γενικούς κανόνες της δημόσιας ληψοδοσίας, χωρίς να εντάσσονται στον κρατικό προϋπολογισμό, χωρίς να ελέγχονται από τα θεσμοθετημένα όργανα της Πολιτείας». Η ηγεσία του υπουργείου υπογράμμιζε επίσης ότι η ένταξη των λογαριασμών στον κρατικό προϋπολογισμό θα συμβάλει:
α. «Στην πλήρη διαφάνεια της δημοσιονομικής διαχείρισης (κανένα κρυφό κονδύλι)».
β. «Στον καλύτερο και αποτελεσματικότερο έλεγχο των δημόσιων δαπανών (Ελεγκτικό Συνέδριο, προληπτικός έλεγχος από τις Υπηρεσίες Δημοσιονομικού Ελέγχου)».

Ο αντίλογος των τελωνειακών: ο λογαριασμός ΔΕΤΕ ελέγχεται σε κάθε διαχειριστική περίοδο από το Ελεγκτικό Συνέδριο, οι πόροι του κατευθύνονται αποκλειστικά για τις αποζημιώσεις των τελωνειακών υπαλλήλων, οι οποίοι δεν δικαιούνται κανένα άλλο ειδικό επίδομα, το δε υπόλοιπο που απομένει στο τέλος κάθε διαχειριστικής χρήσης αποδίδεται στον κρατικό προϋπολογισμό. Αναφέρουν δε ότι κατά την κρίση του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι πόροι του ειδικού λογαριασμού ΔΕΤΕ έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα, δεν είναι κοινωνικοί πόροι, οπότε δεν είναι δυνατόν να δεσμεύονται από το υπουργείο Οικονομίας. Μάλιστα...

Να ρωτήσω τώρα εγώ το εύλογο: στον κόσμο των επιχειρήσεων, για την παροχή εξαρτημένης εργασίας, το πλαίσιο αμοιβών περιέχει ένα ή συνδυασμό από τα παρακάτω: α. κανονικός μισθός, β. έξοδα (π.χ. έξοδα κινήσεως), γ. υπερωρίες, δ. bonus/προμήθειες για την επίτευξη κάποιου εξαιρετικού στόχου (π.χ. πωλήσεις). Κάθε ένα έχει τη δική του λογική και μέθοδο που υπολογίζεται και καταβάλλεται, π.χ. δουλεύεις εκτός ωραρίου γιατί έχει δουλειά, αμοίβεσαι υπερωριακά. Πουθενά δε λέει ότι αν σηκωθείς από την καρέκλα σου κατά την εκτέλεση της εργασίας σου πρέπει να πάρεις «επίδομα εκτός έδρας», ο νόμος δεν εννοεί αυτή την έδρα... Ούτε λέει ότι αν το πρωί βαριέσαι και εργάζεσαι αργά, θα κάτσεις έτσι κι αλλιώς να την τελειώσεις (μπορείς να έχεις έτοιμα και τα χαρτιά από το πρωί, εκεί που καθόσουν βαριεστημένα...) και θα πάρεις «επίδομα εργασίας εκτός ωραρίου» με την κάλυψη μάλιστα του προϊσταμένου που -κατά διαβολική σύμπτωση- ανήκει στην ίδια συντεχνία και μάλιστα μοιράζεται και αυτός μερίδιο των κερδών της συγκάλυψης...

Καλά, καλά, θα σταματήσω, γίνομαι κακός, δεν μπορεί να είναι όλοι έτσι... Απλά σκεφτόμουν ότι αν ένας τελωνειακός υποχρεωθεί εκ των πραγμάτων αφού εργαστεί κανονικά το βασικό πρόγραμμα εργασίας του να παραμείνει στο γραφείο του και πέραν του ωραρίου, θα μπορούσε να παίρνει υπερωριακή αμοιβή, όπως θα μπορούσε να αμοίβεται με αμοιβή εκτός έδρας αν κάποιες μέρες πρέπει να εργάζεται στην ύπαιθρο με ιδιαίτερες συνθήκες. Όχι να διεκδικεί, να εισπράττει και να νέμεται ένα σημαντικό ποσό είτε του αναλογεί είτε όχι... Απλά σκεφτόμουν...


Κάθε μέρα, μέρα περιβάλλοντος...

Επειδή το περιβάλλον μας είναι εκεί κάθε μέρα... και επειδή μερικά πράγματα είναι και πρέπει να είναι απλά και έξω από τις μικροκομματικές σκοπιμότητες...



Η πρόκληση της βίας...

«Christ gave us the goals and Mahatma Gandhi the tactics», Μartin Luther King Jr, 1955 --- (Ο Χριστός μας έδωσε τους στόχους και ο Gandhi την τακτική)

Οι αφορμές για μια τέτοια αναφορά πολλές και ακόμα περισσότερη η βία, σε προσωπικό, οικογενειακό, κοινωνικό ή κρατικό επίπεδο...
Τα ΜΜΕ πολύτιμος αρωγός στο επικοινωνιακό παιχνίδι της βίας, βλέπετε το είδος «πουλάει»: «αποκεφάλισε...», «σκότωσε και έθαψε...», «ανατινάχθηκε σκοτώνοντας...», «εισέβαλε και άρχισε να πυροβολεί», «βίαιες διαδηλώσεις και συγκρούσεις με την αστυνομία...», κ.λπ., κ.λπ.

Στο σημείο αυτό, ήρθαν οι σκέψεις ενός φίλου να μου θυμίσουν τα λόγια και τη στάση του Μαχάτμα Γκάντι.

Ο Gandi είχε μελετήσει βαθειά το πρόβλημα της βίας. Λίγο πριν την δολοφονία του έδωσε μία λίστα στον εγγονό του, η οποία περιείχε τα 7 σφάλματα του κόσμου, τα οποία πίστευε ότι οδηγούν στη βία.
  • Πλούτος χωρίς δουλειά
  • Ηδονή χωρίς συνείδηση
  • Γνώση χωρίς χαρακτήρα
  • Εμπόριο χωρίς ηθική
  • Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά
  • Λατρεία χωρίς θυσία
  • Πολιτική χωρίς αρχές
Ο εγγονός του αργότερα πρόσθεσε μία ακόμη:
  • Δικαιώματα χωρίς υποχρεώσεις.

Καλλιμάρμαρο, 23.09.2008: μια μοναδική μουσική βραδυά...


Ήταν μια μοναδική βραδυά !! Είχα πολλά χρόνια να «πετύχω» σε κάποια εκδήλωση τόσους πολλούς από τους κορυφαίους της ελληνικής μουσικής μαζεμένους... Είχα καιρό να ακούσω τόσα πολλά αγαπημένα τραγούδια μαζί... Είχα καιρό να τραγουδήσω μαζί με 60,000-70,000 συμπολίτες μου και να το ευχαριστηθώ... Ώρες ώρες χθες ένιωθα ότι βρισκόμουν σε μια μυσταγωγία, σε μια συνουσία μυστική...


Το ρεπορτάζ της βραδυάς το δανείζομαι από το σημερινό πρωτοσέλιδο της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ (www.kathimerini.gr)
Δυναμικό παρόν στο Καλλιμάρμαρο για τα δάση
70.000 άτομα τραγούδησαν με τους καλλιτέχνες
της Έλενας Καρανάτση

Κατάμεστο το Παναθηναϊκό Στάδιο χθες το βράδυ, στη συναυλία που διοργάνωσαν ο ΣΚΑΪ, το Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας και ο Μελωδία, έστειλε ένα βροντερό μήνυμα για τη διάσωση και την προστασία των δασών. Στο κάλεσμα ανταποκρίθηκαν πάνω από 70.000 άτομα, οι οποίοι τραγούδησαν μαζί με τους 15 καλλιτέχνες. Η συναυλία άνοιξε συμβολικά με το τραγούδι «Ο εφιάλτης της Περσεφόνης», της θεάς της άνοιξης και του πρασίνου, που ερμήνευσε η Μαρία Φαραντούρη.
Η συναυλία, με τίτλο «Μαζί τραγουδάμε για το πράσινο, τραγουδάμε για τη ζωή», είχε χθες σύμμαχο τον καλό καιρό, μετά τις προχθεσινές βροχές, γεγονός που επέτρεψε σε πολίτες κάθε ηλικίας να κατακλύσουν κυριολεκτικά το Παναθηναϊκό Στάδιο, μην αφήνοντας κυριολεκτικά ούτε γωνιά του χωρίς κόσμο.


Οι καλλιτέχνες που μας τίμησαν και εμείς τους ανταποδώσαμε την τιμή: Μαρία Φαραντούρη, Διονύσης Σαββόπουλος, Διονύσης Τσακνής, Χάρις Αλεξίου, Γιώργος Ανδρέου, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Δημήτρης Μητροπάνος, Μανώλης Μητσιάς, Θάνος Μικρούτσικος, Γιώργος Νταλάρας, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Νίκος Πορτοκάλογλου, Μπάμπης Στόκας και Ελένη Τσαλιγοπούλου. Guest stars, εκτός προγράμματος, οι κορσικανοί I Muvrini σε ένα εκπληκτικό πολυφωνικό κομμάτι. Αν ξεχνάω και κανέναν, ας με συγχωρήσετε...


Στα μοναδικά και αξιοσημείωτα της βραδυάς:
...ο κόσμος δε σταμάτησε ούτε λεπτό να συνοδεύει τους καλλιτέχνες, από το πρώτο τραγούδι στις 21:45, τον «Εφιάλτη της Περσεφόνης» που μας χάρισε η Μαρία Φαραντούρη ώς το τελευταίο τέσσερεις ώρες αργότερα, το «Ας κρατήσουν οι χοροί» που όλοι οι συντελεστές της βραδυάς τραγούδησαν επί σκηνής...
...εντυπωσιακή και πέραν κάθε προηγουμένοι η υποδοχή του Δημήτρη Μητροπάνου, εντυπωσιακή η συμμετοχή του κόσμου στο πρώτο του τραγούδι το «Καλοκαίρια και χειμώνες», αποκορύφωμα μιας εξαιρετικής βραδυάς η ερμηνεία του στη «Ρόζα» με τον Θάνο Μικρούτσικο αεικίνητο να διευθύνει το κοινό, τον τραγουδιστή, την ορχήστρα και όλο το στάδιο όρθιο να χειροκροτεί !!!!
...Μαρία Φαραντούρη και Χάρις Αλεξίου επιβεβαίωσαν όσους τις χαρακτηρίζουν ΚΥΡΙΕΣ τόσο σε φωνή όσο και σε παρουσία...
...«μέσα στην τρελλή χαρά» η Ελένη Τσαλιγοπούλου, «είναι η πρώτη μου φορά σε αυτό το χώρο» μας είπε, «...και με αυτό το κοινό» προσθέσαμε εμείς και της δώσαμε τον χώρο να το γλεντήσει από βάθους καρδιάς...
...όταν ακούω τον Μανώλη Μητσιά ριγώ, όπου βρω τη δυνατότητα να τον ακούσω το επιδιώκω, έτσι και χθες και τον ευχαριστώ που μπόρεσα να τραγουδήσω μια ακόμα φορα μαζί του το «Ποτέ»...
...όσο για το δικό μας παραμύθι, το χτίσαμε κι αυτό με τον Τσακνή επί σκηνής και εμάς ως «παιδική» χορωδία, υπέροχο αίσθημα...
...ήταν εκεί και ο «γέρο-νέγρο Τζιμ» τον έφερε μαζί της η Φαραντούρη, πήγε να φύγει κάποια στιγμή αλλά τον κράτησαν ως το τέλος ο Μικρούτσικος με τον Παπακωνσταντίνου...
...το ότι ο Γιώργος Νταλάρας αποτελεί ένα μεγάλο κεφάλαιο της ελληνικής μουσικής ήταν γνωστό, το ότι θα μπορέσει την μία στιγμή να καθηλώσει ένα ολόκληρο στάδιο με τη μελωδία του και την άλλη να το συνεπάρει με τη φωνή του το έζησα και πάλι χθες...
...Παπακωνσταντίνου, Πορτοκάλογλου, Στόκας, Μαχαιρίτσας είναι σταθερές αξίες στο ελληνικό ρόκ και χθες φρόντισαν να μας το υπενθυμίσουν «χτυπώντας» μέσα μας μερικές ευαίσθητες χορδές...

Σίγουρα κάποιοι από εσάς βρέθηκαν εκεί, σίγουρα πολλοί παρακολούθησαν τη ραδιοφωνική ή την (προβληματική) τηλεοπτική αναμετάδοση, αν κάποιοι τύχει να διαβάσουν αυτή τη δημοσίευση μοιραστείτε μαζί μας τα σχόλια σας... Θα το χαρώ...

σημ. το copyright στις φωτογραφίες μου ανήκει, αν κάποιος θελήσει να τις αναδημοσιεύσει μπορεί εφ'όσον τηρήσει τις «προδιαγραφές» που έχω θέσει για το υλικό του blog...

23.9.08

Αυτό το «χώμα» είναι δικό της και δικό μας !!!


«Μπορεί να προκαλεί εγκεφαλικό στους βετεράνους συντρόφους, αλλά αυτό το κύμα ανανέωσης ίσως αποδειχτεί σωτήριο για την ΚΝΕ». Αυτή ακριβώς είναι η λεζάντα της παραπάνω φωτογραφίας από το Πρώτο Θέμα της Κυριακής 21.09.2008 και το σχετικό ρεπορτάζ του για το Φεστιβάλ της ΚΝΕ.

Θα τρίζουν τα κόκαλα των απανταχού πατερούληδων... Πάπαλα το ταγάρι, η πλισέ φούστα και το τριχωτό πόδι... Όλα πια ισοπεδώθηκαν... Styling και στον Περισσό;;; Ή μήπως προσαρμογή στους κανόνες του σύγχρονου μάρκετινγκ;; Που 'σαι Στάλιν να τους δεις...

Σύντροφοι, να το ψάξετε, μπορεί να είναι προβοκάτσια του Αλέξη !!! (...όχι του Κούγια ντε, του άλλου, του ρόζ, του κακού...)

Σε κάθε περίπτωση, ενημερώστε σε ποιά κολλεκτίβα είναι οι συντρόφισσες για να παίρνουμε σειρά...

22.9.08

Eν αρχή ήν...



Εν αρχή ην το κότερο...
Έπειτα ο Πατέρας εμοίρασε τα πούρα...
Και μετά έπιασε ...Καταιγίδα !!!
Κι όλοι έτρεξαν να κρυφτούν...

Ήταν η αρχή του κατακλυσμού ??
...άγνωσται αι βουλαί του κυρίου ...Βαλβέρδε !!

Παρ' όλα αυτά, η ομάδα εξακολουθεί να μη μου αρέσει, δεν έχει διάρκεια, ούτε εκρηκτικότητα... περίμενα και περιμένω περισσότερα... αλλά είπαμε, «άγνωσται αι βουλαί του κυρίου ...Βαλβέρδε !!».
Ως τότε θα ζούμε με τα πρωτοσέλιδα του Πρωταθλητή... πως έλεγαν στα παραμύθια «και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα...»

Παραχωρώ δύο λεπτά δημοσιότητας...

Έλαβα το παρακάτω μήνυμα ως σχόλιο σε πρόσφατη ανάρτηση μου... Κατ' αρχήν το ανέγνωσα άπαξ και μετά προσοχής... Αργότερα το ανέγνωσα πάλι, άπαξ και δίπαξ και τρίπαξ... πάντα μετά προσοχής, αντιστρόφως ανάλογης της αύξησης των αναγνώσεων. Διάβασα, ενδεικτικά και κάποιους από τους στίχους που αναφέρει ο κος Ζήβας, κώλωσα λίγο όταν «μου την έπεσαν τα φακίρια», τελικά συνέχισα... Παρά τις περί του αντιθέτου προβλέψεις του εμπρός τμήματος του εγκεφάλου μου, το πίσω μέρος μου κυριάρχησε και αποφάσισα να το δημοσιεύσω, μπορεί το δικό μου αισθητήριο να μην συμφωνεί με αυτό των υπολοίπων, δεν θα έπρεπε λοιπόν να τους στερήσω την ευκαιρία (άσε που βρήκα και τζάμπα κείμενο απόψε που βαριόμουνα να γράψω !!)...
Π ρ ό τ α σ η…..

Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες bloggers….:
βλέποντας κι ακούγοντας…., με μεγάλη μου λύπη κι εγώ…., κυρίως, τα εφηβάκια μας
να τραγουδούν ‘’φτηνά’’ τραγούδια…., ως επί το πλείστον, της ερωτ’’αγάπης’’….,
και ξέροντας, ως όλοι μας, τη δύναμη που έχει το τραγούδι
στη διαμόρφωση χαρακτήρα και συμπεριφοράς…., κι όχι, μόνο, της ερωταγαπικής….,
κάτι που με ανευθυνότητα τους το ‘’επιβάλλουν’’….: δισκογραφικές εταιρείες,
ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί σταθμοί,….. λες και σε συμπαιγνία….,
τολμώ….,
αν και ξέρω πως…., και, μ’ αυτό…., θα ενοχληθούν’’ μερικοί και μερικές bloggers….,
να σας κάνω μια ‘’ανάλογη’’ πρόταση….!

Έχοντας…., ήδη….. και με ‘’ανάλογη’’ πρόταση…., προσφέρει
1095 τραγούδια και ‘’τραγούδια’’ –μου….,
και, σχετικής θεματολογίας μέσα απ’ το μπλογκ μου….: URL : www.alexandros-zivas.gr....,
κάτι σαν ‘’αντίπραξη’’ στη ‘’συμπαιγνία’’ των ως άνω αναφερόμενων παραγόντων….,
προτείνω…., πάντα, για τον ίδιο σκοπό….,
να δημιουργήσουμε μια ‘’Τράπεζα στίχων προσφοράς’’….,
όπου Έλληνες στιχουργοί και ποιητές να τους προσφέρουν…., αφιλοκερδώς κι αυτοί….,
είτε για επιτραπέζια ημερολόγια προσφοράς….. είτε για τη δημιουργία μουσικών CD’s….!

Ίσως….. να φανεί αφελής και ουτοπική η πρότασή μου….,
ή κι εγώ….. αφελής…. κι ονειροπόλος ουτοπιστής….,
αλλά….. ας σκεφτούμε τη δύναμη που μας προσφέρει η ‘’Μπλογκόσφαιρα’’….,
που….. από ‘’βαβελική’’ Κατάρα…., ως ‘’μερικοί’’ ‘’μοιροπλάστες’’ –μας τη θέλουν….,
μπορούμε…., και, με ‘’τέτοια’’ : ‘’τρελά’’ της ‘’τρελής’’ λογικής…., ή και λογικής ‘’τρέλας’’….,
να την κάνουμε Ευλογία….!

Έτσι…., καθώς πιστεύω πως….,
ως παλαιότεροί μου bloggers…., που, μόλις, 3 μηνών blogger εγώ….,
είστε οργανωμένοι, και, για ‘’τέτοια’’ : ‘’τρελά’’….,
ελπίζω…., κι εάν, βέβαια, βρίσκετε ενδιαφέρουσα κι εφικτή την πρότασή μου αυτή….,
να συναποφασίσετε…., πάντα, για ‘’τέτοιον’’ σκοπό….,
για τα περί μιας ‘’Τράπεζας στίχων προσφοράς’’….!

Και…., εάν…., πάλι και γι’ αυτό, τότε….,
σαφώς, κι αφού το συναποφασίσετε…., είτε για ‘’επιτραπέζιο ημερολόγιο’’ είτε για CD….,
τολμήσετε να ανοίξετε και τραπεζικό λογαριασμό….,
σας υπόσχομαι πως…., ως πρώτη προσφορά χρημάτων από πλευράς μου….,
θα συνεισφέρω στην ευλογητή προσπάθειά –σας, –μας, 300 Ευρώ….,
που, πιθανόν, να βρεθούν και εξωμπλογκοσφαιρικοί χορηγοί….!

Μα θα χαρώ, ‘’το ίδιο’’, και, εάν κάποιοι μουσικοσυνθέτες ή κάποιες μουσικοσυνθέτριες….,
συνάδελφοι ή συναδέλφισσες μπλόγκερ….. ή μη….,
ανταποκριθούν στην ανάλογη πρότασή μου….. που υπάρχει στο μπλογκ μου….,
όπου, το ξαναλέω, προσφέρω αφιλοκερδώς και για όποιον φιλανθρωπικό σκοπό
1095 τραγούδια και ‘’τραγούδια’’ –μου…., αφ’ ενός για τη δημιουργία
3 επιτραπέζιων ημερολογίων….. για τα έτη....: 2010, 2011 και 2012….,
κι αφ’ ετέρου για τη δημιουργία ενός, ή και πλέον, CD….!

Φυσικά, το 2ο, εφόσον τυχόν μουσικοσυνθέτες/θέτριες κρίνουν κάποια άξια μελοποίησης….,
πάλι, για τον ίδιο σκοπό…., κι εγώ…., μα κι οι ανταποκριθησόμενοι/σόμενες αυτοί/αυτές….,
όπου, τότε, θα έχω…., κι εγώ κι εκεί…., συμμετοχή και με δικιά μου μουσική και στίχο….,
ενώ, αργότερα κι έτσι και γι’ αυτό, και με τραγούδια –μου σε στίχο στην αγγλική γλώσσα….!

Εάν δε σας ενοχλεί το παρόν μήνυμά μου…., μπορείτε να το διαγράψετε….,
ναι, και διόλου δεν θα με πειράξει….!
Σας ευχαριστώ πολύ….. και, προπαντός, γεια….:
Αλέξανδρος Ζήβας…..

Παραχώρησα αυτά τα δύο λεπτά δημοσιότητας μέσα από to blog μου στον κ. Zήβα, κρίνοντας ότι τα δικαιούται μόνο και μόνο γιατί τα ζήτησε... Όσο για τα γραφόμενα υπό κυρίου Αλεξάνδρου Ζήβα, φιλοξενούνται στην ιστοσελίδα του http://www.alexandros-zivas.gr/

Σας ευχαριστώ όλους για την κατανόηση σας !! Άγνωσται αι βουλαί του αυτοαποκαλούμενου ως ατόμου...

Με τη σκέψη στη βδομάδα που ξεκινάει...

Είναι άλλο να έχεις άποψη και άλλο να έχεις άποψη για τα πάντα, στο κάτω κάτω, «έν οίδα ότι ουδέν οίδα»... Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους...

19.9.08

Κάνε κι εσύ ένα ρεκόρ... μπορείς !!

Ρεκόρ πατρότητας
Ο Moulay Ismail Ibn Sharif κατέκτησε αυτό το ρεκόρ τον 17αιώνα όταν καταγράφηκε το τεράστιο νούμερο των 1,042 παιδιών από ένα χαρέμι 500 γυναικών. Υπήρξε ένας πολυάσχολος άντρας…δεδομένου το χρόνο που απαιτούν όλοι αυτοί οι γάμοι, οι βαφτίσεις και χωρίς αμφιβολία και κάποιες κηδείες.
Εάν λοιπόν αναρωτιέστε ποιος είναι αυτός ο κύριος, σας ενημερώνουμε ότι ήταν ο δεύτερος άρχοντας από τη δυναστεία των Alaouite του Μαρόκου. Είναι γνωστός ως μεγάλη μορφή στη Μαροκινή ιστορία, όχι μόνο για τα πολλά παιδιά που έκανε, αλλά το γεγονός ότι προσέφερε πολλά για τη μακροχρόνια διατήρηση της Μαροκινής ανεξαρτησίας.

σχόλιο: ...είδατε τι δύσκολο είναι να είσαι άρχοντας στο Μαρόκο;; Να τους στείλουμε μερικούς από τους δικούς μας, από αυτούς που γαμούν και δέρνουν....

Ρεκόρ μητρότητας
Απίστευτο!! Η γυναίκα που γέννησε τα περισσότερα παιδιά στον κόσμο ήταν μια αγρότισσα από το Shuya ( ανατολικά της Μόσχας), με 27 γέννες στο ενεργητικό της, από το 1725 μέχρι το 1765, όπου γέννησε 16 φορές δίδυμα, 7 φορές τρίδυμα και 4 φορές τετράδυμα.

σχόλιο: καλά, τότε δεν είχε ακόμα εφευρεθεί η τηλεόραση, το Shuya όμως δεν είχε άλλες ευκαιρίες διασκέδασης;;

Ρεκόρ γονικής ηλικίας
Ο Shaun Steard ήταν 12 χρονών όταν έγινε ο νεότερος πατέρας και μάλιστα λέγετε ότι έχει υπάρξει και ακόμη νεότερος που απλά δεν έχει καταγραφεί. Η νεότερη μητέρα που υπήρξε ποτέ είναι η 5χρονη Lina Medina από το Περού. Το κοριτσάκι αυτό άρχισε να έχει περίοδο από την ηλικία των 3 ετών!!!

σχόλιο: όταν λέω εγώ ότι οι γυναίκες εκπαιδεύονται από μικρές μου λέτε διάφορα...

Ρεκόρ αυνανισμού ανδρών
Σύμφωνα πάντα με τους ερευνητές του Kinsey ένας έφηβος μπορεί κατά μέσο όρο να αυνανιστεί 11 φορές την ώρα! Όσες φορές δηλαδή μπορεί να ακούσει το "με πλημμύρισαν τυφλές ελπίδες" μέχρι να καταλάβει τους στίχους. Το ρεκόρ όμως το κατέχει ένας 28χρονος όπου μπροστά στα έκπληκτα μάτια των γιατρών του Κέντρου Συζυγικών και Σεξουαλικών Σπουδών στην Καλιφόρνια πέτυχε 16 -στεγνούς τους περισσότερους- οργασμούς σε διάστημα μιας ώρας.

σχόλιο: πράγμα που σημαίνει ότι, πρώτον η τσόντα που του δώσανε ήταν πολύ καλή και δεύτερον ότι το δεξί του χέρι θα το ζήλευε ακόμα και ο Σουγκλάκος...

Ρεκόρ αυνανισμού γυναικών
Την ίδια στιγμή σε κάποια διπλανή -προφανώς- αίθουσα στο ίδιο Κέντρο μια 26χρονη κατακτούσε το παγκόσμιο ρεκόρ δίνοντας μια μεγαλειώδη παράσταση 134 πολλαπλών οργασμών μέσα σε μια ώρα. Μόλις ολοκλήρωσε όλοι ξέσπασαν σε χειροκροτήματα! Όλοι εκτός του επιστάτη που συλλογιζόταν "να δούμε ποιος μαλάκας θα σφουγγαρίσει τώρα;"

σχόλιο: το ρεκόρ είναι υπό αμφισβήτηση ως προς τον τίτλο του: «ρεκόρ αυνανισμού» ή «ρεκόρ ηθοποιίας»;;

Ρεκόρ διάρκειας οργασμού
Ο μέσος όρος διάρκειας ενός ανδρικού οργασμού είναι πέντε με οκτώ δευτερόλεπτα (αρκετά για να κάνεις τη μαλακία και να φωνάξεις Ελένηηη ενώ την λένε Μαρία...). Αντιθέτως οι γυναίκες μπορούν να βιώσουν έναν συνεχή εγκεφαλικό οργασμό που επιστημονικά λέγεται status orgasm. Οι Dr Masters και Johnson το 1966 κατέγραψαν έναν γυναικείο οργασμό που διάρκεσε 43 ολόκληρα δευτερόλεπτα. Πριν κάνεις όμως όνειρα για τη βοηθήσεις να καταρρίψει το ρεκόρ, μάθε ότι αυτό τον οργασμό τον έχουν συνήθως με αυνανισμό.

σχόλιο: για αυτό ίσως και αυτή όταν τελειώνει, αντί για Νίκο φωνάζει Αμπντούλ;

Ρεκόρ απόστασης
Η μεγαλύτερη μέση απόσταση που μπορεί να τιναχτεί το σπέρμα είναι 20 εκατοστά με ταχύτητα 11 χιλιομέτρων την ώρα. Όμως το ρεκόρ ανήκει σε έναν γερμανό ονόματι Horst Schultz που έφτασε τα 5,71 μέτρα μήκος, τα 3,76 ύψος και ταχύτητα 16,3 χιλιομέτρων.

σχόλιο: από τότε όταν τραβούσε μαλακία, οι ένοικοι της απέναντι πολυκατοικίας κατεβάζαν τις τέντες.

Ρεκόρ παραγωγικότητας
Ο μέσος όρος σπέρματος που παράγετε από έναν φυσιολογικό άνδρα είναι 3,2 ml την "ριξιά" συν 0,4 ml κάθε μέρα που περνάει άνευ εκσπερμάτισης. Η μεγαλύτερη ποσότητα που έχει επίσημα καταγραφεί το 1954 είναι 15 ml.

σχόλιο: προφανώς κάποιος κουλός που έψαχνε ένα ολόκληρο μήνα κάποιον να του τραβήξει μαλακία...

Ρεκόρ επαναληπτικότητας
Οι περισσότεροι άνδρες πετυχαίνουν έναν γρήγορο επαναληπτικό οργασμό πριν ακόμα το πέος προλάβει να "χαιρετήσει ξανά την σημαία". Το ρεκόρ όμως το έχει ένας 38χρονος που κατάφερε μπροστά στους ερευνητές του Kinsey να έχει μέσα σε δυο ώρες 8 πλήρης υγρούς οργασμούς.

σχόλιο: φαίνεται ήταν πολίτης των εθνών και είχε μάθει να χαιρετά πολλές σημαίες...

Ρεκόρ κατάποσης
Mια όχι και τόσο γνωστή αμερικανίδα ηθοποιός, η Michelle Monaghan είναι η επίσημη κάτοχος του ρεκόρ της πιο διψασμένης για σπέρμα γυναίκας. Το 1991 σε νοσοκομείο του Λος Άντζελές έβγαλαν από το στομάχι της 457 γραμμάρια σπέρμα.

σχόλιο: Και όταν ξεσούρωσε "χτύπησε" άλλο ένα μισαδάκι σε παρακείμενο λόχο καταδρομών;

Ρεκόρ μήκους
Ο Δρ. Robert Dickinson το 1913 μέτρησε το πέος ενός άντρα που είχε μήκος 34,3 εκατοστά και πάχος 15,8 εκατοστά. Αντιθέτως στο Kinsey τα 2,6 εκατοστά μήκος που καταγράφηκαν από ερευνητές θεωρούνται μέχρι σήμερα αρνητικό ρεκόρ.

σχόλιο: μπα, τι βλέπω, εντάξανε και την Κίνα στις μετρήσεις για τα αρνητικά ρεκόρ;; θα σκίσουν οι Κινέζοι !!

Ρεκόρ στύσης
Η ταχύτητα πλήρους στύσης εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως πόσα σφηνάκια έχεις πιει πριν, αν η γκόμενα έχει μουστάκι ή αν ο κώλος της θυμίζει Αθηναϊκό δρόμο από τις πολλές λακκούβες και τα σαμαράκια. Όμως το 1948 οι ερευνητές του Kinsey χρονομέτρησαν μερικούς άνδρες που είχαν πλήρη στύση σε 3-5 δευτερόλεπτα.

σχόλιο: σκέψου να σου λυθούν τα κορδόνια μπροστά τους. Θα ψάχνεις να βρεις γιατί όταν σκύβεις πονάς έντονα από πίσω αλλά αυτό που πονάει δεν είναι η μέση σου...

Ρεκόρ όρχεων
Σύμφωνα με τον συγγραφέα του βιβλίου "Ιδανικός Γάμος" Τ. Η. Van de Velde ο μέσος όρος της διαμέτρου των ενήλικων όρχεων είναι 2- 2,5 εκατοστά, όσο τα μπαλάκια του πινγκ πονγκ. Στην Αφρική όμως, και λόγω της ασθένειας της ελεφαντίασης, έχει καταγραφεί το ρεκόρ των μεγαλύτερων όρχεων που φτάνει τα 76 εκατοστά διάμετρο.

σχόλιο: δηλαδή όσο τα "μπαλάκια" του Κινγκ Κονγκ!

Ρεκόρ στήθους
Το 1995 στην Κίνα μετρήθηκε το μεγαλύτερο στήθος που ήταν 48 εκατοστά μήκος, ζύγιζε 10 κιλά το καθένα και ανήκε στην μόλις 12 χρονών Ting Jiafen.

σχόλιο: «Πού να το φανταστώ ότι ήταν 12χρονη», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Κινέζος καλλιτέχνης Κόρκο Λι!!

Ρεκόρ κλειτορίδας
Μέχρι το 1800 προφανώς οι άνδρες νόμιζαν ότι η "Κλειτορίδα" είναι χωρίο στις όχθες της λίμνης Τριχωνίδας, για αυτό και όλες οι επίσημες καταγραφές άρχισαν μετά. Έτσι το 1813, σύμφωνα με μια γαλλική Ιατρική εγκυκλοπαίδεια, μετρήθηκε κλειτορίδα με μέγεθος 31 εκατοστά...

σχόλιο: εκείνο που δεν καταγράφει η μελέτη είναι αν η μέτρηση έγινε πριν η μετά την επίσκεψη στην Καζαμπλάνκα, η οποία προφανώς (εκ του αποτελέσματος) λειτουργούσε ως τόπος «μεταμόρφωσης» από εκείνα τα χρόνια...

Ρεκόρ χείλους
Σε μια αφρικάνικη φυλή ονόματι Venda οι γυναίκες από μικρή ηλικία μεγαλώνουν μέχρι και 7 εκατοστά τα χείλη του αιδοίου τους τραβώντας τα καθημερινά. Αυτό θεωρείτε πολύ σέξι από τους άνδρες της φυλής που ψάχνουν την επιβεβαίωση.

σχόλιο: αφού κάθε φορά που κάνουν σεξ το αιδοίο από την χαρά του βαράει παλαμάκια!!

Ρεκόρ ανοίγματος
Στο βιβλίο My Secret Life ενός ερωτικού συγγραφέα της βικτοριανής περιόδου ονόματι Walter, περιγράφετε η απόλαυση του να βάζει νομίσματα στο αιδοίο μιας γυναίκας με το όνομα Nelly. Το συνολικό ποσό που κατάφερε να βάλει μέσα της έφτασε τις 4 λίρες δηλαδή 28 κέρματα. Και έτσι όταν αυτή έχυνε, αυτός πετύχαινε την ρευστοποίηση των καταθέσεών του! Το ρεκόρ όμως το έχει η αμερικανίδα Linda Manning που κατάφερε να βάλει μέσα της μια ολόκληρη μπάλα του ράγκμπι.

σχόλιο: μετά μπήκε για προπόνηση και ολόκληρη η ομάδα...

Ρεκόρ τριχοφυΐας
Η Maoni Vi κάτοικος του Cape Town κατέχει το ρεκόρ τριχοφυΐας της ήβης. Με τις τρίχες της να φτάνουν τα 12,5 εκατοστά μάκρος και το τρίχωμά της να απλώνετε σε 11,9 εκατοστά μήκος!

σχόλιο: για να το γλύψεις, πρέπει πρώτα να το κάνει χωρίστρα στην μέση...

Ρεκόρ κωλοφαρδίας
Αν και δεν είναι σπάνιο πολλές γυναίκες να έχουν μεγάλα οπίσθια, είτε από κληρονομικότητα είτε από τα πολλά τα εκλεράκια, εντούτοις στην νοτιοαφρικάνικη φυλή των Khoikhoi οι γυναίκες έχουν οπίσθια που στην πλήρη ανάπτυξή τους ξεπερνούν το ένα μέτρο το ένα!!

σχόλιο: σε γιορτές, γενέθλια και άλλες εκδηλώσεις χρησιμοποιούνται και ως πουφ;;

18.9.08

Άντε μετά να τον πιστέψεις...

Είναι χαράματα, μετά τις τρείς όταν, οδηγός αυτοκινήτου τρέχει τουλάχιστον με 200 στην παραλιακή οδηγώντας το πανάκριβο μαύρο τζιπ του. Στο ύψος του Αγ. Κοσμά, περνάει μπροστά από περιπολικό, το οποίο αρχίζει να τον καταδιώκει. Κάποια στιγμή, λίγο πριν τη Βούλα ο οδηγός κάνει στην άκρη, σταματάει και ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος με τον πάνοπλο όσο και τρομαγμένο «σερίφη»:

«σερίφης»: Πας καλά άνθρωπέ μου? Θέλεις να σκοτώσεις κόσμο?
οδηγός: Εχμ... έτρεχα ε;
«σερίφης»: Μόνο έτρεχες; Άδεια, δίπλωμα.
οδηγός: Ξέρετε... δεν έχω.
«σερίφης»: ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ; Και τρέχεις έτσι; Δεν πάμε καλά.. Βγες από το αυτοκίνητο.
οδηγός: Αν θέλετε να με ψάξετε, θα έλεγα να μην το κάνετε.
«σερίφης»: Γιατί παρακαλώ;
οδηγός: Ε, να.. έχω και το πράμα επάνω μου.
«σερίφης»: Πράμα; Δηλαδή, ναρκωτικά !!! Έχεις και ναρκωτικά;;;
οδηγός: Μα, γιατί νομίζατε πως έτρεχα, έχω να κάνω παράδοση... άσε που με καθυστέρησε και ο έμπορας και έχω αργήσει.
«σερίφης»: Μα εσύ δεν παίζεσαι με τίποτα. Βγες έξω, θα ψάξω και το αυτοκίνητο.
οδηγός: Πάντως, εγω στη θέση σας δε θα κοιτούσα κάτω από το κάθισμα.
«σερίφης»: Γιατί;
οδηγός: Εεε.. είναι το όπλο μου εκεί.
«σερίφης»: ΟΠΛΟΦΟΡΕΙΣ ΚΙΟΛΑΣ;; Δε ρωτάω αν έχεις άδεια οπλοφορίας...
οδηγός: Ε, τι έτσι θα πάω για ντηλ; Δε λες καλά που το είχα μαζί μου, έτοιμος ήταν ο άλλος να μου την ανάψει, ευτυχώς πρόλαβα να τραβήξω πρώτος... τώρα έχω να ξεφορτωθώ και το πτώμα, αλλά εντάξει...
«σερίφης»: Πτώμα; Ποιο πτώμα;;;
οδηγός: Αυτό του έμπορα, στο πορτ-μπαγκαζ....
«σερίφης»: ΈΧΕΙΣ ΕΝΑ ΠΤΩΜΑ ΣΤΟ ΠΟΡΤ-ΜΠΑΓΚΑΖ;;;;;; Και το λές έτσι απλά;;; Τα χέρια πάνω στο αυτοκίνητο και μην κουνηθείς !!!!

Τρελαίνεται ο «σερίφης», καλεί αμέσως ενισχύσεις, σε λίγα λεπτά φτάνει η αντιτρομοκρατική, το εγκληματολογικό, ένας σκασμός περιπολικά, απο πάνω πετάει ένα ελικόπτερο, ακροβολίζονται ειδικές δυνάμεις γύρω από το αυτοκίνητο, σκάει μύτη και ο διοικητής, και αμέσως πάει στον ακινητοποιημένο οδηγό.

Διοικητής: Τι ακριβώς έχουμε εδώ;; Όλα αυτά για μια τροχαία παράβαση;; Τα χαρτιά σου !!
Ανοίγει ο οδηγός το ντουλαπάκι, βγάζει τα χαρτιά και του τα δίνει.

Διοικητής: Αφού είχες χαρτιά γιατί είπες στο όργανο πως δεν έχεις;
οδηγός (έκπληκτος): Εγώ;;;;
Διοικητής: Τέλος πάντων, βγες σε παρακαλώ και απομακρύνσου από το αυτοκίνητο.

Βγαίνει ο οδηγός, πέφτουν επάνω του τέσσερις, τον ψάχνουν εξωνυχιστικά, ...τίποτα.

Διοικητής: Που είναι τα ναρκωτικά;
οδηγός: Ποια ναρκωτικά, κύριε διοικητά;
Διοικητής: Εδώ το όργανο μας είπε ότι έχεις ναρκωτικά επάνω σου.
οδηγός: Εγώ;;;;
Διοικητής: Ψάξτε το αυτοκίνητο. Πλακώνουν άλλοι δέκα με σκυλιά κλπ κλπ, ψάχνουν παντού ...πάλι τίποτα.

Διοικητής: Μα καλά, τα όπλα που είναι;
Οδηγός: - Ποια όπλα; Τι λέτε, κύριε διοικητα;
Διοικητής: Το όργανο μας είπε ότι έχεις όπλο στο αυτοκίνητο.
Οδηγός: ΕΓΩ;;;;
Διοικητής: Ουφφφ... μα τι γίνεται εδώ;; Τέλος πάντων, άνοιξε το πορτ-μπαγκαζ.
Το ανοίγει ο οδηγός... τίποτα μέσα.

Διοικητής: Το πτώμα που είναι;;
Οδηγός: Ποιο πτώμα κύριε διοικητά;;
Διοικητής: Μα το όργανο μας είπε...
Οδηγός (έξαλλος): Ε μα σας είπε το ένα, σας είπε το άλλο, σε λίγο θα σας πει ότι έτρεχα και με 200!!!
υ.γ. όχι τίποτε άλλο αλλά κάτι η Lehman, κάτι η Ολυμπιακή παρασοβαρέψαμε... ευτυχώς βγήκε στο γυαλί κάποιος αρχισυνδικαλιστής Παστίτσιος (ή κάπως έτσι...) και έσπασε λίγο η μελαγχολία, έσκασε ένα χαμόγελο στο χειλάκι μας, και μου έδειξε το δρόμο: ότι η κατάσταση δεν είναι για κλάματα, απλά οι «κατα φαντασίαν θιγόμενοι» φίλοι και συνδαιτημόνες του ειναι για γέλια (για την μπεσαμέλ πάλι δεν ξέρω, δεν ρώτησα...)
Μπουουυχαχαχαχαχααααα... που θα έλεγε και η φίλη μου η Νόρα αν ήξερε να ακούει και να διαβάζει ελληνικά !!

Να γυμνάζονται και να εξασκούνται οι υπάλληλοι του δημοσίου... κάνει καλο !!

Ένας καλός φίλος διάβασε το σχόλιο μου για την Ολυμπιακή και μου έστειλε ένα link με το παρακάτω σχόλιο:
«Το μόνο σίγουρο είναι ότι η παρούσα κυβερνητική απόφαση θα έχει επαχθείς αντιδράσεις στην υγεία και τη φυσική κατάσταση των εργαζομένων στην Ολυμπιακή και τον υπόλοιπο δημόσιο τομέα, οι οποίοι θα πάψουν πλέον να αθλούνται καθημερινά και να παραμένουν σε φόρμα.
Οι δε επιστήμονες εκφράζουν φόβο ότι θα επηρεαστεί συνολικότερα ακόμα και η πανίδα των χώρων όπου το ελληνικό δημόσιο διατηρεί γραφεία και εγκαταστάσεις».
Προς επικύρωση δε των λεγομένων του με καλεί να πατήσω το παρακάτω link για να διαπιστώσω ιδίοις όμασι ότι αν ο δημόσιος υπάλληλος δεν είναι καλά γυμνασμένος δεν μπορεί να έχει υψηλά ποσοστά παραγωγικότητας και ζητά να συναινέσω ώστε «να αρθεί το επαχθές για τους υπαλλήλους μέτρο της απο-δημοσιοποίησης της Ολυμπιακής και των λοιπών φορέων που θα ακολουθήσουν».
Παρακαλώ, είστε δεν είστε δημόσιοι υπάλληλοι, πατήστε κι' εσείς το link εδώ, με ενδιαφέρει το σχόλιο και η εμπειρία σας, ίσως μάλιστα πετύχουμε να τονώσετε έστω και λίγο τη δική σας παραγωγικότητα.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ: επιτέλους κάποιος επεξεργάστηκε, πρότεινε και υλοποιεί μια λύση !!!


Οι παλιοί, φανατικοί, αναγνώστες μου θα ανακαλέσουν από τα περυσινά προεκλογικά post την άποψη μου για τον σημερινό υπουργό Μεταφορών Κωστή Χατζηδάκη:

«Κωστής Χατζηδάκης (Β' Αθηνών): μία ψήφος που θα πιάσει τόπο... Συνεπής και σταθερός στις απόψεις του, ο Κωστής Χατζηδάκης έχει αποδείξει την εργατικότητα, την σεμνότητα και το ήθος του. Πιστεύω ότι αποτελεί μια αξία που λείπει από το Ελληνικό Κοινοβούλιο και - ως τέτοια - αξίζει την ψήφο μας. Σίγουρα, το δείγμα γραφής του ως βουλευτή θα είναι διαφορετικό από τις «μουτζούρες» που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε.»

Ο Κωστής Χατζηδάκης εξελέγη, υπουργοποιήθηκε και -από χθες- με έκανε να χαμογελάω μια φορά ακόμα, είναι ο πρώτος Έλληνας υπουργός Μεταφορών στα τελευταία 25 χρόνια (που παρακολουθώ ενεργά την πολιτική αυτού του τόπου) που δεν αρκέστηκε στη διαπίστωση ότι η Ολυμπιακή έχει πρόβλημα, που επεξεργάστηκε, πρότεινε και υλοποιεί λύση. Μπορεί η λύση του να μην είναι η ιδανική, να μην είναι καν η καλύτερη -δεν έχω προλάβει καν να μελετήσω το ολοκληρωμένο σχέδιο που ενέκρινε η Ευρωπαϊκή επιτροπή. Το ενέκρινε όμως, αυτό από μόνο του σημαίνει ότι είναι πλήρες, είναι ουσιαστικό, είναι περιεκτικό, αποτελεί μια λύση !!

Μπράβο κε Υπουργέ, επιτέλους. Μπράβο, φίλε Κωστή Χατζηδάκη, σου βγάζω το καπέλο. Ναι φίλοι μου, οφείλουμε να του βγάλουμε το καπέλο σε αυτή την υπόθεση (και όχι μόνο...). Κάνει πράξη με πολύ συγκεκριμένο τρόπο αυτό που όλοι οι υπουργοί Μεταφορών (πρωτοκλασάτα ονόματα μερικοί) εδώ και δεκαετίες “υπόσχονταν”. Δεν θυμάμαι έναν που να μη μιλά για «βαρίδι», για «αναδιοργάνωση», για «εξυγίανση», για «αποκρατικοποίηση»... Στο τέλος όλοι έφευγαν και μας άφηναν το λογαριασμό, έχοντας σωρεύσει νέα απίστευτα χρέη !!

Τουλάχιστον ο Χατζιδάκης θα κλείσει πριν φύγει μία, ίσως την κορυφαία αν και υπάρχει και ο ΟΣΕ, καταβόθρα που ρουφάει το χρήμα μας, τους φόρους μας, τις οικονομίες μας. Προωθεί ένα σχέδιο που δείχνει πολύ συγκεκριμένο και ρεαλιστικό: σπάσιμο σε τρεις εταιρίες την ΠΑΝΘΕΟΝ, η οποία θα αναλάβει το πτητικό έργο, μια δεύτερη νέα εταιρεία προερχόμενη από την Ολυμπιακή Αεροπορία Υπηρεσίες, η οποία θα αναλάβει το ground handling, και μία τρίτη εταιρεία που θα είναι η εταιρεία της τεχνικής βάσης. Στη συνέχεια, επιλογή ιδιωτών επενδυτών με διεθνή ανοιχτό διαγωνισμό. Παράλληλα, προστασία των εργαζομένων με επαναπρόσληψη στις νεες εταιρίες, εθελούσια έξοδο, μετάταξη, επιδότηση ενσήμων.

Θα βρεθεί αγοραστής; Τι σημαίνει πρόσληψη με μηδενικές συμβάσεις; Τι είδους αντιδράσεις θα υπάρξουν; Σίγουρα οι αντιδράσεις των εργαζομένων θα είναι απρόβλεπτες ή μήπως θα είναι εξόχως προβλέψιμες μιας και διαθέτουν και ισχυρό σωματείο και αρκετά κεφάλαια για να χρηματοδοτήσουν πάσης φύσεως μακρόχρονους και έντονους αγώνες. Άσε που θα βρουν και πολύτιμους αρωγούς και χρηματοδότες στο χώρο της σημερινής αντιπολίτευσης, όχι τόσο λόγω του δικαίου των αιτημάτων τους αλλά κυρίως ως πρόσφορο εφαλτήριο για να δημιουργηθούν προσκόμματα στην υλοποίηση της κυβερνητικής πολιτικής (σωστής ή λάθος, δεν έχει σημασία, ειδικά όταν γίνεται αντιπολίτευση όχι για τον πολίτη και τη χώρα αλλά για την κουτάλα και το να την ξαναπιάσουμε στα χέρια μας).

Αυτά τα θέματα είναι δύσκολο να τα προβλέψει κανεις πλήρως... Σίγουρα είναι ένα θέμα που θα συζητηθεί και θα συζητείται για πολλά χρόνια. Ιδιαίτερα αν η εξέλιξη του σχεδίου Χατζηδάκη είναι επιτυχημένη, μην ξεχνάτε ότι σε αυτή τη χώρα δεν είμαστε ιδιαίτερα συμφιλιωμένοι με την επιτυχία των άλλων...

Θα σταματήσω εδώ. Πίστευα και πιστεύω ότι για να έχω σοβαρή άποψη και να παράγω υπεύθυνη γνώμη πάνω σε ένα θέμα όπως αυτό, πρέπει να έχω όσο το δυνατόν πληρέστερη πληροφόρηση, πέρα από τίτλους, τσιτάτα και κραυγές. Κραυγές σαν αυτές που ξεφώνιζαν σήμερα το πρωί διάφοροι αρχισυνδικαλιστές της εταιρίας και οι κοινοβουλευτικοί πάτρωνες τους στα κανάλια, έμπλεοι μίσους γιατί επιτέλους κάποιος πήρε απόφαση να «αποκαθάρει το κυλώνειον άγος» και δεν τους άφησε το ελεύθερο πεδίο να απομυζούν ανεξέλεγκτα τα αποθέματα, τους φόρους και τις οικονομίες μας ως λαού.

Κατέβασα ήδη από το web site του υπουργείου Μεταφορών τόσο την επίσημη παρουσίαση του σχεδίου Χατζηδάκη, όσο και το υπόλοιπο υποστηρικτικό υλικό. Θα ψάξω όσο μπορώ να βρω και τις απόψεις των άλλων, να ενημερωθώ και να σας ενημερώσω, για να ξέρουμε καλύτερα τι ακριβώς προτείνεται, και να μπορέσουμε να κάνουμε (είτε εδώ είτε έξω στην κοινωνία) έναν διάλογο πιο ουσιαστικό και πιο δημιουργικό. Όποιος έχει και θέλει να συνεισφέρει σε αυτό, ευπρόσδεκτος. Αρκεί να αποφύγει τα τσιτάτα, τις κραυγές και τον λαϊκισμό, πρέπει να κατανοήσουμε ότι τα προβλήματα (ειδικά αυτά που χρονίζουν και κακοφορμίζουν) πρέπει να κλείνουν και όχι να παρακάμπτονται. Και για να κλείσουν, χρειάζονται προτάσεις, αποφάσεις, πρωτοβουλίες, ευθύνη, ρίσκο, ανοικτά μυαλά. Αν δεν υπάρχουν αυτά, «με πορδές δεν βάφονται αυγά», όπως θα έλεγε και ο συγχωρεμένος ο παππούς μου. Ευτυχώς μερικοί σε αυτό τον τόπο τα παραπάνω τα έχουν κάνει τρόπο ζωής και τα εφαρμόζουν...
Πρώτη ενημέρωση (πριν ακόμα καν δημοσιευθεί το κείμενο): άκουσα πριν λίγο τον Γ. Παπανδρέου, άλλα λόγια να αγαπιόμαστε: «η κυβέρνηση αντί να ασχολείται να βρει λεφτά να αγοράσει απαραίτητα ιατρικά εργαλεία, ασχολείται με την αγοραπωλησία του δημόσιου πλούτου» είπε και εγέλασαν όλοι. Ποιόν άλλο τρόπο θα μπορούσε να βρει για να αντιπολιτευτεί χωρίς ουσιαστική αντιπρόταση αλλά και χωρίς παραδοχή της ανικανότητας (για να μην επικαλεστώ άλλη έκφραση σκληρότερη και πλέον αληθινή) συλλήβδην των αρμόδιων υπουργών των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ στις οποίες συμμετείχε ως κορυφαίο στέλεχος...

υ.γ. θυμίζω σε όλους ότι τα σχόλια ελέγχονται πριν δημοσιευθούν για υβριστικές, προσβλητικές ή μη νόμιμες εκφράσεις/δηλώσεις και ότι έχω διατυπώσει την επιθυμία μου να συνδιαλέγομαι με επώνυμους και όχι με ανώνυμους, με προσωπικότητες και όχι με τη μάζα...

17.9.08

Lehman Brothers και η οικονομία του αέρα...

Η πτώχευση (και) της Lehman Brothers είναι μια (ακόμα) ευκαιρία. Μια ευκαιρία να ξαναστήσουμε την παγκόσμια οικονομία σε πραγματική βάση. Τι έκανε η Lehman Brothers τόσα χρόνια;; Επένδυε... σε τί;; Σε πραγματικές αξίες;; ΌΧΙ !!! Επένδυε σε προσδοκίες, επένδυε σε ρίσκο, επένδυε σε φήμες, επένδυε σε αέρα...
Και όταν ο αέρας αυτός σταμάτησε να φυσάει (απλά γιατί σταμάτησε το «σύστημα Lehman» να φυσάει για να τον κινεί...) τότε η Lehman κατέρρευσε. Γιατί δεν είχε καμιά βάση στέρεα να πατήσει, να ακουμπήσει.
Μπορεί να τα λέω λίγο απλοϊκά, τελικά όμως έτσι απλοϊκές ήταν και είναι οι αρχές με τις οποίες χτίστηκαν τα οικονομικά δόγματα της σύγχρονης εποχής. Απλά, αντί να ανταλλάσουμε κοτόπουλα με ρύζι και να προσπαθούμε να προσδιορίσουμε την αξία ενός εκάστου για να προκύψει το σωστό προϊόν της ανταλλαγής, ορίσαμε ότι το κάθε είδος και υπηρεσία θα το αντιστοιχίζουμε με μια νομισματική αξία (δείτε την αντιστοίχιση του όρου νόμισμα ως ουσιαστικού του ρήματος νομίζω...).
Εκεί πρέπει να προέκυψε και οι έννοιες του δανεισμού και της επένδυσης: κάποιοι παραγωγοί είχαν την ανάγκη να διευρύνουν και να εξελίξουν τις παραγωγικές τους δυνατότητες, χρειάζονταν έξτρα νομίσματα τώρα και θα τα εξοφλούσαν αργότερα. Η λύση μία: κάποιος που έχει παραπάνω νομίσματα !! Οι τρόποι δύο: δανεισμός (χρησιμοποιώ τα νομίσματα σου σήμερα για να δημιουργήσω πρόσθετο κέρδος και σου τα επιστρέφω σε προσυμφωνημένο χρόνο με προσυμφωνημένη προσαύξηση, μερίδιο από τα κέρδη που αποκόμισα) και επένδυση (χρησιμοποιώ τα χρήματα σου ες αει και αποδίδω σε τακτά διαστήματα μερίδιο από το συνολικό κέρδος της δραστηριότητας μου).
Ως εδώ καλά !! Εκείνο όμως που φαίνεται να ξεχνάμε πλέον όλοι είναι ότι όποιος τρόπος και να επιλεγεί ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΜΕΓΕΘΟΣ: κάτι παράγεται και θα παράγεται !!! Η σημερινή πραγματικότητα δυστυχώς το επιβεβαιώνει: η Lehman και η κάθε Lehman δεν επενδύουν, δεν αντιστοιχίζουν τα χρήματα τους με πραγματικές αξίες, με παραγώμενα, απλά τζογάρουν !! Και πλέον, δεν τζόγαραν απλά στο ...επόμενο χαρτί, τζόγαραν στην επόμενη μοιρασιά, στην επόμενη τράπουλα... σε κάτι που δεν υπάρχει... σε κάτι που ίσως συμβεί !!! Και μετά, όταν είχαν σπρώξει το χρήμα στο τραπέζι, ασχολούνταν με τον γκρουπιέρη, το κράτος, προσπαθώντας να τον κάνουν να κάνει αυτά που θέλουν, όπως τα θέλουν και όποτε τα θέλουν...
Τι εννοώ;; Ας φτιάξουμε μια τυχαία ιστορία... Διαβάστε: η εταιρία Α προτείνει και πωλεί «συμβόλαιο μελλοντικής εκπλήρωσης» ότι το πετρέλαιο θα πωλείται 120 δολ. σε έξι μήνες, κατόπιν ασφαλίζει στην εταιρεία Β τα μελλοντικά της έσοδα και τα μελλοντικά της κέρδη από αυτό το συμβόλαιο-προϊόν, η οποία εταιρεία Β είναι συμβεβλημένη ως αντασφάλιση των εργασιών της με την εταιρεία Γ, η οποία εταιρεία Γ είναι κύριος μέτοχος και ιδιοκτήτης της τράπεζας Δ, η οποία τράπεζα Δ χρηματοδοτεί και δανείζει την εταιρία Α δεχόμενη ως εγγύηση το ασφαλιστήριο συμβόλαιο απόδοσης του σούπερ προϊόντος (θυμάστε αλήθεια την σούπερ Μαντολίνη του Βουτσά;;). Έχουμε προϊόν εδώ;; Όχι βέβαια... ένα στοίχημα έχουμε, ένα ρίσκο, έναν τζόγο... Και όλοι τρέχουν να προλάβουν να πάρουν μερδικό από το τίποτα... Και όταν δεν βγαίνει τι γίνεται;; Θα το κάνουμε να βγει !! Με κάθε τρόπο !!! Και αμα ζορίσουν τα πράγματα θα ζητήσουμε και την κρατική ενίσχυση...
Διαβάστε τώρα και μια άλλη, επίσης τυχαία, ιστορία: ο Γιώργος αισθάνεται ότι «έχει ρέντα» έτσι πιστεύει και το λέει ότι την άλλη βδομάδα στο καζίνο θα παίξει και θα διπλασιάσει το κεφάλαιο του, μάλιστα πείθει και τον Γιάννη για τη μεγάλη του ρέντα και τον κάνει εγγυητή του. Ο Γιάννης βέβαια έχει τις πλάτες του κουμπάρου του, του Κώστα, για να του καλύπτει τις ζημιές, καθώς ο Κώστας είναι πλέον ο πατριάρχης και διαχειρίζεται την περιουσία της Οικογένειας του. Μιας οικογένειας της οποίας μέλη έχουν κατά καιρούς διευκολύνει τον Γιώργο στις δραστηριότητες του στηριζόμενες στη φιλία και την εγγύηση του Γιάννη... Ο Γιώργος ξεκινάει να παίξει, πρέπει να κερδίσει ότι και να γίνει, όλοι τον παρακολουθούν, έχει φτιάξει έναν τεράστιο κύκλο προσδοκιών... έτσι ανοίγεται, εκβιάζει, πιέζει, κλέβει, προσπαθεί να ξεγελάσει αδαείς παίκτες να εμπιστευτούν τα χρήματα τους στη ρέντα του και να κερδίσουν...
Που διαφέρουν οι δύο ιστορίες;; Στην ουσία πουθενά !! Απλά στην πρώτη ιστορία την εταιρεία Α τη λέμε επενδυτή και την ...τιμάμε εμπιστευόμενοι εκεί το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας, στη δεύτερη ιστορία τον Γιώργο τον λέμε τζογαδόρο και δέσμιο του πάθους του και τον απομονώνουμε... με το ζόρι του δίνουμε ένα ποτήρι νερό...
Γι'αυτό σας λέω, είναι μια ευκαιρία να σκεφτούμε, να επανακαθορίσουμε το τι ειδους οικονομία θέλουμε... Οικονομία με βάσεις και αρχές ή οικονομία του αέρα... Καλημέρα σας !!

16.9.08

Ιδιαίτερες γεύσεις από την πατρώα γη, την ορεινή Φθιώτιδα...

Μπαμπανέτσα εστί μια παραδοσιακή ρουμελιώτικη γεύση: μια πίτα χωρίς φύλλο που συνδυάζει τραχανά ή καλαμποκάλευρο, λαχανικά και φέτα. Πράγματα δηλαδή που δεν έλειπαν ποτέ από κανένα σπίτι, όσο φτωχό κι αν ήταν...

Εγώ τη γνώρισα από τα χεράκια της γιαγιάς μου της Βασιλικής, στο όμορφο ημιορεινό χωριό Καμπιά Σπερχειάδας, αργότερα -όταν η γιαγιά μας χαιρέτισε όλους- τη σκυτάλη πήραν οι νεώτερες η κόρη και οι νύφες...

Φαγητό εύκολο, γρήγορο και εξόχως θρεπτικό, η μπαμπανέτσα της γιαγιάς Βασιλικής θα έχει πάντα μια ιδιαίτερη γεύση, αν όχι στο στόμα μου πλέον, τουλάχιστον στις αναμνήσεις μου. Ίσως να «φταίει» ο χτιστός φούρνος με τα ξύλα στην αυλή...

Απόψε λοιπόν, θα κρατήσω τη μουσική για μένα, σε σας θα δώσω γεύσεις. Θα σας δώσω τη συνταγή της μπαμπανέτσας σε δύο εναλλακτικές εκδοχές, η μία τραχανόπιτα με κολοκύθι και φέτα και άλλη -η Λαμιώτικη- καλαμποκόπιτα με χόρτα.

Πάμε την πρώτη, τη μπαμπανέτσα - τραχανόπιτα με κολοκύθι και φέτα.

Χρειάζεσαι:
1 πακέτο ξινό τραχανά (αν υπάρχει σπιτικός ακόμα καλύτερα !!)
2 κολοκύθια κίτρινα
1/2 κιλό φέτα σκληρή (μπορείς να βάλεις και παραπάνω αρκει να μην πήξει το μίγμα)
πιπέρι μαύρο !! (yes, madam !!)
λίγο λάδι

Ξύνεις τα κολοκύθια, μην τα στραγγίσεις, χρειάζεσαι το ζουμί τους. Ρίχνεις το ξύσμα από τα κολοκύθια, τη φέτα τριμμένη και τον τραχανά σε ένα μπωλ και τα ανακατεύεις. Να προσέξεις το μείγμα να είναι σχετικά νωπό, να έχει ζουμί να πιει ο τραχανάς. Ρίχνεις λίγο πιπέρι και λάδι (όχι αλάτι!) στο μείγμα και το απλώνεις σε ένα λαδωμένο ταψί. Το βάζεις στον φούρνο και ψήνεις στους 180-200 βαθμούς για περίπου μία ώρα ή μέχρι να ροδοκιτρινίσει...

Απλό και γρήγορο φαι... Τιμήστε το όπου το βρείτε παρέα με ένα δύο παγωμένα τσιπουράκια και καλή όρεξη !!!

Ας δούμε τώρα και την άλλη μπαμπανέτσα, τη λαμιώτικη.

Εδώ ο τραχανάς γίνετια καλαμποκάλευρο και το κολοκύθι χόρτα, η δε φέτα φέτα !!! Η μπαμπανέτσα αυτή -αλλιώς ρουμελιώτικη καλαμποκόπιτα δίχως φύλλο- νοστιμίζει ιδιαίτερα αν τα χόρτα είναι διάφορα, σπανάκι λίγο παραπάνω και από κει και πέρα σέσκουλα, παπαρούνες, καυκαλίθρες, μυρώνια. Συμπληρώνεις ένα-δύο πράσα, δύο μέτρια ξερά κρεμμύδια, άνηθο και δυόσμο και ...φτάσαμε !!

Ας δούμε όμως πιο αναλυτικά τη συνταγή αυτή:
Υλικά:
χόρτα άγρια (είπαμε παραπάνω τι και πως): 1 ½ κιλό
φέτα σκληρή: ½ κιλό
λάδι: 2 ½ φλιτζάνια του τσαγιού
καλαμποκάλευρο: 3 ½ φλιτζάνια του τσαγιού
πιπέρι (άμα έχεις φρεσκοτριμμένο κάνατε την τύχη σας)
ελάχιστο αλάτι (ούτε μία κουταλιά της σούπας κοφτή)

Ψιλοκόβεις όλα τα χόρτα με το μαχαίρι τους, τα αλατίζεις ελαφρά και τα τρίβεις με τα χέρια σου, καλά καλά, να φύγουν τα υγρά τους.
Τρίβεις τη φέτα σε κομματάκια και τη ρίχνεις μέσα στα χόρτα μαζί με το πιπέρι. Αλείφεις με λάδι το ταψί και κάνεις χώρια ένα σφιχτό χυλό με δυόμιση ποτήρια καλαμποκάλευρο, ένα ποτήρι λάδι, λίγο αλάτι και νερό.
Απλώνεις τον χυλό στο ταψί και «σηκώνεις» με τα δάχτυλα γύρω γύρω τη ζύμη τόσο ώστε να μην ακουμπάνε τα χόρτα στο ταψί. Προσθέτεις τα χόρτα, τα πατάς και ρίχνεις το μισό ποτήρι λάδι. Κοσκινίζεις πάνω από τα χόρτα το υπόλοιπο καλαμποκάλευρο ίσα ίσα να μη φαίνονται.
Με λίγο νερό και το υπόλοιπο λάδι ραντίζεις το αλεύρι ώστε να βραχεί καλά. Ψήνεις για 60’ στους 200-220 βαθμούς για περίπου μία ώρα ή μέχρι να ροδίσει... Και εδώ το τσιπουράκι επιβάλλεται...

Απολαύστε τα, καλή όρεξη και στην υγειά μας !!!

Καβάλα στα κύματα...

Στη θάλασσα, όταν απέναντι σου έχεις ένα τεράστιο κύμα, δύο πράγματα μπορεί να γίνουν: ή θα σε καβαλήσει και θα σε ισοπεδώσει ή θα το καβαλήσεις και θα το κάνεις να σε οδηγήσει στην επιτυχία...
Στη ζωή, όταν απέναντι σου έχεις ένα βουνό από προβλήματα, δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά: ή θα τα αφήσεις να σε πνίξουν, να σε κουκουλώσουν, να σε ισοπεδώσουν ή θα τα καβαλήσεις, θα τα μετατρέψεις σε ευκαιρίες επιτυχίας, θα τα οδηγήσεις εκεί που εσύ θέλεις...
Αυτή την έννοια πρέπει να έχει και το ρητό «ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται» !!

Η ξανθιά και οι ...πέντε φορές !!

Ένας τυφλός μπαίνει κατά λάθος σε ένα bar για γυναίκες. Κάθεται και νομίζοντας ότι μιλάει στο barman λέει:
«Φίλε, να σου πω το τελευταίο ανέκδοτο για ξανθιές;»
Τον ακούει μια γυναίκα που καθόταν πιο δίπλα και του απαντάει:
«Φίλε, πριν πεις το ανέκδοτο πρέπει να σου πω 5 πράγματα:
1) η barwoman είναι ξανθιά,
2) η σερβιτόρα είναι ξανθιά,
3) η κοπέλα που κάθεται αριστερά σου είναι 1.90, ξανθιά και έχει μαύρη
ζώνη στο καράτε,
4) η κοπέλα που κάθεται δεξιά σου είναι ξανθιά και μόλις προχθές
αποφυλακίστηκε για φόνο και...
5) ...κι εγώ είμαι ξανθιά...
Λοιπόν, θέλεις να πεις ακόμη το ανέκδοτό σου;»
Και τότε της απαντάει ο τυφλός:
«Ε, άστο...άμα είναι να το εξηγώ 5 φορές...»

15.9.08

Λένε πως άμα προσπαθήσεις...

Και μιας και σήμερα η μέρα είχε μουσική και ξανά μουσική και πάλι μουσική, ας κλείσει με μουσική...
«Νέο Κύμα» του Διονύση Σαββόπουλου από το δίσκο του «Τραπεζάκια έξω»...
(σημ. πάσα ομοιότης με πρόσωπα και πράγματα είναι εντελώς συμπτωματική... καληνύχτα...)

Μες στα δισκάδικα όταν βρίσκω
πελάτες άγνωστους ν' ακούν δικό μου δίσκο,
νιώθω μυστήρια ταραχή,
και φεύγω αμέσως από κει.
Νιώθω σαν κάτι κοριτσάκια,
πού 'χουνε σύρματα στα δόντια ή σπυράκια
- αν δεν σας φαίνεται μελό -,
το εαυτό μου αντιπαθώ.
Δεν τα υποφέρω τα τραγούδια μου,
και προπαντός όταν μου μοιάζουν,
όλα εκείνα π' αγαπώ,
είν' αλλωνών κι αλλιώς φαντάζουν.
Και προσπαθώ ν' αποκριθώ,
με κάτι φθόγγους που δεν βγαίνουν,
κι όλο λέω, τέλειωσα, τραγούδια πια δε βρίσκω,
και να που πάλι βγάζω δίσκο.

Μου φέρνουν ζάλη οι συγχορδίες
και ημικρανία οι ομοιοκαταληξίες,
και μ' εκνευρίζει αυτή η φωνή,
που όσο πάει κι εξασθενεί.
Οι εμπνεύσεις μου είναι γλωσσοδέτες,
νιώθω συχνά σαν τους τριγύρω σκηνοθέτες,
που οδηγήσαν μια γενιά
στα πιο βαθιά χαζουμουρητά.
Κι όλο βουλιάζω στο νανούρισμα
κάποιας αόρατης μαράκας
κι όλοι μου οι φίλοι απορούν,
τι κάνει ετούτος, ο μαλάκας.
Τι να σας πω, είναι τρελό,
μα έβαλα ωράριο εργασίας,
όπως κάνουν όλοι οι συνάδελφοι με πείρα
συγγνώμη που τους αποπήρα.

Λένε πως άμα προσπαθήσεις,
Θα 'ρθει ο καιρός που θ' ανοιχτείς και θα πλουτίσεις
σε μένα δεν συμβαίνει αυτό,
και στο μηδέν ξαναγυρνώ.
Μα μπαίνει η άνοιξη στην πόλη,
κι απ' τ' ανοιχτό λεωφορείο μου φαίνεστε όλοι
τόσο γλυκούτσικοι κι αχνοί,
στη θερινή σας τη στολή.
Κι οι μπάντες παίζουν το τραγούδι σας
που τα κενά μας συμπληρώνει
κι ο ουρανός που αιμορραγεί,
στα πεύκα εκεί μας αθωώνει.
Θα 'ταν τρελό να προσπαθώ,
αυτόν τον άνεμο να εκφράσω
με τα φαναράκια του μου αρκεί να γειτονέψω
βγάζω τα τραπεζάκια μου έξω.

«Por una cabeza» ...και άρωμα γυναίκας !!

Άμα δουλέψω σήμερα εγώ απερίσπαστος να μου τρυπήσετε τη μύτη... Εκεί που παω να «αγιάσω», μπας και καταφέρω να γίνω ένας παραγωγικός επιχειρηματίας όπως ο «άγιος» Εφραίμ ο Βατοπεδίου (αφήνω και γενειάδα δε σας το 'πα...) έρχεται το μήνυμα «αξίζει να το δεις, μια φορά ακόμα...» και από κάτω το link «http://www.youtube.com/watch?v=dBHhSVJ_S6A»



Ανοίγω (αυτή η περιέργεια θα με φάει...) και πέφτω πάνω στην αγαπημένη σκηνή από την ταινία «Άρωμα Γυναίκας»: ο Αλ Πατσίνο, ως στρατηγός τυφλός αλλά διόλου επηρεασμένος από αυτό, χορεύει ένα υπέροχο ταγκό, το Por Una Cabeza. Καταπληκτικό κομμάτι, καταπληκτική ερμηνεία, καταπληκτικό νόημα... Μαζί με όλα τα άλλα ένας ύμνος στη γυναίκα... Πάνω που χθες διάβαζα σε κάποια εφημερίδα του Σαββαοτκύριακου ότι οι άντρες έχουν αρχίσει να εκλίπουν...

Στην ταινία ακούγεται η διασκευή του Astor Piazzola. H πρωτότυπη εκδοχή είναι του Carlos Gardel, από το 1935. Στους στίχους και τη μουσική αναφέρεται και το όνομα του Alfredo Le Pera. Έψαξα και βρήκα λοιπόν τους πρωτότυπους στίχους στα καστελάνικα και την μετάφραση τους στα αγγλικά, διαβάστε τους όσο θα βλέπετε μια φορά ακόμα το video και θα δικαιολογήσετε όλα τα παραπάνω.

H ιστορία των στίχων είναι ένας παραλληλισμός του να ποντάρεις και τελικά να χάσεις στον ιππόδρομο για ένα κεφάλι με το να ποντάρεις και τελικά χάσεις την αγάπη μιας γυναίκας, ένας παραλληλισμός που αναδεικνύει όλη τη μαγεία της διασικασίας... Και στις δύο περιπτώσεις, αξίζει τον κόπο !!

Por una Cabeza - By the head of a horse (1935)

Version en castellano
Por una cabeza de un noble potrillo
que justo en la raya afloja al llegar
y que al regresar parece decir:
no olvides, hermano,
vos sabes, no hay que jugar...

Por una cabeza, metejon de un dia,
de aquella coqueta y risueña mujer
que al jurar sonriendo,
el amor que esta mintiendo
quema en una hoguera todo mi querer.

Por una cabeza
todas las locuras
su boca que besa
borra la tristeza,
calma la amargura.

Por una cabeza
si ella me olvida
que importa perderme,
mil veces la vida
para que vivir...

Cuantos desengaños, por una cabeza,
yo jure mil veces no vuelvo a insistir
pero si un mirar me hiere al pasar,
su boca de fuego, otra vez, quiero besar.

Basta de carreras, se acabo la timba,
un final reñido yo no vuelvo a ver,
pero si algun pingo llega a ser fija el domingo,
yo me juego entero, que le voy a hacer.

English version
Losing by a head of a noble horse
who slackens just down the stretch
and when it comes back it seems to say:
don't forget brother,
You know, you shouldn't bet.

Losing by a head, instant violent love
of that flirtatious and cheerful woman
who, swearing with a smile
a love she's lying about,
burns in a blaze all my love.

Losing by a head
there was all that madness;
her mouth in a kiss
wipes out the sadness,
it soothes the bitterness.

Losing by a head
if she forgets me,
no matter to lose
my life a thousand times;
what to live for?

Many deceptions, loosing by a head...
I swore a thousand times not to insist again
but if a look sways me on passing by
her lips of fire, I want to kiss once more.

Enough of race tracks, no more gambling,
a photo-finish I'm not watching again,
but if a pony looks like a sure thing on Sunday,
I'll bet everything again, what can I do?

Βίρα τις άγκυρες... γιατί μ' αρέσει !!

Μπορεί η εβδομάδα να ξεκίνησε λίγο βαριά, λίγο μουντά, λίγο προβληματισμένα, πάντως δεν είναι και όλα μαύρα... Μπορούμε πάντα να βιράρουμε τις άγκυρες, να ανοίξουμε πανιά... Συνοδεία μας, γνωστό παλιό τραγουδάκι σε πρώτη εκτέλεση του Τζίμη Μακούλη.

Μέσ' τη φτώχεια και την απονιά
έχω ζήσει τα πιο όμορφα μου χρόνια
γι αυτό άνοιξε ναύτη τα πανιά
για να φύγω απ' αυτόν τον ντουνιά

Βίρα τις άγκυρες για ξένους τόπους
να δουν τα μάτια μας άλλους ανθρώπους,
σ' άλλα λιμάνια, σε ξένα μέρη
μας πάει πρίμα γοργά τ' αγέρι.

Βίρα τις άγκυρες και βάλε πλώρη
μακριά απ' το έρημο το φτωχοχώρι...

υ.γ. για σένα εκεί έξω που χαμογελάς, «που τον θυμήθηκε τον Μακούλη;» που λές, σου λέω «όχι, δεν είμαι τόσο παλιός και τα μυαλά μου είναι πιο νέα, πιό φρέσκα από την ηλικία μου, γι'αυτό και τον θυμήθηκα τον Μακούλη, γιατί μ'αρέσει, και στη ζωή αυτή πρέπει να κάνουμε αυτό που μας αρέσει...» Φιλιά !!!!

Οικονομία κάνε...

Μου το έστειλε ο Νάσος σήμερα το πρωί, μαζί με έναν ορυμαγδό από e-mail... το είδα, γέλασα... να τελικά που και κάτι καλό μπορεί να προκύψει από τις Αλογο... σκουφιές !!!

Διαβάστε...
«Σας παρουσιάζω αναλυτικά τους 10 λόγους που άλλαξαν τη ζωή μου τον τελευταίο χρόνο με αποτέλεσμα να έχω χεστεί στο χρήμα λόγω της πολύ καλής οικονομικής πολιτικής της Ν.Δ. που με ανάγκασε να εξοικονομήσω χρήματα. Το έκανε για μένα,για εσάς, για όλους.

Οι 10 λόγοι:
1. Έκοψα το τσιγάρο (έκανα 2 πακέτα την ημέρα..)
2. Έκοψα το φαγητό απ' έξω (Goody's σε πακέτο κάθε μέρα)
3. Έκοψα το αυτοκίνητο (χρησιμοποίησα τις γαμάτες δημόσιες μεταφορές με ΜΕΤΡΟ, ΗΣΑΠ)
4. Πούλησα το αυτοκίνητο (εξοικονόμησα 4.000 ευρώ από την πώληση)
5. Έκοψα τις εξόδους (ήθελα 50 ευρώ κάθε Παρασκευή για clubbing)
6. Έκοψα τη σύνδεση του κινητού (έχω κάρτα και κάνω αναπάντητες)
7. Έκοψα τις άμεσες επαφές με φίλους (και το chat καλό είναι.)
8. Σταμάτησα να αγοράζω ρούχα
9. Σταμάτησα να κάνω και δώρα (εννοείται)
10. Με χώρισε η γκόμενα μου (λογικό)

Η "σούμα":
1. Τσιγάρο: 6 ευρώ Χ 365 μέρες = 2.190 ευρώ
2. Goody's: 5 ευρώ Χ 365 μέρες= 1.825 ευρώ
3. Βενζίνη: 50 ευρώ Χ 52 εβδομάδες= 2.600 ευρώ
4. Πώληση αυτοκινήτου: 4.000 ευρώ
5. Clubbing: 50 ευρώ Χ 52 εβδομάδες= 2.600 ευρώ
6. Σύνδεση κινητού: 40 ευρώ Χ 12 μήνες= 480 ευρώ
7. Φίλοι: 52 καφέδες Χ 4 ευρώ= 208 ευρώ
8. Ρούχα: 500 ευρώ
9. Δώρα: 500 ευρώ
10. Γκόμενα - Χωρισμός: Αξία ανεκτίμητη

Αποτέλεσμα...:
Δεκατέσσερις χιλιάδες εννιακόσια τρία ευρώ!!!!

Για να μην αναφέρω και... ότι γλίτωσα από:
1. Καρκίνο πνευμόνων
2. Διαιτολόγο
3. Τροχαία
4. Εφορία
5. Αλκοτέστ
6. Φλυαρία
7. Παρεξηγήσεις
8. Κινέζικες απομιμήσεις
9. Υποχρεώσεις
10. Προφυλακτικά και ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη»

Παρεμπιπτόντως, ο Νάσος ξέχασε να μας πει ότι το δώρον είναι άδωρον... Παντρεύτηκε βλέπετε, του πήγα εγώ μάλιστα τη γυναίκα του στην εκκλησία για να έχουμε το κεφαλάκι μας ήσυχο, οπότε με τις παρούσες περικοπές ίσα ίσα που καλύπτει τα βασικά !!!

Τα κεφάλια μέσα μικρέ !!!

υ.γ. γιατί τώρα εμένα το postάκι αυτό μου θύμισε Λουκιανό Κηλαηδόνη, Μικροαστικά και «Οικονομία κάνε»;;

«Οικονομία κάνε
και σφίξε τα λουριά,
τώρα που είσαι νέος
να 'χεις στα γηρατιά...

«Οικονομία κάνε
μη θες τα περιττά,
τώρα που είσαι νέος
σώρευε τον παρά...

«φασούλι το φασούλι
γεμίζει το σακούλι
φασούλι το φασούλι
γεμίζει το σακούλι σου...

Σου...;; σου;;; «...σου» είπα;;; Λάθος μέγα !! «...τους» έπρεπε να πω...

Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά...

Μπαίνει σιγά σιγά το φθινόπωρο... Είναι φανερό στους δρόμους, στον ουρανό, στην ατμόσφαιρα, στους ανθρώπους... Βλέπεις αυτή τη γλυκιά μελαγχολία που ο επερχόμενος χειμώνας φέρνει στα βλέμματα και συνάμα βλέπεις μια αισιοδοξία, μια προσμονή για τη συγκομιδή που ο χειμώνας αυτός θα φέρει...

Μια ιδιαιτερότητα και μια ιδιομορφία συναισθημάτων που αποδίδεται υπέροχα στο τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου «Πως να κρυφτείς απ' τα παιδιά ("Τι έπαιξα στο Λαύριο")».

Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά
στην αγορά, στο Λαύριο
Είμαι μεγάλος, με τιράντες και γυαλιά
κι όλο φοβάμαι το αύριο

Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά;
Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα.
Και μας κοιτάζουν με μάτια σαν κι αυτά
όταν ξυπνούν στις δύο η ώρα

Ζούμε μέσα σ’ ένα όνειρο που τρίζει
σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας
μα ο χρόνος ο αληθινός
σαν μικρό παιδί είναι εξόριστος
μα ο χρόνος ο αληθινός
είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός

Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά
μα ούτε και στους μεγάλους
πάει καιρός που έχω μάθει ξαφνικά
πως είμαι ασχημοπαπαγάλος

Πώς να τα κρύψεις όλα αυτά;
Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλοι.
Και σε κοιτάζουν με μάτια σαν κι αυτά
όταν γυρνάς μέσα στην πόλη

Ζούμε μέσα σ’ ένα όνειρο που τρίζει
σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας
μα ο χρόνος ο αληθινός
σαν μικρό παιδί είναι εξόριστος
μα ο χρόνος ο αληθινός
είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός

Ουφ... τι με έπιασε πάλι... είναι μάλλον που θα βρέξει, είναι που όπου και να δεις γύρω σου άρχισαν οι ετοιμασίες για το χειμώνα... θα περάσει κι αυτό...

Το λένε και οι παροιμίες: «Το Σεπτέμβρη θέσε νάβρεις, Οκτώβρης και (δ)εν έσπειρες τίποτες και (δ)εν έκαμες, Νιόμπρης με τα νιά νερά, Δεκέμπρης δίκιοι σπόροι».

Καλή εβδομάδα φίλε αναγνώστη...

12.9.08

Ξύπνησα με μια απορία...


CERN's exhibition centre 'the Globe of Science and Innovation' is seen just after sunrise. This wooden building was given to CERN in 2004 as a gift from the Swiss Confederation to mark 50 years since the Organisation's foundation.
CERN-GE-0609003 01, Photograph: Maximilien Brice; Claudia Marcelloni, Date: 06 Sep 2006

Καλημέρα... Ξύπνησα με μια απορία, μια απορία που μου τριβελίζει το μυαλό δυό μέρες τώρα: «τι στο καλό είναι αυτό το μποζόνιο του Χιγκς, ε;;»

Εγώ, μικρός, ήξερα κάτι γαριδάκια ονόματι Μπόζο (καθ' εικόνα και ομοίωση ενός κλόουν της εποχής...). Άρα μάλλον το μποζόνιο θα πρέπει να είναι κάτι που είχαν εκείνα τα γαριδάκια (ή και ο κλοουν), το οποίο οι ελληνικές αρχές ελέγχου τροφίμων δεν κατάφεραν τόσες δεκαετίες να ανακαλύψουν με επίμονους εργαστηριακούς ελέγχους, οπότε είπαν: «ρε σεις δεν πάμε στους Ελβετούς που ξέρουν και απο fondu μπας και μας το βρούν;;»

Βέβαια, εδώ πρέπει να προσθέσω άλλη μια απορία μου. Ο κος Χιγκς έμαθε για το μποζόνιο όταν του έστειλαν τα γαριδάκια οι Έλληνες ή έτρωγε κι εκείνος τα καλοκαίρια που πέρναγε στην Ελλάδα;; Φαινομενικά, αυτό είναι δύσκολο να το μάθουμε, ευτυχώς όμως «ουδεν κρυπτόν υπό τον Μάκη» ο οποίος «λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς τη δόξα τραβά...».
Τι ποιόν Μάκη κυρία μου;; Καλά που ζείτε;; Τηλεόραση δεν έχετε σπίτι σας ή κοιμάστε με τις κότες;; Μάκης !! ή Ζούγκλας ή Μπανιέρας ή τέως φίλος Θέμου ή Κιτρινοτύπος ή... Ναι, ναι, ο φίλος μας ο Μάκης έχει αναλάβει τη δημοσιογραφική αυτή έρευνα... Από σχολιαστές μη με ρωτάτε ποιοί θα είναι, οι μεταγραφές τελειώνουν τέλος του μήνα !!!
Και τέλος πάντων ως εδώ καλά. Να μας βρούν οι Ελβετοί τι έχουν τα γαριδάκια, θα μας πει και ο Μάκης για τον κο Χίγκς, το τούνελ τι το ήθελαν;; Τόσο δύσκολο είναι να κάνουν μια ανάλυση;; Γαριδάκια τους στείλαμε όχι χάπια από την Σου-Λι...

Τώρα βέβαια θα μου πείτε εκεί είναι Ελβετία, ξυπνάς το πρωί και θέλεις να κάνεις και τη βόλτα σου με το ποδήλατο για να έρθεις στα ίσα σου, να αρχίσει να λειτουργεί ο εγκέφαλος... Εν τω μεταξύ ο χειμώνας είναι και μεγάλος και βαρύς οπότε που να κάνεις ποδήλατο... Παραγωγικότητα ...πάπαλα επομένως !!!

Κάπως έτσι σκέφτηκε το αφεντικό του ινστιτούτου και αποφάσισε «θα τους κάνω έναν ποδηλατόδρομο, να κάνουν τις βόλτες τους να το 'φχαρστιούνται, να μπορούν να δουλεύουν κι όλας». Εδώ ξανασκέφτηκε τους καλούς πελάτες, τους Έλληνες... Και τους ανέθεσε να φτιάξουν τον ποδηλατόδρομο... 27 ολόκληρα χιλιόμετρα... να'χουν να πορεύονται...

O Έλληνας μάνατζερ που ανέλαβε το έργο χρειάστηκε στην αρχή να πάρει στρατηγικές αποφάσεις. Αρχικά έφτιαξε μια off-shore για να διαχειριστεί το έργο «είναι νόμιμο, κορόϊδο είμαι να πληρώνω φόρους...» δήλωσε. Την ονόμασε CERN (από το «σερνικό» που του έλεγε η γιαγιά του...).
Η υπογειοποίηση επελέγη ως λύση που θα εξασφάλιζε την μακροβιότητα του έργου... Εννοείται ότι αναφερόμαστε σε μακροβιότητα στο στάδιο της κατασκευής, εκεί πληρωνόμαστε, μετά... Έτσι πέτυχε να κρατήσει «ενεργό» το εργοτάξιο και να εισπράττει για πάνω από 50 χρόνια !!! Μοναδικό επίτευγμα θα πείτε, ΌΧΙ !!! ΌΧΙ !!! Ζήλεια !!! Ο Έλληνας κρύβει κι άλλες εκπλήξεις στο μανίκι του: τα Τέμπη και ο Πλαταμώνας, ΘΑ τελειώσουν....

Μετά σκέφτηκε το θέμα της επικοινωνίας, τι θα έλεγε στο πόπολο που θα καλείτο να πληρώσει τόσα πολλά για τόσα πολλά χρόνια;; Τα καλά τα είχαν προλάβει άλλοι, βλέπετε ο Λαλιώτης δεν ήταν φίλος του... Του έμεναν μόνο κάτι προϊστορικές δικαιολογίες... την βρήκε βέβαια την άκρη αλλά χρειάστηκε να ξοδέψει κάτι παραπάνω για να την περάσει... Ευτυχώς ο Μάκης (ο παραπάνω, ντε...) είχε κάτι φίλους που έχτιζαν σπίτια και είχαν ανάγκη (όλα τα ξέρει πιά αυτός ο Μάκης !!!), έτσι με το αζημίωτο έφτιαξε μια ιστορία για 13,7 δις χρόνια πριν που κάποιοι πρόγονοι μας ονόματι πρωτόνια έκοβαν βόλτα στο χάος και κουτούλαγαν μεταξύ τους στα χαμένα... Μεγάλη επιτυχία, ποιος θα ψάξει να βρει...

Έτσι πέτυχε να ξεκινήσει το μεγάλο πείραμα: να κάθεται στο σαλέ του στην Ελβετία και να εισπράττει επί 54 χρόνια, πείραμα το οποίο εστέφθη από τεράστια επιτυχία !!! Όσο για το κουμπί, κάποια στιγμή γέρασε, κουράστηκε, αποφάσισε να κληρονομήσει τα πάντα στα παιδιά... Είχε εξαφανιστεί τόσα χρόνια και αποφάσισε να δώσει ένα μεγάλο πάρτυ, κάλεσε φίλους παλιούς από όλη την Ευρώπη, όλοι τον θυμήθηκαν... περάσαν πολύ πολύ όμορφα !!!

Εκεί τους είπε και την ιστορία με το μποζόνιο... Μεγάλο κόλπο... Δεν τους αποκάλυψε ότι αυτός είχε στείλει τα γαριδάκια για έλεγχο, δεν τους αποκάλυψε ότι τα απογεύματα έκανε τον κλόουν Μπόζο για να συμπληρώσει τα πενιχρά εισοδήματα του, δε χρειαζόταν να ξέρουν... Τους είπε μόνο ότι πλέον θα βάφτιζε το μποζόνιο «σωματίδιο του Θεού», το προϊόν χρειαζόταν rebranding για να την «βγάλει» και δεύτερη πεντηκονταετία και να ζήσει και τα παιδιά του... Και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα...

Καλημέρα...
Ξύπνησα με μια απορία...
πως στο καλό τα σκέφτηκα όλα αυτά;;
τι παράξενες στροφές πήρε το μυαλό μου;;
τα έζησα;; Μπά, μάλλον όχι... Μάλλον;;

Επί της ουσίας, το πείραμα αυτό καθ'αυτό πρόκειται ίσως για το πλέον σημαντικό επιστημονικό επίτευγμα των σύγχρονων χρόνων σε Ευρωπαϊκό (αν όχι σε διεθνές) επίπεδο. Οι ανακαλύψεις που θα προκύψουν θα πυροδοτήσουν μελλοντικά σημαντικές εξελίξεις σε πολλούς τομείς της κοινωνίας.

«Θα πετύχει;;» ρωτάω. Το ότι έγινε το CERN και υπάρχει ακόμα, σε έναν κόσμο που κυριαρχούν οι πάσης λογής αυθεντίες (ειδικά οι επιστημονικές !!), είναι η πρώτη μεγάλη επιτυχί. Το CERN είναι το Ευρωπαϊκό Εργαστήριο, το μεγαλύτερο κέντρο για τη Φυσική στοιχειωδών σωματιδίων στον κόσμο. Οταν ιδρύθηκε, το 1954, ήταν ένα από τα πρώτα συλλογικά Ευρωπαϊκά εγχειρήματα και αποτελεί, ήδη, ένα λαμπρό παράδειγμα διεθνούς συνεργασίας. Ο αρχικός αριθμός των 12 ιδρυτικών μελών, σήμερα, έχει αυξηθεί σε 20 κράτη μέλη. Πόσα τέτοια παραδείγματα μπορείτε να αναφέρετε;;

«Θα πετύχει;;» ξαναρωτάω. Πρέπει να πετύχει, οι επιστήμονες περιμένουν με αγωνία να δουν πράγματα που δεν ξέρουν αν υπάρχουν στη φύση ή έστω να επιβεβαιώσουν θεωρίες της Φυσικής και της Κοσμολογίας, π.χ. ότι υπάρχει το στοιχειώδες σωματίδιο «μποζόνιο Χιγκς», που έδωσε μάζα στην ύλη, ή ότι όντως υπάρχουν η σκοτεινή ύλη και η σκοτεινή ενέργεια.

Το πείραμα ουσιαστικά θα επιχειρήσει να αναπαραγάγει τις συνθήκες που επικρατούσαν ένα απειροστό κλάσμα του δευτερολέπτου μετά το αρχικό Big Bang, το οποίο, πριν από περίπου 13,7 δισ. χρόνια, άρχισε σταδιακά να δημιουργεί τα αστέρια, τους πλανήτες και τη Γη. Οι μύθοι της κοσμογονίας είναι στην καρδιά κάθε θρησκευτικού οράματος και τον ίδιο αυτό μύθο ψάχνει η Φυσική, για την επιστημονική κοσμοθεωρία. Το αν θα τα καταφέρει μπορεί να φανεί από το πείραμα του CERN -κι αυτό δεν είναι λίγο.

Κίνδυνοι συντέλειας του κόσμου; Μηδενικοί.
Κίνδυνοι από κακή χρήση της επιστημονικής γνώσης; Άπειροι.
Αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν επιχείρημα για να σταματήσει η έρευνα...

Τι μου μένει εμένα του φτωχού;; Να πάρω τηλέφωνο να ακυρώσω την εκδρομή... Είχα κλείσει πούλμαν να στείλω μερικούς άσπονδους φίλους να δουν από κοντά τη μαύρη τρύπα... Φαίνεται αυτό το κομμάτι του πειράματος δεν πέτυχε... Γαμώτο !!! Δεν πειράζει κάτι άλλο θα βρω...

Αναγνώρισε το λάθος του...

Αγαπητέ Νώντα,
Δεν μπορώ να κοιμηθώ από τότε που διέλυσα τον αρραβώνα σου με την κόρη μου. Θα μπορέσεις να με συγχωρέσεις; Η αλήθεια είναι ότι ήμουν υπερβολικά αρνητικός σχετικά με το πάνκ κούρεμά σου, τα τατουάζ και τα σκουλαρίκια στη μύτη σου.
Έχω συνειδητοποιήσει πια ότι οι μοτοσυκλέτες δεν είναι και τόσο επικίνδυνες και δεν έπρεπε να αντιδράσω έτσι όταν έμαθα ότι δεν έχεις δουλέψει μία μέρα στη ζωή σου.
Είμαι σίγουρος ότι όσοι κοιμούνται στα παγκάκια του πάρκου το βράδυ δεν είναι και τόσο κακοί. Στην απόφασή μου, μέτρησε η αγάπη της για σένα, που, αν και μόνο 18, προτιμά να σε παντρευτεί, αντί να πάει στο Χάρβαρντ με υποτροφία. Δεν μαθαίνεις τα πάντα από τα βιβλία σε αυτή τη ζωή.
Καμιά φορά ξεχνάω πόσο συντηρητικός είμαι. Παραδέχομαι ότι έκανα λάθος. Τώρα έχω μετανοιώσει και έχεις την ευλογία μου να παντρευτείς την κόρη μου.

Φιλικά
Ο μέλλων πεθερός σου

Υ.Γ. Συγχαρητήρια για τα 20.000.000 ευρώ που κέρδισες στο Λόττο!
πείτε μου τώρα εσείς, έναν τέτοιο άνθρωπο μπορείτε να τον καταδικάσετε ;; για το ψωμάκι των παιδιών του κάνει ότι κάνει, είναι πασιφανες...