30.5.08

Να συλληφθεί !!!

Να συλληφθεί ο αλητήριος -τέως «Κνίτης»- υποκινητής και υπερασπιστής των συμμοριών αριστεριστών δολοφόνων που κατ' επάγγελμα απειλούν τις ζωές όσων -αντιφρονούντων ή μή- βρεθούν μπροστά τους και καταστρέφουν τόσο ιδιωτική όσο και δημόσια περιουσία...
Ναι, αυτός που στον ελεύθερο χρόνο του το παίζει αρχηγός κόμματος...

Να συλληφθεί και να κάτσει στο σκαμνί ΑΜΕΣΑ !! Μαζί με τους δολοφόνους που υποκινεί και καλύπτει...

Αρκετά με την υποκρισία και τη γελειότητα... Η όλη στάση του εν λόγω τυπάκου εμπίπτει στον μισό ποινικό κώδικα. Η επίκληση πολιτικής ιδιότητας είναι απλά μια πρόφαση, αντίστοιχη με την επίκληση του «ασύλου ιδεών» των πανεπιστημίων που επικαλούνται οι φονιάδες σύντροφοι και υποστηρικτές του για να αποκτήσουν το ακαταδίωκτο για τις παράνομες πράξεις τους...

Εισαγγελέας και δικαστές με «γεμάτα» τα πανταλόνια υπάρχουν??

υ.γ.1- έως ότου ανατραπεί το επιχείρημα μου ή αποδοθεί δικαιοσύνη, το παρόν θα αναδημοσιεύεται...
υ.γ.2- μακρυά από μένα κάθε σχέση με τον χέρι-χέρι... όσο σιχαίνομαι αυτούς που παραπάνω κατηγορώ, άλλο τόσο μου τη δίνει ο γελείος αυτός χοντρομπαλάς... απλά, μερικές φορές, αυτά που λέει δεν έχουν πολιτική χρειά αλλά εκφράζουν αυτά που πολλοί από μας θα θέλαμε να πούμε...

Σιγά μην καταδικάσει ο Τσίπρας...

Αυτά έμαθε στην ΚΝΕ το παληκάρι αυτά κάνει... Ομάδες κρούσης έκαναν και τότε και τώρα... Έδερναν, έσπαγαν, φόβιζαν, τρομοκρατούσαν, αρκεί να πέρναγε το δικό τους... Σιγά μην αλλάξει τώρα επειδή ντύθηκε στα ...«ροζ».

Λέει ο λαός: «ο λύκος κι αν εγέρασε κι άλλαξε το μαλλί του, μηδέ τη γνώση του άλλαξε, μηδέ την κεφαλή του». Εκεί που λέει «λύκος», βάλτε εσείς τώρα «Αλέξης»... Δείτε και τα αποτελέσματα:

«...αφού δεν γίνονται εκλογές όπως τις θέλουμε εμείς, δεν θα γίνουν καθόλου εκλογές, θα τις ακυρώσουμε όχι με τη δύναμη των επιχειρημάτων μας αλλά με τη δύναμη των μπράτσων μας, τώρα αν πάνε και μερικοί από τους αποκεί στο νοσοκομείο τι μας νοιάζει, παράπλευρες απώλειες είναι, θα θυσιαστούν για να γίνει το δικό μας, για να επικρατήσει η άποψη μας... τι είπατε; πως είμαστε σίγουροι ότι είμαστε σωστοί; ποιός νοιάζεται για αυτό... εμας μας νοιάζει να γίνει το δικό μας !!! τέλος... βαράτε...»

Και μετά έχεις τον Αντώναρο και περιμένει να καταδικάσει ο Τσίπρας... Να προτείνω κάτι;; Φωτογραφίες και βίντεο των τραμπούκων «επί το έργον» υπάρχουν, ας ασχοληθεί κάποιος εισαγγελέας ενεργά, σοβαρά και άμεσα, ας τους μαζέψουν, ας τους καθήσουν στο σκαμνί, και μαζί και τον Τσίπρα ως ηθικό αυτουργό και υποκινητή. Α, και χωρίς το γνωστό τηλεοπτικό πανηγυράκι των δηλώσεων, αλλιώς κάθε δήλωση να εξετάζεται επιτόπου, με την λογική της αυτόφορης διαδικασίας, για το αν περιέχει αξιόποινες πράξεις ή παρακίνηση σε αξιόποινες πράξεις... Αρκετά πια με αυτούς τους γελοίους καραγκιόζηδες της Κουμουνδούρου, ώρα να υποστούν τις συνέπειες των πράξεων τους...

29.5.08

Επείγουσα ανακοίνωση για ΚΤΕΟ !!

Το υπουργείο Μεταφορών καλεί τους Καταναλωτές που (κατ)ανάλωσαν Ηλιέλαιο (ακόμη και σε μορφή μαγιονέζας ή πατατακίων) «εμπλουτισμένο» με Ορυκτέλαιο τύπου Ε58-Β, να περάσουν απο ΚΤΕΟ μέχρι τις 30 Ιουνίου 2008. Εξαιρούνται όσοι έχουν βάλει Ουκρανή στη «μηχανή» τους, οι οποίοι μπορούν να ελέγχονται με ραντεβού έως 31.12.2008. Για τους υπόλοιπους τύπου νοθευμένου ηλιελαίου θα ειδοποιηθείτε σχετικά με άλλη ανακοίνωση. Παρατάσεις δεν θα δοθούν. Οι παραβάτες θα υποστούν τις κυρώσεις του Νόμου.

28.5.08

Και το όνομα αυτού ...Βαλβέρδε

Ένα μπράβο που πήρε τον Βαλβέρδε. Δύο μπράβο αν τον στηρίξει κιόλας... Επί της ουσίας, ο Ολυμπιακός πήρε σήμερα πολλούς πόντους ανακοινώνοντας την συνεργασία του με τον Ερνέστο Βαλβέρδε. Στα 44 του, ο Βάσκος είναι το «καυτό» όνομα της Ευρώπης, όχι λόγω σχέσεων με τα μέσα (...και τα έξω), αλλά επειδή η δουλειά του στην Εσπανιόλ - τόσο σε αποτελέσματα αλλά και σε αγωνιστική νοοτροπία - πείθει ότι έχει τις προδιαγραφές να κάνει σημαντικά πράγματα.
Έχει πλούσιες ποδοσφαιρικά παραστάσεις από ένα πρωτάθλημα πλούσιο και ανταγωνιστικό, ηλικιακά είναι -ίσως- στην πιο καλή στιγμή της ζωής του και μπορεί να κινηθεί στη λεπτή γραμμή μεταξύ εμπειρίας και τόλμης. Δείχνει αναμφίβολα ιδανική λύση για μια ελληνική ομάδα αιχμής, ειδικά δε για τον μόνιμο πρωταθλητή Ολυμπιακό που διαθέτει από πέρυσι πλέον και το ειδικό βάρος της επιτυχημένης Ευρωπαϊκής παρουσίας.
Μπορούμε να περιμένουμε αναμφίβολα πολλά από έναν νέο, ορεξάτο και υψηλών προδιαγραφών προπονητή: δημιουργία γερών θεμελίων για μια ομάδα που θα πετύχει στο μέλλον την ευρωπαϊκή υπέρβαση, καλό θέαμα μέχρι τότε, ανάδειξη παικτών κ.λπ. κ.λπ.
Αρκεί να έχει σωστή στήριξη από την διοίκηση, χωρίς εξαλλοσύνες και υπερβολές αλλά και χωρίς μιζέριες και μεμψιμοιρίες. Είναι το μεγάλο στοίχημα για τον Σωκράτη Κόκαλλη, η πορεία του επιχειρηματικά έχει δείξει ότι όταν καταπιάνεται ζεστά με στοιχήματα κερδίζει... Είδωμεν...

Ξαναχτύπησαν οι φασίστες της αριστεράς...

Νέες μάχες στα Πανεπιστήμια, στο νοσοκομείο ο Πρύτανης του ΑΠΘ, διπλή κάλπη στο ΤΕΙ Αθήνας... Και όλα αυτά γιατί το φασισταριό της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς δε γουστάρει τον εν ισχύ νόμο του ελληνικού κράτους... Έχουν μάλιστα το θράσος να αποκαλούν τις ενέργειες τους δημοκρατικές...
Το θέμα είναι ότι βρίσκουν απρόσμενους συμμάχους. H KNE μιλάει για «στημένα επεισόδια ανάμεσα στην κυβερνητική παράταξη, τη ΔΑΠ, και τις γνωστές ομάδες που το τελευταίο διάστημα επιδίδονται στο κυνήγι της κάλπης», με σκοπό «να υποστηρίξουν με όλους τους τρόπους την επίθεση στην ανώτατη εκπαίδευση και να προβάλλουν ένα κλίμα χάους και καταστροφών στο πανεπιστήμιο». Ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκος Αλαβάνος τόνισε στη Βουλή κατηγορώντας την κυβέρνηση, «έχετε πολύ μεγάλες ευθύνες για την στρατηγική έντασης που προσπαθείτε να δημιουργήσετε μέσα στο Πανεπιστήμιο και να πυροδοτήσετε τις δυναμικές βίας μέσα του, με την προβοκατόρικη στάση που κρατάτε. Έχετε ευθύνη για την παραμικρή χειροδικία, που παρουσιάζεται». Η νεολαία του ΣΥΝ έβγαλε και ανακοίνωση όπου τονίζει «Οι αρχές του Πανεπιστημίου [αναφέρεται στο Πα.Πει.] αλλά και η κυβέρνηση είναι υπόλογες και οφείλουν άμεσα να απολογηθούν. Όσον αφορά στα σημερινά γεγονότα στο ΑΠΘ, η απόφαση των φοιτητικών συλλόγων αφορούσε στην αποτροπή της έγκρισης του τετραετούς αναπτυξιακού προγράμματος από τη σύγκλητο, με στόχο το μπλοκάρισμα του νόμου πλαίσιο και τίποτε περισσότερο».
Το λένε ξεκάθαρα, η ανάπτυξη δεν τους εκφράζει, δεν τη θέλουν, προτιμούν την οπισθοδρόμηση... Αυτό λέγεται υγιές κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας και πρέπει εγώ τώρα να το σεβαστώ... ΡΕ, ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΤΑ ΠΑΪΔΙΑ, ΝΑ ΞΕΜΠΕΡΔΕΥΟΥΜΕ !!! ΑΜΑ ΘΕΛΟΥΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ !!! ΑΛΛΙΩΣ, ΑΛΛΟΥ ΤΑ ΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΚΟΛΠΑΚΙΑ ΤΟΥΣ, ΟΧΙ ΕΔΩ... ΕΔΩ, ΟΠΟΥ ΔΕΝ ΠΙΠΤΕΙ ΛΟΓΟΣ, ΠΙΠΤΕΙ ΡΑΒΔΟΣ, ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΑΔΙΚΩΝ ΟΠΩΣ Η ΑΦΕΝΤΙΑ ΤΟΥΣ !!! ΤΕΛΟΣ.-

Μην κάθεσαι μέχρι αργά στο γραφείο...

της κοπελιάς η δύναμη...

...της κοπελιάς η δύναμη
στον αφαλό 'που κάτω,
βάζει το φίδι ζωντανό
και βγάζει το ψοφάτο...!!!
απόσταγμα λαϊκής σοφίας, γραμμένο «με την χέραν...» σε τοίχο στην Κρήτη...

...όσο κ αν σ'αγαπώ, πιο πολύ σε μισώ, σε μισώ...

Το ξαναάκουσα απόψε μετά από πολλά χρόνια (ίσως πάνω και από δέκα...). Αμέσως ξαναγύρισαν μνήμες παλιές, μπλέχτηκαν με παραστάσεις καινούργιες, δημιούργησαν συναίσθημα.
Θες η ιδιαίτερη φωνή της Αλέκας Κανελλίδου, θες οι στίχοι του Νίκου Ελληναίου, θες η μουσική του Γιώργου Μανίκα, θες όλα μαζί... Η ουσία είναι ότι στο autocue της σκέψης μου άρχισαν να περναν οι λέξεις και ο εαυτός μου δεν άντεξε να μην ανταποκριθεί... μετά από τόσα χρόνια...
Άσε με να φύγω σε παρακαλώ,
όλο και πιο λίγο κάθε μέρα ζω.
Έγινα σκιά σου και σ' ακολουθώ
και σ' ακολουθώ και σ' ακολουθώ,
μα θα χαθώ...

Άσε με να φύγω σε παρακαλώ,
έστω και για λίγο
δως μου τον καιρό
για ν' αποφασίσω τι ζητάς να βρω,
τι ζητάς να βρω, τι ζητάς να βρω
και δεν μπορώ...

Δως μου τον καιρό τι ζητάς να βρω,
είμαι μια σκιά δίπλα σ` ένα φως
κι έρχονται στιγμές που νομίζω πως
όσο κι αν σ' αγαπώ, όσο κι αν σ' αγαπώ, πιο πολύ σε μισώ,
σε μισώ, σε μισώ...

Άσε με να φύγω σε παρακαλώ,
όλο και πιο λίγο κάθε μέρα ζω.
Έγινα σκιά σου και σ' ακολουθώ
και σ' ακολουθώ και σ' ακολουθώ,
μα θα χαθώ...

Απίστευτο τραγούδι. Οι στίχοι με πεθαίνουν ακόμα... Θυμάσαι μικρή μου; Δεν ήθελες να σε λέω έτσι, εγώ όμως... Ας είναι, με πέθαινες, αλλά δεν μπόρεσες ποτέ να το καταλάβεις... δεν πειράζει πιά... ο χρόνος θεραπεύει... κι ας «έρχονται στιγμές που νομίζω πως όσο κι αν σ' αγαπώ, όσο κι αν σ' αγαπώ, πιο πολύ σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ...»

Για την ιστορία, το τραγούδι είναι το «Άσε με να φύγω» από τον δίσκο της Αλέκας Κανελλίδου «12 ερωτικές στιγμές» που κυκλοφόρησε το 1974...

25.5.08

Απλές συμβουλές για καλό και εblogημένο σέξ...

Blog φτιάξατε, σελίδα στο facebook φτιάξατε, γράψατε και την αφεντιά σας σε μερικά forum... Και μετά, τι; Μετά, έσκασε μύτη εκείνη η μικρή με το πονηρό χαμόγελο, το γαλάζιο μάτι και την ξανθιά φράντζα (αυτό είναι όσο μπορέσατε να δείτε!!) και ...αποφασίσατε να της την πέσετε!! Λοιπόν... για να τα καταφέρετε, ορίστε μερικές απλές συμβουλές για αρχαρίους, αλλά φανατικούς bloggers:

...για να συναντηθείτε δεν αρκεί η IP address θα πρέπει να μάθετε και την κανονική διεύθυνση της...
...δεν είναι απαραίτητο να postάρετε στο blog τα πρακτικά της συνάντησης, ούτε να σχολιάσετε αμέσως μετά, έτσι θα αποφύγετε σχόλια του τύπου «μπράβο blogαρά μου!» και «της πέταξες εξω τα link!»...
...δεν υπάρχει λόγος πριν την πράξη να ζητήσετε username και password...
...το antivirus δεν πρόκειται να σας προφυλάξει από μολύνσεις, προτιμήστε την παραδοσιακή μέθοδο του προφυλακτικού...
...παραμερίστε το πληκτρολόγιο, αν δεν θέλετε να δείτε πως είναι το πήδημα με αναρτήσεις…
...φροντίστε κατά τη διάρκεια της πράξης να μην blogάρετε για να μην την blo..κάρετε...
...δεν χρειάζεται να εγκαταστήσετε μετρητή, μπορεί να blo...κάρετε αν δείτε τη συγκεκριμένη στιγμή συνδεδεμένα περισσότερα απο δυο άτομα...
...αποφύγετε να την ρωτήσετε «πως τα πάει απο επισκεψιμότητα τα βράδια», υπάρχει περίπτωση να δημιουργηθεί παρεξήγηση...
...προσέξτε τι κουμπιά πατάτε, μη σας δούμε την άλλη μέρα στο You Tube...
...διαγράψτε μετά ολα τα cookies, μην αφήνετε ίχνη που θα την εκθέσουν ανεπανόρθωτα...
...χρησιμοποιήστε καλύτερα έναν proxy server αντί για τη δική σας σύνδεση, πάνω απ' όλα εχεμύθεια!!

24.5.08

Μια μικρή φανταστική ιστορία για τον ντόν Τζώρτζιο...

Κάποτε στον Άγιο Πέτρο στο Βατικανό, εργαζόταν ο Τζώρτζιο σαν καντηλανάφτης έχοντας βέβαια και τα καθήκοντα του επιστάτη. Εργαζόταν εκεί από πολύ νέος. Μια μέρα ο νέος εφημέριος του ναού του έδωσε μια μεγάλη λίστα ονομάτων που θα παραβρισκόταν σε μια επίσημη δοξολογία, και του ζήτησε να ετοιμάσει καρτελάκια για να τοποθετηθούν στα καθίσματα. Ο Τζώρτζιο όμως ήταν αγράμματος και το είπε στον εφημέριο, ο οποίος τον απέλυσε. Περίλυπος ο Τζώρτζιο περιφερόταν στην πλατεία του Βατικανού και παρά την απελπισία του, πρόσεξε ότι δεν υπήρχε πουθενά περίπτερο ή κατάστημα που να πουλάει τσιγάρα. Με την αποζημίωση από την απόλυση άνοιξε σε λίγες μέρες μια ταμπακερία η οποία από την πρώτη μέρα πήγε πολύ καλά. Σύντομα το μαγαζί διέθετε όλα τα είδη καπνιστού, πούρα εισαγωγής, καπνό για πίπες και στριφτά τσιγάρα, αναπτήρες, πουροκόφτες και φυσικά τσιγάρα. Η μεγάλη επιτυχία τον οδήγησε να ανοίξει κι άλλα τέτοια μαγαζιά σ’ όλη τη Ρώμη, οι παραγγελίες γινόταν πιά για μεγάλες ποσότητες και κάποια μέρα δέχθηκε την επίσκεψη Ολλανδών μεγαλεμπόρων που ήθελαν να προωθήσουν τα προϊόντα τους. Αφού έκλεισε η συμφωνία, οι Ολλανδοί τον ρώτησαν τι ακριβώς είχε σπουδάσει. Χωρίς να διστάσει ο ντον Τζώρτζιο (πλέον...) απάντησε ότι ήταν αγράμματος.
- Αγράμματος; ρώτησε έκπληκτος ένας τους, δηλαδή αν ξέρατε γράμματα τι θα είσαστε τώρα;
- Καντηλανάφτης στον Άγιο Πέτρο!!

«Όχι στις λεγκαλιστικές αυταπάτες», αναδημοσίευση και σχολιασμός...

Αναδημοσιεύω το παρακάτω από το e-rooster blog (e-roosters.blogspot.com). Παρακαλώ, διαβάστε το προσεκτικά, προσεκτικά επίσης διαβάστε και τον επακόλουθο σχολιασμό...
Όχι στις λεγκαλιστικές αυταπάτες

Το επαναστατικό προτσές ακολούθησε τούτη τη φορά τη σωστή προλεταριακή πορεία και καταχτώντας με τους αγώνες του την επαναστατική πείρα, έφερε το λαϊκό κίνημα επιτέλους στην ωρίμανση. Νιώθει πια σε θέση να εχτιμήσει ότι η αποχή από την καθολική ψηφοφορία του 1946 απέτυχε το στόχο της επειδή διαπνεόταν από το σύνδρομο της Βάρκιζας και του ρεφορμισμού, παρά την ένοπλη επίθεση στους μπάτσους του Λιτόχωρου. Στόχος του σ. Ζαχαριάδη έπρεπε να είναι όχι η αποχή, αλλά η ματαίωση της λεγκαλιστικής αυταπάτης που λέγεται καθολική ψηφοφορία. Εμείς βάλαμε το σωστό στόχο και γι’ αυτό το εγχείρημα στέφθηκε με επιτυχία. Χωρίς να χρειαστεί ένοπλη επίθεση, καταφέραμε να ματαιώσουμε την καθολική ψηφοφορία για πρυτανικές αρχές σε δυο Πανεπιστήμια: της Κρήτης και της Θεσσαλίας.

Οι διάφοροι λικβινταριστές, σεχταριστές, αρχειομαρξιστές, κοσμοπολίτες και άλλα σάπια υποκείμενα που έχει ξεράσει το κίνημα προσπαθούν ακόμα να γεμίσουν τα μυαλά μας με το άχυρο του κοινοβουλευτικού κρετινισμού. Όμως το ζήτημα αυτό έχει λυθεί από τον καιρό του μεγάλου Λένιν και του μεγάλου Στάλιν, που είπαν ότι η καθολική ψηφοφορία δεν αποτελεί έκφραση της ελεύθερης βούλησης των καταπιεσμένων μαζών, αλλά έρχεται να επικυρώσει τον κάθε φορά συσχετισμό δύναμης. «élections, piège à cons», (εκλογές = παγίδα για μαλάκες) κραύγαζαν οι εξεγερμένοι του Μάη. Και για να γίνει το ζήτημα πιο κατανοητό, ας σκεφτούμε ποιοι έχουν καθολική ψηφοφορία στη Μέση Ανατολή. Δεν είναι οι καταπιεσμένες (και γι’ αυτό πρωτοπόρες της παγκόσμιας επανάστασης) αραβικές χώρες, αλλά οι σιωνιστές σφαγείς του Ισραήλ. Και πραχτικά όμως, δεν μπορούμε να ρισκάρουμε αφήνοντας στις εκλογές το ενδεχόμενο να βγει πρύτανης αντιδραστικός, αντίθετος στο φοιτητικό μας κίνημα.

Η επαναστατική πράξη μας, που στηρίχτηκε στην παραπάνω επαναστατική θεωρία (Μάο) ξεσκέπασε την προπαγάνδα της μπουρζουαζίας και του νεοταξίτικου λόμπι για καθολική ψηφοφορία στα μάτια των συνεπών φοιτητών, που απαιτούν η εκλογή να γίνεται από υπεύθυνους εκπροσώπους κομμάτων και όχι με τη συμμετοχή του καθενός ανεύθυνου, μικροαστού, τυχάρπαστου φοιτητή. Θα αντιτείνει κάποιος ότι οι συνεπείς φοιτητές είναι ακόμα μια μικρή μειοψηφία. Όμως πάντα οι επαναστάσεις από μικρές μειοψηφίες δεν έγιναν; Το σημαντικό είναι ότι ξεπεράσαμε την κρίσιμη μάζα και διαμορφώσαμε συσχετισμό δύναμης τέτοιο που οι αστοί πρυτάνεις τρομάξανε από τη δύναμη του λαϊκού κινήματος και λάκισαν.

Αυτή η μεγαλειώδης νίκη εγγράφεται πια στα καταχτημένα του κινήματος. Τα συνοψίζουμε για να καταδείξουμε ότι πια στη χώρα μας υπάρχει δυαδική εξουσία, πράγμα που συμβαίνει πάντα τις παραμονές της επανάστασης.

- Έχουμε κάνει τα πανεπιστήμια ορμητήριο και απροσπέλαστο καταφύγιο της επαναστατικής δράσης μας.

- Καταχτήσαμε το δικαίωμα να καίμε τα γραφεία τους ή να χτίζουμε μέσα σ’ αυτά όσους καθηγητάδες είναι λακέδες του καθεστώτος. Οι αντιδραστικοί καθηγητές ξεδοντιάστηκαν. Τη δύναμη την έχει η ΠΟΣΔΕΠ, που με πονηριά και μαεστρία έστησε απεργίες τις μέρες που προγραμματίστηκαν πρυτανικές εκλογές, για να ευκολύνει το έργο μας. Είναι ψημένοι στην πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση οι άνθρωποι της ηγεσίας της ΠΟΣΔΕΠ. Τριάντα χρόνια συνέχεια, είναι οι ίδιοι που καθοδηγούν το πανεπιστημιακό κίνημα.

- Αποχτήσαμε το δικαίωμα να μπουκάρουμε και να διαλύουμε συνεδριάσεις των πανεπιστημιακών οργάνων, όταν παίρνουν θέσεις αντιδραστικές, μαζί και το δικαίωμα να σπάμε ή να απαλλοτριώνουμε περιουσία που τα πανεπιστήμια απόχτησαν από την υπεραξία που παρήγαγε το προλεταριάτο. Μας λένε οι ρεβιζιονιστές ότι κάναμε τα πανεπιστήμια γιάφκες και ότι ασκούμε αδικαιολόγητη και ατιμώρητη βία. Αυτοί οι προβοκάτορες όμως έχουν ξεχάσει τη ρήση του Μαρξ ότι η βία είναι η μαμή της ιστορίας και τη ρήση του προέδρου Μάο ότι η επανάσταση δεν είναι σουαρέ ντε γκαλά.

- Επιβάλαμε ακόμη και τα προγράμματα των σπουδών μας, πιστοί στο σύνθημα «όχι στην εντατικοποίηση», που ήθελε να μας επιβάλει το Ευρωπαϊκό κατεστημένο, που ακολουθεί και διευκολύνει τα σχέδια του ΝΑΤΟ.

Τώρα αποχτούμε και το δικαίωμα να μην γίνονται εκλογές πρυτάνεων χωρίς τη δική μας συγκατάθεση. Και αν δεν καταφέρει το κίνημα να κερδίσει τη φοιτητική συνέλευση, υπάρχει και ο δοκιμασμένος δρόμος της αχτιβίστικης δράσης. Η αρπαγή της κάλπης. Δυο φορές δοκιμάστηκε. Στο Πάντειο και στο ΤΕΙ Κρήτης. Στη δράση μας αυτή έχουμε σύμμαχους τα συνεπή μαρξιστικά κόμματα και τα δελτία ειδήσεων των οχτώ.

Από το «Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε!» του Κομμουνιστικού μανιφέστου, μέχρι την Πρώτη, τη Δεύτερη και την Τρίτη Διεθνή, την Οχτωβριανή επανάσταση, τον Μάη της ρήξης του ’68, τον Κάστρο, τον Τσε και το κίνημα αλληλεγγύης στην Ιντιφάντα, τα ιδανικά της αντίστασης μας εμπνέουν και μας οδηγούν.

Διατηρώ την ανωνυμία μου,
ως προστασία απέναντι στην αντίδραση

Σύμφωνα με το blog, το κείμενο δημοσιεύεται αυτούσιο όπως το έστειλε αρθρογράφος αριστερής εφημερίδας που για προφανείς λόγους δεν μπορεί να το δημοσιεύσει στην εφημερίδα του και επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του.

Αληθινό ή όχι, το κείμενο αυτό αποτυπώνει μια τεράστια αλήθεια: ότι η δημοκρατία των πλειοψηφιών έχει μετατραπεί «αβρόχοις ποσί» σε δικτατορία των μειοψηφιών: τόσο των διάφορων γκρουπούσκουλων της αριστεράς που αρέσκονται να καταστρέφουν αυτά που δεν υπάρχει περίπτωση να κατακτήσουν επιδιώκοντας την «προς τα κάτω» ισοπέδωση (αναγκαίος λεκτικός πλεονασμός για τους ελλειπομαθείς συμπολίτες μας), όσο και των πάσης φύσεως νεόκοπων γκρουπούσκουλων της οικονομικής αριστεράς, όλους αυτούς που εφαρμόζουν την κομμουνιστική ιδεολογία και τα διάφορα παρακλαδια της στο οικονομικό - επιχειρηματικό πεδίο και αρέσκονται να πατούν επι πτωμάτων για την επιδίωξη προσωπικού κέρδους (προσοχή!! όχι ομαδικού, εταιρικού, επαγγελματικού, κοινωνικού, κ.λπ. απλά, στεγνά, στυγνά προσωπικού!!).

Απλό και απτό παράδειγμα στη χώρα μας εμπεριέχεται στο κείμενο που διαβάσατε: ουδείς ασχολείται με την ποιότητα της παρεχόμενης από τα Πανεπιστήμια μας γνώσης, μόρφωσης, εκπαίδευσης, ο λόγος απλός, τα πανεπιστήμια μας έχουν προοδευτικά μεταβληθεί κατα πρώτον σε κομματικά/εκλογικά κέντρα και κατά έσχατον σε εργαστήρια/εργοστάσια παραγωγής και διαχείρισης γνώσης. Αλήθεια, ο ζήλος κάθε ελληνικής οικογένειας να περάσει «το παιδί» σε ελληνικό Πανεπιστήμιο δε σας θυμίζει το πάλαι ποτέ ζήλο στα απολυταρχικά καθεστώτα να γραφτούμε στο κόμμα για να εξασφαλίσουμε τα ελάχιστα προς το ζήν; Αλήθεια, δεν σας κάνει εντύπωση ότι το πτυχίο του ελληνικού Πανεπιστημίου σήμερα δεν αποτελεί ενισχυτικό στοιχείο για την επαγγελματική εξέλιξη, απλά θυμίζει κάτι παρόμοιο με την ταυτότητα της Κομσομόλ της αλήστου μνήμης Σοβιετικής Ένωσης;

Είναι το σημείο που πρέπει να γίνει η επόμενη επανάσταση των πολιτών, μια πραγματική φιλελεύθερη επανάσταση, που θα επαναφέρει τους κανόνες της αγοράς στην ορθή λειτουργία τους, που θα αποτρέψει την μονοπώληση πόρων φυσικών, οικονομικών, κοινωνικών από μια διεθνή νομενκλατούρα, που θα φιλελευθεροποιήσει δομές και τρόπους ανάπτυξης και λειτουργίας εξασφαλίζοντας ίσες ευκαιρίες σε όλους...

Είναι μια επανάσταση που πραγματικά χρειάζεται σε ένα παγκοσμιοποιημένο πολιτικό και οικονομικό σκηνικό όπου κυριαρχούν οι λίγοι, η νομενκλατούρα, και όπου οι κανόνες και οι δομές δεν ορίζονται από την κοινωνία των πολιτών αλλά από την κουστωδία των εκλεκτών.

Σκεφτείτε... Ακόμα και αν το κείμενο είναι υποβολιμαίο, παρωδία, ακραίο, οι σκέψεις που προκαλεί είναι πραγματικές...

Οι γυναίκες και το τάβλι...

Μερικές γυναίκες είναι σαν το τάβλι, ξεκινάς με τις πόρτες, συνεχίζεις με το πλακωτό και καταλήγεις στο ...φέβγα!!!

Αν ο Θεός ήταν...

«Αν ο Θεός ήταν φιλελεύθερος δεν θα έδινε δέκα εντολές, θα έδινε δέκα προτάσεις προς συζήτηση...» Malcolm Brenbury

23.5.08

Μαθηματική θεμελίωση των σχέσεων

Πρόταση 1.- Περί έρωτα
Έξυπνος άνδρας + έξυπνη γυναίκα = ειδύλλιο
Έξυπνος άνδρας + χαζή γυναίκα = δεσμός
Χαζός άνδρας + έξυπνη γυναίκα = γάμος
Χαζός άνδρας + χαζή γυναίκα = εγκυμοσύνη

Πρόταση 2.- Περί εργασίας
Έξυπνο αφεντικό + έξυπνος υπάλληλος = προκοπή
Έξυπνο αφεντικό + χαζός υπάλληλος = παραγωγή
Χαζό αφεντικό + έξυπνος υπάλληλος = προαγωγή
Χαζό αφεντικό + χαζός υπάλληλος = υπερωρίες

Πρόταση 3.- Περί αγοράς
Ένας άνδρας πληρώνει 2 για ένα αντικείμενο που χρειάζεται και κοστίζει 1.
Μια γυναίκα π ληρώνει 1 για ένα αντικείμενο που δε χρειάζεται και κοστίζει 2.
Πόρισμα :
Μια γυναίκα ανησυχεί για το μέλλον μέχρι να βρει σύζυγο.
Ένας άντρας ποτέ δεν ανησυχεί για το μέλλον, παρά μόνο όταν βρει σύζυγο.
Γενίκευση:
Επιτυχημένος άνδρας είναι εκείνος που βγάζει περισσότερα απ' όσα μπορεί να ξοδέψει η γυναίκα του.
Επιτυχημένη γυναίκα είναι κάποια που μπορεί να βρει έναν τέτοιο άντρα.

Πρόταση 4.- Περί ευτυχίας
Για να είσαι ευτυχισμένη μ'έναν άντρα, πρέπει να τον καταλαβαίνεις πολύ και να τον αγαπάς λίγο.
Για να είσαι ευτυχισμένος με μια γυναίκα, πρέπει να την αγαπάς πολύ και να μην προσπαθείς να την καταλάβεις καθόλου.

Πρόταση 5.- Περί ανθεκτικότητας
Οι παντρεμένοι άντρες ζουν περισσότερο από τους ανύπαντρους, αλλά είναι πιο πρόθυμοι να πεθάνουν νωρίτερα.

Πρόταση 6.- Περί αλλαγών
Μια γυναίκα παντρεύεται κάποιον ελπίζοντας πως θα τον αλλάξει, αλλά αυτός δεν αλλάζει.
Ένας άντρας παντρεύεται μια γυναίκα ελπίζοντας πως αυτή δε θ ' αλλάξει, αλλά διάολε αλλάζει!

Πρόταση 7.- Περί διαλόγων
Μια γυναίκα έχει την τελευταία λέξη στον καυγά.
Γενίκευση: Ό ,τι πει ένας άνδρας μετά την τελευταία λέξη, είναι η απαρχή ενός νέου καυγά.
Άσκηση: Πώς μπορείτε να ταπώσετε αυτούς που θέλουν να σας παντρέψουν;
Υπόδειξη: Οι συγγενείς μου σε όποιο γάμο κι αν πήγαινα μου λέγανε: «Έλα, τώρα η σειρά σου». Σταμάτησαν να το κάνουν μόνο όταν εγώ άρχισα να τους λέω το ίδιο στις κηδείες.

22.5.08

Ορίστε ποιό είναι το φασισταριό... Τσακίστε τους όπου τους βρείτε... αλύπητα !!! Το θέλουν και το αξίζουν...

Διαβάζω από δημοσίευση στο www.skai.gr
Σκισμένα παραβάν, παραβιασμένες κάλπες πεταμένες ακόμα και στο προαύλιο της σχολής και ψηφοδέλτια ριγμένα και σκισμένα στο πάτωμα, ήταν η εικόνα που παρουσίαζε το ΤΕΙ Αθηνών μετά την εισβολή περίπου 100 φοιτητών της εξωκοινοβουλετικής αριστεράς, οι οποίοι προέρχονταν από άλλες σχολές.

Οι εισβολείς έσπασαν 5 κάλπες, ενώ επιτέθηκαν και στα μέλη της εφορευτικής επιτροπής με αποτέλεσμα κάποιοι να κινδυνέψουν να τραυματιστούν.

Εικόνες καταστροφής υπήρχαν και στο ΤΕΙ Πειραιά, όπου εκεί αφαιρέθηκαν 6 κάλπες, 4 εκ των οποίων περιείχαν ψήφους φοιτητών.

Και μετά αυτός ο εμετός, αυτό το φασισταριό, αυτά τα αποβράσματα, μαζί και διάφοροι -προοδευτικοί δήθεν- προστάτες τους, θα βγούν να μου μιλήσουν για δημοκρατία... Ας γελάσω... Να σας πω κάτι, αν υπάρχει ένα υπέρτατο αγαθό που όλοι μας πρέπει να προστατέψουμε από κάτι τέτοια αποβράσματα αυτή είναι η δημοκρατία...

Ορίστε ποιό είναι το φασισταριό... Τσακίστε τους όπου τους βρείτε... αλύπητα !!! Το θέλουν και το αξίζουν...

Και επειδή αυτό που προτείνω διώκεται ποινικά και το γνωρίζω, σας πληροφορώ ότι -τουλάχιστον- θα το χαρώ και θα το χαρείτε διπλά: την ώρα που θα τους ανοίγετε τα κεφάλια, την ώρα που θα τους σπάτε τα κόκκαλα, που θα τους τσακίζετε την ηλίθια φάτσα τους, θα ξέρετε ότι κινδυνεύετε να πάτε φυλακή, τουλάχιστον όμως θα έχετε προσφέρει στην δημοκρατία...

Γίνομαι λίγο ακραίος, ε...; Οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος...

Ωραίος δημοκράτης... ή «Πάρτε απ' το βήμα αυτό το βλήμα!!»

Εδώ και μερικές μέρες, στα κανάλια περιφέρεται ένας ανεκδιήγητος τύπος, ονόματι Κακαβάς, σε κάθε -ή σχεδόν σε κάθε-εκπομπή που ασχολείται με το πρόβλημα του επιμολυσμένου ηλιελαίου... Το μοιράκιον λοιπόν φωνάζει, ουρλιάζει, χτυπιέται, διακόπτει τους πάντες, πυροβολεί κατά δικαίων και αδίκων... Έλεγε π.χ. προ ολίγου: «έτσι να τα λέτε, όπως τα λέω εγώ, έτσι είναι τα σωστά». Δεν ξέρω τι πιστεύει ιδεολογικά πάντως αποκλείεται να πιστεύει στην ιδέα της δημοκρατίας... Τουλάχιστον η συμπεριφορά του είναι εξόχως φασιστική... Αλήθεια, ποιός τον διόρισε τιμητή κια προστάτη των πάντων; Εγώ τουλάχιστον προτιμώ να επιλέγω οι εκπρόσωποι μου να μην έχουν κενή την άνω κεφαλή, άρα δεν τον επιλέγω... Ή μήπως η παρουσία του επιβεβαιώνει το ρηθέν «οι ηλίθιοι παραμένουν αήττητοι...». Παλιά, στις συνελέυσεις στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα, αναφωνούσαμε μπροστά σε τέτοια «θάυματα»: «Πάρτε απ' το βήμα αυτό το βλήμα!!»

Αντιπροσωπευτική δημοκρατία...



από την City Press της Τετάρτης 21.05... να και κάποιος ομοϊδεάτης... αλήθεια να με διαβάζει όπως τον διαβάζω εγώ;

Ψύλλου ...πάθημα!!

Καλοκαίρι... Δυο ψύλλοι είναι ξαπλωμένοι σε μια παραλία της Χαλκιδικής. Ο ένας απολαμβάνει την ηλιοθεραπεία του, ο άλλος είναι χάλια κρυωμένος, συνάχι, βήχα κλπ.
- Τι έγινε ρε μεγάλε, πως την πάτησες έτσι καλοκαιριάτικα;
- Άστα φίλε. Πιάστηκα στα μουστάκια ενός μηχανόβιου κι ήρθα από Αθήνα ως εδώ με τη μηχανή.
- Λοιπόν, θα σου πω εγώ πως θα γυρίσεις πίσω στην Αθήνα. Θα πας στο αεροδρόμιο, θα πας στις τουαλέτες των αεροσυνοδών, θα κάτσεις στο καπάκι της τουαλέτας και θα περιμένεις. Θα πας στην Αθήνα στα ζεστά και στα μαλακά.
Πράγματι μετά από ένα μήνα οι δύο ψύλλοι συναντιούνται στην Αθήνα.Ο ένας είναι πάλι κρυωμένος.
- Τι έγινε πάλι ρε φίλε; Δεν έκανες όπως σου είπα;
- Έτσι έκανα ρε φίλε. Πήγα στις τουαλέτες κι έκατσα στο καπάκι. Ήρθε μια ξανθιά αεροσυνοδός κι έκατσε. Μέχρι εκεί ήταν φίνα. Ζεστούλα και μαλακά. .....Ε, ούτε που το κατάλαβα πως βρέθηκα πάλι σταμουστάκια του μηχανόβιου.....

Τα μυστικά του πετυχημένου γάμου...

1. Να βρεις μια γυναίκα που να μαγειρεύει και να καθαρίζει.
2. Να βρεις μια γυναίκα που να έχει πολλά λεφτά.
3. Να βρεις μια γυναίκα αχόρταγη στο σεξ.
4. Το σημαντικότερο: Οι τρεις αυτές γυναίκες να μη συναντηθούν ποτέ!

Οι καλόγριες...

Οι εκατό καλογριές συγκεντρώνονται στην τραπεζαρία του μοναστηριού όπου θα τους μιλήσει η ηγουμένη.
Ηγουμένη: Έχω να σας ανακοινώσω κάτι πολύ σοβαρό. Χτες μάθαμε ότι στο μοναστήρι μας μπήκε ένας άντρας!
Ενενήντα εννιά καλόγριες: Ιιιιιιι! Μία καλογριά: Χε χε χε!
Ηγουμένη: Και μάλιστα συναντήθηκε με μια από σας!
Ενενήντα εννιά καλόγριες: Ιιιιιιι! Μία καλογριά: Χε χε χε!
Ηγουμένη: Και μ' αυτήν που συναντήθηκε έκανε έρωτα , γιατί βρήκαμε και ένα προφυλακτικό!
Ενενήντα εννιά καλογριές: Ιιιιιιι! Μία καλογριά: Χε χε χε!
Ηγουμένη: Και το προφυλακτικό ήταν τρύπιο !
Ενενήντα εννιά καλογριές: Χε χε χε! Μία καλογριά: Ιιιιιι!

Η σειρήνα του πυροσβέστη...

Ένας πυροσβέστης χαζεύει έναν πιτσιρικά που παίζει στην αυλή. Ο μικρός βάφει ένα καροτσάκι στα κόκκινα και του βάζει μικρά ξυλαράκια που σχηματίζουν σκάλες στα πλάγια. Όταν τελειώνει, το καροτσάκι μοιάζει με πυροσβεστικό όχημα.

Εντυπωσιαμένος ο πυροσβέστης πάει να του δώσει συγχαρητήρια. Όταν τον πλησιάζει, βλέπει έναν σκύλο και ένα γάτο δεμένα στο καροτσάκι για να το τραβάνε.

Μιλώντας με τον πιτσιρικά για αυτό το ωραίο όχημα, παρατηρεί πως ενώ ο σκύλος είναι δεμένος από τον κρίκο στο λαιμό του, ο γάτος είναι δεμένος από τα αρχίδια του!

Λέει λοιπόν στον πιτσιρικά:
- Ξέρεις, αν έδενες το γάτο όπως τον σκύλο, το πυροσβεστικό σου θα τσούλαγε πολύ πιο γρήγορα...
- Ναι του απαντάει ο πιτσιρικάς, αλλά δεν θα είχε σειρήνα!!!

Η δουλειά και το άγχος...

Η δουλειά μπορεί να είναι ένα πολύ αγχωτικό μέρος, όπου κερδίζουμε τα προς το ζην, είτε σε γραφείο, σε εργοστάσιο, ή σχολείο. Λίγο άγχος είναι καλό. Μας κινητοποιεί και μας κάνει δυνατούς. Πολύ άγχος είναι κακό. Μας κάνει παράλογους, και μπορεί, στην κυριολεξία, να μας σκοτώσει ή να μας καταστρέψει. Προσοχή λοιπόν γιατί όπως λέει ο φίλος Φ., οι αγχώδεις είναι χειρότεροι και απο τους απατεώνες...

σημ. το ποστάκι υπογράφει ο γνωστός κύριος, το άτομο απλά λειτούργησε ώς ποστακιοκομιστής, ένεκα που προσπαθεί και έχει ψιλοκαταφέρει να μετατρέψει το άγχος του σε παράγοντα δημιουργίας...

Τρία κοινά...

Τρία κοινά έχουν ...το σεξ και ο θάνατος:
1. Mπορεί να συμβούν οπουδήποτε
2. Προς το τέλος βογκάς
3. Μετά είσαι πτώμα...

Υ.Γ. εδώ να σε δω τώρα...

21.5.08

Φάση ή αφασία...;

Γράφει λοιπόν ο γνωστός ...γέρων (...ο πιπινολάτρης, ντε!!)
Ο οργασμός έχει 5 φάσεις:
1. Τραγουδιστός: Αχ! Αχ! Αχ!
2. Γεωγραφικός: εδώ! εδώ!
3. Θρησκευτικός: Θεέ μου!!!
4. Αυτοκτονίας: Πεθαίνω!!!!!!!!!
5. Δολοφονίας: Αν σταματήσεις σε σκότωσα!

Λοιπόν... έχω άποψη!!
(Γέρο μου, την πάτησες, θα σε ξεμπροστιάσω !!)

Λοιπόν, έχουμε και λέμε...
- αν μας πέσει πιπινάκι εικοσάχρονο, θα τραγουδήσει, όπως Καλομοίρα,... τόσα ξέρει τόσα κάνει...
- αν έχει περάσει τα εικοσιπέντε, έχει πάει σε μέρη, ξέρει από γεωγραφία, μιλάει το GPS μέσα της...
- αν έχει φτάσει στα τριάντα, έχει στο μυαλό της την εκκλησία, πρόσεξε σε προετοιμάζει...
- αν πάτησε τα τριανταπέντε, είναι στο μεταίχμιο, οι τάσεις αυτοκτονίας είναι απόλυτα φυσιολογικές...
- από κει και πέρα... «αν σταματήσεις σε σκότωσα !!», είναι όπως η κουτσή στο ανέκδοτο, αν το χάσει που θα βρεί αλλο...

Τι λες, αντέχεις να το προχωρήσω;; Να διαμορφώσω και την altera pars... να δούμε αυτήν, αυτόν και τις ηλικίες του;;

20.5.08

«Είναι πολλά τα λεφτά...» ή «η άνοδος και η πτώση του ψευτοτσαμπουκά...»

Τοις κοίνων ρήμασι πειθόμενοι... Σπαρτιάτης ο Βγενόπουλος... ή μήπως «his master's voice»;; Κάτσε να διαβάσουμε να δούμε τι γράφει η ανακοίνωση...
«Διευκρινίζουμε ότι η αγωγή κατά του κ. Γ.Παπανδρέου έχει κατατεθεί από τις 8/05/2008 κατόπιν αιτήματός του στο οποίο ανταποκριθήκαμε. Είχε προηγηθεί βάναυση υβριστική και δυσφημιστική επίθεση κατά της εταιρείας μας και πρόσκληση του κ. Γ.Παπανδρέου στη Βουλή όπου δεσμεύτηκε να αποποιηθεί της βουλευτικής του ασυλίας («για να μην υπάρχει άλλοθι»), προκειμένου να του κάνουμε αγωγή ώστε να αξιολογηθούν δικαστικά οι ισχυρισμοί του. Κάτω από αυτές τις συνθήκες η αυτονόητη κατάθεση της αγωγής μας δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται σήμερα ως «επίδειξη θράσους».

»Άλλωστε η συντεχνιακή άποψη ορισμένων πολιτικών ότι ο πολιτικός λόγος δεν έχει όρια και δεν χρειάζεται τεκμηρίωση είναι λανθασμένη. Ο πολιτικός λόγος έχει όρια και δεν μπορεί να καταπατεί τα δικαιώματα των πολιτών που κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα. Είναι δικαίωμα κάποιων πολιτικών να αλληλοϋβρίζονται και να αλληλοδυσφημούνται, εάν πιστεύουν ότι έτσι πρέπει να ασκούν το λειτούργημά τους, αλλά είναι και αναφαίρετο συνταγματικό δικαίωμα των πολιτών να προσφεύγουν στην Δικαιοσύνη όταν θίγεται η τιμή και η αξιοπρέπειά τους από οποιονδήποτε. Στην Ευρωπαϊκή Ελλάδα του 2008 κανείς δεν μπορεί να θεωρεί ότι είναι υπεράνω του Συντάγματος και της Ελληνικής και Ευρωπαϊκής έννομης τάξης.

»Υ.Γ.: Οι ατεκμηρίωτες εκφράσεις ως προς εμάς που ξεπερνούν τα όρια του θεμιτού πολιτικού λόγου και για τις οποίες ενάγεται ο κ. Γ.Παπανδρέου είναι "αδιαφανής συναλλαγή", "εκκολαπτόμενο σκάνδαλο", "υποκρύπτουσα παράνομη χρηματική συναλλαγή", "κάτω από το τραπέζι", "μάθημα κλεπτοκρατικού καπιταλισμού", "έκφραση διαπλοκής και διαφθοράς", βάσει των οποίων ο εναγόμενος αξίωσε από την έδρα της Βουλής "την επέμβαση του εισαγγελέα"».

Ωπα, στάσου, πάμε πάλι, να την ξαναδιαβάσουμε, κάτσε να μαυρίσω και τα σημαντικά και επείγοντα...

Να σας πω κάτι, κι ας μυρίσει, χέστηκα αν ο πολιτικός λέγεται Παπανδρέου ή όπως αλλιώς, χέστηκα αν η ανακοίνωση υπογράφεται από την MIG ή όποιον άλλο θέλει, η συγκεκριμένη ανακοίνωση λέει μερικές σκληρές αλήθειες: είμαστε δημοκρατία, υπάρχει Σύνταγμα που λειτουργεί ως υπέρτατος νόμος, υπάρχουν σαφώς διακριτές εξουσίες -ανάμεσα τους η δικαστική- με προσδιορισμένα καθήκοντα και υποχρεώσεις...

Αντιλαμβάνομαι η αριστερά, θιασώτης της προς τα κάτω ισοπέδωσης και της κατάργησης κάθε προστασίας του λαϊκού συμφέροντος προς ώφελος του ιδίου κομματικού συμφέροντος, να εξανίσταται και να προσπαθεί να καταργήσει τα παραπάνω...

Αντιλαμβάνομαι η δήθεν αριστερά, να άγεται και να φέρεται κατά την διεύθυνση του ανέμου (Ο.Φ.Α. για τους παλιούς συμφοιτητές), είτε λόγω της αβάσταχτης ελαφρότητας του «παλιού» Αλέκου είτε λόγω των ανωτέρω καταβολών του «νέου» Αλέξη...

Εδώ όμως, φτάνω στα όρια μου... Η πολιτική μου παιδεία δεν περιλαμβάνει την έννοια του δήθεν, του ψευτόμαγκα, του τζάμπα επαναστάτη... Μάγκες, τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξιους κώλους... Τι παει να πει δηλαδή είσαι πολιτικός; Ότι σε νομιμοποιεί αυτό να λές ότι σου κατέβει, να κατηγορείς οποιονδήποτε χωρίς αποδείξεις, να λασπολογείς χωρίς όρια;;; Σε αυτή την περίπτωση, «παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στις κάλπες»...

Βέβαια, υπάρχει και ο αντίλογος: μαζί με τις αλλαγές στην κοινωνία, αλλάζει μορφή και το ρουσφέτι. Ας πούμε, σου πετάει η γειτόνισσα σκουπίδια στην αυλή, πας στον βουλευτή σου και τον βάζεις να κάνει επίκαιρη ερώτηση και να στηλιτεύσει την ...«βρωμιάρα»!! Μην ανησυχείς αν δεν έχεις επαρκή στοιχεία, υπάρχει ειδική επιτροπή τεκμηρίωσης υπό τον «εθνικό τεκμηριωτή» κ. Καχριμάκη, κάτι θα βρει... Έτσι, μπορείς εσύ την επόμενη μέρα να βγεις στη λαϊκή να αναζητήσεις το «μαρκούτσι» της περιοχής σου και να τονίσεις στον «κύριε Παπαδάκη μουυυυ» ή στον «Γιώργο Αυτιά μας» ότι η ανάλγητη κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα για την ρύπανση που προκαλούν οι πλούσιοι γείτονες με τα απόβλητα τους για το λόγο αυτό και μας απέβαλαν από το πρωτόκολο του Κυότο, επισημαίνοντας ότι στηρίζετε το δίκαιο της καταγγελίας του άξιου λαϊκού τέκνου, κου Καλπονοθεία... Τέλος πάντων, πέντε λεπτά δημοσιότητας σας ανήκουν...

Σημείωση: διάβασα οργίλες αντιδράσεις διαφόρων αργυρώνητων και λοιπών παρατρεχάμενων, ότι δεν είναι δυνατόν ένας επιχειρηματίας να κάνει αγωγές σε πολιτικούς. Θα συμφωνούσα, αν οι πολιτικοί ήταν κατ' ουσίαν πολιτικοί (και όχι μόνο κατ' επαγγελμα σύμφωνα με την συνταγματική επιταγή, διάταξη ή όπως αλλιώς θέλετε να την πείτε...).

--- Εδώ θα κάνω ένα «υποχρεωτικό» (τηλεοπτικό !!) time-out για να σας θυμήσω ότι το κυρίαρχο μοντέλο επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα είναι αυτό της οικογενειακής επιχείρησης, όπου ο γιός ή η κόρη αναλαμβάνουν τα ηνία της πατρικής επιχείρησης, όταν με το καλό τελειώσουν τις σπουδές τους και αποκτήσουν τη σχετική εμπειρία σε χαμηλότερα διοικητικά πόστα... τέλος... επιστροφή στον αγώνα, εεε.... στο κείμενο μας ---

Στη χώρα μας, λοιπόν η πολιτική είναι επαγγελμα με θεσμοθετημένη την ισοβιότητα, την κληρονομικότητα και -δυστυχώς- το ακαταλόγιστο και ακαταδίωκτο (όχι για όλους αλλά σίγουρα για τους πολλούς). Η πολιτική καρέκλα πηγαίνει από τον πατέρα στο γιο ή την κόρη και εντεύθεν.

Με τη λογική αυτή, η αγωγή του κυρίου Βγενόπουλου εναντίον του κυρίου Παπανδρέου, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια πράξη (άμυνας;;) ενός επιχειρηματία εναντίον ενός άλλου...

Παρακαλώ; Τι παει να πει για να είναι επιχειρήσεις σημαίνει ότι έχουν και κέρδη; Κατ' αρχήν μπορεί να είναι Π.Α.Ε., Ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρείες, οπότε όλα επιτρέπονται, ακόμα και το άρθρο 44, «νόμος είναι το δίκιο του φιλάθλου». Σε τελική ανάλυση όμως, το 2003, οι δύο μεγαλύτερες «εταιρείες» του «κλάδου» έβγαλαν σύμφωνα με δημόσιες αναφορές τρίτων, συνολικά περίπου 1.4 εκατομμύρια ευρώ ή το 2% του τζίρου της Siemens Hellas το 2003. Εντυπωσιακό, δε νομίσετε; Σε μία χρονιά, 1.4 εκατομμύρια ευρώ τζίρο από ένα μόνο πελάτη... Ξέρετε πολλές ντόπιες εταιρείες -κερδοσκοπικές ή μη - που να έχουν τέτοια επιτυχημένα αποτελέσματα;; Έεε, ξέρετε;

Το κουδούνι του Αλέξη...

Άλλαξε το κουδούνι του Αλέξη...
Γράφει απ' έξω «ποινικολόγος, μοντελοπνίχτης και γαμώ το μπόϊ μου»...

Τάδε έφη Λαζόπουλος !!! Απλά τέλειο !!!

Περί πολιτικής ή «ψάχνω να βρω χώρα...»

Ένας καλός φίλος, τακτικός αναγνώστης, παρατήρησε χθες: «τόσα και τόσα γίνονται στο πολιτικό πεδίο και εσύ... απέχεις συνειδητά ή κάτι άλλο;;». Απαντώ και τοποθετούμαι: ΑΠΕΧΩ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ και ψάχνω να βρω χώρα για οριστική και μόνιμη μετακόμιση...

Δυστυχώς εδώ δεν λειτουργεί πλέον η δημοκρατία, εδώ η αγωνία είναι με ποιόν τρόπο η μειοψηφία θα χειραγωγήσει και θα δεσμεύσει την πλειοψηφία χωρίς να επιτρέπεται στην πλειοψηφία να αντιδράσει... π.χ. αν προχθές που μια ισχνή μειοψηφία από ιδιοκτήτες φορτηγών μπλόκαραν τις εισόδους των διυλιστηρίων, μαζευόταν μια πλειοψηφία πολιτών και τους τουλούμιαζε στο ξύλο όλοι θα έσπευδαν να το χαρακτηρίσουν αντιδημοκρατικό. Θεωρητικά είναι, αντιδημοκρατικό όμως είναι και το να εμποδίζει κάποιος την ελεύθερη πρόσβαση και λειτουργία της ιδιοκτησίας ενός άλλου... αν καταλαβαίνουμε τι εννοούμε...

Εδώ ο υγιής ανταγωνισμός είναι το άλλο ανέκδοτο, μετά από αυτό με τον Τοτό, η πλάκα είναι ότι όλοι εμείς που παραπονιόμαστε τώρα, πριν μερικά χρόνια πανηγυρίζαμε όταν ο κύριος καθηγητής και οι παρατρεχάμενοι εκσυγχρονιστές έδιναν γη και ύδωρ επιτρέποντας και θεσμοθετώντας επί της ουσίας την λειτουργία τραστ, μονοπωλίων και ολιγοπωλίων... τότε μας αρκούσε που ανέβαινε η μετοχή και αγοράζαμε...

Όταν μας φώναζαν για την ανάγκη θεσμικών μέτρων και απλούστευσης των διαδικασιών που θα επιτρέπουν τη λειτουργία και ξένων εταιρειών στη χώρα για να υπάρχει ανταγωνισμός, εμείς βαυκαλιζόμαστε στο πόσο μεγάλες ελληνικές εταιρείες έχουμε, τώρα που τις πληρώνουμε «σκούζουμε» σα γουρούνια που μας σφάζουν... το χειρότερο, η αγωνία μας είναι να πάρει η κυβέρνηση μέτρα παρεμβατικά για να αποτρέψει τις «λαϊκές εντάσεις» και την κοινωνική σύγκρουση (αλήθεια που την είδαν αυτή;;) και όχι να κάνει τα αδύνατα δυνατά για να λειτουργήσει σωστά και ανταγωνιστικά η κοινωνία, η οικονομία, η ζωή μας...

Εδώ έχουμε πλέον παρεξηγήσει έννοιες θεμελιώδεις, έννοιες και λέξεις που μας κληροδότησε η τόσο πλούσια και μακραίωνη ιστορία μας. Π.χ. το «άσυλο» που παλιά σήμαινε την προστασία του αδυνάτου από την κατάχρηση δύναμης του ισχυρού το μετερμηνεύσαμε σε «άβατο» που νομιμοποιεί εντός ή πέριξ αυτού κάθε πράξη νόμιμη ή άνομη κατά δικαίων ή αδίκων... το δικαίωμα του πολίτη να εκφράζεται ελεύθερα το μετερμηνεύσαμε κατα το δοκούν σε δικαίωμα του πολίτη να λέει ότι θέλει και να έχει το ακαταδίωκτο αρκεί αυτό που είπε να το ενδύσει με πολιτική χρειά... στο ρηθέν ότι η ελευθερία του ενός σταματά εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου προσθέσαμε ένα «άμα θέλω... γιατί νόμος είναι το δίκιο του εργάτη / αγρότη / φορτηγατζή / ταξιτζή / ΔΕΗτζή / ΟΤΕτζή / τραπεζικού / καθηγητή / φοιτητή / κ.λπ. κ.λπ.»...

Γι'αυτό σας λέω, δε θέλω άλλο, έλεγε ο παππούς μου, άνθρωπος απλός, χωρίς ιδιαίτερες περγαμηνές γνώσης κρεμασμένες στους τοίχους του: «άμα δε σπάσεις τα αυγά, δεν τρως ομελέτα...», καλύτερα να σπάσω τα αυγά μου και να φάω την ομελέτα μου, γι' αυτό σας λέω, αν δεν αλλάξει άμεσα και ριζικά κάτι εγώ θα ψάχνω να βρω χώρα για οριστική και μόνιμη μετακόμιση...

19.5.08

Χρησιμοποιείστε την φαντασία σας !!

Οπτική γωνία ή καλή διάθεση;

«The pessimist sees difficulty in every opportunity. The optimist sees opportunity in every difficulty», Φραγκίσκος (για την ανάρτηση)

«Ο απαισιόδοξος βλέπει δυσκολίες σε κάθε ευκαιρία. Ο αισιόδοξος βλέπει ευκαιρίες σε κάθε δυσκολία», Γιάννης (για την μετάφραση)

Δευτέρα πρωί, απλές κουβέντες όπως η παραπάνω δημιουργούν την απαιτούμενη υποδομή για μια ευχάριστη, παραγωγική και δημιουργική εβδομάδα. Τελικά είναι θέμα και οπτικής γωνίας και καλής διάθεσης...

Είναι τελικά θέμα κόστους;

Κι εγώ που νόμιζα ότι... Μίλαγα προχθές με ένα φίλο, καλό συνομιλητή και ακροατή των εμπειριών μου, και το θέμα έφτασε στο πόσο κοστίζει το «καμάκι» ...την σήμερον ημέραν!! Κυνικός και απόλυτος από την αρχή επί του θέματος, ο μικρός δε σήκωνε μύγα στο σπαθί του, «δεν ξέρω τι κάνατε στα χρόνια σας, τώρα είναι ασύμφορο...» επέμενε. Και -στην κόντρα πάνω- μου πετάει και το παρακάτω κειμενάκι, «δικοί σου φίλοι τα λένε, σειρούλες σου είναι, μάλλον εσύ απέχεις καιρό από το σπορ λόγω γάμου» σχολίασε δηκτικά...
Οι υπολογισμοί απλοί: 20 ευρώ για τα καφεδάκια (Αθήνα είμαστε και Κολωνάκι, όχι μαλακίες...), βάλε και 70...τόσα για το τραπέζι (όπου και να πας στο κέντρο, τόσο πάει το μαλλί, μόνο σουβλάκι στο πόδι θα βρεις φτηνότερα...) και άλλη μία 20αρα για τα ταξί ανέβα-κατέβα και πέρα-δώθε, που ούτως ή άλλως θα τα δώσεις σε παρκινγκ αν πας με το δικό σου αμάξι. Και όλη αυτή η σπατάλη των χρημάτων γιατί; Μόνο και μόνο για να ακούσεις μερικά νιαουρίσματα και να πάρεις και το τηλέφωνο της γκόμενας μην ξέροντας τι να το κάνεις μετά από μια ώρα.

Πρόσεχε μην τρως με ανοιχτό το στόμα, μην πετάξεις καμιά μαλακία, να είσαι ευγενικός, να διαβάζεις την σκέψη της, να της λες βλακειούλες να χαζογελάει, να το παίξεις άνετος με τα εστιατόρια, μαγαζιά... Και όλη αυτή την ανούσια και -στο κάτω κάτω της γραφής- μπερδεμένη συμπεριφορά, για ποιο λόγο; Για να πάρεις ένα νούμερο κινητού τηλεφώνου το οποίο θα σε οδηγήσει σε περισσότερα νιαουρίσματα, χαζογελάκια σε περισσότερη σπατάλη και επίδειξη άνεσης με απώτερο σκοπό το σεξ. Να καταφέρεις να τη πας στο κρεβάτι και να πάρεις το αίμα σου πίσω για όλη αυτή την ψυχοφθόρα διαδικασία που πέρασες μέχρι το τελικό αποτέλεσμα.

Συνολικός απολογισμός των πρώτων 2 ραντεβού; 250 ευρωπουλάκια. Με τα οποία έχεις πάρει 2 ή και τρία call girlάκια και έχεις αποφύγει και την ψυχική οδύνη την οποία δεν σου την αποζημιώνει κανένας στο κάτω κάτω. Και ξέρετε και κάτι άλλο; Δεν χρειάζεται και να καθαρίσω και το σπίτι. Και τι με νοιάζει εμένα τι γνώμη θα σχηματίσει η κάθε πουτάνα που θα έρθει στο διαμέρισμα μου;

Διάβασα και έσκυψα το κεφάλι να σκεφτώ, «μην το σκέφτεσαι πολύ, δίκιο έχει ο φίλος σου, από την ώρα που πληρώνω έτσι κι αλλιώς τουλάχιστον θα επιλέξω τι θα πληρώσω και πως θέλω να το απολαύσω, τώρα αν ο άλλος είναι μαζόχας και θέλει να πληρώνει για να του τα σπάει η κάθε χαζογκόμενα δικαίωμα του, εγώ τα δουλεύω σκληρά αυτά που ξοδεύω και θέλω κάθε ευρώ να πιάνει τόπο»...

Αλλάξαμε θέμα συζήτησης, δεν ξαναασχοληθήκαμε με το συγκεκριμένο, μόνο εγώ κράτησα μια μικρή σημείωση στο μυαλό μου, ο φίλος που το έγραψε το έχει σίγουρα και ζήσει και φιλοσοφήσει, ένα ερώτημα μου έχει μείνει και δε βιάζομαι να απαντήσω «είναι τελικά θέμα κόστους;». Προς το παρόν συλλέγω παραστάσεις για να καταρρίψω τον ισχυρισμό, αν και όλα προς το ΝΑΙ τείνουν...

18.5.08

Βρείτε την παροιμία...



Ένας τυχερός νικητής θα έχει το δικαίωμα να δεθεί επίσης από τον κρίκο...

Ε, ρε Γονίδης που σου χρειάζεται...

«Ξέρω τι έκανες πέρυσι το χειμώνα», θα μπορούσε να λέγεται η ταινία. Και για να σου το αποδείξω, σου χαρίζω στίχους, στίχους αληθινούς, στίχους πλημμυρισμένους από άδολο, λαϊκό, σέρτικο πόνο... Σου χρειάζεται... Σου χρειάζονται, και οι στίχοι, και τα αισθήματα και η αρχοντική φωνή του Σταμάτη Γονίδη να επιβεβαιώνει τη σοφή ρήση του Προέδρου «Όσο πιο πολύ με πληγώνουν οι γυναίκες, τόσο πιο διάσημο με κάνουν», σε ένα κομμάτι στο οποίο αποτυπώνεται αριστουργηματικά ο ενδεδειγμένος τρόπος τιμωρίας μιας αχάριστης κι αλήτισσας...
Σ' ένα φτηνό ξενοδοχείο
Μόνος μου και έξω κάνει κρύο
Χωρίς κανένας να με νοιάζεται
Έτσι με αφίσες θυμάμαι
Μόνος μου πάλι να κοιμάμαι
Και μια καρδιά που σ’ αγαπάει να κομματιάζεται

Σου χρειάζεται, σου χρειάζεται
Ένας άνδρας που να μοιάζετε
Να πονάς και αυτός για σένα να μην νοιάζεται
Να πονέσεις όπως πόνεσα και εγώ

Σου χρειάζεται, σου χρειάζεται
Ένας άνδρας να ταιριάζετε
Την αγάπη σου με άλλη να μοιράζετε
Να πονέσεις απ’ αυτό τον χωρισμό

Με μια φτηνή δικαιολογία
Δεν έχασες την ευκαιρία
Έφυγες τα αγρία χαράματα
Έτσι με άφησες θυμάμαι
Τον εαυτό μου να λυπάμαι
Την μοναξιά μου να την δω πάλι κατάματα

Σου χρειάζεται, σου χρειάζεται
Ένας άνδρας που να μοιάζετε
Να πονάς και αυτός για σένα να μην νοιάζεται
Να πονέσεις όπως πόνεσα και εγώ

Σου χρειάζεται, σου χρειάζεται
Ένας άνδρας να ταιριάζετε
Την αγάπη σου με άλλη να μοιράζεται
Να πονέσεις απ’ αυτό τον χωρισμό

Υ.Γ.1. Πριν βιαστείτε, σας επισημαίνω ότι ο Γονίδης είναι αυτό που λέμε «ορίτζιναλ» !! Έχει αυθεντική βυζαντινή φωνή, όσοι άκουσαν την πρόσφατη συμμετοχή του σε CD βυζαντινής πασχαλινής υμνολογίας θα καταλάβουν τι εννοώ. Ξέρει να διαλέγει στίχους πιασάρικους (ή βάζει να του διαλέγουν...) όπως οι παραπάνω, και να δημιουργεί κοινό με αυτούς: π.χ. οι συγκεκριμένοι κάνουν θραύση στα βόρεια, πάνω από τα Τέμπη...

Υ.Γ.2. Φίλε, το παρόν μην το δεις «αμυντικά», δες το ως κοινωνική προσφορά και αντίδραση στο «πέρνα κι εσύ όπως περάσαν κι οι άλλες, πέρνα κι εσύ κάνε το κορμί μου σκάλες...» (άλλου λαϊκού αοιδού), συμπλήρωσε «η ψυχή μου όμως είναι παλλικάρι» και πάμε γι΄άλλα...

17.5.08

Και κύπελλο έχουμε !! Άντε γειά...



Λοιπόν μετράω:
Κύπελλο έχουμε...
Πρωτάθλημα έχουμε...
Γενικό Αρχηγό @ρχιδ@το έχουμε (μεγάλε Σάββα!!!)...
Πρόεδρο έχουμε (ένας είναι ο πρόεδρος!!!)...
Προπονητής μας λείπει (έχουμε καθηγητή !!!), αλλά θα βρούμε, έχουμε όμως πάντα σίγουρη καβάντζα (Αλέφαντεεεε....)

Λοιπόν μη μας τα ζαλίζετε... Και του χρόνου την πλάτη μας θα βλέπετε... εκεί μακρυά, στην κορυφή της βαθμολογίας... όχι τίποτε άλλο έρχονται σιγά σιγά και οι πιτσιρικάδες και είναι και καυλωμένοι !!!

Λοιπόν μη μας τα ζαλίζετε... Άντε γειά... έρχεται και το Euro 2008 και... και... «είναι τρελλός, είναι τρελλός ο πρόεδρος !!»

Υ.Γ. Τάκη Λεμονή, μεγάλο μέρος του θριάμβου σου ανήκει, δεν ξέρουμε γιατί έφυγες, ή μάλλον γιατί σε έφυγαν, αλλά μπράβο και ευχαριστούμε !! Καλή σου επιτυχία !!

Ο πυγμαλίων είναι χαμένος από χέρι;

Το σενάριο λίγο-πολύ γνωστό: Νέος αγαπά νέα από 3 έως 5-6 χρόνια νεότερη, άβγαλτη (σεξουαλικά, εγκυκλοπαιδικά, επαγγελματικά, καλλιτεχνικά, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία) και ερωτεύεται.

(...Παύση για περισυλλογή...) Τι ακριβώς είναι αυτό που ερωτεύεται, αυτός και, κυρίως, αυτή; Συνεχίζουμε....

Ερωτεύεται λοιπόν, βουρ στον πατσά, πάθος, ρομάντζο, αγκαλίτσες και φιλάκια, ταξίδια, πιθανώς όνειρα μελλοντικά, καμιά φορά κοινό ταμείο, συγκατοίκηση, υπερβολές (γνωριμία με γονείς) κλπ. Καθείς με τα όρια και τις διαθέσεις του. Συνήθως όμως το δόσιμο είναι βαθύ και ειλικρινές. Τόσο, που σε αρκετές περιπτώσεις ακόμα και τα τσιλιμπουρδίσματα παύουν να είναι ελκυστικά.

Ο νέος μεγαλώνει και χαίρεται, η νέα μεγαλώνει και ωριμάζει. Τα χρόνια περνούν (3-4 συνήθως), τα σύννεφα των διενέξεων, των συμβιβασμών, των πειρασμών έρχονται, βρέχουν, φεύγουν, ξανάρχονται, πάντα όμως η ομπρέλα της αίσθησης αυτό που έχουμε είναι δυνατό/ωραίο/αληθινό/τέλος πάντων γουστάρουμε γενικά απωθεί άλλοτε εύκολα άλλοτε δύσκολα τις ψιχάλες και τις νεροποντές. Στην ομπρέλα όμως δε συμπεριλαμβάνεται αλεξικέραυνο, και ο ευτυχής νέος δεν αντιλαμβάνεται καν την έλλειψή του (και αν τη βλέπει την έχει γραμμένη, είναι σίγουρος άλλωστε)...

Ώσπου πέφτει ο κεραυνός.

Η καταιγίδα φυσικά δεν έρχεται ποτέ απότομα. Τα σύννεφα πρέπει να μαζευτούν, να πυκνώσουν, να γίνουν γκρίζα, να δυναμώσει ο άνεμος, να αρχίσει να βρέχει. Σημαντική είναι η συνεισφορά της ψυχρής αέριας μάζας που κινείται πάνω από την προσωπική ζωή των αρρένων με κατεύθυνση από τα κέντρα εκπαίδευσης προς την παραμεθόριο και πίσω, που λέγεται θητεία. Πολλά στάδια που προαναγγέλλουν τη θεομηνία. Αλλά όπως προαναφέραμε, αν έχεις ομπρέλα δε φοβάσαι την καταιγίδα. Και μένεις μαλάκας.

«με πνίγεις, ...νιώθω ότι χάνω πράγματα, ...θέλω λίγο χρόνο ή/και χώρο, ...σε αγαπάω, θέλω να κάνουμε παρέα/δουλειά/έρωτα αλλά θέλω να γνωρίσω/φλερτάρω κι άλλους ανθρώπους να ζήσω άλλα πράγματα, ...θα ήθελα να σε είχα γνωρίσει χ χρόνια μετά (αυτό κρατήστε το, θα επανέλθουμε οσονούπω, είναι η δική σας περίπτωση...)», κλπ. κλπ.

Οι ατάκες πολλές, η ποικιλία σίγουρα -φαινομενικά- μεγάλη, το νόημα ένα: Σε βαρέθηκα !!
Εξακολουθείς να είσαι μαλάκας: «μα, πώς, γιατί, πότε, δηλαδή τί έκανα λάθος, αφού είμασταν καλά», κλπ.

Η συνέχεια ενοχλητική, αμήχανη, συχνά βασανιστική: Τηλέφωνα, συναντήσεις, τρυφερότητες, φιλική ατμόσφαιρα, ακόμα και σε σεξ ενίοτε. Η αντίφαση βασιλεύει. «Δε σε θέλω», αλλά θέλω να σε βλέπω. «Δε θέλω να με έχεις σίγουρη», αλλά θα κοιμηθώ μαζί σου το βράδυ. Πόσο εύκολο είναι να πεις σε κάποιον που έχεις ζήσει χρόνια μαζί «άντε γαμήσου»;

Για κάποιους είναι απλό, για κάποιους αδύνατο, για τους περισσότερους είναι απλά εξαιρετικά επώδυνο. Οι νέες πάλι δε βοηθάνε. Και μέχρι να γίνει, οι (πως να τις περιγράφεις;) συναντήσεις φορτισμένες, αμήχανες, η γλώσσα του σώματος βαβέλ, τα μεθεόρτια απλά αφορμή για μεθύσια, το σεξ (όταν υπάρχει) χωρίς, τελικά, αντίκρυσμα...

Η συνέχεια άγνωστη, εξαρτώμενη από τις αντοχές και τις άμυνες του καθενός. Οι κυνικοί (έστω, οι έμπειροι) πιθανότατα θα πουν ότι στην εξίσωση μπήκε τρίτος και τα υπόλοιπα είναι απλά οδοντόκρεμες. Ίσως. Καμιά δε θα διευκολύνει πάντως την κατάσταση για να στο πει κατάμουτρα, αφού ξέρει ότι θα φάει από πόρτα μέχρι χαστούκι.

Το επιμύθιο όλων των παραπάνω, εκφράστηκε στον τίτλο: «Ο πυγμαλίων είναι χαμένος από χέρι;»

Αλλά είχαμε σταθεί για περισυλλογή στην αρχή. Είχαμε αναρωτηθεί, τι ερωτεύονται οι νέοι...

Ο νέος, από τη μια, ερωτεύεται αυτό στο οποίο θα εξελιχθεί η νέα ύστερα από υπομονετική καλλιέργεια (γυναίκα..., σύντροφος...). Η νέα, από την άλλη, ερωτεύεται αυτό που είναι ο νέος στην αρχή (δάσκαλος..., προστάτης..., οδηγός..., πρότυπο-θέση ισχύος...).

Εδώ λοιπόν έχουμε ζήτημα χρονισμού, ελληνιστί timing. Ο λάκκος της φάβας κείται στο ότι η γυναίκα-σύντροφος αναζητά άντρα-σύντροφο. Ο τελευταίος είναι αναγκαστικά ασύμβατος με τον αρχικό ρόλο του νέου, διότι είναι ρόλος ισότιμος. Εφόσον λοιπόν η -πλέον- γυναίκα έχει ξεπεράσει την ανάγκη για τον αρχικό ρόλο του νέου, δεν έχει ανάγκη ούτε τον ίδιο. Κεραυνός για τους ανυποψίαστους, φυσική συνέχεια για τους -λίγους- υποψιασμένους...

σ.σ. πραγματικό σενάριο; βιωματικές σκέψεις; εικασίες; Δύσκολο να αποφασίσω... σίγουρα πάντως είναι κατάθεση ψυχής ενός φίλου (με ελαφρά λεξιλογικά και γλωσσικά ...τσιμπήματα από εμένα) και τον τιμώ γι' αυτό!!

15.5.08

Γιατί «ναι στην ανακύκλωση...»



Έτσι για να μην ξεχνιώμαστε την επόμενη φορά...

...στα μαύρα τα μεσάνυχτα

«διάβαζα το blog σου τώρα, συνεχίζεις δυναμικά ε?»
«παντα δυναμικά…βρήκες τίποτα στο blog που να σου άρεσε απόψε?»
«μ’ άρεσαν κάτι θεωρείες που είδα»
«όπως??»
«μ’άρεσε αυτό για το αδύνατο!»
«…»
«δυνατά δυνατά γίναν όλα δυνατά …τα αδύνατα»
«να διαβάσεις και αυτό με τα πρέπει και τα θέλω…»
«το είδα και το ήξερα, θέλει ανάλυση αυτό, είναι μεγάλη κουβέντα»
«ποιά είναι η γνώμη σου…?»
«ότι τα θέλω είναι μεν πιό δυνατά από τα πρέπει τις περισσότερες φορές, και θα ήταν πολύ όμορφο να λειτουργούσαμε μόνο με αυτά, αλλά τα πρέπει στη σημερινή εποχή μας καθοδηγούν –νομίζω- αρκετά και μας κουμπώνουν, διαφωνείς με αυτό?»
«άκου μια άποψη: είσαι πιό ολοκληρωμένος άνθρωπος αν μπορέσεις να υψωθείς πάνω από τα πρέπει σου, να πλησιάσεις τα θέλω σου…»
«ίσως έχεις δίκο… και δεν μπορώ να μιλάω σαν ολοκληρωμένος άνθρωπος γιατί δεν είμαι, δεν είμαι αυτόνομη που είναι το βασικότερο»
«κανείς δεν είναι ολοκληρωμένος…»
«δε μ’ άρεσε αυτό αλλά ισχύει»
«όλοι είμαστε στο κυνήγι της τελειότητας και της ολοκλήρωσης…»
«φιλοδοξία…»
«όχι φιλοδοξία, αναζήτηση…»
«δεν ξέρω πως θα είναι να είσαι τέλειος»
«η φιλοδοξία προϋποθέτει ότι ξέρεις ακριβώς τι είναι αυτό που πάς να κατακτήσεις… η αναζήτηση είναι να φαντάζεσαι περίπου τι θέλεις αλλά να μην ξέρεις πως θα είναι…»
«πρέπει να πάρω κασετοφωνάκι την άλλη φορά…»
«γιατί?»
«γιατί είναι σαν να συμπληρώνεις αυτά που θέλω να πω γιατί δεν ξέρω πως να τα εκφράσω, εμπειρία βλέπεις…»
«αφού αυτά που σου λέω τα έχεις μέσα σου, απλά δεν τα αφήνεις να βγούν…»
«δεν είχα απλά τη δυνατότητα να μιλάω ποτέ με κάποιον έτσι, να λέω έστω και φιλοσοφίες»
«πρέπει να ζεις, να βλέπεις, να διαβάζεις, να μιλάς, να ακούς…»
«να ακούς…!»
«…και να θυμάσαι: πάντα υπάρχει μια πρώτη φορά σε όλα τα πράγματα…»
«σίγουρα υπάρχει, ναι, είμαι πολύ καλός ακροατής, σφουγγάρι!!»
«εγώ όχι τόσο, προσπαθώ να γίνω…»
«όχι και τόσο? Γιατί? Προσπαθείς να γίνεις…?»
«έχω ένα πολύ ισχυρό «εγώ» και δεν μπορώ πάντα να το ελέγξω, όταν το πετυχαίνω είμαι καλός ακροατής, όταν όχι ακούω αυτά που θέλω…»
«…»
«προσπαθώ να γίνω καλύτερος…»
«μάλιστα…»
«πάντα υπάρχει ένα επίπεδο καλύτερο από αυτό που είσαι…»
«πάντα υπάρχει το πιό ψηλά!»
«...»

βρήκα ζωή στα μαύρα τα μεσάνυχτα... όχι δεν είναι όλα τα chat παράξενα και πονηρά... το απόσπασμα είναι από νυχτερινή συνομιλία με φίλη αναγνώστρια... την ευχαριστώ...

14.5.08

Από μικρό κι από τρελλό...



...και για τους μη γνωρίζοντες αγγλικά μεταφράζω «με αυτό θα ελέγξω τη ζωή σου».
Κάτι ήξερε ο λαϊκός σοφός που έλεγε «από μικρό κι από τρελλό μαθαίνεις την αλήθεια...»

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: σημαντική ανακάλυψη !!

Σας παρουσιάζω το περιβόητο «της πουτάνας κάγκελο», το οποίο ανακάλυψε φανατικός συνεργάτης του blog μετά από ενδελεχή έρευνα και αναζήτηση στις πηγές (από όπου αναβλύζουν οι πουτάνες όχι τα κάγκελα, μην παρεξηγηθώ...)

Βέβαια, η σημαντική αυτή ανακάλυψη δεν ήταν «αναίμακτη», ο συνεργάτης μας αναγκάστηκε να διαθέσει κάθε ικμάδα των δυνάμεων (και των κανονικών και των ...μπλε) και βρέθηκε αρκετές φορές μπροστά σε προβλήματα δυσεπίλυτα για έναν κοινό θνητό.


Ευτυχώς η σκληρή εκπαίδευση, η πλήρης κάλυψη που παρέχει ΤΟΑΤΟΜΟ στους συνεργάτες του και η αφοσίωση του συγκεκριμένου συνεργάτη στον σκοπό επέτρεψαν την πραγματοποίηση μιας ακόμα σημαντικής ανακάλυψης...

Η αλήθεια για το πετρέλαιο [Ελευθεροτυπία 16/3/2008]

Η καθημερινή υπόμνηση από εφημερίδες, τηλεοράσεις και ραδιόφωνα, ότι το πετρέλαιο έπιασε τα 110$ το βαρέλι ή τα 150$, σημαίνει απλά για τον πολίτη, ότι μπορεί να περιμένει φυσιολογικά να πάει στα 400 ευρώ το λίτρο η βενζίνη ή στα 200 ευρώ το κιλό τα λάχανα.

Αμ, δε. Οι τιμές του πετρελαίου που διατυμπανίζονται, είναι αυτές που αγοράζει η αμερικάνικη αγορά. Η Ευρώπη αγοράζει σε τιμές μπρεντ, που
α. είναι φθηνότερο κατά 5-6$
β. έχει την ίδια τιμή για τους Ευρωπαίους μ' αυτήν που είχε πριν 6 μήνες!

Πώς γίνεται αυτό; Απλό: κάθε φορά που αυξάνεται η τιμή του πετρελαίου σε δολάρια, η Ευρώπη αυξάνει την τιμή του ευρώ έναντι του δολαρίου. Αποτέλεσμα; Η Ευρώπη δεν πληρώνει αυξημένη τιμή στο πετρέλαιο. Τι σημαίνει αυτό; Οτι κανένας δεν μπορεί να αυξήσει την τιμή της βενζίνης, του αερίου, της ντομάτας, του τραμ, της θειάς μου της Κοντίλως, με το πρόσχημα ότι ακρίβυνε το πετρέλαιο. Μπορεί όμως να την αυξήσει με το πρόσχημα ότι οι πολίτες, βομβαρδισμένοι από τη μπουρδολογία ότι αυξάνεται η τιμή του πετρελαίου, είναι έτοιμοι να χάψουν και να πληρώσουν κάθε ανατίμηση αγόγγυστα.

Αυτή είναι η προσφορά των ΜΜΕ στην καθημερινή ζωή του τόπου, όταν ο εντυπωσιασμός υπερισχύει της αλήθειας. Δηλαδή, όταν η βλακεία είναι σημαντικότερη της σοβαρότητας.

Γ. Παπαδόπουλος Τετράδης tetradis@enet.gr

--- σχολιάζω εγώ: «όπως αποδείχθηκε τις τελευταίες ημέρες, στην Ελλάδα οι ηλίθιοι παραμένουν αήττητοι και, δυστυχώς, βρίσκουν πρόσφορο τηλεοπτικό ...έδαφος ανάδειξης», τι καταλάβατε κε Τετράδη που προσπαθείτε να τους χαλασετε το παιδιόθεν όνειρο τους;;

13.5.08

Η αποκάλυψη και το απόλυτο κενό...

Στην Αγγλία, την περασμένη Κυριακή, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κατέκτησε το 17ο πρωτάθλημα της ιστορίας της, κερδίζοντας την Γουίγκαν εκτός έδρας στην τελευταία αγωνιστική, με την αντίπαλο της Tσέλσι να παραχωρεί ισοπαλία εντός έδρας. Ως εδώ τίποτα το παράξενο. Από εδώ και πέρα αρχίζει η ...αποκάλυψη, όχι μόνο σχετικά με την ποιότητα του ποδοσφαίρου που παίζεται (αυτό είναι δεδομένο), αλλά για το πόσο διαφορετικά πράγματα είναι ο υγιής πρωταθλητισμός από τον στείρο ανταγωνισμό (και δι-αγκωνισμό...).

Στην Αγγλία μερικά πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Για παράδειγμα, η απονομή γίνεται πάντα την τελευταία αγωνιστική στο γήπεδο που παίζει η πρωταθλήτρια, έτσι φέτος η διοργανώτρια αρχή είχε φροντίσει -καλού κακού- τη διοργάνωση τελετής απονομής και στα δύο γήπεδα, τόσο της Γουίγκαν όσο και της Τσέλσι. Έτσι η πρωταθλήτρια Γιουνάϊτεντ πανηγύρισε εκτός έδρας με τη βοήθεια των -ανταγωνιστών κατά τα άλλα- φιλάθλων της Γουίγκαν. Ασύλληπτα πράγματα...

Και το χειρότερο, όλοι ασχολούνταν με τον Γκιγκς που ισοφάρισε το ρεκόρ αγώνων με τη φανέλα της ομάδας που κατέχει ο σερ Μπόμπι Τσάρλτον (758) και με τον προπονητή της ομάδας σερ Αλεξ Φέργκιουσον που έχει πλέον στόχο να ισοφαρίσει η Γιουνάιτεντ το ρεκόρ πρωταθλημάτων που κατέχει η Λίβερπουλ (18)…

Ούτε παράξενες δηλώσεις, ούτε δάχτυλα ορθωμένα επιδεικτικά, ούτε σπέκουλες, ούτε μουρμούρες, ούτε κλαψουρίσματα, τίποτα!! Το απόλυτο κενό...

Είναι προφανές ότι χρειάζονται επειγόντως αναμορφωτή, τι λέτε, να στείλουμε τον Ρίμπο, τον Ντέμη, τον Λύμπε και την παρέα τους?? Ρωτάω γιατί τους έχουμε συνηθίσει, μήπως και μας λείψουν και τι θα κάνουμε...

12.5.08

Οι Ευρωπαίοι και οι γυναίκες τους...

Τρεις Ευρωπαίοι επιχειρηματίες τα πίνουν σ' ένα μπαρ και συζητάνε πόσο χαζές είναι οι γυναίκες τους.

Λέει ο πρώτος : «Η δικιά μου είναι εντελώς χαζή. Την προηγούμενη εβδομάδα πήγε στο σούπερ μάρκετ κι αγόρασε 300 ευρώ κρέας γιατί ήταν σε προσφορά και δεν έχουμε καν κατάψυξη για να το βάλουμε.»

Ο δεύτερος συμφωνεί ότι αυτή ακούγεται πολύ χαζή αλλά επιμένει ότι η δικιά του είναι πιο στόκος. «Ακριβώς πριν μια βδομάδα πήγε και ξόδεψε 17 .000 ευρώ για να πάρει ένα καινούργιο αυτοκίνητο και δεν ξέρει καν να οδηγεί!»

Ο τρίτος, ο ξανθός, κουνάει το κεφάλι του σκεπτικά και συμφωνεί ότι και οι δύο σύζυγοι των φίλων του είναι βούρλα, αλλά πιστεύει ότι η δικιά του τις ξεπερνάει.

«Κάθε φορά που το σκέφτομαι με πιάνουν τα γέλια», λέει. «την προηγούμενη εβδομάδα η γυναίκα μου έφυγε για διακοπές στην Ελλάδα. Την παρακολούθησα που έφτιαχνε τις βαλίτσες της και πρέπει να πήρε τουλάχιστον πέντε πακέτα με προφυλακτικά μαζί της....
Και δεν έχει καν πουλί ! »

σ.σ. ευχαριστώ τον φίλο γελαδερό για την συνεισφορά του στη χαρά και διασκέδαση της ημέρας...

Εξετάσεις οδήγησης

Δίνει κάποιος εξετάσεις οδήγησης. Αφού περνάει την πρακτική εξάσκηση, έρχεται η σειρά των ερωτήσεων.
- Οδηγείς βράδυ, λέει ο εξεταστής, και βλέπεις δύο φώτα να έρχονται καταπάνω σου! Τι είναι;
- Αυτοκίνητο, απαντάει ο τύπος.
- Ναι ρε φίλε! Αυτοκίνητο είναι. Αλλά τί μάρκα; Nissan; Mercedes; Toyota;
- Που να καταλάβω μέσα στην νύχτα, κύριε εξεταστά;!
- Επόμενη ερώτηση, λέει ο εξεταστής, οδηγείς βράδυ, και βλέπεις ένα φως να έρχεται καταπάνω σου. Τι είναι;
- Μηχανή!
- Ναι, ρε παιδί μου! Μηχανή είναι. Αλλά τι μηχανή; Harley; Vespa; Honda;
- Μα μέσα στο σκοτάδι, που να ξεχωρίσω, κύριε εξεταστά;
- Τελευταία ερώτηση! Αν δεν απαντήσεις, κόβεσαι. Οδηγείς βράδυ και βλέπεις δύο φώτα, ψηλότερα από το ύψος του αμαξιού σου, να έρχονται πάνω σου. τι είναι;
- Νταλίκα, κύριε!
- Ναι, ρε παιδί μου! Αλλά τι νταλίκα; Scania; Man; Trata; Κόβεσαι!!!
- Κύριε εξεταστά, να σας κάνω και εγώ μία ερώτηση. Οδηγείς βράδυ, σε έναν δρόμο με κόκκινα φώτα, και βλέπεις στο πεζοδρόμιο μία γυναίκα ντυμένη προκλητικά. τι είναι;
- Πουτάνα!
- Ναι, ρε παιδί μου! Πουτάνα είναι. Αλλά ποιά; Η μάνα σου; Η κόρη σου; Η γυναίκα σου;

Οι άνθρωποι και η σημασία τους...

Φτάνει μια στιγμή στη ζωή σου που συνειδητοποιείς ποιός έχει σημασία, ποιός ποτέ δεν είχε, ποιός δεν θα έχει πιά και ποιός πάντα θα έχει. Επομένως, πάψε να ανησυχείς για ανθρώπους από το παρελθόν σου, υπάρχει κάποιος λόγος που δεν κατάφεραν να είναι κομμάτι από το μέλλον σου...

Η χαρά της ζωής...

Εαν ζούμε όλη τη ζωή μας βασανίζοντας τον εαυτό μας με το τι έχουν οι άλλοι, πιθανότατα θα χάσουμε τη χαρά του να γίνουμε αποδέκτες αυτών που οι άλλοι θέλουν να μας δώσουν.

Αξίζουμε το ίδιο...

Πάρτε ένα χαρτονόμισμα των πενήντα ευρώ, καινούργιο, κολλαριστό, βγείτε στο δρόμο, κρατήστε το ψηλά ρωτώντας: «Ποιος θέλει αυτό το πενηντάρικο;»
Θα δείτε πολλά κεφάλια να γυρίζουν, πολλά χέρια να υψώνονται...

Τώρα τσαλακώστε το με μανία, ώσπου να γίνει κουβάρι στο χέρι σας και ξαναρωτήστε: «Ποιος θέλει ακόμα αυτό το χαρτονόμισμα;»
Θα δείτε ότι κανένας δεν θα γυρίσει το κεφάλι, κανένα χέρι δεν θα χαμηλώσει.

Όπως το έχετε κουβάρι, πετάξτε το στον τοίχο δίπλα σας και αφήστε το να πέσει στο πεζοδρόμιο, και μετά κλωτσήστε το και πατήστε το και προσφέρετε το έτσι όπως είναι, βρώμικο και τσαλακωμένο. Θα δείτε ότι όλοι θα εξακολουθήσουν να το θέλουν...

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσετε αυτήν την σκηνή !! Ό,τι κι αν κάνετε με αυτό το χαρτονόμισμα, θα συνεχίσει να είναι ένα πενηντάρικο, εκτος κι αν το σκίσετε, το «σκοτώσετε».

Έτσι συμβαίνει και με εμάς τους ανθρώπους. Πολλές φορές στην ζωή μας μας τσακίζουν, μας πατάνε, μας κλωτσάνε, μας κακομεταχειρίζονται, μας προσβάλλουν αλλά -παρόλα αυτά- εξακολουθούμε να είμαστε εμείς, και να αξίζουμε το ίδιο.

Τα πρέπει και τα θέλω...

Συμβουλή: Μην βάζετε ποτέ τα πρέπει πάνω από τα θέλω σας, ζήστε τη ζωή όπως έρχεται γιατί είναι μικρή !!!

11.5.08

Ο Ελληνικός τρόπος...

Φίλοι μου, διαβάστε μια μικρή ιστορία. Στο τέλος θα σας αποκαλύψω τι μας διδάσκει...
Κυριακή μεσημέρι σε ένα τυπικό ελληνικό σπίτι, μετά το οικογενειακό τραπέζι ο πατέρας μιλάει με το γιό του για το μέλλον του και τις σκέψεις που έχει περί γάμου.
Πατέρας: Θέλω να παντρευτείς το κορίτσι που θα σου διαλέξω εγώ...
Γιός: Τι λές πατέρα, θα διαλέξω μόνος μου το κορίτσι των ονείρων μου!!!
Πατέρας: Και αν αυτή είναι η κόρη του Bill Gates...;;
Γιός: Εεεε... σε αυτή την περίπτωση, τι αντίρρηση να έχω;;

Την επόμενη μέρα ο πατέρας προσεγγίζει τον Bill Gates.
Πατέρας: Έχω τον ιδανικό σύζυγο για την κόρη σου...
Bill Gates: Μα, τι λέτε κύριε, η κόρη μου είναι ακόμα πολύ μικρή για γάμο!!!
Πατέρας: Ναι, το ξέρω, ο νεαρός όμως είναι αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας...
Bill Gates: Εεεε... σε αυτή την περίπτωση, πως θα μπορούσα να έχω αντίρρηση;;

Τέλος, ο πατέρας ζητάει ραντεβού από τον πρόεδρο της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Πατέρας: Κύριε, έχω έναν νεαρό που σας προτείνω ανεπιφύλακτα ως αντιπρόεδρο της τράπεζας σας.
Πρόεδρος: Λυπάμαι κύριε αλλά έχω περισσότερους αντιπροέδρους από όσους χρειάζομαι !!!
Πατέρας: Ναι, αλλά ο νεαρός αυτός είναι γαμπρός τους Bill Gates...
Πρόεδρος: Χμμμμ... αυτή είναι ειδική περίπτωση, πως μπορώ να σας φέρω αντίρρηση...

Λοιπόν, τι μας διδάσκει αυτή η μικρή ιστορία;; Μα τι άλλο, τον τρόπο που οι Έλληνες κάνουν τις δουλειές τους !!!

Η αξία του αυτοκινήτου...

Ένα από τα καλύτερα και περιεκτικότερα κείμενα που έχω διαβάσει για το αυτοκίνητο και την πραγματική του αξία βρήκα στη στήλη του Διονύση Λιβέρη στο ένθετο περιοδικό Auto της εφημερίδας "Κόσμος του Επενδυτή". Διαβάστε το...
Οι μέρες που πέρασαν μου έδωσαν την ευκαιρία για ένα ταξίδι με το αυτοκίνητο. Χωρίς την Αγγελική... Η χαρά της κίνησης, είτε της πραγματικής είτε του μυαλού, σου δίνει μεγάλη εσωτερική δύναμη. Το αυτοκίνητο κινητοποιεί μέσα μου την ιδέα της ελευθερίας, του ανοιχτού ορίζοντα, την πεποίθηση ότι ανά πάσα στιγμή μπορείς να πάρεις το όχημα και να πάς όπου θέλεις για να μη σε ρουφήξει ο καναπές του σπιτιού. Και ο υπολογιστής, τώρα που η ασύρματη διαδικτυακή σύνδεση με έχει αποκαλωδιώσει.

Αν μπορέσεις να απομονώσεις το κυκλοφοριακό, τους απίστευτους οδηγούς και το πολλές φορές απαράδεκτο οδικό δίκτυο, το ταξίδι με αυτοκίνητο μπορεί να είναι απόλαυση. Επιταχύνω, απογειώνομαι, εξαφανίζομαι μέσα στο τοπίο. Με κρυφή, βαθιά ροπή που σε ανεβάζει άκοπα από τις χαμηλές στροφές σε ακραίες αλλά σιωπηρές ταχύτητες. Αυτές που δεν φοβίζουν καθόλου μα καθόλου την Αγγελική. Άλλωστε νιώθει υπέροχα με το σφύριγμα του υπερσυμπιεστή και το πολυβάλβιδο θρόϊσμα...

σ.σ. η Αγγελική είναι -εικάζω- η σύντροφος ζωής του συγγραφέα...

Γυναίκες να σου πετύχουν...

Το ανδρόγυνο κάθεται στον καναπέ...
Ο άνδρας ρωτά τη σύζυγο: «Πάω στοίχημα πως δεν μπορείς να μου πεις μια φράση που να με κάνει ταυτόχρονα ευτυχισμένο και δυστυχισμένο!»
Και η γυναίκα απαντά: «Την έχεις μεγαλύτερη από τον υδραυλικό...»

σ.σ. special αφιέρωση σε κάποιον που του αρέσει η μυρωδιά του καμένου λάστιχου...

Μια γυναίκα μπαίνει σε φαρμακείο και ζητάει δηλητήριο
«Κυρία μου, τι το θέλετε το αρσενικό...;;;», ρωτάει ο φαρμακοποιός.
«Να σκοτώσω τον άνδρα μου.»
«Μα τι λέτε κυρία μου; Δεν μπορώ να σας πουλήσω αρσενικό για να σκοτώσετε έναν άνθρωπο!!» Τότε η κυρία βγάζει από την τσάντα της μια φωτογραφία όπου ο άνδρας της έχει την γυναίκα του φαρμακοποιού στα τέσσερα.
Ο φαρμακοποιός παίρνει την φωτογραφία στα χέρια του, την κοιτά και απαντά: «Τώρα μάλιστα. Δεν μου είπατε ότι έχετε συνταγή!!!»

σ.σ. κι αν το φαρμακείο έχει γυναίκα φαρμακοποιό;; κακή σκέψη...

Λίγος επαγγελματισμός δεν βλάπτει...

8.5.08

Η αληθινή αξία...

«Αξίζει να υπάρχεις για ένα όνειρο;» με ρώτησε τις προάλλες ένας καλός φίλος.

Απάντησα άμεσα, χωρίς πολλή σκέψη: «Ναι φίλε, αξίζει να υπάρχεις για ένα όνειρο κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει!»

Εξάλλου «η αληθινή αξία είναι σαν το ποτάμι... όσο βαθύτερο είναι, τόσο λιγότερο θόρυβο κάνει!», συνέχισα δανειζόμενος τα λόγια του άγγλου λόρδου Χάλιφαξ.

Και, όσο και αν τα μαθηματικά που σπουδάσαμε πρεσβεύουν εν πολλοίς ότι «η λογική αποτελεί τη μόνη αξία στην οποία μπορεί να στηριχτεί ο άνθρωπος!» θύμισα στον φίλο αυτό που έγραψε ο Νικολό Μακιαβέλι «Οι άνθρωποι γενικά κρίνουν περισσότερο αυτό που φαίνεται, παρά αυτό που κάνεις. Γιατί όλοι μπορούν να δούν, λίγοι όμως καταλαβαίνουν!»

Και που να σφίξουν οι ζέστες...



σ.σ. άσχετο θα πείτε, όμως επειδή διάφοροι φτιάχνουν σιγά σιγά κλίμα ότι το καλοκαίρι οι υψηλές θερμοκρασίες θα κάνουν απαγορευτική ακόμα και την εργασία, κρατήστε το στα υπ' όψιν...

7.5.08

Ερωτήσεις και απαντήσεις...

«...Το σεξ δεν είναι η απάντηση. Το σεξ είναι η ερώτηση. Το ναι είναι η απάντηση...».

Τάδε έφη φίλος φέρων το παρωνύμιο (λαϊκιστί παρατσούκλι) «πιπινολάτρης γέρων», λόγω της ακαταμάχητης έλξης που ασκεί πάνω του συγκεκριμένο πιπίνι, έχοντας τον μεταβάλει σε ίππο για ντρεσάζ («dressage» επί το ευρωπαϊκότερον...),
Απαραίτητη σημείωση/επεξηγηματική αναφορά:
«Ιππική δεξιοτεχνία» ή «Ντρεσάζ» (για τους αδαείς) είναι η μία από τις τρεις κατηγορίες της ιππασίας -οι άλλες δύο τα Αλματα και τα Τριήμερα Μήτινγκς (όπως weekend...)- όπου θαυμάζουμε πειθαρχημένους τριποδισμούς και αρμονικές εμφανίσεις αλόγου και ιππέα.
Το άθλημα έγκειται στην αξιοποίηση των φυσικών κινήσεων του ίππου μέχρι του σημείου που αυτές να παρουσιάζουν ένα καλλιτεχνικό θέαμα. Ο τρόπος που επιτυγχάνεται, είναι η επιδίωξη της ικανότητας υπαγωγής των πίσω ποδιών του ίππου, υπό τη συνισταμένη του βάρους ίππου - ιππέα, με παράλληλη διατήρηση της ευλυγισίας και της πειθαρχημένης ισχυροποιήσεως των πίσω ποδιών του.

...κοινώς, όπως το μάθεις το πιπίνι...

Απαραίτητη διευκρίνηση:
Τα άλογα του ντρεσάζ δεν μπορούν να αποδώσουν όταν είναι νευρικά, σε αντίθεση με αυτά των άλλων αγωνισμάτων. Το ακούς αμαρτωλέ γέροντα; Εξομολόγηση, νηστεία και προσευχή από αύριο !!! Κομμένα και τα ζυγούρια και τα γάλακτος...

Το τούβλο...

Ένας νεαρό και επιτυχημένο στέλεχος εταιρείας, οδηγούσε τη νέα του τζάγκουαρ κάπως γρήγορα σε μία γειτονιά όχι και τόσο καλόφημη. Πρόσεχε μην τυχόν κανένα παιδάκι ξεπροβάλει απότομα ανάμεσα από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Κάποια στιγμή πιστεύοντας πως είδε κάτι να κινείται επιβράδυνε, αντί όμως να εμφανιστεί κάποιο παιδάκι, ένα τούβλο χτύπησε με δύναμη την πλαινή πόρτα της τζάγκουάρ του. Φρέναρε απότομα και κάνοντας όπισθεν κατευθύνθηκε στο σημείο που το τούβλο είχε ριχτεί.

Φανερά θυμωμένος πετάχτηκε έξω από το αυτοκίνητό του, κι έπιασε ένα παιδί που βρήκε κοντά του, το έσπρωξε και το ακούμπησε με την πλάτη σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο, φωνάζοντας «Γιατί το έκανες αυτό και ποιος είσαι; Τι νομίζεις ότι κάνεις; Αυτό είναι ένα καινούριο αυτοκίνητο και το τούβλο που πέταξες του έκανε μια πολύ ακριβή ζημιά! Γιατί το έκανες»;

Το νεαρό αγόρι απολογητικά του είπε «σας παρακαλώ κύριε. σας παρακαλώ, ζητώ συγνώμη, αλλά δεν ήξερα τι άλλο να κάνω! Πέταξα το τούβλο γιατί κανένας δεν σταματούσε.» Με δάκρυα να κυλάνε στο πρόσωπό του και στο σαγόνι του, το αγοράκι έδειξε πίσω από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. «Είναι ο αδερφός μου» είπε «Το αναπηρικό του καροτσάκι αναποδογύρισε στο πεζοδρόμιο, έπεσε απ το καροτσάκι κι εγώ δεν μπορώ να τον σηκώσω».

Το αγόρι ζήτησε από τον νεαρό «Θα μπορούσατε σας παρακαλώ να με βοηθήσετε να τον βάλουμε πίσω στο αναπηρικό του καροτσάκι; Είναι χτυπημένος και είναι πολύ βαρύς για να τον σηκώσω μόνος μου».

Ο οδηγός εμβρόντητος, προσπάθησε να συνέλθει, σήκωσε γρήγορα το ανάπηρο αγόρι και το καροτσάκι του, έπειτα πήρε ένα χαρτομάντηλο και περιποιήθηκε πρόχειρα τις πληγές του αγοριού. Με μια ματιά που του έριξε κατάλαβε πως τα τραύματα του παιδιού ήταν επιφανειακά κι όλα θα πήγαιναν καλά.

«Σε ευχαριστώ, ο Θεός να σε ευλογεί» είπε το ευγνώμον αγοράκι στον ξένο. Ο οδηγός ταραγμένος ακόμη, απλά κοιτούσε το αγοράκι να σπρώχνει το καροτσάκι με τον αδερφό του πάνω στο πεζοδρόμιο πηγαίνοντας για το σπίτι τους.

Γύρισε προς τη τζάγκουάρ του αργά. Η ζημιά στο αυτοκίνητο ήταν εμφανέστατη αλλά ο νεαρός ποτέ δεν μπήκε στην διαδικασία να την επιδιορθώσει. Άφησε τη ζημιά να υπάρχει για να του θυμίζει το μήνυμα «Μην ζεις τη ζωή σου τόσο γρήγορα έτσι ώστε να αναγκάζεις τον άλλον να σου πετάξει ένα τούβλο για να τραβήξει την προσοχή σου»!

Ο θεός ψιθυρίζει στις ψυχές μας και μιλά στις καρδιές μας. Μερικές φορές όταν δεν έχουμε χρόνο να ακούσουμε, είναι αναγκασμένος να μας πετάξει ένα τούβλο. Είναι επιλογή μας να ακούμε ή όχι.

Σκέψεις της ημέρας:
  • Αν ο Θεός ήταν ψυγείο, η φωτογραφία σου θα ήταν πάνω του.
  • Αν ο Θεός είχε πορτοφόλι, η φωτογραφία σου θα ήταν μέσα σε αυτό.
  • Σου στέλνει λουλούδια κάθε άνοιξη.
  • Σου στέλνει μία ανατολή κάθε πρωί. Τελικά είναι τρελός μαζί σου!
  • Ο Θεός δεν υποσχέθηκε μέρες χωρίς πόνο, γέλιο χωρίς θλίψη, ήλιο χωρίς βροχή, αλλά υποσχέθηκε δύναμη για κάθε μέρα, ανακούφιση στα δάκρια και φως για τον δρόμο.
  • Αν ο Θεός στο φέρει. θα σε βοηθήσει και να το φέρεις εις πέρας...

Τυχερά γουρούνια...

Δεκαεπτά (17) πράγματα που δεν θα ρωτούσατε ποτέ να μάθετε...
1] Αν τσιρίζεις για 8 χρόνια, 7 μήνες και 6 μέρες, θα δημιουργούσες ηχητική ενέργεια που θα αρκούσε για να ζεστάνεις μία κούπα καφέ!
(Δεν νομίζω ότι αξίζει τον κόπο!)

2] Αν κλάνεις συνεχώς επί 6 χρόνια και 9 μήνες, παράγεις αρκετό αέριο για να φτιάξεις μία ΑΤΟΜΙΚΗ ΒΟΜΒΑ!
(Τώρα, κάτι κάνουμε)

3] Ο οργασμός από ένα γουρούνι κρατάει 30 λεπτά!!!!
(Στην επόμενη ζωή μου, θέλω να είμαι γουρούνι! Πως όμως το κατάλαβαν αυτό, και γιατί το έψαξαν;;;)

4] Αν χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο, χρησιμοποιείς 150 θερμίδες την ώρα.
(Μην το δοκιμάσετε στο σπίτι..... Στην δουλειά ίσως;;; Εν τω μεταξύ, ακόμα δεν
μπορώ να χωνέψω το θέμα με το γουρούνι...)

5] Οι άνθρωποι και τα δελφίνια είναι τα μοναδικά όντα στην γη που κάνουν σεξ όχι μόνο για την αναπαραγωγή, αλλά και για ευχαρίστηση.
(Γι αυτό ο Φλίπερ το δελφίνι στην γνωστή σειρά της τηλεόρασης, συνεχώς χαμογελούσε; Και τα γουρούνια έχουν 30 λεπτά οργασμό? Δεν μου φαίνεται δίκαιο αυτό!)

6] Ο πιο δυνατός μυς στο σώμα μας, είναι η γλώσσα.
(Μμμμμμμμμμμ..........)

7] Οι δεξιόχειρες άνθρωποι ζουν κατά μέσο όρο 9 χρόνια περισσότερο από τους αριστερόχειρες.
(Αν χρησιμοποιείς και τα δύο χέρια, χωρίζεις την διαφορά των χρόνων στα δύο?)

8] Το μυρμήγκι μπορεί να σηκώσει 50 φορές το βάρος του, και να τραβήξει 30φορές το βάρος του, και πέφτει πάντα στην δεξιά πλευρά όταν ζαλιστεί.
(Το μυρμήγκι από τι ζαλίζεται? Πίνει μπύρα BUD? Πλήρωσαν οι φορολογούμενοι πολίτες για αυτήν την έρευνα?, θα ήθελα κάποιος να μου δώσει μια υπεύθυνη απάντηση σε αυτό το θέμα!)

9] Οι πολικές αρκούδες, είναι αριστερόχειρες!
(Καλά, και ποιος νοιάζεται γι αυτό? Και πως το ανακάλυψαν? Τις ρώτησαν με ποιο χέρι γράφουν?)

10] Το γατόψαρο, έχει πάνω από 27,000 γευστικές απολήξεις.
(Τώρα τι είναι ΤΟΣΟ νόστιμο στον πάτο της λίμνης... ποιος ξέρει!)

11] Οι ψύλλοι μπορούν πηδήξουν 350 φορές το μήκος του σώματός τους. Είναι σαν να πηδάει ένας άνθρωπος ένα ολόκληρο γήπεδο ποδοσφαίρου!
(Να πηδάει ο άνθρωπος ένα ολόκληρο γήπεδο ποδοσφαίρου; Με γυναίκες μέσα φαντάζομαι.)

12] Μια κατσαρίδα ζει για 9 μέρες χωρίς το κεφάλι της πριν πεθάνει από ασιτία.
(Τρομακτικό! Μπρρρρ....)

13] Το αρσενικό "αλογάκι της Παναγιάς" δεν μπορεί να εκσπερματώσει όσο το κεφάλι του είναι συνδεμένο ακόμα με το σώμα του. Έτσι το θηλυκό, τον βοηθάει την κατάλληλη στιγμή, αποκεφαλίζοντάς τον.
(«-Αγάπη μου, τελειώνω τώρα, ναι, ναι, ναι... Τι κάνεις αγάπη μου?...Μη το κεφάλι μου... πονάει...ΑΑΑΑΑΑΑΑ». Τουλάχιστον τα γουρούνια περνάν καλύτερα!)

14] Μερικά λιοντάρια, ζευγαρώνουν 50 φορές την ημέρα...
(Εγώ πάντως εξακολουθώ να θέλω να είμαι γουρούνι στην επόμενη ζωή μου! Προτιμώ την «Ποιότητα» από την «Ποσότητα»)

15] Οι πεταλούδες μυρίζουν με τα πόδια τους.
(ουουου... πολύ φετιχιστικό!)

16] Το μάτι της στρουθοκαμήλου είναι μεγαλύτερο από τον εγκέφαλό της.
(Ξέρω κάποιους φίλους που έχουν το ίδιο πρόβλημα!)

17] Τα χρυσόψαρα δεν έχουν εγκέφαλο
(Και τέτοιους φίλους έχω!)

Μετά από όλες αυτές τις έρευνες, ένα πράγμα έχω να πω:
ΤΥΧΕΡΑ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Έχει η μπύρα ορμόνες;

Τις προάλλες καθόμασταν με μια παρέα σε ένα τραπέζι και κάποιος ισχυρίστηκε ότι η μπίρα περιέχει γυναικείες ορμόνες. Αρχικά γελάσαμε αλλά σαν επιστήμονες που είμαστε(!) είπαμε να το ερευνήσουμε το θέμα. Ήπιαμε ο καθένας από 10 μπίρες (καθαρά για επιστημονικούς λόγους).

Μετά το τέλος του πειράματος καταλήξαμε στα παρακάτω συμπεράσματα:

1. είχαμε παχύνει
2. μιλούσαμε ακατάπαυστα χωρίς να λέμε τίποτα
3. αντιμετωπίσαμε προβλήματα στην οδήγηση και στο παρκάρισμα
4. ήταν αδύνατο να κάνουμε λογικές σκέψεις
5. μας ήταν αδύνατο να παραδεχτούμε ότι είχαμε άδικο, παρότι ήταν ξεκάθαρο ότι δεν είχαμε δίκιο
6. κάθε ένας μας θεωρούσε ότι είναι το κέντρο του σύμπαντος
7. είχαμε πονοκέφαλο και δεν είχαμε διάθεση για σεξ
8. και η αποκορύφωση: έπρεπε να πάμε κάθε 10 λεπτά στην τουαλέτα και μάλιστα όλοι μαζί.

Μετά από όλα αυτά, λογικό δεν είναι να θεωρείται ότι η μπύρα έχει γυναικείες ορμόνες;

6.5.08

Η αισιοδοξία της κοπριάς...

Η ιστορία γνωστή:
Ένας αισιόδοξος πάει στη κόλαση και βρίσκεται μέχρι τον ώμο μέσα σε ένα λάκκο με κοπριά. Ενθουσιασμένος αρχίζει να κάνει μακροβούτια και να κολυμπάει τριγύρω. Ο πεσιμιστής τον σταματάει για να τον ρωτήσει γιατί είναι τόσο χαρούμενος για να πάρει την απάντηση «μα με όλη αυτή τη κοπριά πρέπει να υπάρχει κι ένα άλογο κάπου εδώ τριγύρω».

Γιατί την θυμήθηκα και γιατί την θυμήθηκα τώρα... Αλλουνού Παπά Ευαγγέλιο...

Περί αλλαγής...

«Το να αντιστέκεσαι στην αλλαγή, το να προσπαθείς να γατζωθείς στη ζωή, είναι σαν να κρατάς την αναπνοή σου, εάν επιμείνεις σκοτώνεις τον εαυτό σου» - Alan Wilson Watts

4.5.08

'Ετσι γλεντάει ο Πειραιάς!



04/05/2008

'Ηταν μια νύχτα μαγική.
Μια νύχτα θρυλική.
Μια νύχτα ονειρεμένη.

Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ και ο ΚΟΣΜΟΣ του γιόρτασαν μαζί το βράδυ της Κυριακής στο «Γ.Καραϊσκάκης» την κατάκτηση του 11ου πρωταθλήματος τα τελευταία 12 χρόνια και του 36ου στην λαμπρή του ιστορία. Πριν από την απονομή ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ αναμετρήθηκε με την Βίτεσε σε φιλική αναμέτρηση που προσέφερε αρκετό θέαμα στους φιλάθλους. Για την... ιστορία, η ομάδα μας προηγήθηκε 1-0 με πλασέ του Κοβάσεβιτς στο 41' (σ.σ. από ασίστ του Τζόρτζεβιτς) και η ολλανδική ομάδα διαμόρφωσε το τελικό 1-1 στο 76' με τον Κολκ. Ο Κοβάσεβιτς είχε αστοχήσει σε πέναλτι στο 35' (σ.σ. η μπάλα πέρασε ελάχιστα άουτ από το αριστερό δοκάρι).

Ολυμπιακός: Νικοπολίδης (25’ Σηφάκης, 46’ Μπούτινα, 72’ Παναγόπουλος), Πατσατζόγλου (50’ Λεντέσμα), Λεονάρντο (50’ Ντομί), Στολτίδης (50’ Μενδρινός), Γκαλέτι (50’ Νούνιες), Κοβάσεβιτς (50’ Κωνσταντίνου), Τζόρτζεβιτς (70’ Κατσικογιάννης, 85’ Ματσούκας), Ζεβλάκοφ (66’ Παπαδόπουλος), Ρ.Μπράβο (50’ Σέζαρ), Λούα Λούα (50’ Μήτρογλου), Τοροσίδης (72’ Λαμπρόπουλος).

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ για 36η φορά στην Θρυλική Ιστορία του και 11η τα τελευταία 12 χρόνια...

Όσο οι άλλοι ίδρωνουν στα play-off εμείς την βγάλαμε ...καναπέ !! Γυρίσαμε ίσα ίσα για τη φιέστα, είναι πλέον παράδοση και τις παραδόσεις πρέπει να τις ευχαριστιόμαστε !!
...έκοψε για 11η φορά τα τελευταία 12 χρόνια και 36η στην Θρυλική ιστορία του, πρώτος το... νήμα στον τερματισμό ενός ακόμη Πρωταθλήματος. Οι «ερυθρόλευκοι» προσέφεραν γκολ και θέαμα στους 30 και πλέον χιλιάδες φιλάθλους μας οι οποίοι παραληρούσαν στις κερκίδες και τραγουδούσαν: «Νάτοι, νάτοι, οι πρωταθλητές» και παρότρυναν τους παίκτες της ομάδας μας να κάνουν και το νταμπλ, παίρνοντας και το Κύπελλο...

Εκεί θυμήθηκα το τραγουδάκι του Νίκου Καρβέλα: «...Θυμήσου γέλια που κάναμε την πρώτη φορά, τα 'χα χαμένα και συνέχεια σε ρωτούσα Σούζη πονάς και μου ‘λεγες τσούζει, μα μη σταματάς», τώρα εκεί που λέει Σούζη, βάζετε ότι σας βολεύει, ας πούμε Τζίγγερ, Ντέμη, κ.λπ. κ.λπ. Εμείς γελάμε γιατί κάθε φορά είναι σαν την πρώτη φορά (σ.σ. ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ VIAGRA, ΜΑΣ «ΒΓΑΙΝΕΙ» ΑΠΟ ΦΥΣΙΚΟΥ ΜΑΣ !!!) και φροντίζουμε να μην τους πονέσουμε πολύ, να το ευχαριστηθούν κι εκείνοι...

Άντε και του χρόνου...

1.5.08

Οι γιαλαντζί συνδικαλιστές της Πρωτομαγιάς...

Να γιατί γελάω μαζί τους... Τους είδατε στην τηλεόραση; Συνδικαλιστές γιαλαντζί, χωρίς αντίκρυσμα στη λαϊκή βάση, χωρίς πολιτικό και κοινωνικό έρμα. Η Πρωτομαγιά είναι -παραδοσιακά- η κορυφαία ημέρα για αυτό που πρεσβεύουν. Εργαζόμενος και εγώ θα περίμενα να ακούσω κάτι ουσιαστικό, θα περίμενα οι ...«κορυφαίοι» να έχουν αφουγκραστεί το πρόβλημα μου, το πρόβλημα του διπλανού μου, να έχουν συζητήσει μαζί μου, να έχουν μορφώσει άποψη, να έχουν επεξεργαστεί λύση... Και αυτό να μου το προτείνουν. Ας γελάσω άπαξ και δις και τρίς και τετράκις... Αυτοί δεν μπορούν να συμφωνήσουν και να κάνουν μια εκδήλωση, ο κάθε «καπετάνιος» του γλυκού νερού τραβάει το δικό του καράβι και το δένει παραπέρα και περιμένω εγώ να μου βρουν λύση;

Πλάκα πλάκα, ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ κ.λπ. έχουν εδώ και καιρό αυτοκαταργηθεί ως λειτουργία λόγω της ανικανότητας τους να λειτουργήσουν, να συνθέσουν, να προτείνουν. Και αυτό γιατί γέμισαν άχρηστα ανθρωπάκια που μας τα επιβάλει «στενό κορσέ» η φιλανθρωπία της δημοκρατίας μας (βλέπε σχετικοί νόμοι) και τα κρατάει στην επικαιρότητα η ανάγκη των ΜΜΕ να γεμίζει κάποιες μέρες με εικόνα το ...λάρζ... δελτίο ειδήσεων, ακόμα και χωρίς να υπάρχουν ειδήσεις.

Να, για παράδειγμα, σήμερα μας πιπίλισαν ξανά την καραμέλα για το ασφαλιστικό και την αντεργατική κυβέρνηση, αλήθεια, που ήταν όλοι αυτοί όταν οι παράνομοι και ανασφάλιστοι μετανάστες εργάτες στην Μανωλάδα ζητούσαν μεγαλύτερα μεροκάματα; Που ήταν οι εργατοπατέρες να δώσουν τη μάχη για να ασφαλιστούν οι παράνομοι εργάτες αυτοί και να πιεστούν οι εργοδότες να μην απασχολούν ανασφάλιστους εργαζόμενους; Πριτς καλέ που θα λερώσουν τα κουστούμια τους, οι άρχοντες... Περίμεναν σήμερα να δοξάσουν εαυτούς και αλλήλους και να δοξαστούν εκ του ασφαλούς. Και όταν έπεσε η πρώτη κροτίδα να λακίσουν...

Αυτά τα ανθρωπάκια δεν με εκπροσωπούσαν και δεν με εκπροσωπούν. Όπως δε με εκπροσωπούν οι διάφοροι τραμπούκοι της αριστεράς (ΚΚΕ, ΠΑΜΕ, αριστερές αναρχομαλακίες κ.λπ.), δεν είχαν και δεν έχουν καμμιά σχέση ούτε με αυτό που λέγεται εργασία, ούτε με αυτό που λέγεται επιχειρηματικότητα.

Ρωτάω μάλιστα και δέχομαι προτάσεις, με ποιόν νόμιμο τρόπο μπορώ να πάψω να πληρώνω το μέρος εκείνο των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών που διατίθεται για να κάνουν όλοι τούτοι άκοπα και ανέξοδα το κομμάτι τους. Μήπως η μόνη λύση είναι να αλλάξω πατρίδα; Από την άλλη όμως πίστευα και πιστεύω ότι «την πατρίδα ούκ ελάττω παραδώσω», άρα αναγκαστικά πρέπει να δώσω τη μάχη να ξεπλύνω μια ακόμα σύγχρονη «κόπρο του Αυγείου»...

Καληνύχτα σας...

Ο Μάϊος μας έφτασε...


...εμπρός βήμα ταχύ, να τον προϋπαντήσουμε παιδιά στην εξοχή. Καλό μήνα, όλο λουλούδια και χαρά!!

Υ.Γ. ...και οι διακοπές συνεχίζονται, θα σας ξανάβρω στους μπαξέδες από Δευτέρα. Φιλιά σε όλους, κι όσες «πιάσετε τον Μάη» βαστάτε τον γερά μη σας φύγει... (να τ' ακούει η νονά, να τ' ακούει κι η βαφτιστήρα...)