11.12.08

Παρακμή και αηδία... (μέρος μ' - η συγγνώμη που δεν ήρθε)

Ένας κορυφαίος ποινικολόγος με εχθρούς και φίλους στο κοινωνικό γίγνεσθαι...
Δέκα και πλέον σελίδες απολογητικού υπομνήματος...
Ατελείωτες ώρες εργασίας κρατικών λειτουργών...
μια χώρα σε αναστάτωση και αναβρασμό...
κρίσεις, αυθαίρετα συμπεράσματα, εξωφρενικοί ισχυρισμοί...

Λείπει όμως το πλέον σημαντικό, μια λέξη κορυφαία, «συγγνώμη»…
Λείπει μια τόση δα ένδειξη λύπης για τον θάνατο...

Απόλυτο κενό συναισθημάτων...

Δεν ξέρω αν η σφαίρα εξοστρακίστηκε...
Δεν ξέρω αν ο πυροβολισμός ήταν ευθύς ή εκφοβισμού...
Δεν ξέρω αν ήταν τέσσρεις ή τριάντα, αν πέταγαν τασάκια και μολότωφ...
Δεν ξέρω αν ο νεαρός μαθητής Γρηγορόπουλος ήταν καλός ή κακός μαθητής...
Δεν ξέρω αν ο ειδικός φρουρός Κορκονέας ήταν καλός ή κακός πατέρας και αστυνομικός...
Δεν ξέρω αν όλοι αυτοί που τέσσερεις μέρες τώρα σκυλεύουν τη μνήμη του νεκρού είναι καλοί ή κακοί πολίτες...
Δεν ξέρω αν όλοι οι άλλοι που τέσσερεις μέρες τώρα υποφέρουν από τους βανδαλισμούς και την τυφλή βία έχουν ευθύνη...
Δεν ξέρω τι λένε οι αυτόπτες μάρτυρες, τι δείχνει το βίντεο, αν έχει ήχους στο τέλος ή όχι, αν η σφαίρα έχει παραμόρφωση από τη μία ή την άλλη πλευρά...
Δεν ξέρω...

Ένα μόνο ξέρω και το ξέρω καλά: Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΥΤΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ.

Του εμπιστευτήκαμε όπλο, πληρώσαμε για να τον εκπαιδεύσουμε, του αναθέσαμε να προστατεύει άλλους ανθρώπους.

Και αυτός παραβίασε την εντολή μας, αποδείχθηκε κατ' αρχήν επιλήσμων του καθήκοντος του, αποδείχθηκε ανάξιος της εμπιστοσύνης που του δείξαμε ως κοινωνία, αποδείχθηκε λίγος και επικίνδυνος.

Η δικαιοσύνη θα μελετήσει αποδείξεις και στοιχεία, θα ακούσει τις μαρτυρίες, θα διενεργήσει αυτοψίες, θα εφαρμόσει τον νόμο, καμιά αντίρρηση, καμιά αμφιβολία. Είναι ο ρόλος της και θα τον διεκπεραιώσει με τον καλύτερο τρόπο, είμαι σίγουρος.

Είμαι το ίδιο σίγουρος όμως για τη συνείδηση μου και σε αυτή ο νεαρός μαθητής Γρηγορόπουλος είναι άδικα νεκρός και ο ειδικός φρουρός Κορκονέας είναι δίκαια ένοχος. Του δώσαμε εντολή να προστατέυει ζωές, δεν του δώσαμε εντολή να τις αφαιρεί.