26.12.08

«Αν αποφασίσεις να είσαι κάτι, καλύτερα να το φτάσεις ως τα άκρα!!!»

Είναι φορές που αξίζει να παρακολουθείς συζητήσεις γύρω από φιλοσοφικά θέματα, μόνο και μόνο για να βλέπεις τις διαδρομές του νου και της σκέψης, τα μονοπάτια που εξασκημένα μυαλά χαράζουν και διαβαίνουν. Μια τέτοια, σύντομη συζήτηση γραπτών διαλόγων, μεταφέρω εδώ, μια συζήτηση που ξεκίνησε από την δήλωση της Έρης «Αν αποφασίσεις να είσαι κάτι, καλύτερα να το φτάσεις ως τα άκρα!!!». Παρακολουθείστε τον διάλογο...

Έρη: «Αν αποφασίσεις να είσαι κάτι, καλύτερα να το φτάσεις ως τα άκρα!!!»
Νίκος: «Φτάνοντας στα άκρα, δεν έχει γυρισμό, ε;...»
Έρη: «Ο γυρισμός είναι χάσιμο χρόνου. Άλλωστε όπου έχεις κάνει λάθος, φροντίζει η ζωή και σε ξαναφέρνει κάποια στιγμή αντιμέτωπο με αυτό.»
Ανδρέας: «Τα άκρα οξύνουν τα πνεύματα, προκαλούν αντιθέσεις και αυτό σπάνια έχει θετική κατάληξη...»
Έρη: «Συμφωνώ απολύτως μαζί σου, ωστόσο υπάρχουν μερικές φορές που ξέρεις και τί θέλεις και ως πού φτάνουν τα όριά σου, οπότε εκεί οφείλεις να είσαι ανυποχώρητος. Πρώτα απέναντι στον εαυτό σου»
Μάριον: «επικίνδυνο και ψυχοφθόρο κοριτσάκι μου.... τα ακρα ...ειναι άκρα, με οτι αυτό συνεπάγεται....»
Έρη: «Ναι, είναι πολύ ψυχοφθόρο όντως. Αλλά τουλάχιστον είσαι εντάξει απέναντι στον εαυτό σου.»
Ανδρέας: «Είχες, δεν είχες προκάλεσες τον φιλοσοφικό μας οίστρο μες το βράδυ... Παρ' όλα αυτά επιμένω πως τα άκρα οδηγούν σε επικίνδυνα και δύσβατα μονοπάτια ακόμα και αν ξέρεις τα όρια σου»
Νίκος: «Όταν κάποιος είναι ανυποχώρητος, δυο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν: ή είναι υπέρμετρα εγωϊστής ή υπέρμετρα πληγωμένος...»
Έρη: «Έστω... από τα λάθη μας μαθαίνουμε. Καλύτερα να γνωρίσουμε καμιά φορά μόνοι μας και τα αδιέξοδα. Φιλοσοφούμε σήμερα που μπορούμε, γιατί αύριο θα έχουμε σχολιασμό αγώνα...:-))))»
Νίκος: «Όντως τα άκρα είναι επικίνδυνα. Αλλά μερικές φορές ο "κίνδυνος" είναι η ουσία...»
Μάριον: «αν γνωρίζαμε τα όρια μας θα τα ξεπερνούσαμε καθημερινά κι απλά δεν θα υπήρχαν όρια...»
Νϊκος: «Μάριον, τα όρια δεν είναι κατ'ανάγκην "κόκκινες γραμμές". Μπορεί να είναι απλά "προκλήσεις" ή "προσκλήσεις"...να σε καλούν να τα περάσεις, για να δείς την άλλη πλευρά. Αυτήν που ποτέ δεν θα έβλεπες όντας εγκλωβισμένος "εντός ορίων".»
Ανδρέας: «Καλά αυτός δεν είναι σχολιασμός, το βιβλίο με τα μυστικά της ζωής κοντεύει να γίνει... Εξάλλου είναι τέτοια η ώρα που το processing τόσων πληροφοριών μπορεί να προκαλέσει μόνιμη εγκεφαλική βλάβη. :-)»
Έρη: «Σε αυτό δεν ξέρω αν συμφωνώ. Για παράδειγμα αν ξέρω ότι μπορώ να φάω μέχρι δυο σοκολάτες την ημέρα, γιατί αλλιώς θα έχω στομαχικό πρόβλημα, θα προσπαθήσω να ξεπεράσω το όριο αυτό;»
Μάριον: «δεν έχω αντίρρηση Νίκο...αλλά ποιος τα γνωρίζει είναι το ερώτημα...»
Έρη: «Πάντως το νόημα δεν είναι κατ'ανάγκη αρνητικό. Μπορεί κάλλιστα να ισχύσει και από την αντίθετη πλευρά. Για παράδειγμα, αν κάποιος αποφασίσει να γίνει γιατρός, τότε είναι καλύτερα να προσπαθήσει να γίνει ένας άριστος γιατρός, παρά ένας μέτριος γιατρός... Αντρέα, αν καιγόταν τόσο εύκολα ο εγκέφαλος, ο δικός μου θα είχε γίνει τώρα στάχτη.Trust me.»
Νϊκος: «Μάριον, για να τα γνωρίσεις, πρέπει να τα επιχειρήσεις... Αντρέα, το φιλοσοφείν εστί ζείν... Ερη, Μάριον και Αντρέα, καληνύχτα. Καλή Κυριακή...»
Μάριον: «ναι αλλά εάν αυτό δεν είναι εφικτό τι είναι διατεθειμένος να κάνει; τι παραχωρήσεις και τι προσωπικές εκπτώσεις; τέλος, ο δικός μου εγκέφαλος εφτασε στα ορια του!!! χαχα»
Έρη: «χαχαχαχαχαχαχα....είδες τι λέω λοιπόν; Αν είναι να κάνεις κάτι, φτάσ΄το στα όριά του...χαχα!!!»
Μάριον: «σωστή!!!!!!!!!!!!!!!!»
Ανδρέας: «Μην με πείτε ξεροκέφαλο (γιατί αυτό θα υπονοεί ότι είμαι και ανόητος :-P) αλλά ακόμα δεν έχω πεισθεί ότι τα άκρα έχουν να προσφέρουν οτιδήποτε πέρα από ακραία συναισθήματα (λύπης ή χαράς). Παρόλα αυτά ίσως να αξίζει μια φορά να περάσει κανείς και αυτό το μονοπάτι, έτσι για αλλαγή... Ps. Τώρα έκαψα οριστικά και το τελευταίο εγκεφαλικό μου κύτταρο... Καλή σας νύχτα.»
Έρη: «Ε, όχι βέβαια. Οι χαρακτηρισμοί αποκλείονται από το προφίλ μου.Έλα, μέχρι αύριο το πρωί θα είσαι εντάξει και όλα τα κύτταρα στη θέση τους.Καλό βράδυ σε όλους!!!!»