26.12.08

το «δήθεν», το βουνό και τα ...δεκεμβριανά του 2009

Μη τσιμπάτε αυτές τις μέρες, με την θεατράλε (δήθεν) διχογνωμία του χώρου και τις ανακοινώσεις των αναρχικών που καταδικάζουν τα σπασίματα. Αυτά είναι παραμυθάκια γιά να τσιμπάνε μικρά δημοσιογραφάκια, ν' αναδημοσιεύουν Λ/σμούς της Eurobank και να χύνουν ποταμούς δακρύων γιά τον καλό, ουμανιστή κι ανθρωπιστή @ναρχικό! [Δεν υπάρχει τέτοιο πλάσμα στην φύση. Αναρχικός είναι ο άνθρωπος, δεν είναι μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη]

Οι μισοί τα σπάνε κι οι άλλοι μισοί κυκλοφορούν «καταδικαστικά» δελτία Τύπου και μπροσούρες (μη χέσω)!

Πούτσες μπλέ!

Έχει γίνει κατανομή ρόλλων, αλλά 17Ν. Άλλοι ανέλαβαν ΜΟΝΟ την "πολιτική" ευθύνη [my ass] και σ'άλλους κατελόγισαν την εκτελεστική δυνότητα.

Ο Ξηρός σκότωνε, κι ο Κουφοντίνας συνέγραφε [επ' ευκαιρία της προγραμμένης εκτέλεσης] τ' αιματοβαμμένα σεντόνια του γιά την Ελευθεροτυπία και μιά κοινωνία ολόκληρη έφτανε σε πολλαπλό οργασμό διαβάζοντας τις παπαριές του…

Οι Ταλιμπάν τα σπάνε τώρα, παρέα με τ' Αλβανά, κι οι κεφαλές του "χώρου" συντάσσουν κείμενα, και καλά, τα΄χα μου, διαχωριστικά της θέσης τους.

Ω ναι, τους πιστέψαμε!

Λες και κατεβήκαμε από τα βουνά τώρα και δεν ξέρουμε τι μας γίνεται…

from «The MacManus Diaries» by J.McManus

σημ. η διαφορά του σκεπτόμενου ανθρώπου από τον συνθηματάκια «επαναστάτη» πιτσιρικά είναι ότι ο σκεπτόμενος άνθρωπος μπορεί να συμπυκνώσει δύσκολα νοήματα σε τόσο λίγες λέξεις...