17.11.08

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ...

όταν οι κορυφαίοι δημιουργούν, εμείς, απλοί θνητοί, δεν έχουμε άλλο από το να θαυμάζουμε...



Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
και μυρσίνη εσύ δοξαστική
μη παρακαλώ σας μη
μη λησμονάτε τη χώρα μου

Αετόμορφα τα έχει τα ψηλά βουνά
στα ηφαίστεια κλήματα σειρά
και τα σπίτια πιο λευκά
στου γλαυκού το γειτώνεμα

Τα πικρά μου χέρια με τον κεραυνό
τα γυρίζω πίσω απ' τον καιρό
τους παλιούς μου φίλους καλώ
με φοβέρες και μ' αίματα

Οδυσσέας Ελύτης (στίχοι από το Άξιον Εστί)
Μίκης Θεοδωράκης (μουσική)
Γρηγόρης Μπιθικώτσης (τραγούδι)

η συγκεκριμένη ερμηνεία είναι από συναυλία στο θέατρο του Λυκαβηττού