1.10.08

Η αφόρητη δυστυχία του να είσαι Έλλην...

...είναι όταν η Φωνή της Βούντενης δημοσιεύει αποκλειστική δήλωση του βουλευτή κ. Μαλάκα Παπαράκη, οι επιδράσεις της στο γεωπολιτικό γίγνεσθαι της περιοχής να είναι σημαντικότερες από την δημοσίευση δηλώσεων του προέδρου της κεντρικής τράπεζας της αμερικής στο πρωτοσέλιδο των New York Times.
...είναι όταν η αγορά έχει παγώσει, όταν ο κόσμος γύρω μας αλλάζει με ιλιγγιώδη ρυθμό, όταν οι σοβαροί άνθρωποι ανησυχούν για το σενάριο της ακυβερνησίας, κανάλια και εφημερίδες να κυνηγούν κάτι απίθανους τύπους, βουλευτές εντοπιότητας, για μια δήλωση «πέντε λεπτών δημοσιότητας» που θα τους δώσει το δικαίωμα να πουν μετά «εγώ έριξα την κυβέρνηση».
...είναι όταν η χώρα έχει να αντιμετωπίσει τόσα και τόσο σύνθετα ζητήματα σε εθνικό, οικονομικό και ενεργειακό επίπεδο, ο πρωθυπουργός να πρέπει να ξεκινάει τη μέρα του με τη σκέψη στο ότι κάποιος μικροκακόμοιρος, άγνωστος μεταξύ αγνώστων βουλευτής, μετά το σκυλάδικο, θα αποφασίσει να εκφράσει γενικώς και αορίστως (ή ειδικώς και ορισμένως...) την πικρία και την αγανάκτηση του που δεν εισακούονται οι οιμωγές του «δια την διευθέτηση και τακτοποίηση αιτημάτων (=συντεχνιακών συνφερόντων) της περιφέρειας του» διότι ...«Οι δουλειές δεν κλείνονται με τηλέφωνα! Θέλετε κάποιον να απαντά στα τηλέφωνα ή κάποιον να τελειώνει δουλειές με τις προσωπικές του γνωριμίες και διασυνδέσεις;»
...είναι όταν σκέφτεσαι ότι τα παραπάνω δεν θα πάψουν να υπάρχουν αν πάψεις εσύ να είσαι Έλλην, αλλά απλά θα πάψουν να σε απασχολούν έως ότου τοποθετηθεί δημοσίως ο επόμενος Δαϊλάκης, διεκδικών τα πέντε λεπτά δημοσιότητας που δικαιούται...