16.10.08

Πόρτες, πλακωτό, φεύγα...

Είναι θεμελιώδες αξίωμα: η ροή των σχέσεων των δύο φύλων μοιάζει με μια «γύρα» τάβλι: πόρτες, πλακωτό, φεύγα.
Ξεκινάς με πόρτες, αργά, προσεκτικά, σταθερά, ανοίγεσαι όσο πρέπει, κάθε «χτύπημα» του άλλου σε φέρνει πάλι στην αρχή. Συνεχίζεις με πλακωτό, πιο αλέγρα, πιο επιθετικά, με περισσότερο ρίσκο, στόχος να κυριαρχήσεις, να καλύψεις όσο περισσότερο ζωτικό χώρο, να «πλακώσεις» τον άλλο. Και τελειώνεις με φεύγα, γρήγορα, απόλυτα, χωρίς υπεκφυγές, για να προλάβεις πρώτος εσύ πριν σε προλάβουν...
Ο καλύτερος δεν κερδίζει πάντα, υπάρχει και το ζάρι που κατευθύνει και επηρεάζει την τροπή των πραγμάτων, το μόνο σίγουρο είναι, όπως σε κάθε παιχνίδι, ότι κάποιος κερδίζει, και κάποιος χάνει...
Όσο μεγάλη και αν είναι η παρτίδα...