24.9.08

Όταν μπερδεύονται οι ρόλοι... ή απόψεις περί τελωνειακών και ειδικών λογαριασμών

Εδώ και δύο μέρες, η συντεχνία των τελωνειακών (καμμία σχέση με τους τελώνες της παραβολής, με τους φαρισαίους πάλι δεν ξέρω...) αποφάσισε να κονταροχτυπηθεί με την κυβέρνηση για να διατηρήσει τα κεκτημένα που ακούν στο όνομα «Δικαιώματα Εκτέλεσης Τελωνειακών Εργασιών» (εμένα τώρα αυτό μου ακούγεται, «παίρνω μισθό αλλά για να δουλέψω θέλω και επίδομα...» αλλά αυτό θα το δούμε παρακάτω...).

Αποτέλεσμα εμφανές: έλλειψη καυσίμων, ουρές τα αυτοκίνητα, πολίτες και εμπορεύματα αποκλεισμένα ένθεν και ένθεν των συνόρων, αναμένονται ελλείψεις σε βασικά καταναλωτικά αγαθά... Χάος... Ο απλός πολίτης άρχισε ήδη να το νιώθει στο «πετσί» του. Οι κυβερνήτες του όμως;;

Διάβαζα πριν από λίγο δημοσίευση στο web site του ΕΤ. Χρ. Φώλιας (υπουργός ανάπτυξης για τους αδαείς) στον City 99,5: «Δεν μπορεί ο πολίτης να είναι όμηρος της κάθε συντεχνίας». Εξέφρασε δε τη βεβαιότητα πως θα βρεθεί σύντομα λύση και εκτίμησε πως δεν θα υπάρξει αύξηση στις τιμές τις βενζίνης. Παράλληλα, έστειλε μήνυμα και στους «ασυνείδητους», όπως είπε, ότι τα αρμόδια συνεργεία διενεργούν ελέγχους.

Χάρηκα ιδιαιτέρως κε Φώλια που έχετε την στοιχειώδη νοημοσύνη να διαπιστώνετε τα αυτονόητα, ότι «δεν μπορεί ο πολίτης να είναι όμηρος της κάθε συντεχνίας». Μόνο που αυτή είναι δική μου δουλειά, ως πολίτη. Δική σας δουλειά ως κυβερνήτη είναι να διασφαλίζετε τόσο προληπτικά όσο και κατασταλτικά ότι κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί, όχι να σπαταλάτε τον χρόνο σας κάνοντας αυτονόητες διαπιστώσεις και παρουσιάζοντας τες ως καινοφανείς απόψεις...

Έλεος !!! Αρκετά !!! Πάρτε απόφαση ότι το σπυρί που κακοφόρμισε πρέπει να χειρουργηθεί για να πάψει να μολύνεται και να πονά. Και ότι εσείς είστε αυτός που πρέπει να σηκώσει το βάρος, να πάρει το ρίσκο και να κάνει «το χειρουργίο». Το ότι το σπυρί πονάει και έχει μολυνθεί το ξέρω κι εγώ, δε σας χρειάζομαι για να μου το πείτε. Εσάς σας χρειάζομαι για να σκεφτείτε, να αποφασίσετε και να πάρετε πρωτοβουλίες και ρίσκα για να πάψει να με πονάει και να θεραπευθώ από την μόλυνση !!! Είστε υπουργός, όχι σχολιαστής !!! ΚΑ - ΤΑ - ΛΑ - ΒΕ - ΤΕ ΤΟ !!! Πριν να είναι πολύ αργά !!! Και κατόπιν εξηγείστε το και σε μερικούς από τους υπολοίπους συναδέλφους σας υπουργούς...

Γιατί, για να φας ομελέτα πρέπει να σπάσεις τα αυγά, δεν αρκεί να τα κοιτάς μόνο και να διαπιστώνεις πόσο καλή ομελέτα μπορείς να φτιάξεις με αυτά...

Για την ιστορία, και για να καταλάβει ο πολύς κόσμος και ο απλός συμπολίτης μου για ποιό λόγο βασανίζεται και ταλαιπωρείται από την συντεχνία των τελωνειακών (σας το υποσχέθηκα εξάλλου στην αρχή του κειμένου) δείτε τον λόγο που απεργούν: για επιδόματα 95 εκατομμυρίων ευρώ....

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του ημερήσιου τύπου και την πληροφόρηση που η ίδια η συντεχνία παρέσχε, ο καυγάς γίνεται για να διατηρήσουν οι τελωνειακοί αλώβητο τον ειδικό λογαριασμό, μέσω του οποίου εισπράττουν επιδόματα συνολικού ποσού 90-95 εκατομμυρίων ευρώ περίπου κάθε χρόνο.
Έναν ειδικό λογαριασμό που στα πλαίσια του μεταρρυθμιστικού της προγράμματος, όπως και άλλους, αποφάσισε και νομοθέτησε η κυβέρνηση να καταργήσει καθώς βρίσκονται τελείως εκτός κρατικού προϋπολογισμού (σα να λέμε διπλά βιβλία δηλαδή ;;;) και να εντάξει τις εισπράξεις και τις υποχρεώσεις τους στα έσοδα και τις δαπάνες του Προϋπολογισμού. Δηλαδή να ελέγχει τόσο το τι μπαίνει και από που, όσο και το τι βγαίνει και προς που...

Οι αποφάσεις αυτές, που μετουσιώθηκαν σε νομοθετική ρύθμιση ψηφισθείσα πρόσφατα από τη Βουλή, σημαίνουν και την κατάργηση του εν λόγω ειδικού λογαριασμού μέσω του οποίου οι 3.500 τελωνειακοί υπάλληλοι της χώρας εισπράττουν αποζημιώσεις από 600 έως 1.250 ευρώ το μήνα, πέραν των βασικών τακτικών αποδοχών τους. Πρόκειται για τον ειδικό λογαριασμό που φέρει την ονομασία «Δικαιώματα Εκτέλεσης Τελωνειακών Εργασιών» (ΔΕΤΕ), ο οποίος τροφοδοτείται με πόρους προερχόμενους από την παρακράτηση ενός μικρού ποσοστού επί των διασαφήσεων που γίνονται στα τελωνεία κατά τις εισαγωγές, εξαγωγές και μεταφορτώσεις εμπορευμάτων και αγαθών. Η ενσωμάτωση του λογαριασμού αυτού στον Προϋπολογισμό σημαίνει ότι η καταβολή των αποζημιώσεων στους τελωνειακούς θα γίνεται πλέον κατόπιν αυστηρού ελέγχου, σύμφωνα με τις διατάξεις περί δημόσιου λογιστικού.

Η κατάργηση των ειδικών λογαριασμών των τελωνειακών και άλλων δημοσίων υπαλλήλων προβλεπόταν στο αρχικό κείμενο του νομοσχεδίου «ενίσχυση της διαφάνειας του κρατικού προϋπολογισμού, έλεγχος των δημοσίων δαπανών, μέτρα φορολογικής δικαιοσύνης και άλλες διατάξεις», το οποίο κατατέθηκε στη Βουλή από τον υπουργό Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφη στις 28 Αυγούστου. Στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου η ηγεσία του υπουργείου επεσήμαινε, μεταξύ άλλων, ότι οι εκτός Προϋπολογισμού ειδικοί λογαριασμοί «έχουν προικοδοτηθεί με σημαντικούς κοινωνικούς πόρους που τους διαθέτουν χωρίς να τηρούν τους γενικούς κανόνες της δημόσιας ληψοδοσίας, χωρίς να εντάσσονται στον κρατικό προϋπολογισμό, χωρίς να ελέγχονται από τα θεσμοθετημένα όργανα της Πολιτείας». Η ηγεσία του υπουργείου υπογράμμιζε επίσης ότι η ένταξη των λογαριασμών στον κρατικό προϋπολογισμό θα συμβάλει:
α. «Στην πλήρη διαφάνεια της δημοσιονομικής διαχείρισης (κανένα κρυφό κονδύλι)».
β. «Στον καλύτερο και αποτελεσματικότερο έλεγχο των δημόσιων δαπανών (Ελεγκτικό Συνέδριο, προληπτικός έλεγχος από τις Υπηρεσίες Δημοσιονομικού Ελέγχου)».

Ο αντίλογος των τελωνειακών: ο λογαριασμός ΔΕΤΕ ελέγχεται σε κάθε διαχειριστική περίοδο από το Ελεγκτικό Συνέδριο, οι πόροι του κατευθύνονται αποκλειστικά για τις αποζημιώσεις των τελωνειακών υπαλλήλων, οι οποίοι δεν δικαιούνται κανένα άλλο ειδικό επίδομα, το δε υπόλοιπο που απομένει στο τέλος κάθε διαχειριστικής χρήσης αποδίδεται στον κρατικό προϋπολογισμό. Αναφέρουν δε ότι κατά την κρίση του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι πόροι του ειδικού λογαριασμού ΔΕΤΕ έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα, δεν είναι κοινωνικοί πόροι, οπότε δεν είναι δυνατόν να δεσμεύονται από το υπουργείο Οικονομίας. Μάλιστα...

Να ρωτήσω τώρα εγώ το εύλογο: στον κόσμο των επιχειρήσεων, για την παροχή εξαρτημένης εργασίας, το πλαίσιο αμοιβών περιέχει ένα ή συνδυασμό από τα παρακάτω: α. κανονικός μισθός, β. έξοδα (π.χ. έξοδα κινήσεως), γ. υπερωρίες, δ. bonus/προμήθειες για την επίτευξη κάποιου εξαιρετικού στόχου (π.χ. πωλήσεις). Κάθε ένα έχει τη δική του λογική και μέθοδο που υπολογίζεται και καταβάλλεται, π.χ. δουλεύεις εκτός ωραρίου γιατί έχει δουλειά, αμοίβεσαι υπερωριακά. Πουθενά δε λέει ότι αν σηκωθείς από την καρέκλα σου κατά την εκτέλεση της εργασίας σου πρέπει να πάρεις «επίδομα εκτός έδρας», ο νόμος δεν εννοεί αυτή την έδρα... Ούτε λέει ότι αν το πρωί βαριέσαι και εργάζεσαι αργά, θα κάτσεις έτσι κι αλλιώς να την τελειώσεις (μπορείς να έχεις έτοιμα και τα χαρτιά από το πρωί, εκεί που καθόσουν βαριεστημένα...) και θα πάρεις «επίδομα εργασίας εκτός ωραρίου» με την κάλυψη μάλιστα του προϊσταμένου που -κατά διαβολική σύμπτωση- ανήκει στην ίδια συντεχνία και μάλιστα μοιράζεται και αυτός μερίδιο των κερδών της συγκάλυψης...

Καλά, καλά, θα σταματήσω, γίνομαι κακός, δεν μπορεί να είναι όλοι έτσι... Απλά σκεφτόμουν ότι αν ένας τελωνειακός υποχρεωθεί εκ των πραγμάτων αφού εργαστεί κανονικά το βασικό πρόγραμμα εργασίας του να παραμείνει στο γραφείο του και πέραν του ωραρίου, θα μπορούσε να παίρνει υπερωριακή αμοιβή, όπως θα μπορούσε να αμοίβεται με αμοιβή εκτός έδρας αν κάποιες μέρες πρέπει να εργάζεται στην ύπαιθρο με ιδιαίτερες συνθήκες. Όχι να διεκδικεί, να εισπράττει και να νέμεται ένα σημαντικό ποσό είτε του αναλογεί είτε όχι... Απλά σκεφτόμουν...