9.7.08

«Φοβάμαι...», είπες τελικά !!

Είναι φορές που ένας διάλογος, ένα απλό chat, μπορεί να είναι ταυτόχρονα και απλός και αποκαλύπτικός. Τις προάλλες με έπιασε η μανία της καθαριότητας, τελικά την «πλήρωσε» το laptop, για την ακρίβεια το περιεχόμενο του. Εκεί ανακάλυψα (τα θεωρούσα, χαμένα, σβησμένα οριστικά...) και τα παρακάτω, σκόρπιες κουβέντες ενός διαλόγου που άρχισε και τέλειωσε με αφορμή μια μουσική...
...μην βάζεις τον εαυτό σου μέσα στην ιστορία... στάσου και σκέψου... ψυχρά... θα δεις ότι όταν γυρίζουμε σε κάτι που είχαμε και απορρίψαμε αφήνοντας το, στην ουσία δεν μας ενδιαφέρει να κάνουμε το ένα βήμα παραπάνω, να ορίσουμε τα κριτήρια μας και να ψάξουμε το νέο... κατάλαβες τι εννοώ...? μπορεί να είναι σχέση, δουλειά, φιλία, φαγητό, εστιατόριο, μπάρ, οτιδήποτε... αυτό λέγεται μαθηματική σκέψη... βγαίνεις έξω από το πρόβλημα, διαμορφώνεις έτσι το «δικό» του σύστημα, το αναλύεις και το λύνεις...

einai otan zhtas k to kati parapanw upo8etw
ο άνθρωπος πάντα ζητά το κάτι παραπάνω... κάθε άνθρωπος...

opws k merikoi fovountai to parapanw... gt fovountai to risko... risko se ola... douleia sxesh ta panta...
θέλεις να μου πεις ότι φοβάσαι?

genika nai... uparxei kapoio pragma pou me fovizei
τι είναι αυτό;;

to na meinw monh mou! den exw meinei pote
όταν λες να μείνω... εννοείς να είσαι...?

na eimai...
μη με παρεξηγήσεις, αλλά και τώρα μόνη σου είσαι... είσαι μόνη σου, γιατί νιώθεις μόνη σου... είναι αυτό που σου έλεγα και τις προάλλες... ότι πρεπει να δώσεις στον εαυτό σου λίγο χώρο να αναπτυχθεί, λίγο χρόνο να ανασάνει...

auta ola pou ta exeis katalavei esy mesa se toso ligo xroniko diastima k xwris kan na me deis?
εσύ μου τα λες...

vlepeis milaw au8ormita k de katalavainw ti sou lew merikes fores... vgainoun etsi apla...
απλά εγώ είδα ανοιχτή την πόρτα και στάθηκα εκεί...

ouaou!! teleio
το καλό που έκανες είναι ότι στάθηκες κι εσύ στην πόρτα και την κράτησες ανοιχτή... και όχι μόνο αυτό... έκανες και στο πλάϊ για να δω πιό μέσα...

Α, και η μουσική... και αυτή πολύ πολύ όμορφη και ξεχωριστή...
Αλλιώτικη μέρα ανάβω φωτιά
σου λέω καλημέρα σε παίρνω αγκαλιά
αλλιώτικη μέρα καλό ξαφνικό
μαζί μ' όλα τ' αλλά κι εμένα αγαπώ
μ' αγαπώ...
«Αλλιώτικη μέρα» Τάνια Τσανακλίδου

«Φοβάμαι...», είπες τελικά !! Και έτσι η κουβέντα εκείνη τέλειωσε και μια αλλιώτικη μέρα άρχισε...