7.7.08

«...δεν παραιτείται κάποιος όταν δίνει μάχη...»

«...δεν παραιτείται κάποιος όταν δίνει μάχη για την εντιμότητα, την αλήθεια και το δίκιο...» Μιχάλης Λιάπης, 06.07.2008

Ασχέτως της αλήθειας που περιέχει η παραπάνω φράση [κατά τη γνώμη μου όχι μόνο περιέχει αλλά αποτελεί την αλήθεια], η φράση αυτή είναι εξόχως αντρίκια και εξόχως ελληνική... Και όχι, ο Λιάπης μπορεί να έχει τα μύρια όσα στραβά, όμως Τσουκάτος δεν είναι...
σημ. 1: με τη λέξη Τσουκάτος εκφράζω και χαρακτηρίζω το σύνολο του πολιτικού κόσμου συγκεκριμένης πολιτικής παράταξης και χροιάς που κυβέρνησε τη χώρα σχεδόν επί μία εικοσαετία και αντί να καταπνίξει εξέθρεψε φαινόμενα διαφθοράς και σήψης τα οποία οδήγησαν σε διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, σπατάλη των πόρων της χώρας και υποθήκευση του μέλλοντος μας ως λαού...

σημ.2: όχι, δεν θα τα συμψηφίσουμε, πρώτα θα ξεμπερδέψουμε με την πράσινη ακρίδα που τόσα χρόνια είχε πέσει πάνω στα σπαρτά μας και μάδαγε κάθε τρυφερό βλαστάρι, κάθε καρπό που ξεπρόβαλε, μετά θα ασχοληθούμε με τα υπόλοιπα ζωύφια, θα δούμε αν κάνουν ζημιά και θα τα ζουλήξουμε μέχρι να λιώσουν... Μεταφορικό, έ... για σκεφτείτε όμως... ολόκληρα εκατομμύρια κατέληξαν «καθ' ομολογίαν» του υπεύθυνου στα πράσινα κομματικά ταμεία και τελικά μας φταίει κάποιος άλλος που πήγε ταξίδι και πρέπει να αποδείξει ότι πλήρωσε τους καφέδες και δεν τον κέρασε ο διευθύνων μιας εταιρείας.... Θα έλεγα «Αιδώς», αλλά αυτή η φράση απευθύνεται σε ανθρώπους με ηθική και όχι σε όζοντα μοιράκια...

Το όλο σκηνικό που έχει διαμορφωθεί τελικά είναι μια ακόμα πασιφανής απόδειξη ότι το βαθύ πράσινο κράτος των σκανδάλων και της ρεμούλας ζει και βασιλεύει... και έχει βαθιά ριζώσει σε σημαντικούς τομείς της ζωής μας.

Τελικά, το όλο ζήτημα δεν είναι αν η Siemens ακολούθησε μια κατακριτέα επιχειρηματική τακτική, στο τέλος τέλος ΚΑΘΕ εταιρεία καλεί και πληρώνει ταξίδια σε πελάτες της φαινομενικά για παρουσιάσεις προϊόντων και κατά βάθος για να επηρεάσει υπερ της την απόφαση της εταιρείας τους. Και βέβαια, συνήθως στα ταξίδια αυτά συμμετέχουν τα υψηλά ιστάμενα στελέχη, οι opinion leaders, οι desicion makers...

Το ζήτημα είναι η διαφάνεια στη διατύπωση των κριτηρίων αγοράς και στην αιτιολόγηση των αντίστοιχων αποφάσεων. Ειδικά στο δημόσιο, αλλά και στον ιδιωτικό τομέα, σε εταιρείες εισηγμένες όπου απαιτείται ειδικά η προστασία των συμφερόντων των μετόχων της μειοψηφίας. Έτσι κι αλλιώς, το μοντέλο που υπάρχει σήμερα για τους διαγωνισμούς είναι παρωχημένο, αποτυχημένο και δημιουργεί ...Τσουκάτους (δες παραπάνω τι εννοώ).

Ας προχωρήσουμε και ας θεσμοθετήσουμε την ευθύνη και το δικαίωμα των στελεχών του δημοσίου να επιλέγουν τις τεχνολογίες που θα προμηθευτούν, δημοσιοποιώντας τα κριτήρια τους και τις ανάγκες τους, όπου δημοσιοποιώντας σημαίνει αναρτώντας σε κοινή θέα στο internet τις σχετικές μελέτες, θέσεις και απόψεις τους και θέτωντας τες σε δημόσια διαβούλευση πριν την προκήρυξη του έργου...

Ας προχωρήσουμε και ας μιλήσουμε για μητρώο προμηθευτών του δημοσίου στο οποίο να πρέπει και να μπορεί να εγγράφεται κάθε εταιρεία που θέλει. Στο μητρώο αυτό οι εταιρείες θα καταθέτουν κάθε σχετικό αποδεικτικό έγγραφο καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου (βιογραφικά προσωπικού κ.λπ.) ενώ οι λοιπές κρατικές υπηρεσίες (ταμεία, εφορία, Τειρεσίας, ΦΕΚ κ.λπ.) θα ενημερώνουν αυτόματα για κάθε νέο στοιχείο. Επιπλέον, το μητρώο θα αναθέτει σε ανεξάρτητους ελεγκτές, τον έλεγχο (διοικητικό, οικονομικό κ.λπ.) των εταιρειών τουλάχιστον μια φορά το χρόνο, δημοσιοποιώντας το πρακτικό του ελέγχου. Όλα αυτά με ετήσια συνδρομή από όσες εταιρείες επιθυμούν να προμηθεύουν το δημόσιο.

Το κυριώτερο: απλά, εύκολα και χωρίς μεγάλο κόστος και διαδικασία για τις εταιρείες, όσο μεγαλύτερο το κόστος και οι διαδικασίες τόσο λιγότερες οι επιλογές για το δημόσιο, οι μικρές εταιρείες δεν έχουν τις υποδομές, το χρόνο και το χρήμα να ασχοληθούν, έτσι δε λειτουργεί η ελέυθερη αγορά και το σύστημα δημιουργεί μια ελίτ εργολάβων του δημοσίου που ζουν από αυτό και μόνο χωρίς να δοκιμάζονται σε καθεστώς πραγματικού ανταγωνισμού.

Ας προχωρήσουμε λοιπόν και ας μιλήσουμε για το δικαίωμα ενός μάνατζερ του δημοσίου να επιλέξει συγκεκριμένη μοναδική τεχνολογία από συγκεκριμένο μοναδικό προμηθευτή, την υποχρέωση του να τεκμηριώσει την επιλογή του ανοιχτά, καθαρά και με επιχειρήματα ως συνέχεια της δημόσιας διαβούλευσης της προεπιλογής, ας θεσμοθετήσουμε τη δημοσίευση της σύμβασης είτε στο internet είτε στο ΦΕΚ τόσο ως προς τις τεχνικές όσο και ως προς τις οικονομικές λεπτομέρειες (έτσι θα περιορίσουμε τις υπερτιμολογήσεις = δωράκια), ας ορίσουμε δημόσια διαδικασία ενστάσεων με υποχρέωση υποβολής αντιπρότασης επί της ουσίας, ας επιτρέψουμε τον έλεγχο της πιστοληπτικής ικανότητας του φορέα του δημοσίου που ζητά την προμήθεια (αυτό επιβάλλεται στον ιδιωτικό τομέα, στο δημόσιο απλά οι πληρωμές μεταχρονολογούνται ες αεί εις βάρος των μικρών και προς όφελος των μεγάλων...), στο τέλος τέλος αν δεν υπάρχουν χρήματα στον φορέα ας μην γίνει η προμήθεια ή ας προβεί σε δανεισμό, ας επιβάλλουμε ενιαία διαδικασία παράδοσης και παραλαβής του κάθε έργου, ας..., ας...

Η λίστα δεν τελειώνει, τελειώνει όμως η υπομονή μας... Κάτι πρέπει να αλλάξει και πρέπει να αλλάξει άμεσα. Ας συζητήσουμε ουσιαστικά και γρήγορα τα παραπάνω, ας αποφασίσουμε επιτέλους να ορίσουμε ότι αυτό το κράτος πρέπει να εργάζεται απλά, ουσιαστικά και να γίνεται κάθε μέρα καλύτερο...

Τόσο δύσκολο είναι;;;

υ.γ.1 Περιμένω τις απόψεις όλων, παρακαλώ να είναι επώνυμες για να δημοσιευτούν !!!

υ.γ.2 Αν κάποιος προτίθεται να αναδημοσιεύσει το παρόν, έχει την άδεια υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις: α. πλήρη αναδημοσίευση β. αναφορά της πηγής (toatomo.blogspot.com)

υ.γ.3 Αν κάποιος θέλει να μπει στη διαδικασία των ονομάτων ή των κομμάτων, τα κουβαδάκια του και σ' άλλη παραλία, το ζητούμενο εδώ είναι η ουσία και όχι οι τύποι, τα ονόματα έρχονται και παρέρχονται η Ελλάδα μένει...