12.5.08

Αξίζουμε το ίδιο...

Πάρτε ένα χαρτονόμισμα των πενήντα ευρώ, καινούργιο, κολλαριστό, βγείτε στο δρόμο, κρατήστε το ψηλά ρωτώντας: «Ποιος θέλει αυτό το πενηντάρικο;»
Θα δείτε πολλά κεφάλια να γυρίζουν, πολλά χέρια να υψώνονται...

Τώρα τσαλακώστε το με μανία, ώσπου να γίνει κουβάρι στο χέρι σας και ξαναρωτήστε: «Ποιος θέλει ακόμα αυτό το χαρτονόμισμα;»
Θα δείτε ότι κανένας δεν θα γυρίσει το κεφάλι, κανένα χέρι δεν θα χαμηλώσει.

Όπως το έχετε κουβάρι, πετάξτε το στον τοίχο δίπλα σας και αφήστε το να πέσει στο πεζοδρόμιο, και μετά κλωτσήστε το και πατήστε το και προσφέρετε το έτσι όπως είναι, βρώμικο και τσαλακωμένο. Θα δείτε ότι όλοι θα εξακολουθήσουν να το θέλουν...

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσετε αυτήν την σκηνή !! Ό,τι κι αν κάνετε με αυτό το χαρτονόμισμα, θα συνεχίσει να είναι ένα πενηντάρικο, εκτος κι αν το σκίσετε, το «σκοτώσετε».

Έτσι συμβαίνει και με εμάς τους ανθρώπους. Πολλές φορές στην ζωή μας μας τσακίζουν, μας πατάνε, μας κλωτσάνε, μας κακομεταχειρίζονται, μας προσβάλλουν αλλά -παρόλα αυτά- εξακολουθούμε να είμαστε εμείς, και να αξίζουμε το ίδιο.