19.5.08

Είναι τελικά θέμα κόστους;

Κι εγώ που νόμιζα ότι... Μίλαγα προχθές με ένα φίλο, καλό συνομιλητή και ακροατή των εμπειριών μου, και το θέμα έφτασε στο πόσο κοστίζει το «καμάκι» ...την σήμερον ημέραν!! Κυνικός και απόλυτος από την αρχή επί του θέματος, ο μικρός δε σήκωνε μύγα στο σπαθί του, «δεν ξέρω τι κάνατε στα χρόνια σας, τώρα είναι ασύμφορο...» επέμενε. Και -στην κόντρα πάνω- μου πετάει και το παρακάτω κειμενάκι, «δικοί σου φίλοι τα λένε, σειρούλες σου είναι, μάλλον εσύ απέχεις καιρό από το σπορ λόγω γάμου» σχολίασε δηκτικά...
Οι υπολογισμοί απλοί: 20 ευρώ για τα καφεδάκια (Αθήνα είμαστε και Κολωνάκι, όχι μαλακίες...), βάλε και 70...τόσα για το τραπέζι (όπου και να πας στο κέντρο, τόσο πάει το μαλλί, μόνο σουβλάκι στο πόδι θα βρεις φτηνότερα...) και άλλη μία 20αρα για τα ταξί ανέβα-κατέβα και πέρα-δώθε, που ούτως ή άλλως θα τα δώσεις σε παρκινγκ αν πας με το δικό σου αμάξι. Και όλη αυτή η σπατάλη των χρημάτων γιατί; Μόνο και μόνο για να ακούσεις μερικά νιαουρίσματα και να πάρεις και το τηλέφωνο της γκόμενας μην ξέροντας τι να το κάνεις μετά από μια ώρα.

Πρόσεχε μην τρως με ανοιχτό το στόμα, μην πετάξεις καμιά μαλακία, να είσαι ευγενικός, να διαβάζεις την σκέψη της, να της λες βλακειούλες να χαζογελάει, να το παίξεις άνετος με τα εστιατόρια, μαγαζιά... Και όλη αυτή την ανούσια και -στο κάτω κάτω της γραφής- μπερδεμένη συμπεριφορά, για ποιο λόγο; Για να πάρεις ένα νούμερο κινητού τηλεφώνου το οποίο θα σε οδηγήσει σε περισσότερα νιαουρίσματα, χαζογελάκια σε περισσότερη σπατάλη και επίδειξη άνεσης με απώτερο σκοπό το σεξ. Να καταφέρεις να τη πας στο κρεβάτι και να πάρεις το αίμα σου πίσω για όλη αυτή την ψυχοφθόρα διαδικασία που πέρασες μέχρι το τελικό αποτέλεσμα.

Συνολικός απολογισμός των πρώτων 2 ραντεβού; 250 ευρωπουλάκια. Με τα οποία έχεις πάρει 2 ή και τρία call girlάκια και έχεις αποφύγει και την ψυχική οδύνη την οποία δεν σου την αποζημιώνει κανένας στο κάτω κάτω. Και ξέρετε και κάτι άλλο; Δεν χρειάζεται και να καθαρίσω και το σπίτι. Και τι με νοιάζει εμένα τι γνώμη θα σχηματίσει η κάθε πουτάνα που θα έρθει στο διαμέρισμα μου;

Διάβασα και έσκυψα το κεφάλι να σκεφτώ, «μην το σκέφτεσαι πολύ, δίκιο έχει ο φίλος σου, από την ώρα που πληρώνω έτσι κι αλλιώς τουλάχιστον θα επιλέξω τι θα πληρώσω και πως θέλω να το απολαύσω, τώρα αν ο άλλος είναι μαζόχας και θέλει να πληρώνει για να του τα σπάει η κάθε χαζογκόμενα δικαίωμα του, εγώ τα δουλεύω σκληρά αυτά που ξοδεύω και θέλω κάθε ευρώ να πιάνει τόπο»...

Αλλάξαμε θέμα συζήτησης, δεν ξαναασχοληθήκαμε με το συγκεκριμένο, μόνο εγώ κράτησα μια μικρή σημείωση στο μυαλό μου, ο φίλος που το έγραψε το έχει σίγουρα και ζήσει και φιλοσοφήσει, ένα ερώτημα μου έχει μείνει και δε βιάζομαι να απαντήσω «είναι τελικά θέμα κόστους;». Προς το παρόν συλλέγω παραστάσεις για να καταρρίψω τον ισχυρισμό, αν και όλα προς το ΝΑΙ τείνουν...