1.5.08

Οι γιαλαντζί συνδικαλιστές της Πρωτομαγιάς...

Να γιατί γελάω μαζί τους... Τους είδατε στην τηλεόραση; Συνδικαλιστές γιαλαντζί, χωρίς αντίκρυσμα στη λαϊκή βάση, χωρίς πολιτικό και κοινωνικό έρμα. Η Πρωτομαγιά είναι -παραδοσιακά- η κορυφαία ημέρα για αυτό που πρεσβεύουν. Εργαζόμενος και εγώ θα περίμενα να ακούσω κάτι ουσιαστικό, θα περίμενα οι ...«κορυφαίοι» να έχουν αφουγκραστεί το πρόβλημα μου, το πρόβλημα του διπλανού μου, να έχουν συζητήσει μαζί μου, να έχουν μορφώσει άποψη, να έχουν επεξεργαστεί λύση... Και αυτό να μου το προτείνουν. Ας γελάσω άπαξ και δις και τρίς και τετράκις... Αυτοί δεν μπορούν να συμφωνήσουν και να κάνουν μια εκδήλωση, ο κάθε «καπετάνιος» του γλυκού νερού τραβάει το δικό του καράβι και το δένει παραπέρα και περιμένω εγώ να μου βρουν λύση;

Πλάκα πλάκα, ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ κ.λπ. έχουν εδώ και καιρό αυτοκαταργηθεί ως λειτουργία λόγω της ανικανότητας τους να λειτουργήσουν, να συνθέσουν, να προτείνουν. Και αυτό γιατί γέμισαν άχρηστα ανθρωπάκια που μας τα επιβάλει «στενό κορσέ» η φιλανθρωπία της δημοκρατίας μας (βλέπε σχετικοί νόμοι) και τα κρατάει στην επικαιρότητα η ανάγκη των ΜΜΕ να γεμίζει κάποιες μέρες με εικόνα το ...λάρζ... δελτίο ειδήσεων, ακόμα και χωρίς να υπάρχουν ειδήσεις.

Να, για παράδειγμα, σήμερα μας πιπίλισαν ξανά την καραμέλα για το ασφαλιστικό και την αντεργατική κυβέρνηση, αλήθεια, που ήταν όλοι αυτοί όταν οι παράνομοι και ανασφάλιστοι μετανάστες εργάτες στην Μανωλάδα ζητούσαν μεγαλύτερα μεροκάματα; Που ήταν οι εργατοπατέρες να δώσουν τη μάχη για να ασφαλιστούν οι παράνομοι εργάτες αυτοί και να πιεστούν οι εργοδότες να μην απασχολούν ανασφάλιστους εργαζόμενους; Πριτς καλέ που θα λερώσουν τα κουστούμια τους, οι άρχοντες... Περίμεναν σήμερα να δοξάσουν εαυτούς και αλλήλους και να δοξαστούν εκ του ασφαλούς. Και όταν έπεσε η πρώτη κροτίδα να λακίσουν...

Αυτά τα ανθρωπάκια δεν με εκπροσωπούσαν και δεν με εκπροσωπούν. Όπως δε με εκπροσωπούν οι διάφοροι τραμπούκοι της αριστεράς (ΚΚΕ, ΠΑΜΕ, αριστερές αναρχομαλακίες κ.λπ.), δεν είχαν και δεν έχουν καμμιά σχέση ούτε με αυτό που λέγεται εργασία, ούτε με αυτό που λέγεται επιχειρηματικότητα.

Ρωτάω μάλιστα και δέχομαι προτάσεις, με ποιόν νόμιμο τρόπο μπορώ να πάψω να πληρώνω το μέρος εκείνο των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών που διατίθεται για να κάνουν όλοι τούτοι άκοπα και ανέξοδα το κομμάτι τους. Μήπως η μόνη λύση είναι να αλλάξω πατρίδα; Από την άλλη όμως πίστευα και πιστεύω ότι «την πατρίδα ούκ ελάττω παραδώσω», άρα αναγκαστικά πρέπει να δώσω τη μάχη να ξεπλύνω μια ακόμα σύγχρονη «κόπρο του Αυγείου»...

Καληνύχτα σας...