8.4.08

Το Veto είναι το πρώτο βήμα, μετά τι;;



Σίγησαν πλέον οι σάλπιγγες του θριάμβου, τώρα αρχίζει η επόμενη μέρα... Υπάρχει μακροπρόθεσμη εθνική στρατηγική; Υπάρχει πλάνο διαχείρισης της κρίσης; Όλα δείχνουν ότι υπάρχουν, μένει να αποδειχθούν και στην πράξη.
Σε κάθε περίπτωση -και πριν ξαναρχίζουν οι εθνικοπατριωτικές κορώνες- των Άνθιμων και των ..Ζορρό του ελληνισμού καλό θα ήταν να θυμηθούμε ότι η Ελλάδα είναι ο δεύτερος μεγάλος ξένος επενδυτής στα Σκόπια με ήδη προγραμματισμένες επενδύσεις που στοχεύουν να την φέρουν στην πρώτη θέση σε ορίζοντα δεκαετίας.
Δεκάδες χιλιάδες Σκοπιανοί μιλάνε την ελληνική γλώσσα και περνάνε καθημερινά τα σύνορα για να δουλέψουν «από δω». Το ίδιο συμβαίνει με πάμπολους Βορειοελλαδίτες που στελεχώνουν εργοστάσια - ελληνικές επενδύσεις μέσα από τα σύνορα.
Αυτές οι βασικές αλήθειες δεν πρέπει να παραμελούνται, αντίθετα πρέπει με ανοικτό μυαλό να σκεφτούμε, να προγραμματίσουμε, να υλοποιήσουμε οργανωμένες και ρεαλιστικές δράσεις που θα διδάξουν και θα εθίσουν τους Σκοπιανούς στην ελληνική παιδεία, γραμματεία και κουλτούρα, που θα τους κάνουν Έλληνες «De Facto» και ας γίνουν όποτε θέλουν και «De Jure».
Δεν πρέπει να κάνουμε τα λάθη που κάναμε στο παρελθόν απομονώνοντας τους Πομάκους και τους μουσουλμάνους της Θράκης, ουσιαστικά χαρίζοντας τους στην Τουρκία που έσπευσε να τους υιοθετήσει και τώρα να μιλάει για εθνική μειονότητα.
Δεν πρέπει να κάνουμε τα λάθη που κάναμε στο παρελθόν γκετοποιώντας τους Αλβανούς μετανάστες, ουσιαστικά δημιουργώντας τους το αίσθημα του παρείσακτου, του προσωρινού.
Δεν πρέπει να παρασυρθούμε από τον εύκολο αντιαμερικανισμό μας και να χτίσουμε προσδοκίες στο λαό βασισμένες στο «αντί-», πρέπει να παράξουμε πολιτική, θέση, άποψη, να ενημερώσουμε τον λαό ολοκληρωμένα, υπεύθυνα και με επιχειρήματα.
Είναι καιρός να παράξουμε μια σοβαρή, υπεύθυνη και ενιαία εθνική εξωτερική πολιτική με πυλώνες τα εθνικά θέματα και την οικονομική επέκταση και να αποφασίσουμε στους άξονες της στρατηγικής υλοποίησης της. Δε σημαίνει ότι πρέπει να ομονοήσουμε σε όλες τις ενέργειες, ας ομονοήσουμε επί της πολιτικής, ας ομονοήσουμε επί της στρατηγικής, απο κει και πέρα ως λαός είμαστε αρκούντως ικανοί να πράξουμε τα δέοντα.
Θα κλείσω με μια μικρή προσωπική ιστορία. Ταξιδεύοντας χρόνια στο εξωτερικό παρατήρησα κάτι που αρχικά με ξένισε: εκτός συνόρων οι Έλληνες είμαστε όλοι φίλοι, ο καθείς κάνει τη δουλειά του και όλοι μαζί φροντίζουμε (τις περισσότερες φορές χωρίς εθνική υποστήριξη και καθοδήγηση) να πηγαίνουμε καλά ως σύνολο, να αναδεικνύουμε στην πράξη τη χώρα μας, την ιστορία μας, τον πολιτισμό μας. Υπάρχουν εξαιρέσεις, και εδώ όπως και σε όλα, ο κανόνας όμως έξω από την Ελλάδα είναι αυτός, ένας κανόνας που δυστυχώς αποτελεί εξαίρεση μέσα στην Ελλάδα. Το παράδειγμα υπάρχει, ας σκεφτούμε πως θα το αξιοποιήσουμε...