20.4.08

Σκόρπιες σκέψεις ενός ανοιξιάτικου απογεύματος...

...«εκείνοι που αρνούνται την αλλαγή είναι αυτοί που φοβούνται να αποτύχουν», παλιό αγγλικό ρητό σύμφωνα με το editorial Κυριακάτικου ένθετου περιοδικού.
...πάντα δημιουργούμε κάτι νέο, κάτι φρέσκο, όταν αφήνουμε το πάθος να κυλήσει μέσα μας και αυτό που δημιουργούμε με πάθος είναι πάντα μια έκφραση αυτού του πάθους.
...ίσως η πλέον παρεξηγημένη λέξη της εποχής είναι η ανανέωση, πάντα έχουμε μάθει να την αναζητούμε συνδυασμένη είτε με κάτι νέο υλικό και απτό είτε με κάτι νέο άϋλο, ιδεατό και θεωρητικό, ανάλογα με τις εμπειρίες ή τις επιθυμίες του καθενός μας.
...αλήθεια πόσο δύσκολο θα ήταν να αναζητήσουμε και να βρούμε την ανανέωση σε αυτά που ήδη υπάρχουν γύρω μας; δύσκολο για τους πολλούς...
...χρειάζεται να ελευθερώσεις το πνεύμα σου από στερεότυπα και εμπειρίες του παρελθόντος για να συλλάβεις αυτό το νέο που υπάρχει μέσα στο παλιό. Και μετά πάλι να τα επαναφέρεις ως εργαλεία για να οργανώσεις το νέο, να του δώσεις σχήμα και μορφή, να πειθαρχήσεις την άναρχη φύση που κάθε νέο εμπεριέχει. Αειφόρος ανανέωση; Γιατί όχι...
...εξάλλου, δε θα μάθεις τίποτα για το σήμερα, αν δε θέλεις να δεις το χθες...