28.3.08

Πανούτσος «copy paste» ...ένα χρόνο πριν

«Αποσπάσματα σοφίας» Αντώνη Πανούτσου...
Το μεγαλύτερο λάθος που μπορεί να κάνει κάποιος είναι να απατήσει τη γυναίκα του με συνάδελφο του. Έτσι αποκτά δύο γυναίκες. Μία στο σπίτι και μία στη δουλειά, οι οποίες μπορούν να τον βρίσκουν εύκολα κάθε μέρα και να συναγωνίζονται ποιά θα τον πρήξει πιο πολύ. Εκτός αν έχετε τις αντοχές και το κέφι να βρείτε μια τρίτη και να απατάτε τις άλλες δύο...

Κατά τας γραφάς, μια μέρα οι Φαρισαίοι, που ήταν καθίκια και προσπαθούσαν να πιάσουν τον Ιησού αδιάβαστο, εμφανίστηκαν μπροστά στον Κύριο, συνοδεύοντας μια γυναίκα. «Απάτησε τον άνδρα της». του είπαν και πρόσθεσαν: «Ο νόμος λέει ότι πρέπει να εκτελεστεί με λιθοβολισμό». Τότε ο Ιησούς απάντησε: «Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω». Ο πρώτος Φαρισαίος είπε «αμάν, άργησα στο σπίτι για το φαί», ο άλλος έφυγε για το γραφείο και όταν ο Ιησούς έμεινε μόνος με την κυρία της είπε να μην το ξανακάνει και να πηγαίνει σιγά-σιγά...

Ο χρυσός κανόνας της επιτυχημένης σχέσης είναι «ποτέ δεν ομολογείς μια απιστία». Όλες οι γυναίκες λένε: «αυτό που θέλω είναι να μου πεις την αλήθεια», αλλά καμμιά γυναίκα δεν θέλει να την ακούσει. Πείτε οποιαδήποτε δικαιολογία. Πείτε ότι αυτή με τη γούνα με την οποία σας είδε να φιλιέστε ήταν ένα γιγάντιο Σεν Μπερνάρ που σηκώθηκε στα δυο πόδια να σας γλύψει. Πείτε ότι ήταν ένας λοχίας που υπηρετήσατε μαζί και αργότερα άλλαξε φύλο. Πείτε ότι σαχλαμάρα θέλετε, αλλά ποτέ, μα ποτέ μην ομολογείτε...

Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι θεωρούσαν απιστία μόνο την ερωτική πράξη ανάμεσα σε άνδρα και παντρεμένη γυναίκα. Η ερωτική πράξη ενός άνδρα με ανύπαντρη γυναίκα ή σκλάβα δεν ήταν αδίκημα. Ο Δημοσθένης είχε πει ότι διατηρούμε εταίρες για την ευχαρίστηση μας, ερωμένες για την προσοχή που μας παρέχουν και συζύγους για να μας δίνουν νόμιμα παιδιά και να επιμελούνται των αναγκών του σπιτιού. Μια διαίρεση εργασιών που, εκτός των άλλων, είχε κάνει την αρχαία Αθήνα να έχει μηδενική ανεργία στις γυναίκες από 16 ως 55 ετών...

Τα παραπάνω σταχυολόγησα από δημοσίευμα της εφημερίδας Πρώτο Θέμα, περίπου ένα χρόνο πριν. Έκρινα ότι αποτελούν «αποστάγματα» σκέψης και σοφίας -πληγείς από την «α-μαλλία» ο Πανούτσος μεγαλούργησε μια ακόμα φορά- και ως τέτοια («αποστάγματα») πρέπει να διασωθούν στη λαϊκή μνήμη.