26.3.08

«όλη η δόξα όλη η χάρη, άγια μέρα ξημερώνει...»

«Καθισμένος στο απέναντι παγκάκι, Κυριακή μπροστά στην εκκλησιά, βλέπω εκείνη π'αγαπούσα, γελαστή κι ασπροφορούσα, ν'ανεβαίνει μ'έναν άλλον τα σκαλιά»...

Γέλασα σήμερα, με έπιασε και ποιητική διάθεση. ΣΤΟΠ !!!! ΜΟΜΦΗ !!! Όχι να μας φάει τη δόξα ένας πτωχός και μίζερος Αλέκος, επειδή πρόλαβε την Παρασκευή και ζήτησε δημοψήφισμα. Εμείς είμαστε μεγάλο κόμμα, έχουμε και κοτζαμάν συνταγματολόγο, να κάτσει πάνω σου να σε κάνει χαλκομανία να περνάς κάτω από τις πόρτες...

Τώρα αν εγώ πω «προφάσεις εν αμαρτίαις» θα με καταλάβει κανείς;; Ή μήπως να παω «Αιδώς ...αχρείοι!!», ολίγη ντροπή δεν βλάπτει !! Άκου πρόταση μομφής απο εκείνους που έπρεπε να τους μέμφεται το Πανελλήνιο... Εκείνους που υποτίθεται ότι μπορούν να κυβερνήσουν αλλά δεν έχουν ακόμα αντιληφθεί οτι πρώτα πρέπει να μας πείσουν κάνοντας κάθαρση και υπεύθυνη και σωστή αντιπολίτευση...

Προτείνω λοιπόν (κι εγώ ένας ακόμα από τους πολλούς) μομφή στην αντιπολιτευτική πολιτική του ΠΑΣΟΚ. Δεν μπορούν και δεν επιτρέπεται να ασκούν ανεύθυνη πολιτική. Πάνε οι εποχές του εύκολου αντιδεξιού λαϊκισμού όπου όποιος είχε πιό δυνατή φωνή για να κραυγάσει τη μπούρδα του κέρδιζε ψήφους. Το κατάλαβες Γιωργάκη ή να σου το πούμε και στα αγγλικά;;

Πρέπει να καταλάβεις τόσο εσύ όσο και οι υπόλοιποι «εθνοσωτήρες» ότι κάθε ανώριμη πρότασή έχει πλέον υπέρμετρο κόστος. Όχι πολιτικό, ποιός το χέζει το πολιτικό κόστος, πραγματικό κόστος, κοινωνικό, οικονομικό, πολιτειακό.

Σήμερα, αντιμέτωποι ως κοινωνία με τις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες του διεθνούς ανταγωνισμού («πραγματικά πυρά» τα λέει ένας καλός φίλος), δεν έχουμε άλλη διέξοδο από το να επιστρέψουμε τον λαϊκισμό στους παραγωγούς του ως -τουλάχιστον- μη ευφυή τακτική.

Εκείνο που είναι απαιτητό στις μέρες μας από όλους μας είναι να παράξουμε πραγματικές ιδέες και να υλοποιήσουμε ρεαλιστικά προγράμματα για την ανάπτυξη της χώρας. Να γίνουμε πάλι «έμποροι ιδεών» και οχι αγοραστές, όπως μας υποχρέωσαν να είμαστε οι «δώστα όλα» χαχόλοι πολιτικοί ηγήτορες μας. Αυτοί οι ίδιοι πολιτικοί που τώρα, με λαϊκισμούς της συμφοράς, προσπαθούν να βρούν στέρεα γη μέσα στο βούρκο για να πατήσουν και να μη βουλιάξουν.

Αν έχετε να προτείνετε κάτι άλλο εκτός απο λαϊκισμούς της συμφοράς κύριοι των μομφών να το συζητήσουμε, αλλιώς τα περιττώματα σας (λαϊκιστί σκατά) και στο βούρκο σας. Καληνύχτα...

Υ.Γ. Ο τίτλος είναι στιχάκι από σχολικό ποιήμα της νιότης μου, που ξαναθυμήθηκα με την ευκαιρία της επετείου και το αφιερώνω σε Γιώργο, Βαγγέλη και τα άλλα τα παιδιά... Αφερίμ...