12.3.08

ΔΕΗ: Δεν έχει ηλεκτρικό!!

Ο τίτλος παλιό αλλά καλό παιγνιώδες ακρωνύμιο... Μου ξαναήρθε στο μυαλό διαβάζοντας από την Καθημερινή της 12.03.2008, στη στήλη της Ελένης Μπίστικα, το σχόλιο της με τίτλο: Διακοπή σαν της ΔΕΗ, λόγω «Καθαράς Δευτέρας!»

Απολαύστε κι εσείς μια νότα αισιοδοξίας πριν «ξανακυλήσουμε» στην ανάγκη αυτών των ανεκδιήγητων ΓΕΝΟΠτζήδων...
Αυτά έχουν τα εορταστικά τριήμερα, ιδίως όταν ο καιρός είναι ανοιξιάτικος, ο ουρανός καταγάλανος και έχουμε να πετάξουμε και τον χαρταετό! Την Καθαρά Δευτέρα, όπως κάθε χρόνο, όλοι, λίγο πολύ, βγήκαμε έξω από τα όρια της πόλης ή της καθημερινότητάς μας. Ετη φωτός βρεθήκαμε μακριά από την εμβέλεια της τηλεόρασης με τα αγανακτισμένα –δικαίως– δελτία ειδήσεων για τις αδιάκοπες διακοπές ρεύματος της ΔΕΗ! Αν ήξεραν τι τους έσουρναν οι καταναλωτές ρεύματος της ΔΕΗ γι’ αυτές τις ξαφνικές, απανωτές διακοπές, που στοίχισαν ώς και ζωές ανθρώπων, οι λαλίστατοι συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ θα σκέπτονταν καλύτερα πριν βγουν «στο γυαλί» για να υπερασπιστούν το δικαίωμα της απεργίας τους. Εάν όλοι αποφασίσουμε να αργήσουμε να πληρώσουμε τους λογαριασμούς –έτσι, για να τους δώσουμε ένα μάθημα «από τα ίδια, τα δικά τους»– τότε είναι που θα πουν το «ψωμί - ψωμάκι». Με τα άδεια ταμεία. Με τα κεριά, τα γκαζάκια, βυθίστηκαν και οι... μπιρίμπες σε βαθύ σκότος – άντε να ψάχνεις το «ατού» με το φανάρι! Αλλά τη μέρα, με τέτοια λιακάδα, κανείς δεν σκεπτόταν τη διακοπή. Στα κάρβουνα ψήνονταν τα χταπόδια, λεμονάκι ήθελαν τα στρείδια, οι «γυαλιστερές», λαδόξιδο οι σαλάτες, αλατάκι η ντομάτα - τριαντάφυλλο και το κοφτό αγγούρι και οι ελιές και τα τουρσιά, η καλύτερη συνοδεία της «βασίλισσας της ημέρας», της λαγάνας, που σαν τον χαρταετό και αυτή, ανέβηκε στα ύψη, στα 3 ευρώ! Δεν την τρόμαξαν της ΔΕΗ οι διακοπές, την Καθαροδευτεριάτικη ευωχία. Κάτι μαυρομμάτικα φασόλια ή το χταπόδι στιφάδο είχε ετοιμαστεί εγκαίρως. Τίποτα δεν έλειψε από το παραδοσιακό τραπέζι, με πρωταγωνίστρια την ταραμοσαλάτα! Απαραίτητο το ούζο, αλλά και το λευκό παγωμένο κρασί και ο μακεδονικός –όνομα και πράγμα– χαλβάς έκλεινε, το εορταστικό τραπέζι, με την πρόποση «μία, και αυτή ελληνική, η Μακεδονία»!...