28.3.08

Ποτέ...

Ποτέ τόσες νύχτες για σένα
Ποτέ τόσο εσύ πουθενά
Κι εκεί που σε παίρνω για ψέμα
Στο αίμα μου μπαίνεις ξανά
Κι εγώ που χρόνια ζω για σένα

Ποτέ δε θα μπω σ' άλλο σώμα
Ποτέ κι ας γυρνώ σαν σκιά
Ποτέ κι ας μοιράζομαι ακόμα
στο πριν, στο ποτέ στο μετά

Ποτέ

Ποτέ τόσες νύχτες για νύχτες
Ποτέ τέτοιο τέλος φωτιά
Κι εκεί που κοιμόσουν και μ' είχες
Καπνός από στάχτη παλιά
Κι εγώ που χρόνια ζω λες κι ήρθες

Ποτέ δε θα μπω σ' άλλο σώμα
Ποτέ κι ας γυρνώ σαν σκιά
Ποτέ κι ας μοιράζομαι ακόμα
Στο πριν, στο ποτέ, στο μετά...

Ποτέ...

Το τραγούδι αυτό είναι ένα από αυτά που διάλεξα να βάλω στο «Κρυφά του Έρωτα», μια από τις πρώτες συλλογές μου. Στίχοι πάντα επίκαιροι, οι οποίοι -ανάλογα με τη διάθεση- μιλάνε στην καρδιά, την ψυχή, το μυαλό. Γράφτηκε για σένα, για αυτό που είσαι, για αυτό που γεννάς μέσα μου...

Για την ιστορία οι στίχοι είναι της Λίνας Νικολακοπούλου, η μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη και η πρώτη ερμηνεία ανήκει στον Μανώλη Μητσιά.