18.3.08

Γελοία ανθρωπάκια κυβερνάνε τη ζωή μας...

Και ξαφνικά, σκοτάδι !! Και να βλέπατε πως μύριζε... Σήμερα το πρόγραμμα είχε «περιήγηση» από τα νότια προάστια, στο κέντρο και μετά βόρεια και ανατολικά...

Λοιπόν, σε μια τέτοια διαδρομή, ανακαλύπτεις τις πολιτικές γραμμές κάθε δήμου. όπου βρωμάει, επικρατεί η βρώμα από τον Περισσό, μια βρώμα παχιά και ρυπαρή, μπλιάχχχχ... opos Aleka !!

Στα άλλα μέρη η βρώμα ή δεν υπάρχει καθόλου ή είναι πιο κυριλέ... Μια Αθήνα πολύχρωμη, δίπλα στους κάδους των δήμων, μια Ελλάδα γεμάτη σκουπίδια τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά...

Και ξαφνικά, σβήνει το φως!! Όχι δεν έχω κάποια ποιητική διάθεση, τα γεγονότα καταγράφω. Βράδυ, γύριζα σπίτι, όταν εκεί, στην κατηφόρα της Κατεχάκη, ένοιωσα σαν να μπαίνω σε ...μαύρη τρύπα στο διάστημα.

Η κομαντατούρα του κ. Φωτόπουλου (τι ειρωνία, μα τέτοιο όνομα να ανήκει σε κάποιον τόσο εμφανώς σκοταδιστή...) είχε πάλι κατεβάσει τους διακόπτες... Μαζί έσβησαν τα φανάρια, ξαφνικά μερικές δεκάδες οδηγοί έχασαν την «επαφή» τους με τον έξω κόσμο, το πως δεν είχαμε ατύχημα είναι θαύμα...

Έχει παραγίνει αυτό το πράγμα με τις απεργίες, ένα τσούρμο γελοίοι παίζουν με τα νεύρα μας, με την υγεία μας, με τις περιουσίες μας και εμείς είμαστε απροστάτευτοι!! Κανείς δεν ασχολείται με τον πολίτη: τα κομματόσκυλα - συνδικαλιστές παίζουν τα παιχνίδια τους, η κυβέρνηση ασχολείται με την ψήφιση του νομοσχεδίου και άλλα ζητήματα υψηλής πολιτικής, οι νομάρχες «...ανώτεροι», οι μισοί δήμαρχοι «στον πολιτικό κόσμο τους» οι άλλοι μισοί να τρέχουν αλλαφιασμένοι, οι δικαστές «περί αλλότρια τυρβάζουν» και ο απλός πολίτης - έρμαιο στις ορέξεις μειοψηφιών - ταλαιπωρείται και βασανίζεται...

Το χειρότερο είναι ότι αν σας πω να πάρουμε από ένα ματσούκι και να τους κυνηγήσουμε, θα βγει ο κυρ-πρόεδρος και θα μας μιλήσει περί κοινωνικού διχασμού, λες και είμαστε εμείς που τον προκαλούμε... Και πίσω από όλα να ακούς και τη στριγγή φωνούλα του δικτάτορα των διακοπτών: «ότι και να κάνουνε, θα νικήσουμε», δηλαδή «δεν υπάρχει σωτηρία για σένα πτωχέ μαλάκα Έλληνα αν δεν υποκύψεις και δεν υποταχτείς στις ορέξεις μας».

Δεν θα αναφωνήσω «Έλεος», αυτό είναι που θέλουν, θα πω «Αίσχος» και «θα μου το πληρώσετε!!!», «θα πονάτε, θα ζητάτε βοήθεια και όλοι εμείς οι ταλαιπωρημένοι θα σας γυρίσουμε την πλάτη, θα σας αφήσουμε να ψοφολογήσετε». Μόνο αυτό σας αξίζει!!

«Αι χάσου μυρμηγκάκι...», όπως θα έλεγε και ο ήρωας του Λαζόπουλου.