13.3.08

Άκου τη μουσική, πριν τελειώσει το τραγούδι...

Παρακολούθησες ποτέ παιδιά στο λούνα-παρκ;
Ή άκουσες την βροχή να πέφτει στο χώμα;
Παρακολούθησες το τρελό πέταγμα μιας πεταλούδας;
Χάζεψες τον ήλιο καθώς ξεθωριάζει η νύχτα;

Καλύτερα να χαλαρώσεις.
Μην χορεύεις τόσο γρήγορα.
Η ζωή είναι μικρή.
Η μουσική δεν κρατάει για πάντα.

Τρέχεις αλαφιασμένος κάθε μέρα;
Όταν ρωτάς κάποιον «πως είσαι;» ακούς την απάντηση;
Όταν τελειώνει η μέρα πέφτεις στο κρεβάτι αγκαλιά με σκέψεις για εκατοντάδες δουλειές που στριφογυρίζουν στο κεφάλι σου;

Καλύτερα χαλάρωσε.
Μην χορεύεις τόσο γρήγορα.
Η ζωή είναι μικρή.
Η μουσική δεν κρατάει για πάντα.

Είπες ποτέ στο παιδί σου «θα το κάνουμε αυτό αύριο» και μέσα στη βιασύνη σου δεν είδες την λύπη του;
Έχασες επαφή; Άφησες μια καλή φιλία να πεθάνει επειδή ποτέ δεν είχες το χρόνο να πάρεις ένα τηλέφωνο και να πεις «γεια!»

Καλύτερα χαλάρωσε.
Μην χορεύεις τόσο γρήγορα
Η ζωή είναι μικρή
Η μουσική δεν κρατάει για πάντα.

Όταν τρέχεις παλαβωμένα για να πας κάπου χάνεις τη μισή χαρά της διαδρομής.
Είναι σα να πετάς ένα δώρο που δεν άνοιξες......

Η ζωή δεν είναι αγώνας ταχύτητας.
Γι' αυτό χαλάρωσε.
Άκου την μουσική
Πριν τελειώσει το τραγούδι.

Τους παραπάνω στίχους άφησε στο mailbox μου η φίλη Εύα, την ευχαριστώ. Σύμφωνα με το μήνυμα που τους συνόδευε, είναι στίχοι ενός μικρού κοριτσιού που πάσχει από μια σπάνια μορφή ανίατης ασθένειας. Αυτό το κορίτσι έχει 6 μήνες ζωής. Σαν τελευταία επιθυμία της, θέλει να στείλει αυτό το ποίημα για να πει σε όλους να ζουν όσο καλύτερα γίνεται την ζωή της, μιας και η ίδια δεν θα μπορέσει.

...Διαβάστε το, γιατί εμείς έχουμε την ευκαιρία να την ζήσουμε...