25.3.08

«Θέλω δημοψήφισμα...» [μέρος 1]

«Θέλω δημοψήφισμα για το ασφαλιστικό, να αποφασίσει ο λαός» αναφώνησε ο άρχων της ανανεωτικής Αριστεράς, ο μεγάλος (σε ηλικία και μόνον) Αλέκος.
Παρατηρώ εγώ: μα ο λαός αποφάσισε, έχουμε μια εκλεγμένη κυβέρνηση, με νωπή την λαϊκή εντολή, η οποία προεκλογικά μας ζήτησε ψήφο για να λύσει το ασφαλιστικό. Και εμείς, η πλειοψηφία, την ψηφίσαμε.
Και στη συνέχεια η πλειοψηφία των εκπροσώπων μας βουλευτών της έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης, όχι μόνο επί των προγραμματικών δηλώσεων αλλά και πρόσφατα.
Προς τι λοιπόν οι οιμωγές του Αλέκου; Μήπως πλαγίως προσπαθεί να ανατρέψει και φαλκιδεύσει τη νωπή λαϊκή εντολή; Προεκλογικά, και αυτός και οι άλλοι κλαίοντες και ολοφυρόμενοι, έθεσαν στο λαό το ασφαλιστικό ως ζήτημα και η γνώμη τους μειοψήφισε, πως τώρα θα πρέπει να κυριαρχήσει;
Μήπως, εκ του πονηρού ορμώμενος, ο Αλέκος προσπαθεί να καθιερώσει τον λαϊκισμό ως θεσμό υπέρτερο των εκλογών και της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας; Μήπως;